Lucas 12
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 Kɛ ŋgimɔ te yite ɓomɔ wesiɗyama ɓetomay ɓetomay nda ɓo ta natina. Ɛ Yesus pa kandɛ lɛpina nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ, a lɛpima nde: «Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ nɛ ŋga̧ *Ɓefarisɛ̧. Ŋga̧ te, yo likisi te yi ɓo nɔ kɛ́.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Yasi hɛnɛ te yi ɗiyɛ kɛ sɔ kɛ́ ta pundɔ puyɛ. Sendi, yasi hɛnɛ te yi ɗiyɛ sɔɗyate, ɓomɔ ta duwɛ yo.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Yasi hɛnɛ te yi wunɛ ta lɛpɔ kɛ mɔy yitil nɛ tu, ɓo ta wokɔ yo kɛ puyɛ nɛ yesɔ. Sendi, yasi te yi wunɛ ta lakiɗya lakiɗyaŋgwɛ kɛ mɛtɔ kɛ mɛtoŋgari, yo ta pelna kɛ mɛtosiyɔ̧ nɛ gbololo.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 Wunɛ ɓesɔ ɓembɛ, mi lɛ́pi nyɛ wunɛ nde: Wunɛ tî kambi ɓotu ɓete ɓe yakama wo mɛmbundɔ kinɛ ɓɛ nɛ ɗeti te yi nje kelɔ yiŋa yaŋa kɛ kɔŋte na.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Mi ta lɛpɔ mɔ te yi wunɛ yâkaŋgwɛ kambɔ kɔ. Wunɛ kâmbi mɔ te ɛ nɛ ɗeti te yi kɛnjɛ mɔ te yi nyɛ si wo kɔ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́. Mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ kâmbi mɔ te mbɛte.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 Ɓenɔn nda ɓeŋgiri, ’ɓo ti ɗyáŋgwɛ ka ɓo yitan sisi yiɓa na? Ko ɗete, Njambiyɛ kɛ duwɛ ɓo hɛnɛ.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Yasi wɛtɛ, kɛ ɓɛ wunɛ, ko nyiŋɔ to yun, Njambiyɛ kɛ duwɛ ɓuyɔte. Wunɛ tî kambi yaŋa na, wunɛ sulnate kɛ misi mɛ Njambiyɛ kwa̧ ɓuɗya ɓeŋgiri.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 «Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Mumɔ hɛnɛ tɛ ɛ jayɛ mi kɛ mbɔmbu ɓomɔ, mi *Mɔnɔ mumɔ ta jayɛ sendi nyɛ kɛ mbɔmbu ɓejaki ɓe Njambiyɛ.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Yasi wɛtɛ, mumɔ hɛnɛ ɛ sɛŋɛ mi kɛ mbɔmbu ɓomɔ, mi Mɔnɔ mumɔ ta sɛŋɛ sendi nyɛ kɛ mbɔmbu ɓejaki ɓe Njambiyɛ.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 «Mumɔ hɛnɛ ɛ lɛpɛ yiŋa ɓeya yasi suŋgwɛ nɛ Mɔnɔ mumɔ, Njambiyɛ ta tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ. Yasi wɛtɛ, mumɔ hɛnɛ ɛ lɛpɛ lɛpi gbutu suŋgwɛ nɛ Kimɔ Sisiŋ, ko Njambiyɛ tí tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ na.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 «Komɛ ɓo ta ɓu̧ wunɛ kɛ̀ nɔ kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn, kɛ̀ nɔ kɛ mbɔmbu ɓotu ɓe pɛsina jɔsi, ho kɛ̀ nɔ kɛ̀ mbɔmbu ɓekum, wunɛ tî gwaki kaŋ kɛ yasi te yi wunɛ ta yeŋsa, ho gwe kaŋ kɛ yasi te yi wunɛ ta lɛpɔ kɛ́ na.
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Kɛto Kimɔ Sisiŋ ta teɗye wunɛ yasi te yi wunɛ ta lɛpɔ kɛ́ kɛ kiya mbɛy.»
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Kɛ kɔŋte, ɛ wɛtɛ mumɔ ɗiyɛ kɛ mɔy ŋgil lɛpɔ nyɛ Yesus nde: «Yekele, lɛpɔ nyɛ maŋmbɛ nde, sinɛ nyɛ kâɓiɗyaŋgwɛ kusuku te yi saŋsu tikima nɛ wusɛ kɛ́.»
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mbam, nda tikɛ mi mɔ pɛsina jɔsi yun ho mɔ kaɓina kusuku yun nyɛ wunɛ?»
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ. Wunɛ tî ɓɛki nɛ njaŋ sumba na, kɛto ɓuɗya kusuku te yi mumɔ yakama ɓɛ nɔ kɛ́ ti yaka nyɛ nyɛ joŋgwɛ na.»
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Ɛ nyɛ nje yekiɗye wɛtɛ kanɔ nyɛ ɓo lɛpɔ nde: «Wɛtɛ mɔ kusuku woma ɓuɗya nyambi kɛ mɛŋgwaŋ mɛnɛ.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Ɛ nyɛ takina kɛ mɔy temɔ nɛ lɛpɔ nde: ‹Mi ta kelɔ nan, kɛto mi yeti se nɛ mbɛy te yi ɓakiɗye nyambi mbɛ kɛte na.›
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: ‹Ndana mi duwa̧ nda yi mi ta kelɔ kɛ́. Mi ta si yaŋgile mɛndam mɛmbɛ nje sumɔ mɛnyaŋgwɛ mɛte kwa̧ yi mbɔmbu. Mi ta wesiɗye nyambi mbɛ nɛ̀ kusuku mbɛ hɛnɛ nyɛ kɛ mɔyte,
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 má nje lɛpɔ kɛ kɔŋte nyɛ temɔ mbɛ nde: Temɔ mbɛ, wɛ nɛ ɓuɗya kusuku kɛ kom yi yaka ɓuɗya mɛsew! Wɛɗyaŋgwɛ, ɗyenaŋgwɛ, ɗyakɔ mɛnjam, nɛ̀ wɛ kêɓi joŋgwɛ ɗyɔ!›
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Yasi wɛtɛ, ɛ Njambiyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ lem, kɛ tu kɔ muka mi ta ɓu̧ sisiŋ yɔ! Ma mɛyasi hɛnɛ te yi wɛ wesiɗya kɛ́ ta wokuna nɛ nda?›
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Yo ɗete sendi kɛ yi mumɔ hɛnɛ ɛ wesiɗye kusuku ndi yenɛ nyɛpɔ, yasi wɛtɛ, nyɛ gbɛlate kɛ misi mɛ Njambiyɛ.»
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Ɛ Yesus nje lɛpɔ kɛ kɔŋte nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Ɗete, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ tî gwaki kaŋ kɛ joŋgwɛ ɗyun kɛ kasi mɛɗye, ho gwe kaŋ yotu yun kɛ kasi mɛlɛŋgwe na,
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 kɛto joŋgwɛ kwa̧ mɛɗye, yotu kwa̧ mɛlambɔ.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Wunɛ ɓɛ̂ŋa ɓenɔn. Ɓo ti ɓɛ́ki mbɛki na, ɓo yeti kɛ soŋɛ yiŋa nyambi kɛ ŋgwaŋ na, ɓo kinɛ talɔ ho ndam na. Ko ɓɛkɔ ɗete, Njambiyɛ kɛ nyɛ ɓo mɛɗye. Wúnɛ ɓenɔn yeti wɛtɛ na, wunɛ kwa̧ ɓo mɛtu gɔmay kɛ misi mɛ Njambiyɛ.
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Mɔ te nda kɛ njoka yun yakama sɛwɗye mɛtu mɛ joŋgwɛ ɗyenɛ nɛ mbɛt kɛto gwena kaŋ te yi nyɛ nɔ kɛ́?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ yeti nɛ ɗeti te yi kelɔ mɔnɔ yaŋa ɗete na, ’ma nɛ njáki gwe kaŋ kɛ mɛyasi mɛte yiri kɛto ŋge?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 Wunɛ ɓɛ̂ŋa nda yi mɛmbunjɔ ju̧ nɔ kɛ́. Mɛmbunjɔ yeti kɛ kelɔ yiŋa mɛsay ho sa mɛlambɔ na. Ko ɓɛkɔ ɗete, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko kumande Salomɔŋ nɛ nyaŋgwɛ ɗiyɔ mɛluksa mɛnɛ tì lɛŋɛ yiŋa kpasa kimɔ lambɔ nda njam mɛmbunjɔ maka wɛtɛ nɛ wɛtɛ na.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Ma wunɛ ɓotu ɓete ɓe tikɛ temɔ nɛ mbɛt kɛ yi Njambiyɛ ɓaka, ŋgɛ Njambiyɛ nyɛ kimɔ njam nyɛ mɛmbunjɔ mɛte yi likɔ yi ɗiyɛ ndi muka, nɛmɛnɔ ɓo ɓoŋma ɓetɛ kɛ ɗitɛ kɛ́, ’suŋgwa nɛ wunɛ? ’A ta ɗiyɔ ka kinɛ lɛnje wunɛ lambɔ na?
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Wunɛ tî tiki ndi temɔ kɛ saŋna yasi te yi wunɛ ta ɗye ho yasi te yi wunɛ ta hɔɓiye na.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Kɛto yo mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka sa̧ mɛyasi mɛte yinɔri hɛnɛ. Yasi wɛtɛ, Saŋgwɛ wun duwa̧ nde, wunɛ yâkaŋgwɛ ɓɛ nɛ mɛyasi mɛte kɛ joŋgwɛ ɗyun.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Wunɛ kânda gɔsɔ *Kandɔ te yi Njambiyɛ, ɗete a má nje dokiɗye mɛyasi mɛte yiri kɛ to te nyɛ wunɛ.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 Wunɛ mɔnɔ kuru ɓesam, wunɛ tî gwaki wɔ̧ na, kɛto Saŋgwɛ wun ɓɛŋma kimɔte yí kaŋɛ Kandɔ ɗyenɛ nyɛ wunɛ.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Wunɛ ɗyâŋgwɛ mɛkusuku mun ɓu̧ mɔni te nyɛ buka ɓomɔ. Wunɛ fûl mɛkoɓiyɛ mɛ ɓakiɗya mɔni yi ti ɓutɔ kɛ́, nɛ̀ wunɛ kôm mɛkusuku mun kɛ kwey komɛ Njambiyɛ ɗiyɛ kɛ́. Kusuku te tí yambile na. Mate mɔ guɓɔ tí wuta kɛ kɛkite na. Ɓenya tí ɗye yo na,
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 kɛto kɛ mbɛy te yi kusuku yun ɗiyɛ kɛte, temɔ yun ta ɓɛ sendi womɛte.»
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 Ɛ Yesus kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Wunɛ kômsaŋgwɛ susule mɔy jeliyɛ. Mɛlambo mun ɗîy kwenjate.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Wunɛ ɓɛ̂ki nda ɓotu ɓe mɛsay ɓete ɓe laɗye masa wan komɛ nyɛ ta yɔkwɛ kɛ jesɔ gwaki kɛ́. Ɗete, ɓo ta ɓutɛ numɛy nɛdɔ nyɛ nyɛ komɛ nyɛ ta ɗya̧ ɗuŋgwɛ numɛy kɛ́.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Ɓotu ɓe mɛsay te ɓɛte nɛ mɛsosa komɛ masa wan ta yɔkwɛ dolɔ ɓo kɛ mɛjemsiɗyɛ kɛ́. Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: A ta komsa susule mɔy jeliyɛ, a má jeɓa ɓo, nɛ́ ɓo nje ɗiy mɛtiɗyɛ ɗyena. Nyɛ nɛ ŋguru wenɛ ta ɓu̧ mɛɗye nɛ̀ mɛyasi hɛnɛ nje tikɔ kɛ nji̧ mɛkol man.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Kɛ nyɛ ɗya̧ kɛ ɓembe tu ho kɛ numbu ŋgimɔ dolɔ ɓo kɛ mɛjemsiɗyɛ, ɓotu ɓe mɛsay te ɓɛte nɛ mɛsosa.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Wunɛ dûkwɛ gba nde: Sa tu̧ má dukwɛ ŋgimɔ te yi mɔ guɓɔ nje nɔ kɛ́, ma nyɛ kɛ pɛmɔ yasi, kambɔ mɔ guɓɔ mɛ nje lekɛ tu̧ nyiŋɛ guɓɔ mɛyasi.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Ɗete, wunɛ sendi, wunɛ kômsaŋgwɛ, kɛto *Mɔnɔ mumɔ ta nje kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ tì ɓɛ kɛ takɛ nde, a ta nje kɛte kɛ́ na.»
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ’wɛ nyɛ́ki kanɔ te yikɛ nyɛ wusɛ, ho wɛ nyɛ́ki kɛto ɓomɔ hɛnɛ?»
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Ɛ Nyaŋgwɛ Kumande yeŋsa nde: «Yo nda kimɔ mɔ ɓakiɗya mɛyasi? Yo yɔkɔ ɛ nɛ sɔsɔ yi masa wenɛ ta tɛmbiɗye nyɛ nde, a ɗîy nɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ yí nyɛ ɓo mɛɗye yaka nɛ ŋgimɔ te yi nyɛ pɛsima kɛ́.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Mɔ mɛsay kɔ nɛ mɛsosa komɛ masa wenɛ ta ɗya̧ dolɔ nyɛ kɛ kelɔ ɗete.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: A ta nje tɛmbiɗye nyɛ, na ɗiy nɛ mɛyasi mɛnɛ hɛnɛ.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Yasi wɛtɛ, ŋgɛ mɔ mɛsay kɔ lɛpɛ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Masa wombɛ tí yɔkwɛ ndana nɛdɔ na,› ŋgɛ nyɛ nje nyɛ ɓɔ kɛ mɛndina ɓotu ɓe mɛsay, ɓembam nɛ̀ ɓomari, ɗiyɔ ndi mɛɗye, ndi hɔɓiya mɛnjam nɛ̀ gwena mɛnjam,
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 yite wɛtɛ yesɔ masa wenɛ ta duwɛ ɗya̧ kɛ yesɔ te yi nyɛ tì ɓɛ kɛ takɛ nde, a ta ɗya̧ kɛte na, kɛ hawa te yi nyɛ tí duwɛ na. A ta teɗye nyɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ tikɔ kɛ nje sɔŋ, kelɔ nɛ nyɛ nda yi ɓo kelɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe ti tíki temɔ kɛ yi Njambiyɛ ɓaka.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 «Mɔ mɛsay te yɔkɔ ɛ ma duwɛ yasi te yi masa wenɛ kwaɗyɛ nje ɗiyɔ kinɛ kombile mɛyasi, kinɛ kelɔ sendi nda yi masa wenɛ kwaɗyɛ, ɓo ta njurɔ nyɛ ɓuɗyate.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Yasi wɛtɛ, yɔkɔ ɛ kelma yasi kinɛ duwɛ kwaɗya te yi masa wenɛ, ŋgɛ ɓɛ nde, a kelma yasi te yi ɓo yâkaŋgwɛ njurɔ nyɛ kɛte, ɓo ta njurɔ nyɛ nɛ mbɛt. Ɓo ta diyɛ ɓuɗya mɛyasi kɛ mɛɓɔ mɛ mɔ te yi ɓo nya nyɛ ɓuɗya mɛyasi kɔ. Ɓo ta diyɛ kwa̧ to te kɛ mɛɓɔ mɛ mɔ te yi ɓo nya nyɛ ɓuɗya mɛyasi nde, a ɓâkiɗya kɔ.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 «Mi nja̧ ɓetɛ ɗitɛ kɛ mɛnɛti. Mi kɛ gɔrɔ nɛ temɔ mbɛ hɛnɛ nde, ɗitɛ ɓîya.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Yo nɛ wɛtɛ mɛtɔpuna te yi mi yâkaŋgwɛ saŋgwa nɔ, temɔ mbɛ ndi kɛ gwe kaŋ, disɔ wɛɗya, yo má kelna.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 ’Wunɛ táka ka nde, mi njáki nje nyɛ tɛte kɛ mɛnɛti maka? Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko na. Mi njáki ɓakɛ njoka ɓomɔ.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Kandɛ ndana, kɛ njoka ɓomɔ yitan ɓe joŋna kɛ kiya tu̧ wɛtɛ, ɓo ta ɓaka, ɓomɔ yitati ta lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ ɓari yiɓa. Ɓaka yiɓa má lu̧ sendi ɗyambi suŋgwɛ nɛ ɓari ɓetati.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Saŋgwɛ nɛ mɔnɔ ta lu̧ ɗyambi nɛ mɔnɔ ɛ mbam. Mɔnɔ ɛ mbam má lu̧ ɗyambi nɛ saŋgwɛ. Nyaŋgwɛ nɛ mɔnɔ ta lu̧ ɗyambi nɛ mɔnɔ wenɛ ɛ nyari. Mɔnɔ nyari má lu̧ sendi ɗyambi nɛ nyaŋgwɛ. Mbambɔ ɛ nyari ta lu̧ ɗyambi nɛ njari nɛ. Njari má lu̧ sendi ɗyambi nɛ mbambɔ ɛ nyari.»
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Yesus ka̧ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ŋgil ɓomɔ nde: «Kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ ɓɛŋɛ yindi mbiyɔ kɛ mɛta mɛ ɗyoɓɔ, ndana ndana wunɛ kɛ lɛpɔ nde: ‹Mbiyɔ ta nɔ,› ɔ ɓɛ́ŋa kɛ́, yo kelnama ndi ɗete.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ tɛmɛ ɓemɛŋmɛnɛ ɓɛŋɛ ɗyoɓɔ nɛ waŋgo, wunɛ lɛ́pi nde: ‹Joŋ ta kelɔ muka ɓuɗyate,› ɔ ɓɛ́ŋa kɛ́, yo kelnama ndi ɗete.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Wunɛ ɓotu ɓe likisi, wunɛ kɛ duwɛ nɛmbɛ tɛri ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti. Ma nan yi wunɛ ti nɛ́mba mɛyasi mɛte yi kwaŋna kɛ mɛŋgimɔ te yikɛ kɛ́?
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 «Kɛto ŋge yi wunɛ nɛ ŋguru wun ti nɛ́mba sendi mɛyasi yi duwɛ nɛ ŋgbeŋ mɛkele kɛ́?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Ŋgɛ wúnɛ mumɔ ɓɛ nɛ lɛpi, ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ kɛ kɛ̀ kɛ jɔsi, saŋgɔ nje te yí si kombile lɛpi te wúnɛ nyɛ kɛ ŋgimɔ te yi wúnɛ nyɛ ndi kɛ nje kɛ́. Kelɔ ɗete, kambɔ a mɛ nje ɓu̧ wɛ kɛ̀ nɔ kɛ mbɔmbu mɔ pɛsina jɔsi. Ma mɔ pɛsina jɔsi mɛ nje ɓu̧ wɛ kaŋɛ nyɛ mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ jɔɓɔ kɔ, kambɔ mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ jɔɓɔ kɔ mɛ nje ɓu̧ wɛ nyɛ kɛ jɔɓɔ.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Wɛ disɔ pundɔ womɛri, yite wɛ sima gbo lɛpi hɛnɛ nɛ satak kinɛ ɓukwɛ ko mɔnɔ mbulma sisi wɛtɛ na.»
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.