Hebreus 4
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB
1 Njambiyɛ kpoma nde, wusɛ yakama nyiŋɛ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛnɛ. Ma ɗete, piŋɔ te yi ŋgimɔ nyiŋnate ndi kɛte, hɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma mbaŋa mumɔ kɛ njoka yun mɛ nje kɔpɔ nyiŋnate takɛ nde, a tikama nɛ njimɛ.
1 Portanto, tendo-nos sido deixada a promessa de entrarmos no seu descanso, temamos não haja algum de vós que pareça ter falhado.
2 Ma hɛ wokuma sendi Kimɔ Tom te ndi nda yi ɓesaŋmbambɔ ɓusu wokuma nɔ sendi kwey kɛ koŋgor kɛ́. Ɓo wokuma Kimɔ Tom te, yasi wɛtɛ, yo tì kamɛ ɓo yaŋa na, kɛto ɓo wokuma ndi wokɔ kinɛ tikɔ temɔ kɛte na.
2 Porque também a nós foram pregadas as boas novas, assim como a eles; mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não chegou a ser unida com a fé, naqueles que a ouviram.
3 Kɛ ɓɛ wusɛ ɓe tikɛ temɔ kɛte ɓaka, wusɛ kɛ nyiŋɛ su kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte yi Njambiyɛ lɛpima nde: ‹Mi wokuma ŋgambi, ɛ mi kinja nde: Ko ɓo tí nyiŋɛ gba kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛmbɛ na.› Njambiyɛ lɛpima mɛlɛpi maka, ko ɓɛkɔ nde, a ma kíki siɗyɛ mɛsay mɛnɛ komɛ nyɛ kusuma nɛ mbokɔ kɛ́.
3 Porque nós, os que temos crido, é que entramos no descanso, tal como disse: Assim jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo;
4 Womaŋa kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ, kɛ kasi mɛtu yitan jɔ yiɓate yi yo lɛpɛ kɛ́, ɛ nde: ‹Njambiyɛ kelma mɛsay mɛnɛ hɛnɛ kɛ mɛtu yitan jɔ wɛtɛ, ma kɛ yitan jɔ yiɓate, ɛ nyɛ wɛɗya.›
4 pois em certo lugar disse ele assim do sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as suas obras;
5 Nda yi wusɛ kandima si lɛpɔ ndana kɛ́, mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ ɓasiɗye lɛpɔ sendi waka nde: ‹Ko ɓo tí nyiŋɛ gba kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛmbɛ na.›
5 e outra vez, neste lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Ma ɓotu ɓete ɓe kandima wokɔ Kimɔ Tom te ɓaka tì nyiŋɛ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte na, kɛto mɛtemɔ man ɓa̧ nɛ keskere. Yasi wɛtɛ, muka ɓaŋa yakama nyiŋɛ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte.
6 Visto, pois, restar que alguns entrem nele, e que aqueles a quem anteriormente foram pregadas as boas novas não entraram por causa da desobediência,
7 Yori yi Njambiyɛ kɛ tɛmbiɗye sendi wɛtɛ jɔnja ŋgimɔ te yi nyɛ jeɓa nde muka kɛ́. Mɛsew kwaŋma kɛ kɔŋte ɓuɗyate, ɛ nyɛ lɛpɛ lɛpi te yi wusɛ lɛpima ndana kɛ́ nɛ numbu Davit nde: ‹Muka ŋgɛ wunɛ wokɛ mɛn nɛ, nɛ tî ɗeskwɛ mɛtemɔ mun na!›
7 determina outra vez um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, depois de tanto tempo, como antes fora dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Ma Yosuwa má kɛndi nɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kumɔ nɔ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte, ma Njambiyɛ tì lɛpɛ se kasi wɛtɛ ŋgimɔ mɛwɛɗya kɛ kɔŋte na.
8 Porque, se Josué lhes houvesse dado descanso, não teria falado depois disso de outro dia.
9 Ɗete, Njambiyɛ kombila wɛtɛ ŋgimɔ mɛwɛɗya yi kɛ ɓoŋna nɛ yi yesɔ *Saba nyɛ ɓotu ɓenɛ.
9 Portanto resta ainda um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Mɔ te ɛ nyiŋma kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛ Njambiyɛ kɔ kɛ wɛɗya kɛ mɛsay mɛnɛ hɛnɛ nda yi Njambiyɛ wɛɗyama nɔ kɛ kɔŋ mɛsay mɛte yenɛ kɛ́.
10 Pois aquele que entrou no descanso de Deus, esse também descansou de suas obras, assim como Deus das suas.
11 Ɗete, hɛ nyɛ̂ki sosu su hɛnɛ yí sa̧ nje te yi nyiŋɛ kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte, kambɔ ɓaŋa mɛ nje kelɔ ɗa̧ mɛtɔ nda ɓesaŋmbambɔ ɓusu kɔpɔ nɛ nyiŋnate kɛ mbɛy mɛwɛɗya mɛte.
11 Ora, à vista disso, procuremos diligentemente entrar naquele descanso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.
12 Wunɛ kêl ɗete, kɛto mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ́ki mumɔ kpasa joŋgwɛ, yo sendi nɛ ŋguŋguɗyɛ. Yo lóŋ mumɔ kɛ temɔ kwa̧ yi kafa te ɛ nɛ mɛnumbu mɛte yiɓa yakama kelɔ kɛ́. Yo nyíŋa ndi pɔkɛ kumɔ kɛ mɔy mbumɔ temɔ, nyiŋɛ kumɔ kɛ mɔy ɗyɔŋgɔ kɛ to. Yo kɛ́n kumɔ kɛ mɛjaŋgwe mɛ yotu, kumɔ sendi kɛ ɗyɔŋgɔ te yi mɔy mɛyesɔ. Yo kɛ nɛmbɛ punjɛ mɛɗyanɔ nɛ̀ mɛtakɛ mɛte yi ɗiyɛ kɛ temɔ mumɔ kɛ́.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até a divisão de alma e espírito, e de juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.
13 Kɛ mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ kusuma kɛ́, kinɛ yaŋa wɛtɛ nɛ wɛtɛ sɔɗyate kɛ mbɔmbu wenɛ na. A kɛ ɓɛŋɛ mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ kusuma kɛ́ nɛ loŋgo loŋgo. Mɛyasi hɛnɛ te yi wusɛ kelma kɛ́, hɛ ta tɛmɛ kɛ mbɔmbu wenɛ pilɛ yo nyɛ nyɛ.
13 E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Wusɛ mɛ ndana nɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka te ɛ kwaŋma ɓari hɛnɛ kɔ. Yo Yesus te Mɔnɔ Njambiyɛ ɛ ɓendima kɛ̀ kwey kɛ ɗyoɓɔ kɔ. Ɗete, hɛ tîki temɔ nɛ ŋgbik kɛ yenɛ kɛ mbɔmbu ɓomɔ.
14 Tendo, portanto, um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou os céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.
15 Kɛto Yesus te nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka wusu te yi wusɛ lɛpɛ nɔ kɔ tí ɗiyɔ kinɛ gwe ŋgwɛtɛ wusu kɛ mɛtɛkɔ mɛte yi wusɛ nɔ kɛ́ na. A saŋgwama nɛ mɛɓoɓilan ndi nda wusɛ kɛ mɛnje hɛnɛ. Yasi wɛtɛ, ko a tì kelɛ nɛ yiŋa mɛɓeyɔ na.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.
16 Ɗete, hɛ kɛ̂n ndana nɛ ɓiɓina temɔ kɛ kɛki siya ɓekum te yi Njambiyɛ te ɛ nɛ ŋgikwa kɔ, na tiki wusɛ nɛ ŋgwɛtɛ kɛ ɓeya mɛkele musu, kelɔ ŋgikwa nɛ wusɛ yí kamɛ wusɛ komɛ yiŋa yasi ɗya̧ wusɛ kɛ́.
16 Cheguemo-nos, pois, confiadamente ao trono da graça, para que recebamos misericórdia e achemos graça, a fim de sermos socorridos no momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.