Lucas 12
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB
1 Kɛ ŋgimɔ te yite ɓomɔ wesiɗyama ɓetomay ɓetomay nda ɓo ta natina. Ɛ Yesus pa kandɛ lɛpina nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ, a lɛpima nde: «Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ nɛ ŋga̧ *Ɓefarisɛ̧. Ŋga̧ te, yo likisi te yi ɓo nɔ kɛ́.
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou Jesus a dizer primeiro aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Yasi hɛnɛ te yi ɗiyɛ kɛ sɔ kɛ́ ta pundɔ puyɛ. Sendi, yasi hɛnɛ te yi ɗiyɛ sɔɗyate, ɓomɔ ta duwɛ yo.
2 Mas nada há encoberto, que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser conhecido.
3 Yasi hɛnɛ te yi wunɛ ta lɛpɔ kɛ mɔy yitil nɛ tu, ɓo ta wokɔ yo kɛ puyɛ nɛ yesɔ. Sendi, yasi te yi wunɛ ta lakiɗya lakiɗyaŋgwɛ kɛ mɛtɔ kɛ mɛtoŋgari, yo ta pelna kɛ mɛtosiyɔ̧ nɛ gbololo.
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falaste ao ouvido no gabinete, dos eirados será apregoado.
4 Wunɛ ɓesɔ ɓembɛ, mi lɛ́pi nyɛ wunɛ nde: Wunɛ tî kambi ɓotu ɓete ɓe yakama wo mɛmbundɔ kinɛ ɓɛ nɛ ɗeti te yi nje kelɔ yiŋa yaŋa kɛ kɔŋte na.
4 Digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois disso nada mais podem fazer.
5 Mi ta lɛpɔ mɔ te yi wunɛ yâkaŋgwɛ kambɔ kɔ. Wunɛ kâmbi mɔ te ɛ nɛ ɗeti te yi kɛnjɛ mɔ te yi nyɛ si wo kɔ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́. Mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ kâmbi mɔ te mbɛte.
5 Mas eu vos mostrarei a quem é que deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, digo, a esse temei.
6 Ɓenɔn nda ɓeŋgiri, ’ɓo ti ɗyáŋgwɛ ka ɓo yitan sisi yiɓa na? Ko ɗete, Njambiyɛ kɛ duwɛ ɓo hɛnɛ.
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois asses? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 Yasi wɛtɛ, kɛ ɓɛ wunɛ, ko nyiŋɔ to yun, Njambiyɛ kɛ duwɛ ɓuyɔte. Wunɛ tî kambi yaŋa na, wunɛ sulnate kɛ misi mɛ Njambiyɛ kwa̧ ɓuɗya ɓeŋgiri.
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 «Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Mumɔ hɛnɛ tɛ ɛ jayɛ mi kɛ mbɔmbu ɓomɔ, mi *Mɔnɔ mumɔ ta jayɛ sendi nyɛ kɛ mbɔmbu ɓejaki ɓe Njambiyɛ.
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Yasi wɛtɛ, mumɔ hɛnɛ ɛ sɛŋɛ mi kɛ mbɔmbu ɓomɔ, mi Mɔnɔ mumɔ ta sɛŋɛ sendi nyɛ kɛ mbɔmbu ɓejaki ɓe Njambiyɛ.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 «Mumɔ hɛnɛ ɛ lɛpɛ yiŋa ɓeya yasi suŋgwɛ nɛ Mɔnɔ mumɔ, Njambiyɛ ta tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ. Yasi wɛtɛ, mumɔ hɛnɛ ɛ lɛpɛ lɛpi gbutu suŋgwɛ nɛ Kimɔ Sisiŋ, ko Njambiyɛ tí tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ na.
10 E a todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
11 «Komɛ ɓo ta ɓu̧ wunɛ kɛ̀ nɔ kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn, kɛ̀ nɔ kɛ mbɔmbu ɓotu ɓe pɛsina jɔsi, ho kɛ̀ nɔ kɛ̀ mbɔmbu ɓekum, wunɛ tî gwaki kaŋ kɛ yasi te yi wunɛ ta yeŋsa, ho gwe kaŋ kɛ yasi te yi wunɛ ta lɛpɔ kɛ́ na.
11 Quando, pois, vos levarem às sinagogas, aos magistrados e às autoridades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 Kɛto Kimɔ Sisiŋ ta teɗye wunɛ yasi te yi wunɛ ta lɛpɔ kɛ́ kɛ kiya mbɛy.»
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Kɛ kɔŋte, ɛ wɛtɛ mumɔ ɗiyɛ kɛ mɔy ŋgil lɛpɔ nyɛ Yesus nde: «Yekele, lɛpɔ nyɛ maŋmbɛ nde, sinɛ nyɛ kâɓiɗyaŋgwɛ kusuku te yi saŋsu tikima nɛ wusɛ kɛ́.»
13 Disse-lhe alguém dentre a multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparte comigo a herança.
14 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mbam, nda tikɛ mi mɔ pɛsina jɔsi yun ho mɔ kaɓina kusuku yun nyɛ wunɛ?»
14 Mas ele lhe respondeu: Homem, quem me constituiu a mim juiz ou repartidor entre vós?
15 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ. Wunɛ tî ɓɛki nɛ njaŋ sumba na, kɛto ɓuɗya kusuku te yi mumɔ yakama ɓɛ nɔ kɛ́ ti yaka nyɛ nyɛ joŋgwɛ na.»
15 E disse ao povo: Acautelai-vos e guardai-vos de toda espécie de cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que possui.
16 Ɛ nyɛ nje yekiɗye wɛtɛ kanɔ nyɛ ɓo lɛpɔ nde: «Wɛtɛ mɔ kusuku woma ɓuɗya nyambi kɛ mɛŋgwaŋ mɛnɛ.
16 Propôs-lhes então uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produzira com abundância;
17 Ɛ nyɛ takina kɛ mɔy temɔ nɛ lɛpɔ nde: ‹Mi ta kelɔ nan, kɛto mi yeti se nɛ mbɛy te yi ɓakiɗye nyambi mbɛ kɛte na.›
17 e ele arrazoava consigo, dizendo: Que farei? Pois não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: ‹Ndana mi duwa̧ nda yi mi ta kelɔ kɛ́. Mi ta si yaŋgile mɛndam mɛmbɛ nje sumɔ mɛnyaŋgwɛ mɛte kwa̧ yi mbɔmbu. Mi ta wesiɗye nyambi mbɛ nɛ̀ kusuku mbɛ hɛnɛ nyɛ kɛ mɔyte,
18 Disse então: Farei isto: derribarei os meus celeiros e edificarei outros maiores, e ali recolherei todos os meus cereais e os meus bens;
19 má nje lɛpɔ kɛ kɔŋte nyɛ temɔ mbɛ nde: Temɔ mbɛ, wɛ nɛ ɓuɗya kusuku kɛ kom yi yaka ɓuɗya mɛsew! Wɛɗyaŋgwɛ, ɗyenaŋgwɛ, ɗyakɔ mɛnjam, nɛ̀ wɛ kêɓi joŋgwɛ ɗyɔ!›
19 e direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe, regala-te.
20 Yasi wɛtɛ, ɛ Njambiyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ lem, kɛ tu kɔ muka mi ta ɓu̧ sisiŋ yɔ! Ma mɛyasi hɛnɛ te yi wɛ wesiɗya kɛ́ ta wokuna nɛ nda?›
20 Mas Deus lhe disse: Insensato, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Yo ɗete sendi kɛ yi mumɔ hɛnɛ ɛ wesiɗye kusuku ndi yenɛ nyɛpɔ, yasi wɛtɛ, nyɛ gbɛlate kɛ misi mɛ Njambiyɛ.»
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Ɛ Yesus nje lɛpɔ kɛ kɔŋte nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Ɗete, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Wunɛ tî gwaki kaŋ kɛ joŋgwɛ ɗyun kɛ kasi mɛɗye, ho gwe kaŋ yotu yun kɛ kasi mɛlɛŋgwe na,
22 E disse aos seus discípulos: Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao corpo, pelo que haveis de vestir.
23 kɛto joŋgwɛ kwa̧ mɛɗye, yotu kwa̧ mɛlambɔ.
23 Pois a vida é mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário.
24 Wunɛ ɓɛ̂ŋa ɓenɔn. Ɓo ti ɓɛ́ki mbɛki na, ɓo yeti kɛ soŋɛ yiŋa nyambi kɛ ŋgwaŋ na, ɓo kinɛ talɔ ho ndam na. Ko ɓɛkɔ ɗete, Njambiyɛ kɛ nyɛ ɓo mɛɗye. Wúnɛ ɓenɔn yeti wɛtɛ na, wunɛ kwa̧ ɓo mɛtu gɔmay kɛ misi mɛ Njambiyɛ.
24 Considerai os corvos, que não semeiam nem ceifam; não têm despensa nem celeiro; contudo, Deus os alimenta. Quanto mais não valeis vós do que as aves!
25 Mɔ te nda kɛ njoka yun yakama sɛwɗye mɛtu mɛ joŋgwɛ ɗyenɛ nɛ mbɛt kɛto gwena kaŋ te yi nyɛ nɔ kɛ́?
25 Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ yeti nɛ ɗeti te yi kelɔ mɔnɔ yaŋa ɗete na, ’ma nɛ njáki gwe kaŋ kɛ mɛyasi mɛte yiri kɛto ŋge?
26 Porquanto, se não podeis fazer nem as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 Wunɛ ɓɛ̂ŋa nda yi mɛmbunjɔ ju̧ nɔ kɛ́. Mɛmbunjɔ yeti kɛ kelɔ yiŋa mɛsay ho sa mɛlambɔ na. Ko ɓɛkɔ ɗete, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko kumande Salomɔŋ nɛ nyaŋgwɛ ɗiyɔ mɛluksa mɛnɛ tì lɛŋɛ yiŋa kpasa kimɔ lambɔ nda njam mɛmbunjɔ maka wɛtɛ nɛ wɛtɛ na.
27 Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; contudo vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Ma wunɛ ɓotu ɓete ɓe tikɛ temɔ nɛ mbɛt kɛ yi Njambiyɛ ɓaka, ŋgɛ Njambiyɛ nyɛ kimɔ njam nyɛ mɛmbunjɔ mɛte yi likɔ yi ɗiyɛ ndi muka, nɛmɛnɔ ɓo ɓoŋma ɓetɛ kɛ ɗitɛ kɛ́, ’suŋgwa nɛ wunɛ? ’A ta ɗiyɔ ka kinɛ lɛnje wunɛ lambɔ na?
28 Se, pois, Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vós, homens de pouca fé?
29 Wunɛ tî tiki ndi temɔ kɛ saŋna yasi te yi wunɛ ta ɗye ho yasi te yi wunɛ ta hɔɓiye na.
29 Não procureis, pois, o que haveis de comer, ou o que haveis de beber, e não andeis preocupados.
30 Kɛto yo mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka sa̧ mɛyasi mɛte yinɔri hɛnɛ. Yasi wɛtɛ, Saŋgwɛ wun duwa̧ nde, wunɛ yâkaŋgwɛ ɓɛ nɛ mɛyasi mɛte kɛ joŋgwɛ ɗyun.
30 Porque a todas estas coisas os povos do mundo procuram; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Wunɛ kânda gɔsɔ *Kandɔ te yi Njambiyɛ, ɗete a má nje dokiɗye mɛyasi mɛte yiri kɛ to te nyɛ wunɛ.
31 Buscai antes o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 Wunɛ mɔnɔ kuru ɓesam, wunɛ tî gwaki wɔ̧ na, kɛto Saŋgwɛ wun ɓɛŋma kimɔte yí kaŋɛ Kandɔ ɗyenɛ nyɛ wunɛ.
32 Não temas, ó pequeno rebanho! porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Wunɛ ɗyâŋgwɛ mɛkusuku mun ɓu̧ mɔni te nyɛ buka ɓomɔ. Wunɛ fûl mɛkoɓiyɛ mɛ ɓakiɗya mɔni yi ti ɓutɔ kɛ́, nɛ̀ wunɛ kôm mɛkusuku mun kɛ kwey komɛ Njambiyɛ ɗiyɛ kɛ́. Kusuku te tí yambile na. Mate mɔ guɓɔ tí wuta kɛ kɛkite na. Ɓenya tí ɗye yo na,
33 Vendei o que possuís, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não envelheçam; tesouro nos céus que jamais acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 kɛto kɛ mbɛy te yi kusuku yun ɗiyɛ kɛte, temɔ yun ta ɓɛ sendi womɛte.»
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 Ɛ Yesus kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Wunɛ kômsaŋgwɛ susule mɔy jeliyɛ. Mɛlambo mun ɗîy kwenjate.
35 Estejam cingidos os vossos lombos e acesas as vossas candeias;
36 Wunɛ ɓɛ̂ki nda ɓotu ɓe mɛsay ɓete ɓe laɗye masa wan komɛ nyɛ ta yɔkwɛ kɛ jesɔ gwaki kɛ́. Ɗete, ɓo ta ɓutɛ numɛy nɛdɔ nyɛ nyɛ komɛ nyɛ ta ɗya̧ ɗuŋgwɛ numɛy kɛ́.
36 e sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Ɓotu ɓe mɛsay te ɓɛte nɛ mɛsosa komɛ masa wan ta yɔkwɛ dolɔ ɓo kɛ mɛjemsiɗyɛ kɛ́. Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: A ta komsa susule mɔy jeliyɛ, a má jeɓa ɓo, nɛ́ ɓo nje ɗiy mɛtiɗyɛ ɗyena. Nyɛ nɛ ŋguru wenɛ ta ɓu̧ mɛɗye nɛ̀ mɛyasi hɛnɛ nje tikɔ kɛ nji̧ mɛkol man.
37 Bem-aventurados aqueles servos, aos quais o senhor, quando vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará reclinar-se à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Kɛ nyɛ ɗya̧ kɛ ɓembe tu ho kɛ numbu ŋgimɔ dolɔ ɓo kɛ mɛjemsiɗyɛ, ɓotu ɓe mɛsay te ɓɛte nɛ mɛsosa.
38 Quer venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Wunɛ dûkwɛ gba nde: Sa tu̧ má dukwɛ ŋgimɔ te yi mɔ guɓɔ nje nɔ kɛ́, ma nyɛ kɛ pɛmɔ yasi, kambɔ mɔ guɓɔ mɛ nje lekɛ tu̧ nyiŋɛ guɓɔ mɛyasi.
39 Sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
40 Ɗete, wunɛ sendi, wunɛ kômsaŋgwɛ, kɛto *Mɔnɔ mumɔ ta nje kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ tì ɓɛ kɛ takɛ nde, a ta nje kɛte kɛ́ na.»
40 Estai vós também apercebidos; porque, numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
41 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ’wɛ nyɛ́ki kanɔ te yikɛ nyɛ wusɛ, ho wɛ nyɛ́ki kɛto ɓomɔ hɛnɛ?»
41 Então Pedro perguntou: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Ɛ Nyaŋgwɛ Kumande yeŋsa nde: «Yo nda kimɔ mɔ ɓakiɗya mɛyasi? Yo yɔkɔ ɛ nɛ sɔsɔ yi masa wenɛ ta tɛmbiɗye nyɛ nde, a ɗîy nɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ yí nyɛ ɓo mɛɗye yaka nɛ ŋgimɔ te yi nyɛ pɛsima kɛ́.
42 Respondeu o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que o Senhor porá sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Mɔ mɛsay kɔ nɛ mɛsosa komɛ masa wenɛ ta ɗya̧ dolɔ nyɛ kɛ kelɔ ɗete.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: A ta nje tɛmbiɗye nyɛ, na ɗiy nɛ mɛyasi mɛnɛ hɛnɛ.
44 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
45 Yasi wɛtɛ, ŋgɛ mɔ mɛsay kɔ lɛpɛ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Masa wombɛ tí yɔkwɛ ndana nɛdɔ na,› ŋgɛ nyɛ nje nyɛ ɓɔ kɛ mɛndina ɓotu ɓe mɛsay, ɓembam nɛ̀ ɓomari, ɗiyɔ ndi mɛɗye, ndi hɔɓiya mɛnjam nɛ̀ gwena mɛnjam,
45 Mas, se aquele servo disser em teu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e as criadas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46 yite wɛtɛ yesɔ masa wenɛ ta duwɛ ɗya̧ kɛ yesɔ te yi nyɛ tì ɓɛ kɛ takɛ nde, a ta ɗya̧ kɛte na, kɛ hawa te yi nyɛ tí duwɛ na. A ta teɗye nyɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ tikɔ kɛ nje sɔŋ, kelɔ nɛ nyɛ nda yi ɓo kelɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe ti tíki temɔ kɛ yi Njambiyɛ ɓaka.
46 virá o senhor desse servo num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe, e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 «Mɔ mɛsay te yɔkɔ ɛ ma duwɛ yasi te yi masa wenɛ kwaɗyɛ nje ɗiyɔ kinɛ kombile mɛyasi, kinɛ kelɔ sendi nda yi masa wenɛ kwaɗyɛ, ɓo ta njurɔ nyɛ ɓuɗyate.
47 O servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Yasi wɛtɛ, yɔkɔ ɛ kelma yasi kinɛ duwɛ kwaɗya te yi masa wenɛ, ŋgɛ ɓɛ nde, a kelma yasi te yi ɓo yâkaŋgwɛ njurɔ nyɛ kɛte, ɓo ta njurɔ nyɛ nɛ mbɛt. Ɓo ta diyɛ ɓuɗya mɛyasi kɛ mɛɓɔ mɛ mɔ te yi ɓo nya nyɛ ɓuɗya mɛyasi kɔ. Ɓo ta diyɛ kwa̧ to te kɛ mɛɓɔ mɛ mɔ te yi ɓo nya nyɛ ɓuɗya mɛyasi nde, a ɓâkiɗya kɔ.
48 mas o que não a soube, e fez coisas que mereciam castigo, com poucos açoites será castigado. Daquele a quem muito é dado, muito se lhe requererá; e a quem muito é confiado, mais ainda se lhe pedirá.
49 «Mi nja̧ ɓetɛ ɗitɛ kɛ mɛnɛti. Mi kɛ gɔrɔ nɛ temɔ mbɛ hɛnɛ nde, ɗitɛ ɓîya.
49 Vim lançar fogo à terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 Yo nɛ wɛtɛ mɛtɔpuna te yi mi yâkaŋgwɛ saŋgwa nɔ, temɔ mbɛ ndi kɛ gwe kaŋ, disɔ wɛɗya, yo má kelna.
50 Há um batismo em que hei de ser batizado; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 ’Wunɛ táka ka nde, mi njáki nje nyɛ tɛte kɛ mɛnɛti maka? Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko na. Mi njáki ɓakɛ njoka ɓomɔ.
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, eu vos digo, mas antes dissensão:
52 Kandɛ ndana, kɛ njoka ɓomɔ yitan ɓe joŋna kɛ kiya tu̧ wɛtɛ, ɓo ta ɓaka, ɓomɔ yitati ta lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ ɓari yiɓa. Ɓaka yiɓa má lu̧ sendi ɗyambi suŋgwɛ nɛ ɓari ɓetati.
52 pois daqui em diante estarão cinco pessoas numa casa divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Saŋgwɛ nɛ mɔnɔ ta lu̧ ɗyambi nɛ mɔnɔ ɛ mbam. Mɔnɔ ɛ mbam má lu̧ ɗyambi nɛ saŋgwɛ. Nyaŋgwɛ nɛ mɔnɔ ta lu̧ ɗyambi nɛ mɔnɔ wenɛ ɛ nyari. Mɔnɔ nyari má lu̧ sendi ɗyambi nɛ nyaŋgwɛ. Mbambɔ ɛ nyari ta lu̧ ɗyambi nɛ njari nɛ. Njari má lu̧ sendi ɗyambi nɛ mbambɔ ɛ nyari.»
53 estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Yesus ka̧ mbɔmbu lɛpɔ nyɛ ŋgil ɓomɔ nde: «Kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ ɓɛŋɛ yindi mbiyɔ kɛ mɛta mɛ ɗyoɓɔ, ndana ndana wunɛ kɛ lɛpɔ nde: ‹Mbiyɔ ta nɔ,› ɔ ɓɛ́ŋa kɛ́, yo kelnama ndi ɗete.
54 Dizia também às multidões: Quando vedes subir uma nuvem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; e assim sucede;
55 Kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ tɛmɛ ɓemɛŋmɛnɛ ɓɛŋɛ ɗyoɓɔ nɛ waŋgo, wunɛ lɛ́pi nde: ‹Joŋ ta kelɔ muka ɓuɗyate,› ɔ ɓɛ́ŋa kɛ́, yo kelnama ndi ɗete.
55 e quando vedes soprar o vento sul dizeis; Haverá calor; e assim sucede.
56 Wunɛ ɓotu ɓe likisi, wunɛ kɛ duwɛ nɛmbɛ tɛri ɗyoɓɔ nɛ̀ mɛnɛti. Ma nan yi wunɛ ti nɛ́mba mɛyasi mɛte yi kwaŋna kɛ mɛŋgimɔ te yikɛ kɛ́?
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 «Kɛto ŋge yi wunɛ nɛ ŋguru wun ti nɛ́mba sendi mɛyasi yi duwɛ nɛ ŋgbeŋ mɛkele kɛ́?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Ŋgɛ wúnɛ mumɔ ɓɛ nɛ lɛpi, ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ kɛ kɛ̀ kɛ jɔsi, saŋgɔ nje te yí si kombile lɛpi te wúnɛ nyɛ kɛ ŋgimɔ te yi wúnɛ nyɛ ndi kɛ nje kɛ́. Kelɔ ɗete, kambɔ a mɛ nje ɓu̧ wɛ kɛ̀ nɔ kɛ mbɔmbu mɔ pɛsina jɔsi. Ma mɔ pɛsina jɔsi mɛ nje ɓu̧ wɛ kaŋɛ nyɛ mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ jɔɓɔ kɔ, kambɔ mɔ te ɛ ɗiyɛ nɛ tu̧ jɔɓɔ kɔ mɛ nje ɓu̧ wɛ nyɛ kɛ jɔɓɔ.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura fazer as pazes com ele no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te lance na prisão
59 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Wɛ disɔ pundɔ womɛri, yite wɛ sima gbo lɛpi hɛnɛ nɛ satak kinɛ ɓukwɛ ko mɔnɔ mbulma sisi wɛtɛ na.»
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro lepto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.