Lucas 12
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Kɛ ŋgimɔ te yite ɓomɔ wesiɗyama ɓetomay ɓetomay nda ɓo ta natina. Ɛ Yesus pa kandɛ lɛpina nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ, a lɛpima nde: «Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ nɛ ŋga̧ *Ɓefarisɛ̧. Ŋga̧ te, yo likisi te yi ɓo nɔ kɛ́.
1 Milhares de pessoas se ajuntaram, de tal maneira que umas pisavam as outras. Então Jesus disse primeiro aos discípulos:
2 Yasi hɛnɛ te yi ɗiyɛ kɛ sɔ kɛ́ ta pundɔ puyɛ. Sendi, yasi hɛnɛ te yi ɗiyɛ sɔɗyate, ɓomɔ ta duwɛ yo.
2 Tudo o que está coberto vai ser descoberto, e o que está escondido será conhecido.
3 Yasi hɛnɛ te yi wunɛ ta lɛpɔ kɛ mɔy yitil nɛ tu, ɓo ta wokɔ yo kɛ puyɛ nɛ yesɔ. Sendi, yasi te yi wunɛ ta lakiɗya lakiɗyaŋgwɛ kɛ mɛtɔ kɛ mɛtoŋgari, yo ta pelna kɛ mɛtosiyɔ̧ nɛ gbololo.
3 Assim tudo o que vocês disserem na escuridão será ouvido na luz do dia. E tudo o que disserem em segredo, dentro de um quarto fechado, será anunciado abertamente.
4 Wunɛ ɓesɔ ɓembɛ, mi lɛ́pi nyɛ wunɛ nde: Wunɛ tî kambi ɓotu ɓete ɓe yakama wo mɛmbundɔ kinɛ ɓɛ nɛ ɗeti te yi nje kelɔ yiŋa yaŋa kɛ kɔŋte na.
4 Jesus continuou:
5 Mi ta lɛpɔ mɔ te yi wunɛ yâkaŋgwɛ kambɔ kɔ. Wunɛ kâmbi mɔ te ɛ nɛ ɗeti te yi kɛnjɛ mɔ te yi nyɛ si wo kɔ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́. Mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ kâmbi mɔ te mbɛte.
5 Vou mostrar a vocês de quem devem ter medo: tenham medo de Deus, que, depois de matar o corpo, tem poder para jogar a pessoa no inferno. Sim, repito: tenham medo de Deus.
6 Ɓenɔn nda ɓeŋgiri, ’ɓo ti ɗyáŋgwɛ ka ɓo yitan sisi yiɓa na? Ko ɗete, Njambiyɛ kɛ duwɛ ɓo hɛnɛ.
6 — Por acaso não é verdade que cinco passarinhos são vendidos por algumas moedinhas? No entanto Deus não esquece nenhum deles.
7 Yasi wɛtɛ, kɛ ɓɛ wunɛ, ko nyiŋɔ to yun, Njambiyɛ kɛ duwɛ ɓuyɔte. Wunɛ tî kambi yaŋa na, wunɛ sulnate kɛ misi mɛ Njambiyɛ kwa̧ ɓuɗya ɓeŋgiri.
7 Até os fios dos cabelos de vocês estão todos contados. Não tenham medo, pois vocês valem mais do que muitos passarinhos!
8 «Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Mumɔ hɛnɛ tɛ ɛ jayɛ mi kɛ mbɔmbu ɓomɔ, mi *Mɔnɔ mumɔ ta jayɛ sendi nyɛ kɛ mbɔmbu ɓejaki ɓe Njambiyɛ.
8 Jesus disse ainda:
9 Yasi wɛtɛ, mumɔ hɛnɛ ɛ sɛŋɛ mi kɛ mbɔmbu ɓomɔ, mi Mɔnɔ mumɔ ta sɛŋɛ sendi nyɛ kɛ mbɔmbu ɓejaki ɓe Njambiyɛ.
9 Mas aquele que disser publicamente que não é meu, o Filho do Homem também dirá diante dos anjos de Deus que essa pessoa não é dele.
10 «Mumɔ hɛnɛ ɛ lɛpɛ yiŋa ɓeya yasi suŋgwɛ nɛ Mɔnɔ mumɔ, Njambiyɛ ta tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ. Yasi wɛtɛ, mumɔ hɛnɛ ɛ lɛpɛ lɛpi gbutu suŋgwɛ nɛ Kimɔ Sisiŋ, ko Njambiyɛ tí tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ na.
10 — Quem falar contra o Filho do Homem será perdoado, porém quem
11 «Komɛ ɓo ta ɓu̧ wunɛ kɛ̀ nɔ kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn, kɛ̀ nɔ kɛ mbɔmbu ɓotu ɓe pɛsina jɔsi, ho kɛ̀ nɔ kɛ̀ mbɔmbu ɓekum, wunɛ tî gwaki kaŋ kɛ yasi te yi wunɛ ta yeŋsa, ho gwe kaŋ kɛ yasi te yi wunɛ ta lɛpɔ kɛ́ na.
11 — Quando levarem vocês para serem julgados nas
12 Kɛto Kimɔ Sisiŋ ta teɗye wunɛ yasi te yi wunɛ ta lɛpɔ kɛ́ kɛ kiya mbɛy.»
12 Pois naquela hora o Espírito Santo lhes ensinará o que devem dizer.
13 Kɛ kɔŋte, ɛ wɛtɛ mumɔ ɗiyɛ kɛ mɔy ŋgil lɛpɔ nyɛ Yesus nde: «Yekele, lɛpɔ nyɛ maŋmbɛ nde, sinɛ nyɛ kâɓiɗyaŋgwɛ kusuku te yi saŋsu tikima nɛ wusɛ kɛ́.»
13 Um homem que estava no meio da multidão disse a Jesus: — Mestre, mande o meu irmão repartir comigo a herança que o nosso pai nos deixou.
14 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mbam, nda tikɛ mi mɔ pɛsina jɔsi yun ho mɔ kaɓina kusuku yun nyɛ wunɛ?»
14 Jesus disse:
15 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ. Wunɛ tî ɓɛki nɛ njaŋ sumba na, kɛto ɓuɗya kusuku te yi mumɔ yakama ɓɛ nɔ kɛ́ ti yaka nyɛ nyɛ joŋgwɛ na.»
15 E continuou, dizendo a todos:
16 Ɛ nyɛ nje yekiɗye wɛtɛ kanɔ nyɛ ɓo lɛpɔ nde: «Wɛtɛ mɔ kusuku woma ɓuɗya nyambi kɛ mɛŋgwaŋ mɛnɛ.
16 Então Jesus contou a seguinte parábola :
17 Ɛ nyɛ takina kɛ mɔy temɔ nɛ lɛpɔ nde: ‹Mi ta kelɔ nan, kɛto mi yeti se nɛ mbɛy te yi ɓakiɗye nyambi mbɛ kɛte na.›
17 Então ele começou a pensar: “Eu não tenho lugar para guardar toda esta colheita. O que é que vou fazer?
18 Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: ‹Ndana mi duwa̧ nda yi mi ta kelɔ kɛ́. Mi ta si yaŋgile mɛndam mɛmbɛ nje sumɔ mɛnyaŋgwɛ mɛte kwa̧ yi mbɔmbu. Mi ta wesiɗye nyambi mbɛ nɛ̀ kusuku mbɛ hɛnɛ nyɛ kɛ mɔyte,
18 Ah! Já sei! — disse para si mesmo. — Vou derrubar os meus depósitos de cereais e construir outros maiores ainda. Neles guardarei todas as minhas colheitas junto com tudo o que tenho.
19 má nje lɛpɔ kɛ kɔŋte nyɛ temɔ mbɛ nde: Temɔ mbɛ, wɛ nɛ ɓuɗya kusuku kɛ kom yi yaka ɓuɗya mɛsew! Wɛɗyaŋgwɛ, ɗyenaŋgwɛ, ɗyakɔ mɛnjam, nɛ̀ wɛ kêɓi joŋgwɛ ɗyɔ!›
19 Então direi a mim mesmo: ‘Homem feliz! Você tem tudo de bom que precisa para muitos anos. Agora descanse, coma, beba e alegre-se.’ ”
20 Yasi wɛtɛ, ɛ Njambiyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ lem, kɛ tu kɔ muka mi ta ɓu̧ sisiŋ yɔ! Ma mɛyasi hɛnɛ te yi wɛ wesiɗya kɛ́ ta wokuna nɛ nda?›
20 Mas Deus lhe disse: “Seu tolo! Esta noite você vai morrer; aí quem ficará com tudo o que você guardou?”
21 Yo ɗete sendi kɛ yi mumɔ hɛnɛ ɛ wesiɗye kusuku ndi yenɛ nyɛpɔ, yasi wɛtɛ, nyɛ gbɛlate kɛ misi mɛ Njambiyɛ.»
21 Jesus concluiu:
22 Ɛ Yesus nje lɛpɔ kɛ kɔŋte nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Ɗete, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ tî gwaki kaŋ kɛ joŋgwɛ ɗyun kɛ kasi mɛɗye, ho gwe kaŋ yotu yun kɛ kasi mɛlɛŋgwe na,
22 Então Jesus disse aos seus discípulos:
23 kɛto joŋgwɛ kwa̧ mɛɗye, yotu kwa̧ mɛlambɔ.
23 Pois a vida é mais importante do que a comida, e o corpo é mais importante do que as roupas.
24 Wunɛ ɓɛ̂ŋa ɓenɔn. Ɓo ti ɓɛ́ki mbɛki na, ɓo yeti kɛ soŋɛ yiŋa nyambi kɛ ŋgwaŋ na, ɓo kinɛ talɔ ho ndam na. Ko ɓɛkɔ ɗete, Njambiyɛ kɛ nyɛ ɓo mɛɗye. Wúnɛ ɓenɔn yeti wɛtɛ na, wunɛ kwa̧ ɓo mɛtu gɔmay kɛ misi mɛ Njambiyɛ.
24 Vejam os corvos: não semeiam, não colhem, não têm despensas nem depósitos, mas Deus dá de comer a eles. Será que vocês não valem muito mais do que os pássaros?
25 Mɔ te nda kɛ njoka yun yakama sɛwɗye mɛtu mɛ joŋgwɛ ɗyenɛ nɛ mbɛt kɛto gwena kaŋ te yi nyɛ nɔ kɛ́?
25 Qual de vocês pode encompridar a sua vida, por mais que se preocupe com isso?
26 Ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ yeti nɛ ɗeti te yi kelɔ mɔnɔ yaŋa ɗete na, ’ma nɛ njáki gwe kaŋ kɛ mɛyasi mɛte yiri kɛto ŋge?
26 Portanto, se vocês não podem conseguir uma coisa assim tão pequena, por que se preocupam com as outras?
27 Wunɛ ɓɛ̂ŋa nda yi mɛmbunjɔ ju̧ nɔ kɛ́. Mɛmbunjɔ yeti kɛ kelɔ yiŋa mɛsay ho sa mɛlambɔ na. Ko ɓɛkɔ ɗete, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko kumande Salomɔŋ nɛ nyaŋgwɛ ɗiyɔ mɛluksa mɛnɛ tì lɛŋɛ yiŋa kpasa kimɔ lambɔ nda njam mɛmbunjɔ maka wɛtɛ nɛ wɛtɛ na.
27 Vejam como crescem as flores do campo: elas não trabalham, nem fazem roupas para si mesmas. Mas eu afirmo a vocês que nem mesmo Salomão, sendo tão rico, usava roupas tão bonitas como uma dessas flores.
28 Ma wunɛ ɓotu ɓete ɓe tikɛ temɔ nɛ mbɛt kɛ yi Njambiyɛ ɓaka, ŋgɛ Njambiyɛ nyɛ kimɔ njam nyɛ mɛmbunjɔ mɛte yi likɔ yi ɗiyɛ ndi muka, nɛmɛnɔ ɓo ɓoŋma ɓetɛ kɛ ɗitɛ kɛ́, ’suŋgwa nɛ wunɛ? ’A ta ɗiyɔ ka kinɛ lɛnje wunɛ lambɔ na?
28 É Deus quem veste a erva do campo, que hoje está aqui e amanhã desaparece, queimada no forno. Então é claro que ele vestirá também vocês, que têm uma fé tão pequena!
29 Wunɛ tî tiki ndi temɔ kɛ saŋna yasi te yi wunɛ ta ɗye ho yasi te yi wunɛ ta hɔɓiye na.
29 Portanto, não fiquem aflitos, procurando sempre o que comer ou o que beber.
30 Kɛto yo mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka sa̧ mɛyasi mɛte yinɔri hɛnɛ. Yasi wɛtɛ, Saŋgwɛ wun duwa̧ nde, wunɛ yâkaŋgwɛ ɓɛ nɛ mɛyasi mɛte kɛ joŋgwɛ ɗyun.
30 Pois os pagãos deste mundo é que estão sempre procurando todas essas coisas. O Pai de vocês sabe que vocês precisam de tudo isso.
31 Wunɛ kânda gɔsɔ *Kandɔ te yi Njambiyɛ, ɗete a má nje dokiɗye mɛyasi mɛte yiri kɛ to te nyɛ wunɛ.
31 Portanto, ponham em primeiro lugar na sua vida o
32 Wunɛ mɔnɔ kuru ɓesam, wunɛ tî gwaki wɔ̧ na, kɛto Saŋgwɛ wun ɓɛŋma kimɔte yí kaŋɛ Kandɔ ɗyenɛ nyɛ wunɛ.
32 Jesus continuou:
33 Wunɛ ɗyâŋgwɛ mɛkusuku mun ɓu̧ mɔni te nyɛ buka ɓomɔ. Wunɛ fûl mɛkoɓiyɛ mɛ ɓakiɗya mɔni yi ti ɓutɔ kɛ́, nɛ̀ wunɛ kôm mɛkusuku mun kɛ kwey komɛ Njambiyɛ ɗiyɛ kɛ́. Kusuku te tí yambile na. Mate mɔ guɓɔ tí wuta kɛ kɛkite na. Ɓenya tí ɗye yo na,
33 Vendam tudo o que vocês têm e deem o dinheiro aos pobres. Arranjem bolsas que não se estragam e guardem as suas riquezas no céu, onde elas nunca se acabarão; porque lá os ladrões não podem roubá-las, e as traças não podem destruí-las.
34 kɛto kɛ mbɛy te yi kusuku yun ɗiyɛ kɛte, temɔ yun ta ɓɛ sendi womɛte.»
34 Pois onde estiverem as suas riquezas, aí estará o coração de vocês.
35 Ɛ Yesus kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Wunɛ kômsaŋgwɛ susule mɔy jeliyɛ. Mɛlambo mun ɗîy kwenjate.
35 E Jesus disse ainda:
36 Wunɛ ɓɛ̂ki nda ɓotu ɓe mɛsay ɓete ɓe laɗye masa wan komɛ nyɛ ta yɔkwɛ kɛ jesɔ gwaki kɛ́. Ɗete, ɓo ta ɓutɛ numɛy nɛdɔ nyɛ nyɛ komɛ nyɛ ta ɗya̧ ɗuŋgwɛ numɛy kɛ́.
36 Sejam como os empregados que esperam pelo patrão, que vai voltar da festa de casamento. Logo que ele bate na porta, os empregados vão abrir.
37 Ɓotu ɓe mɛsay te ɓɛte nɛ mɛsosa komɛ masa wan ta yɔkwɛ dolɔ ɓo kɛ mɛjemsiɗyɛ kɛ́. Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: A ta komsa susule mɔy jeliyɛ, a má jeɓa ɓo, nɛ́ ɓo nje ɗiy mɛtiɗyɛ ɗyena. Nyɛ nɛ ŋguru wenɛ ta ɓu̧ mɛɗye nɛ̀ mɛyasi hɛnɛ nje tikɔ kɛ nji̧ mɛkol man.
37 Felizes aqueles empregados que o patrão encontra acordados e preparados! Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o próprio patrão se preparará para servi-los, mandará que se sentem à mesa e ele mesmo os servirá.
38 Kɛ nyɛ ɗya̧ kɛ ɓembe tu ho kɛ numbu ŋgimɔ dolɔ ɓo kɛ mɛjemsiɗyɛ, ɓotu ɓe mɛsay te ɓɛte nɛ mɛsosa.
38 Eles serão felizes se o patrão os encontrar alertas, mesmo que chegue à meia-noite ou até mais tarde.
39 Wunɛ dûkwɛ gba nde: Sa tu̧ má dukwɛ ŋgimɔ te yi mɔ guɓɔ nje nɔ kɛ́, ma nyɛ kɛ pɛmɔ yasi, kambɔ mɔ guɓɔ mɛ nje lekɛ tu̧ nyiŋɛ guɓɔ mɛyasi.
39 Lembrem disto: se o dono da casa soubesse a que hora o ladrão viria, não o deixaria arrombar a sua casa.
40 Ɗete, wunɛ sendi, wunɛ kômsaŋgwɛ, kɛto *Mɔnɔ mumɔ ta nje kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ tì ɓɛ kɛ takɛ nde, a ta nje kɛte kɛ́ na.»
40 Vocês, também, fiquem alertas, porque o
41 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ’wɛ nyɛ́ki kanɔ te yikɛ nyɛ wusɛ, ho wɛ nyɛ́ki kɛto ɓomɔ hɛnɛ?»
41 Então Pedro perguntou: — Senhor, essa
42 Ɛ Nyaŋgwɛ Kumande yeŋsa nde: «Yo nda kimɔ mɔ ɓakiɗya mɛyasi? Yo yɔkɔ ɛ nɛ sɔsɔ yi masa wenɛ ta tɛmbiɗye nyɛ nde, a ɗîy nɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ yí nyɛ ɓo mɛɗye yaka nɛ ŋgimɔ te yi nyɛ pɛsima kɛ́.
42 O Senhor respondeu:
43 Mɔ mɛsay kɔ nɛ mɛsosa komɛ masa wenɛ ta ɗya̧ dolɔ nyɛ kɛ kelɔ ɗete.
43 Feliz aquele empregado que estiver fazendo isso quando o patrão chegar!
44 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: A ta nje tɛmbiɗye nyɛ, na ɗiy nɛ mɛyasi mɛnɛ hɛnɛ.
44 Eu afirmo a vocês que, de fato, o patrão vai colocá-lo como encarregado de toda a sua propriedade.
45 Yasi wɛtɛ, ŋgɛ mɔ mɛsay kɔ lɛpɛ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Masa wombɛ tí yɔkwɛ ndana nɛdɔ na,› ŋgɛ nyɛ nje nyɛ ɓɔ kɛ mɛndina ɓotu ɓe mɛsay, ɓembam nɛ̀ ɓomari, ɗiyɔ ndi mɛɗye, ndi hɔɓiya mɛnjam nɛ̀ gwena mɛnjam,
45 Mas imaginem o que acontecerá se aquele empregado pensar que o seu patrão está demorando muito para voltar. E imaginem que esse empregado comece a bater nos outros empregados e empregadas e a comer e a beber até ficar bêbado.
46 yite wɛtɛ yesɔ masa wenɛ ta duwɛ ɗya̧ kɛ yesɔ te yi nyɛ tì ɓɛ kɛ takɛ nde, a ta ɗya̧ kɛte na, kɛ hawa te yi nyɛ tí duwɛ na. A ta teɗye nyɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ tikɔ kɛ nje sɔŋ, kelɔ nɛ nyɛ nda yi ɓo kelɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe ti tíki temɔ kɛ yi Njambiyɛ ɓaka.
46 Então o patrão voltará no dia em que o empregado menos espera e na hora que ele não sabe. Aí o patrão mandará cortar o empregado em pedaços e o condenará a ir para o lugar aonde os desobedientes vão.
47 «Mɔ mɛsay te yɔkɔ ɛ ma duwɛ yasi te yi masa wenɛ kwaɗyɛ nje ɗiyɔ kinɛ kombile mɛyasi, kinɛ kelɔ sendi nda yi masa wenɛ kwaɗyɛ, ɓo ta njurɔ nyɛ ɓuɗyate.
47 — O empregado que sabe qual é a vontade do patrão, mas não se prepara e não faz o que ele quer, será castigado com muitas chicotadas.
48 Yasi wɛtɛ, yɔkɔ ɛ kelma yasi kinɛ duwɛ kwaɗya te yi masa wenɛ, ŋgɛ ɓɛ nde, a kelma yasi te yi ɓo yâkaŋgwɛ njurɔ nyɛ kɛte, ɓo ta njurɔ nyɛ nɛ mbɛt. Ɓo ta diyɛ ɓuɗya mɛyasi kɛ mɛɓɔ mɛ mɔ te yi ɓo nya nyɛ ɓuɗya mɛyasi kɔ. Ɓo ta diyɛ kwa̧ to te kɛ mɛɓɔ mɛ mɔ te yi ɓo nya nyɛ ɓuɗya mɛyasi nde, a ɓâkiɗya kɔ.
48 Mas o empregado que não sabe o que o patrão quer e faz alguma coisa que merece castigo, esse empregado será castigado com poucas chicotadas. Assim será pedido muito de quem recebe muito; e, daquele a quem muito é dado, muito mais será pedido.
49 «Mi nja̧ ɓetɛ ɗitɛ kɛ mɛnɛti. Mi kɛ gɔrɔ nɛ temɔ mbɛ hɛnɛ nde, ɗitɛ ɓîya.
49 Jesus continuou:
50 Yo nɛ wɛtɛ mɛtɔpuna te yi mi yâkaŋgwɛ saŋgwa nɔ, temɔ mbɛ ndi kɛ gwe kaŋ, disɔ wɛɗya, yo má kelna.
50 Tenho de receber um batismo e como estou aflito até que isso aconteça!
51 ’Wunɛ táka ka nde, mi njáki nje nyɛ tɛte kɛ mɛnɛti maka? Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko na. Mi njáki ɓakɛ njoka ɓomɔ.
51 Vocês pensam que eu vim trazer paz ao mundo? Pois eu afirmo a vocês que não vim trazer paz, mas divisão.
52 Kandɛ ndana, kɛ njoka ɓomɔ yitan ɓe joŋna kɛ kiya tu̧ wɛtɛ, ɓo ta ɓaka, ɓomɔ yitati ta lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ ɓari yiɓa. Ɓaka yiɓa má lu̧ sendi ɗyambi suŋgwɛ nɛ ɓari ɓetati.
52 Porque daqui em diante uma família de cinco pessoas ficará dividida: três contra duas e duas contra três.
53 Saŋgwɛ nɛ mɔnɔ ta lu̧ ɗyambi nɛ mɔnɔ ɛ mbam. Mɔnɔ ɛ mbam má lu̧ ɗyambi nɛ saŋgwɛ. Nyaŋgwɛ nɛ mɔnɔ ta lu̧ ɗyambi nɛ mɔnɔ wenɛ ɛ nyari. Mɔnɔ nyari má lu̧ sendi ɗyambi nɛ nyaŋgwɛ. Mbambɔ ɛ nyari ta lu̧ ɗyambi nɛ njari nɛ. Njari má lu̧ sendi ɗyambi nɛ mbambɔ ɛ nyari.»
53 Os pais vão ficar contra os filhos, e os filhos, contra os pais. As mães vão ficar contra as filhas, e as filhas, contra as mães. As sogras vão ficar contra as noras, e as noras, contra as sogras.
54 Yesus ka̧ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ŋgil ɓomɔ nde: «Kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ ɓɛŋɛ yindi mbiyɔ kɛ mɛta mɛ ɗyoɓɔ, ndana ndana wunɛ kɛ lɛpɔ nde: ‹Mbiyɔ ta nɔ,› ɔ ɓɛ́ŋa kɛ́, yo kelnama ndi ɗete.
54 Jesus disse também ao povo:
55 Kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ tɛmɛ ɓemɛŋmɛnɛ ɓɛŋɛ ɗyoɓɔ nɛ waŋgo, wunɛ lɛ́pi nde: ‹Joŋ ta kelɔ muka ɓuɗyate,› ɔ ɓɛ́ŋa kɛ́, yo kelnama ndi ɗete.
55 E, quando sentem o vento sul soprando, dizem: “Vai fazer calor.” E faz mesmo.
56 Wunɛ ɓotu ɓe likisi, wunɛ kɛ duwɛ nɛmbɛ tɛri ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti. Ma nan yi wunɛ ti nɛ́mba mɛyasi mɛte yi kwaŋna kɛ mɛŋgimɔ te yikɛ kɛ́?
56 Hipócritas! Vocês sabem explicar os sinais da terra e do céu. Então por que não sabem explicar o que querem dizer os sinais desta época?
57 «Kɛto ŋge yi wunɛ nɛ ŋguru wun ti nɛ́mba sendi mɛyasi yi duwɛ nɛ ŋgbeŋ mɛkele kɛ́?
57 E Jesus terminou, dizendo:
58 Ŋgɛ wúnɛ mumɔ ɓɛ nɛ lɛpi, ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ kɛ kɛ̀ kɛ jɔsi, saŋgɔ nje te yí si kombile lɛpi te wúnɛ nyɛ kɛ ŋgimɔ te yi wúnɛ nyɛ ndi kɛ nje kɛ́. Kelɔ ɗete, kambɔ a mɛ nje ɓu̧ wɛ kɛ̀ nɔ kɛ mbɔmbu mɔ pɛsina jɔsi. Ma mɔ pɛsina jɔsi mɛ nje ɓu̧ wɛ kaŋɛ nyɛ mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ jɔɓɔ kɔ, kambɔ mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ jɔɓɔ kɔ mɛ nje ɓu̧ wɛ nyɛ kɛ jɔɓɔ.
58 Se alguém fizer uma acusação contra você e levá-lo ao tribunal, faça o possível para resolver a questão enquanto ainda está no caminho com essa pessoa. Isso para que ela não o leve ao juiz, o juiz o entregue ao guarda, e o guarda ponha você na cadeia.
59 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Wɛ disɔ pundɔ womɛri, yite wɛ sima gbo lɛpi hɛnɛ nɛ satak kinɛ ɓukwɛ ko mɔnɔ mbulma sisi wɛtɛ na.»
59 Eu lhe afirmo que você não sairá dali enquanto não pagar a multa toda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.