Hebreus 12
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARC
1 Kɛ ɓɛ wusɛ, nyaŋgwɛ ŋgil ɓotu ɓaka sima mɛmiyɛ wusɛ linje nda kulutu. Ɓo kɛ kaŋɛ misi yí ɓɛŋɛ nɛ wusɛ. Ɗete, hɛ lêŋ jaki jaki mɛyasi mɛte yi ndaɗyɛ wusɛ kɛ́ nɛ̀ mɛɓeyɔ mɛte yi ti kíki nɛ ɓusɛ wusɛ nɛ piyɛlɛ kɛ́. Hɛ lêŋ mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ nyɛ kol kɛ sokɔ te yi Njambiyɛ lɛpɛ nde, hɛ kêl kɛ́.
1 Portanto, nós também, pois, que estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço e o pecado que tão de perto nos rodeia e corramos, com paciência, a carreira que nos está proposta,
2 Hɛ lêŋ mɛyasi mɛte kaŋɛ misi ɓɛŋɛ ndi nɛ Yesus. Yo nyɛ kelɛ nde, wusɛ kânda tikina temɔ kɛ yenɛ. Kɛ tikina temɔ te yi wusɛ tikɛ kɛ yenɛ kɛ̀ nɔ mbɔmbu kɛ́, yo sendi nyɛ ta tonjɛ mɛyasi hɛnɛ kumɔ njena. A sambila misi ɓɛŋɛ nɛ mɛsosa mɛte yi Njambiyɛ ta tonjɛ kɛ temɔ nɛ kɛ́. Ɗete, ɛ nyɛ jayɛ gbisɔ nde, ɓo ŋgbâki nyɛ kɛ kroa, yɛliyɛ wuŋgwa te yi ɓo kelma nɛ nyɛ kɛ́. Ma ndana, a mɛtiɗyɛ kɛ siya ɓekum te yi Njambiyɛ pulɔ mbam ɓɔ.
2 olhando para Jesus, autor e consumador da fé, o qual, pelo gozo que lhe estava proposto, suportou a cruz, desprezando a afronta, e assentou-se à destra do trono de Deus.
3 Wunɛ tâka nyɛ. Wunɛ tâka nda yi ɓotu ɓe mɛɓeyɔ ɓenma nɛ nyɛ, nyɛ ɓɔ kɛ ɗitɛ kɛ́. Wunɛ tâka yo, kambɔ wunɛ mɛ nje tɛkɔ, kambɔ temɔ yun mɛ nje yɔkwɛ kɛ̀ njimɛ.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, para que não enfraqueçais, desfalecendo em vossos ânimos.
4 Kɛ tumbɔ te yi wunɛ ɗuŋɛ suŋgwɛ nɛ mɛɓeyɔ kɛ́, wunɛ tì pa ɗuŋɔ kumɔ nde, sɔŋ ɓîya wunɛ na.
4 Ainda não resististes até ao sangue, combatendo contra o pecado.
5 ’Wunɛ ma leŋsa ka mɛlɛpi mɛte yi Njambiyɛ lɛpima nyɛ wunɛ yí nyɛ nɛ wunɛ ɗeti nda yi saŋgwɛ nɛ ɓɔnɔ kelɛ nɛ ɓɔnɔ ɓenɛ kɛ́? A lɛpima nde: ‹Mɔnmbɛ, ŋgɛ Baba Mbokɔ teɗye wɛ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ wɛ, wɛ tî yɛlkwɛ na. Ma, ŋgɛ nyɛ gayɛ wɛ, yo tî kpal nje tɛkwɛ yotu yɔ tɛkwɛ na.
5 E já vos esquecestes da exortação que argumenta convosco como filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor e não desmaies quando, por ele, fores repreendido;
6 Yo nde, Baba Mbokɔ téɗya mɛbɔnɛ nyɛ mɔ te yi nyɛ kwaɗyɛ kɔ yí kitɛ nɛ nyɛ. A ŋgiɓila mumɔ hɛnɛ te yi nyɛ jayɛ nde, a mɛ mɔnɔ wenɛ kɔ.›
6 porque o Senhor corrige o que ama e açoita a qualquer que recebe por filho.
7 Wunɛ gbîsi mɛbɔnɛ mɛte yi Njambiyɛ teɗye wunɛ yí kitɛ nɛ wunɛ, nda yi saŋgwɛ nɛ ɓɔnɔ kelɛ nɛ ɓɔnɔ ɓenɛ kɛ́. Ma yo ɓa mɔnɔ te nda yi saŋgwɛ ɗiyɛ kinɛ teɗye nyɛ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ nyɛ kɔ?
7 Se suportais a correção, Deus vos trata como filhos; porque que filho há a quem o pai não corrija?
8 Njambiyɛ téɗya mɛbɔnɛ ɗete nyɛ ɓɔnɔ ɓenɛ hɛnɛ yí kitɛ nɛ ɓo. Ma ŋgɛ wunɛ ɗiyɛ kinɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɗete sendi na, yite wunɛ ɓɔnɔ ɓe wanja, wunɛ yeti ŋgbak ŋgbak ɓɔnɔ ɓenɛ na.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos são feitos participantes, sois, então, bastardos e não filhos.
9 Wusɛ tâka sendi yasi te yi ɓesaŋgwɛ ɓusu ɓe jama wusɛ kɛ mɛnɛti maka ɗikima kelɔ nɛ wusɛ kɛ́. Ɓo ɗikima teɗye wusɛ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ wusɛ, ɛ wusɛ ɗiki jɛsɔ ɓo, wokuna kɛ mɛn yan. Ŋgɛ ɓɛ nde, wusɛ ɗikima kelɔ ɗete nɛ ɓesaŋgwɛ ɓusu ɓɛte, ’ma suŋgwa nɛ Da te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ? ’Hɛ kîna jɛsi nyɛ, wokuna nɛ nyɛ kwa̧ to te, nɛ́ wusɛ ju̧ na?
9 Além do que, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e nós os reverenciamos; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, para vivermos?
10 Ɓesaŋgwɛ ɓusu ɓe mɛnɛti maka ɗikima teɗye yan wusɛ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ wusɛ yi yaka mɔnɔ kum ŋgimɔ. Ɓo ɗikima kelɔ ɗete nda yi ɓo kwaɗyɛ. Ma kɛ ɓɛ Njambiyɛ, a téɗya wusɛ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ wusɛ yí kpalɔ kamɛ nɛ wusɛ ɓesa ɓete, nɛ́ wusɛ ɓɛ pupunate nda nyɛ.
10 Porque aqueles, na verdade, por um pouco de tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Mɛŋgimɔ hɛnɛ te yi ɓo teɗye mumɔ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ nyɛ, kɛ ŋgimɔ te yite a ɓɛ́ŋa nde, yo yasi ŋgambi, yeti yasi mɛsosa na. Ma kɛ kɔŋ mɛbɔnɛ mɛnɔri mɔ te ɛ jekima yiŋa yasi kɛ mɔyte kɔ kɛ nje joŋna nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu Njambiyɛ, ɓɛ nɛ temɔ nɛ tɛ.
11 E, na verdade, toda correção, ao presente, não parece ser de gozo, senão de tristeza, mas, depois, produz um fruto pacífico de justiça nos exercitados por ela.
12 Ɗete, wunɛ nâmba mɛɓɔ mun yi sima katɔ kɛ́ nɛ̀ mɛɓɔŋ mun yi mɛ nɛ tukulɛk kɛ́.
12 Portanto, tornai a levantar as mãos cansadas e os joelhos desconjuntados,
13 Wunɛ ɓôŋ mɛkol mun kɛndɔ nɔ kɛ mɛnje mɛte yi nɛ ŋgbeŋ, kambɔ ɓotu ɓete ɓe ndi kɛ ndumbɛ ɓaka mɛ nje jatɔ kɛ ɓeya nje. Wunɛ kêl ɗete, nɛ́ ɓo kpal ɓɛ nɛ ɗeti te yi kɛndɔ kɛ kimɔ nje.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que manqueja se não desvie inteiramente; antes, seja sarado.
14 Wunɛ sâŋ nje te yi joŋna nɛ tɛ wúnɛ ɓomɔ hɛnɛ, ɓakiɗye sendi mɛtemɔ mun pupunate kɛ mbɔmbu Njambiyɛ. Kɛto ŋgɛ mumɔ ti kaŋɛ joŋgwɛ ɗyenɛ ɗete nyɛ Baba Mbokɔ na, a tí ɓɛŋɛ nyɛ na.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma mumɔ mɛ nje tumɔ kɔŋ nɛ Njambiyɛ, ma nyɛ mɛ nje ɗiyɔ kinɛ kelɔ ŋgikwa nɛ nyɛ na. Wunɛ ɗîy sendi nɛ sɔsɔ, ma mumɔ mɛ nje ɓɛ nda yiŋa pekeke kaŋgil yí lapiɗye jona yasi nyɛ ɓɛsɔ, yí ɓekiɗye nɛ ɓuɗya ɓomɔ.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem.
16 Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma mbaŋa kɛ njoka yun mɛ nje ɓɛ mɔ kelna mɛwanja ho mɔ yɛliya mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ si tɛmbiɗye kɛ́ nda Eso. A ɗyaŋgwa ɗiyɔ tomba mɔy te yi nyɛ ɓa̧ nɔ kɛ́ kpalɔ yo nɛ mɔnɔ katɔ mɛɗye.
16 E ninguém seja fornicador ou profano, como Esaú, que, por um manjar, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Wunɛ kɛ duwɛ yasi te yi nja̧ kwaŋna kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ kwaɗya nde, saŋgwɛ wenɛ nyɛ̂ki nyɛ mɛkombila nda yi ɓo ɗiki nyɛ nɛ ɓetomba mɔy kɛ́. Yasi wɛtɛ, saŋgwɛ sɛŋma, ko ɓɛkɔ nde, a saŋma yo nɛ misiɗyɛ kɛ misi, a tì ɓɛ se nɛ nje te yi sɛnjɔ yaŋa kɛ mɛyasi mɛte yi sima kwaŋna kɛ́ na.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou lugar de arrependimento, ainda que, com lágrimas, o buscou.
18 Kɛ yi wunɛ nja̧ nɔ kɛ yi Njambiyɛ kɛ́, wunɛ tì wuta yun nɛ wɛtɛ keki te yi mumɔ yakama kɛnjɛ ɓɔ kpokɛ nɔ kɛ́ na. Keki te ɓa̧ hɛnɛ tandɛ ɗitɛ nɛ nyɛŋ nyɛŋ, yitil ɓa̧ kɛte nɛ gir, nyaŋgwɛ mbuku ɓa̧ kɛ yifila.
18 Porque não chegastes ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛte ɓaka wokuma mɛdɔmbiya kɛ lumsa, wokɔ wɛtɛ ɗetina mɛn kɛ lɛpina. Yo kelma nde, ɓotu ɓete ɓe wokuma mɛn te ɓaka, lɛ̂pi nde, mɛn tî kɛn se mbɔmbu yí lɛpɔ ko gbɛla lɛpi wɛtɛ nɛ wɛtɛ nyɛ ɓo na.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual, os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais;
20 Ɓo lɛ́pi ɗete, kɛto mboŋga te yi mɛn te nya kɛ́ kwaŋma ɓo. Mɛn te nya mboŋga nde: ‹Ko nde, yo nyamɔ kpoka keki, ɓo lôŋ nyɛ nɛ mɛtari wo.›
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Yasi te yi kwaŋnama kɛ́ ɓa̧ yasi wɔ̧ ɓuɗyate, ɛ Mɔyisi nɛ ŋguru wenɛ lɛpɛ nde: ‹Yikɛ kwaŋma mi, yotu mbɛ nɛ tututu nɛ wɔ̧.›
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo assombrado e tremendo.
22 Ma yasi wɛtɛ, kɛ yun, kɛ yi wunɛ nja̧ nɔ kɛ yi Njambiyɛ kɛ́, wunɛ wutama nɛ keki te yi ɓo jeɓa nde *Siyɔŋ kɔ, wuta nɛ ɗya Njambiyɛ te ɛ nɛ joŋ kɔ. Ɗya te, yo Yerusalɛm te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ. Wunɛ wutama nɛ ɓejaki ɓe Njambiyɛ ɓe ɗiyɛ kɛ ɗya te ɓaka. Ɓuyɔ yan ɓa̧ ɓesaŋmay ɓesaŋmay. Ɓo wesiɗyama yí kelɔ nyaŋgwɛ jesɔ.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e aos muitos milhares de anjos,
23 Wunɛ wutama nɛ mɛwesiɗya mɛ njɔŋ ɓetomba mɔy kɛ njoka ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ ɓe nyɛ sima si kɛtɔ mɛɗinɔ man kɛ ɗyoɓɔ ɓaka. Wunɛ wutama nɛ Njambiyɛ te mɔ pɛsina jɔsi ɓomɔ hɛnɛ, wuta nɛ mɛsisiŋ mɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ ŋgbeŋ, ɓe tonja mɛyasi kumɔ njena ɓaka.
23 à universal assembleia e igreja dos primogênitos, que estão inscritos nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Wunɛ wutama nɛ Yesus te ɛ kelma say njuŋɔ yí kelɔ jɔnja mbon kɔ, wuta sendi nɛ mɛkiyɔ mɛnɛ yi nyanjama yí pupuɗye nɛ ɓomɔ kɛ́. Mɛkiyɔ mɛte yite kɛ lɛpɔ yiŋa kpasa yasi nyɛ wusɛ, ko mɛkiyɔ mɛ Abɛl yeti kɛ lɛpɔ yiŋa kpasa yasi kwa̧ yite na.
24 e a Jesus, o Mediador de uma nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Yi ɓa̧ ɗete kɛ́, wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma wunɛ mɛ nje sɛŋɛ kinɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ numbu mɔ te ɛ lɛpina nyɛ wunɛ kɔ na. Nɛ mbɔmbu, ɓotu ɓete ɓe sɛŋma kinɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ mbel mɔ te ɛ lɛpinama nyɛ ɓo kɛ mɛnɛti maka kɔ saŋgwama nɛ mɛbɔnɛ. Ma ŋgɛ ɓɛ ɗete, yo ta nje ɓɛ nan pɛ yusu, ŋgɛ wusɛ payɛ mɔ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ lɛpina njesɛ wusɛ kɔ?
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles que rejeitaram o que na terra os advertia, muito menos nós, se nos desviarmos daquele que é dos céus,
26 Kɛ ŋgimɔ te yite, mɛn nɛ kelma nde, mɛnɛti wâti. Ma ndana, a kpoma yiŋa yasi te yi nyɛ ta kelɔ kɛ́. Ɛ nde: ‹Mi ta kala kelɔ nde, mɛnɛti wâti. Ma yo tí ɓɛ ndi mɛnɛti nyɛpɔ na, ko ɗyoɓɔ sendi ta watɔ.›
26 a voz do qual moveu, então, a terra, mas, agora, anunciou, dizendo: Ainda uma vez comoverei, não só a terra, senão também o céu.
27 Lɛpi te yi nyɛ lɛpima nde: ‹Mi ta kala kelɔ› kɛ́ téɗya nde, yí siɗyɛ nɔ, mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ kusuma kɛ́ ta watɔ yambile, nɛ́ mɛyasi mɛte yi tí watɔ kɛ́ tika.
27 E esta palavra: Ainda uma vez, mostra a mudança das coisas móveis, como coisas feitas, para que as imóveis permaneçam.
28 Nda yo ɗete kɛ́, hɛ nyɛ̂ki Njambiyɛ wosoko, kɛto ɗya te yi nyɛ nyɛ wusɛ kɛ́ tí watɔ na. Hɛ kêl ɗete yí kelɔ nɛ mɛsay nyɛ nyɛ, njɛl kelna mɛsay te yite ta nyɛ nyɛ mɛsosa. Wusɛ kêl ɗete nɛ piɗya yotu, nɛ̀ kambina nɛ sendi,
28 Pelo que, tendo recebido um Reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente com reverência e piedade;
29 kɛto Njambiyɛ wusu nda ɗitɛ te yi girise yasi.
29 porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.