Hebreus 4

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Njambiyɛ kpoma nde, wusɛ yakama nyiŋɛ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛnɛ. Ma ɗete, piŋɔ te yi ŋgimɔ nyiŋnate ndi kɛte, hɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma mbaŋa mumɔ kɛ njoka yun mɛ nje kɔpɔ nyiŋnate takɛ nde, a tikama nɛ njimɛ.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Ma hɛ wokuma sendi Kimɔ Tom te ndi nda yi ɓesaŋmbambɔ ɓusu wokuma nɔ sendi kwey kɛ koŋgor kɛ́. Ɓo wokuma Kimɔ Tom te, yasi wɛtɛ, yo tì kamɛ ɓo yaŋa na, kɛto ɓo wokuma ndi wokɔ kinɛ tikɔ temɔ kɛte na.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Kɛ ɓɛ wusɛ ɓe tikɛ temɔ kɛte ɓaka, wusɛ kɛ nyiŋɛ su kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte yi Njambiyɛ lɛpima nde: ‹Mi wokuma ŋgambi, ɛ mi kinja nde: Ko ɓo tí nyiŋɛ gba kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛmbɛ na.› Njambiyɛ lɛpima mɛlɛpi maka, ko ɓɛkɔ nde, a ma kíki siɗyɛ mɛsay mɛnɛ komɛ nyɛ kusuma nɛ mbokɔ kɛ́.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Womaŋa kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ, kɛ kasi mɛtu yitan jɔ yiɓate yi yo lɛpɛ kɛ́, ɛ nde: ‹Njambiyɛ kelma mɛsay mɛnɛ hɛnɛ kɛ mɛtu yitan jɔ wɛtɛ, ma kɛ yitan jɔ yiɓate, ɛ nyɛ wɛɗya.›
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Nda yi wusɛ kandima si lɛpɔ ndana kɛ́, mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ ɓasiɗye lɛpɔ sendi waka nde: ‹Ko ɓo tí nyiŋɛ gba kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛmbɛ na.›
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Ma ɓotu ɓete ɓe kandima wokɔ Kimɔ Tom te ɓaka tì nyiŋɛ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte na, kɛto mɛtemɔ man ɓa̧ nɛ keskere. Yasi wɛtɛ, muka ɓaŋa yakama nyiŋɛ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Yori yi Njambiyɛ kɛ tɛmbiɗye sendi wɛtɛ jɔnja ŋgimɔ te yi nyɛ jeɓa nde muka kɛ́. Mɛsew kwaŋma kɛ kɔŋte ɓuɗyate, ɛ nyɛ lɛpɛ lɛpi te yi wusɛ lɛpima ndana kɛ́ nɛ numbu Davit nde: ‹Muka ŋgɛ wunɛ wokɛ mɛn nɛ, nɛ tî ɗeskwɛ mɛtemɔ mun na!›
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Ma Yosuwa má kɛndi nɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kumɔ nɔ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte, ma Njambiyɛ tì lɛpɛ se kasi wɛtɛ ŋgimɔ mɛwɛɗya kɛ kɔŋte na.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ɗete, Njambiyɛ kombila wɛtɛ ŋgimɔ mɛwɛɗya yi kɛ ɓoŋna nɛ yi yesɔ *Saba nyɛ ɓotu ɓenɛ.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Mɔ te ɛ nyiŋma kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛ Njambiyɛ kɔ kɛ wɛɗya kɛ mɛsay mɛnɛ hɛnɛ nda yi Njambiyɛ wɛɗyama nɔ kɛ kɔŋ mɛsay mɛte yenɛ kɛ́.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Ɗete, hɛ nyɛ̂ki sosu su hɛnɛ yí sa̧ nje te yi nyiŋɛ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte, kambɔ ɓaŋa mɛ nje kelɔ ɗa̧ mɛtɔ nda ɓesaŋmbambɔ ɓusu kɔpɔ nɛ nyiŋnate kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Wunɛ kêl ɗete, kɛto mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ́ki mumɔ kpasa joŋgwɛ, yo sendi nɛ ŋguŋguɗyɛ. Yo lóŋ mumɔ kɛ temɔ kwa̧ yi kafa te ɛ nɛ mɛnumbu mɛte yiɓa yakama kelɔ kɛ́. Yo nyíŋa ndi pɔkɛ kumɔ kɛ mɔy mbumɔ temɔ, nyiŋɛ kumɔ kɛ mɔy ɗyɔŋgɔ kɛ to. Yo kɛ́n kumɔ kɛ mɛjaŋgwe mɛ yotu, kumɔ sendi kɛ ɗyɔŋgɔ te yi mɔy mɛyesɔ. Yo kɛ nɛmbɛ punjɛ mɛɗyanɔ nɛ̀ mɛtakɛ mɛte yi ɗiyɛ kɛ temɔ mumɔ kɛ́.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Kɛ mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ kusuma kɛ́, kinɛ yaŋa wɛtɛ nɛ wɛtɛ sɔɗyate kɛ mbɔmbu wenɛ na. A kɛ ɓɛŋɛ mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ kusuma kɛ́ nɛ loŋgo loŋgo. Mɛyasi hɛnɛ te yi wusɛ kelma kɛ́, hɛ ta tɛmɛ kɛ mbɔmbu wenɛ pilɛ yo nyɛ nyɛ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Wusɛ mɛ ndana nɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka te ɛ kwaŋma ɓari hɛnɛ kɔ. Yo Yesus te Mɔnɔ Njambiyɛ ɛ ɓendima kɛ̀ kwey kɛ ɗyoɓɔ kɔ. Ɗete, hɛ tîki temɔ nɛ ŋgbik kɛ yenɛ kɛ mbɔmbu ɓomɔ.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Kɛto Yesus te nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka wusu te yi wusɛ lɛpɛ nɔ kɔ tí ɗiyɔ kinɛ gwe ŋgwɛtɛ wusu kɛ mɛtɛkɔ mɛte yi wusɛ nɔ kɛ́ na. A saŋgwama nɛ mɛɓoɓilan ndi nda wusɛ kɛ mɛnje hɛnɛ. Yasi wɛtɛ, ko a tì kelɛ nɛ yiŋa mɛɓeyɔ na.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Ɗete, hɛ kɛ̂n ndana nɛ ɓiɓina temɔ kɛ kɛki siya ɓekum te yi Njambiyɛ te ɛ nɛ ŋgikwa kɔ, na tiki wusɛ nɛ ŋgwɛtɛ kɛ ɓeya mɛkele musu, kelɔ ŋgikwa nɛ wusɛ yí kamɛ wusɛ komɛ yiŋa yasi ɗya̧ wusɛ kɛ́.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.