João 10

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesus nja̧ kɛ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: «Mɔ te ɛ ɗiyɛ kinɛ kwa̧ nɛ numɛy kakwɛ ɓesam yí nyiŋɛ nɔ kɛ mɔyte na, ŋgɛ nyɛ kpalɔ kwa̧ nɛ wɛtɛ nje dɛlɛ, mɔ te mɔ guɓɔ, nyɛ nyaŋgwɛ mɔ kelna ɓeya mɛkele.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Yo nde, mɔ te ɛ kwa̧ nɛ numɛy nyiŋɛ nɔ kɛ mɔy kakwɛ, mɔ te mɔ ɓakiɗya ɓesam.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Sanjele te ɛ ɗiyɛ kɛ numɛy kakwɛ kɔ ɓúta numɛy nyɛ nyɛ, wɛ ɓɛ́ŋa kɛ́, ɓesam kɛ wokɔ mɛn nɛ. A má jeɓa ɓo wɛtɛ wɛtɛ nɛ ɗinɔ ɗyan ŋgbɔsɔ ɓo pundɔ nɔ.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Ŋgɛ nyɛ si punjɛ ɓesam ɓenɛ hɛnɛ ɗete kɛ́, a ma kwa̧ mbɔmbu, ɓo kɛ kɔŋ nɛ, kɛto ɓo kɛ duwɛ mɛn nɛ.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Yasi wɛtɛ, ko ɓo yeti nɛ ɗeti te yi ɓeŋgwɛ gbɛla mumɔ na, ɓo ta kambɔ nyɛ lɔndɔ kɛ̀ nɛ naŋ, kɛto ɓo yeti kɛ duwɛ mɛn gbɛla ɓomɔ na.»
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yesus lɛpinama nɛ nje kanɔ ɗete nyɛ ɓo, yasi wɛtɛ, ɓo tì ɓiye to yasi te yi nyɛ lɛpima nyɛ ɓo kɛ́ na.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Ɛ Yesus nje lɛpɔ sendi nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mi mbɛ numɛy te yi ɓesam kwa̧ kɛte yí nyiŋɛ nɔ kɛ mɔy kakwɛ kɛ́.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe kandima nje nɛ mi ɓaka ɓotu ɓe guɓɔ, ɓo ɓotu ɓe nyaŋgwɛ kelna ɓeya mɛkele. Yasi wɛtɛ, ɓesam tì lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ mɛn yan na.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Mi mbɛ numɛy, ŋgɛ mumɔ nyiŋɛ nɛ nje te wombɛ, a ta ju̧. A ta nyiŋɛ pundɔ dolɔ mɛɗye te yi ɗye.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Siya yasi te yi mɔ guɓɔ nje kelɔ, yo ndi guɓuna yasi, ndi wonate nɛ̀ girisate. Mi nja̧ mbɛ, nɛ́ ɓesam ɓɛ nɛ joŋgwɛ, nɛ́ ɓo joŋna kɛ mɔy nyɛŋgwɛ.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Mi mbɛ kimɔ mɔ ɓakiɗya ɓesam. Kimɔ mɔ ɓakiɗya ɓesam nyɛ́ki joŋgwɛ ɗyenɛ kɛto ɓesam ɓenɛ.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Yasi wɛtɛ, mɔ te ɛ nje ɓakiɗye ɓesam kɛto mɔni kɔ yeti gba mɔ ɓakiɗya ɓesam na, kɛto ɓesam yeti ɓesam ɓenɛ na. Ŋgɛ nyɛ ɓɛŋɛ ŋgwɛy kɛ nje, wɛ ɓɛ́ŋa, a tikima ɓesam sɛɗyɛ kwa̧, ŋgwɛy má ɗya̧ ɓiye ɓaŋa, ɓari ma si wanja kwa̧.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Mɔ te ɛ nje ɓakiɗye ɓesam kɛto mɔni kɔ sɛ́ɗyikwɛ kwa̧, kɛto yo ndi kɛto mɔni yi nyɛ ɓakiɗye ɓesam, yeti kasi nɛ nɛ ɓo na.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 Mi mbɛ kimɔ mɔ ɓakiɗya ɓesam. Mi kɛ duwɛ ɓesam ɓembɛ, ɓesam ɓembɛ kɛ duwɛ sendi mi.
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 Yo sendi ɗete nda yi Da kɛ duwɛ mi, mi sendi kɛ duwɛ nyɛ. Mi kɛ nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ kɛto ɓesam ɓembɛ.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Mi nɛ ɓaŋa ɓesam ɓembɛ ɓe yeti kɛ mɔy kakwɛ te yikɛ na. Mi yâkaŋgwɛ ŋgbɔsɔ sendi ɓo nje nɔ. Ɓo ta wokɔ mɛn mbɛ, ɓo má nje ɓɛ ndi kuru ɓesam wɛtɛ nɛ̀ mɔ ɓakiɗya yan wɛtɛ.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Da kwáɗyikwɛ mi, yo kɛto mi kɛ nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ yí laɗye ɓu̧ sendi yo nɛ kɔkɔ.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Kinɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ ɛ yakama pɛsɔ joŋgwɛ ɗyembɛ na. Yasi wɛtɛ, yo mi nɛ ŋguru wombɛ kɛ nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ. Mi nɛ ɗeti te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyembɛ, mi sendi nɛ ɗeti te yi ɓu̧ yo nɛ kɔkɔ. Yo Saŋmbɛ lɛpɛ nde, mi kêl ɗete.»
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Ɛ mɛlɛpi mɛnɔri kelɛ nde, Ɓeyudɛn ɓâkaŋgwɛ sendi wolo kɛ ɓembe.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Ɛ ɓuɗya ɓomɔ kɛ njokate lɛpɛ nde: «A nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu, a kɛ kɔnɔ nɛ ɓoku. Kɛto ŋge yi wunɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ yasi te yi nyɛ lɛpɛ kɛ́?»
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Ɛ ɓaŋa lɛpɛ yan nde: «Mɔ te ɛ nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu kɔ ti lɛ́pinaŋgwɛ ɗekɛ na. ’Ɓeya sisiŋ nɛ ɗeti te yi kelɔ nde, mɔ ɗiɓina misi ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ nde?»
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Ɓo ɓa̧ kɛ kelɔ jesɔ yí takɛ nɛ yesɔ te yi ɓo kaŋma nɛ mbanjɔ Njambiyɛ te ɛ Yerusalɛm nyɛ Njambiyɛ kɛ́. Yo ɓa̧ kɛ ŋgimɔ abekata.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Yesus ɓa̧ kɛ yombila kɛ mɔy mbanjɔ Njambiyɛ kɛ mbɛy te yi ɓo ɗikima jeɓa nde Nje Salomɔŋ kɛ́.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Ndana, ɛ Ɓeyudɛn nje litɔ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «’Wɛ kwáɗyikwɛ nde, wusɛ ɗîy nɛ mɛso kɛ temɔ kumɔ kɛ ŋgimɔ te yin? Ŋgɛ ɓɛ nde, yo wɛ *Krist, lɛpɔ nɛ saŋsaŋ nyɛ wusɛ.»
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Mi ma si lɛpɔ nyɛ wunɛ, ma wunɛ yeti kɛ tikɔ temɔ kɛ mɛlɛpi mɛte na. Mɛkele mɛte yi Saŋmbɛ nyɛ mi ɗeti nde, mi kêl kɛ́ kɛ teɗye mi nyɛ wunɛ.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Yasi wɛtɛ, wunɛ yeti kɛ tikɔ yun temɔ kɛ yembɛ na, kɛto wunɛ yeti kɛ njoka ɓesam ɓembɛ na.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Ɓesam ɓembɛ kɛ wokɔ mɛn mbɛ, mi kɛ duwɛ mbɛ ɓo, ɓo kɛ ɓeŋgwɛ sendi mi.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Mi kɛ nyɛ mbɛ ɓo joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo, ko ɓo tí gwe yambile na. Sendi, ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tí sukɔ ɓo kɛ mɛɓɔ mɛmbɛ na.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Saŋmbɛ, mɔ te ɛ nya mi ɓo kɔ kwa̧ ɓomɔ hɛnɛ, ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ yeti nɛ ɗeti te yi sukɔ ɓo kɛ mɛɓɔ mɛ Da na.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Sinɛ Da ndi kiya yasi wɛtɛ.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ndana, ɛ Ɓeyudɛn tɔkɛ sendi mɛtari wolo, nɛ́ ɓo lu̧ nɛ nyɛ wo.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Mi kelma ɓuɗya kimɔ mɛkele mɛte yi Da lɛpima nde, mi kêl kɛ́ kɛ misi mun, ma kɛ njoka mɛkele mɛte, wunɛ kwáɗyikwɛ lu̧ mi nɛ mɛtari wo kɛto mɛkele te yɛn?»
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ ti kwáɗyikwɛ lu̧ wɛ nɛ mɛtari wo kɛto wɛtɛ kimɔ mɛkele na, yasi wɛtɛ, wusɛ kwáɗyikwɛ lu̧ wɛ nɛ mɛtari wo, kɛto wɛ kɛ gbutɔ nɛ Njambiyɛ, kɛto gbɛla wɛ mumɔ kɛ kpalɔ lɛpɔ nde, wɛ Njambiyɛ!»
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «’Yo yeti gba kɛtinate kɛ mɛkana mɛ mɛmboŋga mun nde: ‹Njambiyɛ lɛpima nde: Wunɛ ɓenjambiyɛ na?›
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Wusɛ duwa̧ nde, mumɔ ti yaka soŋɛ yasi te yi yo ma ɓɛ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ na. Ma ŋgɛ Njambiyɛ jeɓa ɓotu ɓete ɓe mɛlɛpi mɛnɛ lɛpinama nyɛ ɓo ɓaka nde ɓenjambiyɛ,
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 kɛto ŋge yi wunɛ nje lɛpɔ gba nɛ mi mɔ te ɛ Da tɔkuma tomɔ njesɛ kɛ mɛnɛti maka kɔ nde, mi kɛ gbutɔ nɛ nyɛ, kɛto mi lɛpima nde, mi Mɔnɔ wenɛ kɛ́?
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Ŋgɛ mi ɗiyɛ kinɛ kelɔ mɛkele mɛ Saŋmbɛ na, komɛte, wunɛ tî tiki temɔ nɛ mi na.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Yasi wɛtɛ, ŋgɛ ɓɛ nde, mi kɛ kelɔ mɛkele mɛ Saŋmbɛ, ko ɓɛkɔ nde, wunɛ tì tikɛ temɔ nɛ mi na, wunɛ yêkiɗya tikɔ temɔ kɛ mɛkele mɛte yi mi kelɛ kɛ́, nɛ́ wunɛ duwɛ kimɔte kɛ̀ nɔ mbɔmbu nde, Da kɛ yembɛ, mi sendi kɛ yenɛ.»
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Ndana, ɛ ɓo kala sa̧ nje te yi ɓiye nyɛ, yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ bɔla kwa̧.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Ɛ nyɛ ɗuwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ kɛ ŋginjɛ Yurdɛ̧, kɛ mbɛy te yi Jaŋ ma kánda tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku kɛte kɛ́. Ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ mate.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Ɛ ɓomɔ ɓuɗyate nje kɛ yenɛ. Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «Jaŋ tì kelɛ ko mɛyekambiyɛ wɛtɛ nɛ wɛtɛ na, yasi wɛtɛ, yasi hɛnɛ te yi nyɛ lɛpima kɛ kasi mbam kɔ kɛ́, gbakasi.»
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Ɛ ɓomɔ ɓuɗyate tikɛ temɔ kɛ yi Yesus kɛ mbɛy yinɔri.
42 E muitos ali creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.