João 10
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA
1 Yesus nja̧ kɛ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: «Mɔ te ɛ ɗiyɛ kinɛ kwa̧ nɛ numɛy kakwɛ ɓesam yí nyiŋɛ nɔ kɛ mɔyte na, ŋgɛ nyɛ kpalɔ kwa̧ nɛ wɛtɛ nje dɛlɛ, mɔ te mɔ guɓɔ, nyɛ nyaŋgwɛ mɔ kelna ɓeya mɛkele.
1 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem não entra no curral das ovelhas pela porta, mas sobe por outro lugar, esse é ladrão e salteador.
2 Yo nde, mɔ te ɛ kwa̧ nɛ numɛy nyiŋɛ nɔ kɛ mɔy kakwɛ, mɔ te mɔ ɓakiɗya ɓesam.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Sanjele te ɛ ɗiyɛ kɛ numɛy kakwɛ kɔ ɓúta numɛy nyɛ nyɛ, wɛ ɓɛ́ŋa kɛ́, ɓesam kɛ wokɔ mɛn nɛ. A má jeɓa ɓo wɛtɛ wɛtɛ nɛ ɗinɔ ɗyan ŋgbɔsɔ ɓo pundɔ nɔ.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome e as conduz para fora.
4 Ŋgɛ nyɛ si punjɛ ɓesam ɓenɛ hɛnɛ ɗete kɛ́, a ma kwa̧ mbɔmbu, ɓo kɛ kɔŋ nɛ, kɛto ɓo kɛ duwɛ mɛn nɛ.
4 Depois de levar para fora todas as que lhe pertencem, vai na frente delas, e elas o seguem, porque reconhecem a voz dele.
5 Yasi wɛtɛ, ko ɓo yeti nɛ ɗeti te yi ɓeŋgwɛ gbɛla mumɔ na, ɓo ta kambɔ nyɛ lɔndɔ kɛ̀ nɛ naŋ, kɛto ɓo yeti kɛ duwɛ mɛn gbɛla ɓomɔ na.»
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho; pelo contrário, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yesus lɛpinama nɛ nje kanɔ ɗete nyɛ ɓo, yasi wɛtɛ, ɓo tì ɓiye to yasi te yi nyɛ lɛpima nyɛ ɓo kɛ́ na.
6 Jesus fez esta comparação, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que ele falava.
7 Ɛ Yesus nje lɛpɔ sendi nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mi mbɛ numɛy te yi ɓesam kwa̧ kɛte yí nyiŋɛ nɔ kɛ mɔy kakwɛ kɛ́.
7 Então Jesus disse mais uma vez:
8 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe kandima nje nɛ mi ɓaka ɓotu ɓe guɓɔ, ɓo ɓotu ɓe nyaŋgwɛ kelna ɓeya mɛkele. Yasi wɛtɛ, ɓesam tì lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ mɛn yan na.
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não lhes deram ouvidos.
9 Mi mbɛ numɛy, ŋgɛ mumɔ nyiŋɛ nɛ nje te wombɛ, a ta ju̧. A ta nyiŋɛ pundɔ dolɔ mɛɗye te yi ɗye.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, sairá e achará pastagem.
10 Siya yasi te yi mɔ guɓɔ nje kelɔ, yo ndi guɓuna yasi, ndi wonate nɛ̀ girisate. Mi nja̧ mbɛ, nɛ́ ɓesam ɓɛ nɛ joŋgwɛ, nɛ́ ɓo joŋna kɛ mɔy nyɛŋgwɛ.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Mi mbɛ kimɔ mɔ ɓakiɗya ɓesam. Kimɔ mɔ ɓakiɗya ɓesam nyɛ́ki joŋgwɛ ɗyenɛ kɛto ɓesam ɓenɛ.
11 — Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Yasi wɛtɛ, mɔ te ɛ nje ɓakiɗye ɓesam kɛto mɔni kɔ yeti gba mɔ ɓakiɗya ɓesam na, kɛto ɓesam yeti ɓesam ɓenɛ na. Ŋgɛ nyɛ ɓɛŋɛ ŋgwɛy kɛ nje, wɛ ɓɛ́ŋa, a tikima ɓesam sɛɗyɛ kwa̧, ŋgwɛy má ɗya̧ ɓiye ɓaŋa, ɓari ma si wanja kwa̧.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê o lobo chegando, abandona as ovelhas e foge; então o lobo as arrebata e dispersa.
13 Mɔ te ɛ nje ɓakiɗye ɓesam kɛto mɔni kɔ sɛ́ɗyikwɛ kwa̧, kɛto yo ndi kɛto mɔni yi nyɛ ɓakiɗye ɓesam, yeti kasi nɛ nɛ ɓo na.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 Mi mbɛ kimɔ mɔ ɓakiɗya ɓesam. Mi kɛ duwɛ ɓesam ɓembɛ, ɓesam ɓembɛ kɛ duwɛ sendi mi.
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 Yo sendi ɗete nda yi Da kɛ duwɛ mi, mi sendi kɛ duwɛ nyɛ. Mi kɛ nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛto ɓesam ɓembɛ.
15 assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Mi nɛ ɓaŋa ɓesam ɓembɛ ɓe yeti kɛ mɔy kakwɛ te yikɛ na. Mi yâkaŋgwɛ ŋgbɔsɔ sendi ɓo nje nɔ. Ɓo ta wokɔ mɛn mbɛ, ɓo má nje ɓɛ ndi kuru ɓesam wɛtɛ nɛ̀ mɔ ɓakiɗya yan wɛtɛ.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco. Preciso trazer também estas. Elas ouvirão a minha voz e, então, haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Da kwáɗyikwɛ mi, yo kɛto mi kɛ nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ yí laɗye ɓu̧ sendi yo nɛ kɔkɔ.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 Kinɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ ɛ yakama pɛsɔ joŋgwɛ ɗyembɛ na. Yasi wɛtɛ, yo mi nɛ ŋguru wombɛ kɛ nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ. Mi nɛ ɗeti te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ, mi sendi nɛ ɗeti te yi ɓu̧ yo nɛ kɔkɔ. Yo Saŋmbɛ lɛpɛ nde, mi kêl ɗete.»
18 Ninguém tira a minha vida; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para entregá-la e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Ɛ mɛlɛpi mɛnɔri kelɛ nde, Ɓeyudɛn ɓâkaŋgwɛ sendi wolo kɛ ɓembe.
19 Por causa dessas palavras, houve nova divisão entre os judeus.
20 Ɛ ɓuɗya ɓomɔ kɛ njokate lɛpɛ nde: «A nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu, a kɛ kɔnɔ nɛ ɓoku. Kɛto ŋge yi wunɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ yasi te yi nyɛ lɛpɛ kɛ́?»
20 Muitos deles diziam: — Ele tem demônio e enlouqueceu. Por que vocês ouvem o que ele diz?
21 Ɛ ɓaŋa lɛpɛ yan nde: «Mɔ te ɛ nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu kɔ ti lɛ́pinaŋgwɛ ɗekɛ na. ’Ɓeya sisiŋ nɛ ɗeti te yi kelɔ nde, mɔ ɗiɓina misi ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ nde?»
21 Outros diziam: — Este modo de falar não é de endemoniado. Será que um demônio pode abrir os olhos aos cegos?
22 Ɓo ɓa̧ kɛ kelɔ jesɔ yí takɛ nɛ yesɔ te yi ɓo kaŋma nɛ mbanjɔ Njambiyɛ te ɛ Yerusalɛm nyɛ Njambiyɛ kɛ́. Yo ɓa̧ kɛ ŋgimɔ abekata.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 Yesus ɓa̧ kɛ yombila kɛ mɔy mbanjɔ Njambiyɛ kɛ mbɛy te yi ɓo ɗikima jeɓa nde Nje Salomɔŋ kɛ́.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Ndana, ɛ Ɓeyudɛn nje litɔ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «’Wɛ kwáɗyikwɛ nde, wusɛ ɗîy nɛ mɛso kɛ temɔ kumɔ kɛ ŋgimɔ te yin? Ŋgɛ ɓɛ nde, yo wɛ *Krist, lɛpɔ nɛ saŋsaŋ nyɛ wusɛ.»
24 Então os judeus o rodearam e disseram: — Até quando você nos deixará nesse suspense? Se você é o Cristo, diga francamente.
25 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Mi ma si lɛpɔ nyɛ wunɛ, ma wunɛ yeti kɛ tikɔ temɔ kɛ mɛlɛpi mɛte na. Mɛkele mɛte yi Saŋmbɛ nyɛ mi ɗeti nde, mi kêl kɛ́ kɛ teɗye mi nyɛ wunɛ.
25 Jesus respondeu:
26 Yasi wɛtɛ, wunɛ yeti kɛ tikɔ yun temɔ kɛ yembɛ na, kɛto wunɛ yeti kɛ njoka ɓesam ɓembɛ na.
26 Mas vocês não creem, porque não são das minhas ovelhas.
27 Ɓesam ɓembɛ kɛ wokɔ mɛn mbɛ, mi kɛ duwɛ mbɛ ɓo, ɓo kɛ ɓeŋgwɛ sendi mi.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Mi kɛ nyɛ mbɛ ɓo joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo, ko ɓo tí gwe yambile na. Sendi, ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tí sukɔ ɓo kɛ mɛɓɔ mɛmbɛ na.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Saŋmbɛ, mɔ te ɛ nya mi ɓo kɔ kwa̧ ɓomɔ hɛnɛ, ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ yeti nɛ ɗeti te yi sukɔ ɓo kɛ mɛɓɔ mɛ Da na.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo, e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Sinɛ Da ndi kiya yasi wɛtɛ.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ndana, ɛ Ɓeyudɛn tɔkɛ sendi mɛtari wolo, nɛ́ ɓo lu̧ nɛ nyɛ wo.
31 Os judeus mais uma vez pegaram pedras com a intenção de apedrejá-lo.
32 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Mi kelma ɓuɗya kimɔ mɛkele mɛte yi Da lɛpima nde, mi kêl kɛ́ kɛ misi mun, ma kɛ njoka mɛkele mɛte, wunɛ kwáɗyikwɛ lu̧ mi nɛ mɛtari wo kɛto mɛkele te yɛn?»
32 Mas Jesus lhes disse:
33 Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ ti kwáɗyikwɛ lu̧ wɛ nɛ mɛtari wo kɛto wɛtɛ kimɔ mɛkele na, yasi wɛtɛ, wusɛ kwáɗyikwɛ lu̧ wɛ nɛ mɛtari wo, kɛto wɛ kɛ gbutɔ nɛ Njambiyɛ, kɛto gbɛla wɛ mumɔ kɛ kpalɔ lɛpɔ nde, wɛ Njambiyɛ!»
33 Os judeus responderam: — Não é por obra boa que queremos apedrejá-lo, e sim por causa da blasfêmia. Pois, sendo você apenas um homem, está se fazendo de Deus.
34 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «’Yo yeti gba kɛtinate kɛ mɛkana mɛ mɛmboŋga mun nde: ‹Njambiyɛ lɛpima nde: Wunɛ ɓenjambiyɛ na?›
34 Jesus disse:
35 Wusɛ duwa̧ nde, mumɔ ti yaka soŋɛ yasi te yi yo ma ɓɛ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ na. Ma ŋgɛ Njambiyɛ jeɓa ɓotu ɓete ɓe mɛlɛpi mɛnɛ lɛpinama nyɛ ɓo ɓaka nde ɓenjambiyɛ,
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus — e a Escritura não pode falhar —,
36 kɛto ŋge yi wunɛ nje lɛpɔ gba nɛ mi mɔ te ɛ Da tɔkuma tomɔ njesɛ kɛ mɛnɛti maka kɔ nde, mi kɛ gbutɔ nɛ nyɛ, kɛto mi lɛpima nde, mi Mɔnɔ wenɛ kɛ́?
36 então como vocês dizem que aquele que o Pai santificou e enviou ao mundo está blasfemando, só porque declarei que sou Filho de Deus?
37 Ŋgɛ mi ɗiyɛ kinɛ kelɔ mɛkele mɛ Saŋmbɛ na, komɛte, wunɛ tî tiki temɔ nɛ mi na.
37 Se não faço as obras do meu Pai, não acreditem em mim.
38 Yasi wɛtɛ, ŋgɛ ɓɛ nde, mi kɛ kelɔ mɛkele mɛ Saŋmbɛ, ko ɓɛkɔ nde, wunɛ tì tikɛ temɔ nɛ mi na, wunɛ yêkiɗya tikɔ temɔ kɛ mɛkele mɛte yi mi kelɛ kɛ́, nɛ́ wunɛ duwɛ kimɔte kɛ̀ nɔ mbɔmbu nde, Da kɛ yembɛ, mi sendi kɛ yenɛ.»
38 Mas, se faço, e vocês não creem em mim, creiam pelo menos nas obras, para que vocês possam saber e compreender que o Pai está em mim e que eu estou no Pai.
39 Ndana, ɛ ɓo kala sa̧ nje te yi ɓiye nyɛ, yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ bɔla kwa̧.
39 Então tentaram outra vez prendê-lo, mas ele se livrou das mãos deles.
40 Ɛ nyɛ ɗuwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ kɛ ŋginjɛ Yurdɛ̧, kɛ mbɛy te yi Jaŋ ma kánda tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku kɛte kɛ́. Ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ mate.
40 Novamente Jesus se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no início; e ali permaneceu.
41 Ɛ ɓomɔ ɓuɗyate nje kɛ yenɛ. Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «Jaŋ tì kelɛ ko mɛyekambiyɛ wɛtɛ nɛ wɛtɛ na, yasi wɛtɛ, yasi hɛnɛ te yi nyɛ lɛpima kɛ kasi mbam kɔ kɛ́, gbakasi.»
41 E muitos iam até ele e diziam: — João não fez nenhum sinal, mas tudo o que ele disse a respeito deste homem era verdade.
42 Ɛ ɓomɔ ɓuɗyate tikɛ temɔ kɛ yi Yesus kɛ mbɛy yinɔri.
42 E naquele lugar muitos creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.