Lucas 17
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Yo gba nɛ mɛyasi mɛte yi kelɛ nde, mumɔ jâti kɛ ɓeya nje. Yasi wɛtɛ, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to mɔ te ɛ kelɛ nde, mɛyasi mɛte ɗyâŋ kɔ.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Yo kimɔte kɛ yi mɔ te nde, ɓo ɓôŋ tari kɔkuna yasi tiŋɔ kɛ ŋgiŋ nɛ kwa̧ ɓetɛ nyɛ kɛ maŋ, laŋsa nde, a kêl yiŋa yasi te yi yakama jatiɗye ko mumɔ wɛtɛ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka kɛ ɓeya nje.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Wunɛ pɛ̂m mɛkele mun nɛ ŋguru wun. Ŋgɛ mɔŋ kelɛ yiŋa ɓeya yasi suŋgwɛ nɛ wɛ, nɔ̀ ndêya nyɛ. Ŋgɛ nyɛ yeŋsa temɔ kɛ ɓeya yasi te yi nyɛ kelma kɛ́, nɔ̀ tîki nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Kɛ ndiŋgɛlɛ yesɔ wɛtɛ, ŋgɛ nyɛ kelɛ ɓeya yasi suŋgwɛ nɛ wɛ mɛŋga yitan jɔ yiɓa, ŋgɛ nyɛ nje sendi mɛŋga yitan jɔ yiɓa lɛpɔ nyɛ wɛ nde: ‹Mi yeŋsama temɔ kɛ ɓeya yasi te yi mi kelma kɛ́,› nɔ̀ tîki nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ.»
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Ɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Nyaŋgwɛ Kumande lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kelɔ nde, wusɛ tîki temɔ nɛ wɛ kwa̧ yikɛ.»
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Má ɓɛki nde, tikina temɔ te yi wunɛ tikɛ kɛ yembɛ kɛ́ nyaŋgwɛte nda ɗɔkɔ mbumɔ ŋgwal lalɛ, ma wunɛ yakama lɛpɔ nyɛ jeti te yɔkɔ nde: ‹Sûtukwɛ kɛ̀ suma kɛ maŋ,› a má wokɔ mɛn yun.
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 «Wusɛ pâŋ pa lɛpɔ nde: Wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun nɛ mɔ mɛsay wenɛ ɛ putike ŋgwaŋ nɛ ho ɛ ɓakiɗye ɓetitɛr. Ŋgɛ nyɛ ɓɛŋɛ mɔ mɛsay wenɛ kɛ yɔkwɛ ŋgwaŋ, ’a má lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Inja ɗiyɔ nɛdɔ ɗyena›?
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 A ta lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Jambinaŋgwɛ nyɛ mi, sɛnjɔ lambɔ, ɓoŋgɔ mɛɗye nje nɔ, nɛ́ mi pa ɗyena hɔɓiye mɛnjam, kɛ kɔŋte, wɛ má nje ɗyena nje hɔɓiye yɔ yɛy.›
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 ’Wunɛ táka ka nde, a ta nyɛ mɔ mɛsay kɔ wosoko, kɛto a kelma yasi te yi nyɛ lɛpima nyɛ nyɛ kɛ́?
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Wunɛ sendi, ŋgɛ wunɛ si kelɔ yasi te yi ɓo lɛpima nde, wunɛ kêl kɛ́, nɛ̀ wunɛ njâki lɛpɔ kɛ kɔŋte nde: ‹Wusɛ gbɛla ɓotu ɓe mɛsay, hɛ kelma yasi te yi ɓa̧ nde, wusɛ kêl kɛ́.› »
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Yesus ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ Yerusalɛm. Ɛ nyɛ kwa̧ kɛ njoka mɛnɛti mɛ Samari nɛ̀ Galile.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ nyiŋɛ kɛ wɛtɛ ɗya kɛ́, ɛ ɓaŋa ɓotu ɓe ndoko kamɔ nje saŋgwa nɛ nyɛ. Yasi wɛtɛ, ɓo tɛmma nɛ naŋ kembiɗya
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 lɛpɔ nde: «Yesus yekele, gwakɔ ŋgwɛtɛ wusu.»
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ ɓo lɛpɔ nde: «Wunɛ kɛ̂n kɛ̀ teɗye yotu yun nyɛ ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ.» Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ́, ɛ kɔn yan siyɛ.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Kɛ wɛtɛ kɛ njoka yan ma ɓɛŋɛ nde, kɔn nɛ siyma kɛ́, ɛ nyɛ yɔkwɛ nɛ kɔkɔ nɛ luksa Njambiyɛ kɛ numbu nɛ mɛn kɛ kwey.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Ɛ nyɛ nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus nyɛ nyɛ wosoko. Mɔ te ɓa̧ mɔ Samari.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nde: «’Ɓo tì ɓɛ ɓomɔ kamɔ yi kɔn yan siyma kɛ́ na? Ɓomɔ yitan jɔ yini te ɓari ɓa we?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Ŋge kelɛ nde, jɛŋgwɛ te yɔkɔ nyɛpɔ yɔ̂kwɛ nɛ kɔkɔ nje lukse Njambiyɛ?»
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ mɔ Samari kɔ nde: «Tɛma, kwaŋgɔ, tikina temɔ te yi wɛ nɔ kɛ́ joŋgwa wɛ.»
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Ɛ *Ɓefarisɛ̧ diyɛ Yesus nde: «*Kandɔ Njambiyɛ ta ɗya̧ ndenɛn?» Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Kandɔ Njambiyɛ tí ɗya̧ nɛ nje te nde, ɓomɔ ɓɛ̂ŋa na.
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Ɓo tí lɛpɔ nde: ‹Kandɔ Njambiyɛ waka ho wari› na. Wunɛ dûkwɛ nde, Kandɔ Njambiyɛ mɛ kɛ njoka yun.»
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ nde: «Yo ta ɓɛ nɛ ŋgimɔ te yi wunɛ ta kwaɗyɛ ɗiyɔ ko nɛ mbɛt kɛ yesɔ te yi *Mɔnɔ mumɔ ta nje kɛ́. Ko ɓɛkɔ ɗete, wunɛ tí ɓɛŋɛ yesɔ te na.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Ɓomɔ ta lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: ‹Nɛ ɓɛ̂ŋa, nyɛ waka, nyɛ wari!› Wunɛ tî kɛn na. Wunɛ tî sɛɗyikwɛ ɓeŋgwɛ ɓo na.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Yo nde, njena Mɔnɔ mumɔ ta ɓɛ nda yi yɛsi mbiyɔ yesɛ nɔ nɛ vɛrum, panɔ kandɛ komɛ yesɔ pundɛ kumɔ komɛ yesɔ ɓalɛ kɛ́.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Yasi wɛtɛ, a yâkaŋgwɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate. Ɓotu ɓe ŋgimɔ te yɔkɔ ta sɛŋɛ nyɛ.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Yasi te yi kwaŋnama kɛ ŋgimɔ Nɔy kɛ́ ta kwaŋna sendi ɗete kɛ ŋgimɔ te yi Mɔnɔ mumɔ ta nje kɛte kɛ́.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Kɛ ŋgimɔ te yite ɓomɔ ɗikima ɗyena, ɗye mɛnjam, kelɔ mɛgwaki, kɛnjɛ ɓeŋgɔndu ɓan kɛ mɛgwaki kumɔ kɛ yesɔ te yi Nɔy nyiŋma nɔ kɛ mɔy nyaŋgwɛ kuka, ɛ nyaŋgwɛ mbeŋ ɗya̧ girise ɓo hɛnɛ.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Yo ta kwaŋna sendi nda yi yo kwaŋnama nɔ kɛ ŋgimɔ Lɔt kɛ́. Ɓomɔ ɗikima ɗyena, ɗye mɛnjam, ɓɔmɔ mɛyasi, ɗyaŋgwɛ mɛyasi. Ɓo ɗikima ɓɛ mɛnyambi, sumɔ mɛtu̧.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Yasi wɛtɛ, kɛ yesɔ te yi Lɔt ɗuwa̧ nɔ kɛ̀ *Sɔdɔm kɛ́, ɛ ɗitɛ nɛ̀ yiŋa lolna mɛtari wulɛ ɗyoɓɔ girise ɓo hɛnɛ.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Yo ta kwaŋna sendi ɗete kɛ yesɔ te yi Mɔnɔ mumɔ ta punjɛ yotu nyɛ ɓomɔ kɛ́.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Yesɔ te mɔ te ɛ ta ɓɛ kɛ tosiyɔ̧ kɔ tî pikwɛ nde, a mɛ kɛ̀ ɓu̧ mɛyasi mɛnɛ kɛ mɔy tu̧ na. Sendi, mɔ te ɛ ta ɓɛ kɛ ŋgwaŋ kɔ tî yɔkwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ ɗya na.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Wunɛ tâka yasi te yi kelnama nɛ nya Lɔt kɛ́.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Mumɔ hɛnɛ ɛ ta sa̧ nje te yi kambiɗya nɛ joŋgwɛ ɗyenɛ kɔ ta ɗimbiɗye yo. Yasi wɛtɛ, yɔkɔ ɛ ta ɗimbiɗye joŋgwɛ ɗyenɛ kɔ ta kpalɔ ju̧.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Kɛ ŋgimɔ te, kɛ njoka ɓomɔ yiɓa ɓe ta ya nɛ tu kɛ kiya taŋ wɛtɛ, a ta ɓu̧ wɛtɛ, tikɔ wɛtɛ.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Kɛ njoka ɓoma yiɓa ɓe ta ŋgbɔ kɔkɔ yasi kɛ tari, a ta ɓu̧ wɛtɛ, tikɔ wɛtɛ.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Kɛ njoka ɓembam yiɓa ɓe ta ɓɛ kɛ kelɔ mɛsay kɛ ŋgwaŋ, a ta ɓu̧ wɛtɛ, tikɔ wɛtɛ.»
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Ɛ ɓejekɛ diyɛ nyɛ nde: «Yo ta kwaŋna we, Nyaŋgwɛ Kumande?» Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Kɛ mbɛy komɛ muŋ yasi ɗiyɛ kɛ́, ɓedaɓo wésiɗyaŋgwɛ womɛte.»
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.