Hebreus 12

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kɛ ɓɛ wusɛ, nyaŋgwɛ ŋgil ɓotu ɓaka sima mɛmiyɛ wusɛ linje nda kulutu. Ɓo kɛ kaŋɛ misi yí ɓɛŋɛ nɛ wusɛ. Ɗete, hɛ lêŋ jaki jaki mɛyasi mɛte yi ndaɗyɛ wusɛ kɛ́ nɛ̀ mɛɓeyɔ mɛte yi ti kíki nɛ ɓusɛ wusɛ nɛ piyɛlɛ kɛ́. Hɛ lêŋ mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ nyɛ kol kɛ sokɔ te yi Njambiyɛ lɛpɛ nde, hɛ kêl kɛ́.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Hɛ lêŋ mɛyasi mɛte kaŋɛ misi ɓɛŋɛ ndi nɛ Yesus. Yo nyɛ kelɛ nde, wusɛ kânda tikina temɔ kɛ yenɛ. Kɛ tikina temɔ te yi wusɛ tikɛ kɛ yenɛ kɛ̀ nɔ mbɔmbu kɛ́, yo sendi nyɛ ta tonjɛ mɛyasi hɛnɛ kumɔ njena. A sambila misi ɓɛŋɛ nɛ mɛsosa mɛte yi Njambiyɛ ta tonjɛ kɛ temɔ nɛ kɛ́. Ɗete, ɛ nyɛ jayɛ gbisɔ nde, ɓo ŋgbâki nyɛ kɛ kroa, yɛliyɛ wuŋgwa te yi ɓo kelma nɛ nyɛ kɛ́. Ma ndana, a mɛtiɗyɛ kɛ siya ɓekum te yi Njambiyɛ pulɔ mbam ɓɔ.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Wunɛ tâka nyɛ. Wunɛ tâka nda yi ɓotu ɓe mɛɓeyɔ ɓenma nɛ nyɛ, nyɛ ɓɔ kɛ ɗitɛ kɛ́. Wunɛ tâka yo, kambɔ wunɛ mɛ nje tɛkɔ, kambɔ temɔ yun mɛ nje yɔkwɛ kɛ̀ njimɛ.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Kɛ tumbɔ te yi wunɛ ɗuŋɛ suŋgwɛ nɛ mɛɓeyɔ kɛ́, wunɛ tì pa ɗuŋɔ kumɔ nde, sɔŋ ɓîya wunɛ na.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 ’Wunɛ ma leŋsa ka mɛlɛpi mɛte yi Njambiyɛ lɛpima nyɛ wunɛ yí nyɛ nɛ wunɛ ɗeti nda yi saŋgwɛ nɛ ɓɔnɔ kelɛ nɛ ɓɔnɔ ɓenɛ kɛ́? A lɛpima nde: ‹Mɔnmbɛ, ŋgɛ Baba Mbokɔ teɗye wɛ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ wɛ, wɛ tî yɛlkwɛ na. Ma, ŋgɛ nyɛ gayɛ wɛ, yo tî kpal nje tɛkwɛ yotu yɔ tɛkwɛ na.
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Yo nde, Baba Mbokɔ téɗya mɛbɔnɛ nyɛ mɔ te yi nyɛ kwaɗyɛ kɔ yí kitɛ nɛ nyɛ. A ŋgiɓila mumɔ hɛnɛ te yi nyɛ jayɛ nde, a mɛ mɔnɔ wenɛ kɔ.›
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Wunɛ gbîsi mɛbɔnɛ mɛte yi Njambiyɛ teɗye wunɛ yí kitɛ nɛ wunɛ, nda yi saŋgwɛ nɛ ɓɔnɔ kelɛ nɛ ɓɔnɔ ɓenɛ kɛ́. Ma yo ɓa mɔnɔ te nda yi saŋgwɛ ɗiyɛ kinɛ teɗye nyɛ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ nyɛ kɔ?
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Njambiyɛ téɗya mɛbɔnɛ ɗete nyɛ ɓɔnɔ ɓenɛ hɛnɛ yí kitɛ nɛ ɓo. Ma ŋgɛ wunɛ ɗiyɛ kinɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɗete sendi na, yite wunɛ ɓɔnɔ ɓe wanja, wunɛ yeti ŋgbak ŋgbak ɓɔnɔ ɓenɛ na.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Wusɛ tâka sendi yasi te yi ɓesaŋgwɛ ɓusu ɓe jama wusɛ kɛ mɛnɛti maka ɗikima kelɔ nɛ wusɛ kɛ́. Ɓo ɗikima teɗye wusɛ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ wusɛ, ɛ wusɛ ɗiki jɛsɔ ɓo, wokuna kɛ mɛn yan. Ŋgɛ ɓɛ nde, wusɛ ɗikima kelɔ ɗete nɛ ɓesaŋgwɛ ɓusu ɓɛte, ’ma suŋgwa nɛ Da te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ? ’Hɛ kîna jɛsi nyɛ, wokuna nɛ nyɛ kwa̧ to te, nɛ́ wusɛ ju̧ na?
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Ɓesaŋgwɛ ɓusu ɓe mɛnɛti maka ɗikima teɗye yan wusɛ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ wusɛ yi yaka mɔnɔ kum ŋgimɔ. Ɓo ɗikima kelɔ ɗete nda yi ɓo kwaɗyɛ. Ma kɛ ɓɛ Njambiyɛ, a téɗya wusɛ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ wusɛ yí kpalɔ kamɛ nɛ wusɛ ɓesa ɓete, nɛ́ wusɛ ɓɛ pupunate nda nyɛ.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Mɛŋgimɔ hɛnɛ te yi ɓo teɗye mumɔ mɛbɔnɛ yí kitɛ nɛ nyɛ, kɛ ŋgimɔ te yite a ɓɛ́ŋa nde, yo yasi ŋgambi, yeti yasi mɛsosa na. Ma kɛ kɔŋ mɛbɔnɛ mɛnɔri mɔ te ɛ jekima yiŋa yasi kɛ mɔyte kɔ kɛ nje joŋna nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu Njambiyɛ, ɓɛ nɛ temɔ nɛ tɛ.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Ɗete, wunɛ nâmba mɛɓɔ mun yi sima katɔ kɛ́ nɛ̀ mɛɓɔŋ mun yi mɛ nɛ tukulɛk kɛ́.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Wunɛ ɓôŋ mɛkol mun kɛndɔ nɔ kɛ mɛnje mɛte yi nɛ ŋgbeŋ, kambɔ ɓotu ɓete ɓe ndi kɛ ndumbɛ ɓaka mɛ nje jatɔ kɛ ɓeya nje. Wunɛ kêl ɗete, nɛ́ ɓo kpal ɓɛ nɛ ɗeti te yi kɛndɔ kɛ kimɔ nje.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Wunɛ sâŋ nje te yi joŋna nɛ tɛ wúnɛ ɓomɔ hɛnɛ, ɓakiɗye sendi mɛtemɔ mun pupunate kɛ mbɔmbu Njambiyɛ. Kɛto ŋgɛ mumɔ ti kaŋɛ joŋgwɛ ɗyenɛ ɗete nyɛ Baba Mbokɔ na, a tí ɓɛŋɛ nyɛ na.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma mumɔ mɛ nje tumɔ kɔŋ nɛ Njambiyɛ, ma nyɛ mɛ nje ɗiyɔ kinɛ kelɔ ŋgikwa nɛ nyɛ na. Wunɛ ɗîy sendi nɛ sɔsɔ, ma mumɔ mɛ nje ɓɛ nda yiŋa pekeke kaŋgil yí lapiɗye jona yasi nyɛ ɓɛsɔ, yí ɓekiɗye nɛ ɓuɗya ɓomɔ.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma mbaŋa kɛ njoka yun mɛ nje ɓɛ mɔ kelna mɛwanja ho mɔ yɛliya mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ si tɛmbiɗye kɛ́ nda Eso. A ɗyaŋgwa ɗiyɔ tomba mɔy te yi nyɛ ɓa̧ nɔ kɛ́ kpalɔ yo nɛ mɔnɔ katɔ mɛɗye.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Wunɛ kɛ duwɛ yasi te yi nja̧ kwaŋna kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ kwaɗya nde, saŋgwɛ wenɛ nyɛ̂ki nyɛ mɛkombila nda yi ɓo ɗiki nyɛ nɛ ɓetomba mɔy kɛ́. Yasi wɛtɛ, saŋgwɛ sɛŋma, ko ɓɛkɔ nde, a saŋma yo nɛ misiɗyɛ kɛ misi, a tì ɓɛ se nɛ nje te yi sɛnjɔ yaŋa kɛ mɛyasi mɛte yi sima kwaŋna kɛ́ na.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Kɛ yi wunɛ nja̧ nɔ kɛ yi Njambiyɛ kɛ́, wunɛ tì wuta yun nɛ wɛtɛ keki te yi mumɔ yakama kɛnjɛ ɓɔ kpokɛ nɔ kɛ́ na. Keki te ɓa̧ hɛnɛ tandɛ ɗitɛ nɛ nyɛŋ nyɛŋ, yitil ɓa̧ kɛte nɛ gir, nyaŋgwɛ mbuku ɓa̧ kɛ yifila.
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛte ɓaka wokuma mɛdɔmbiya kɛ lumsa, wokɔ wɛtɛ ɗetina mɛn kɛ lɛpina. Yo kelma nde, ɓotu ɓete ɓe wokuma mɛn te ɓaka, lɛ̂pi nde, mɛn tî kɛn se mbɔmbu yí lɛpɔ ko gbɛla lɛpi wɛtɛ nɛ wɛtɛ nyɛ ɓo na.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Ɓo lɛ́pi ɗete, kɛto mboŋga te yi mɛn te nya kɛ́ kwaŋma ɓo. Mɛn te nya mboŋga nde: ‹Ko nde, yo nyamɔ kpoka keki, ɓo lôŋ nyɛ nɛ mɛtari wo.›
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Yasi te yi kwaŋnama kɛ́ ɓa̧ yasi wɔ̧ ɓuɗyate, ɛ Mɔyisi nɛ ŋguru wenɛ lɛpɛ nde: ‹Yikɛ kwaŋma mi, yotu mbɛ nɛ tututu nɛ wɔ̧.›
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Ma yasi wɛtɛ, kɛ yun, kɛ yi wunɛ nja̧ nɔ kɛ yi Njambiyɛ kɛ́, wunɛ wutama nɛ keki te yi ɓo jeɓa nde *Siyɔŋ kɔ, wuta nɛ ɗya Njambiyɛ te ɛ nɛ joŋ kɔ. Ɗya te, yo Yerusalɛm te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ. Wunɛ wutama nɛ ɓejaki ɓe Njambiyɛ ɓe ɗiyɛ kɛ ɗya te ɓaka. Ɓuyɔ yan ɓa̧ ɓesaŋmay ɓesaŋmay. Ɓo wesiɗyama yí kelɔ nyaŋgwɛ jesɔ.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Wunɛ wutama nɛ mɛwesiɗya mɛ njɔŋ ɓetomba mɔy kɛ njoka ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ ɓe nyɛ sima si kɛtɔ mɛɗinɔ man kɛ ɗyoɓɔ ɓaka. Wunɛ wutama nɛ Njambiyɛ te mɔ pɛsina jɔsi ɓomɔ hɛnɛ, wuta nɛ mɛsisiŋ mɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ ŋgbeŋ, ɓe tonja mɛyasi kumɔ njena ɓaka.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Wunɛ wutama nɛ Yesus te ɛ kelma say njuŋɔ yí kelɔ jɔnja mbon kɔ, wuta sendi nɛ mɛkiyɔ mɛnɛ yi nyanjama yí pupuɗye nɛ ɓomɔ kɛ́. Mɛkiyɔ mɛte yite kɛ lɛpɔ yiŋa kpasa yasi nyɛ wusɛ, ko mɛkiyɔ mɛ Abɛl yeti kɛ lɛpɔ yiŋa kpasa yasi kwa̧ yite na.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Yi ɓa̧ ɗete kɛ́, wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ, ma wunɛ mɛ nje sɛŋɛ kinɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ numbu mɔ te ɛ lɛpina nyɛ wunɛ kɔ na. Nɛ mbɔmbu, ɓotu ɓete ɓe sɛŋma kinɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ mbel mɔ te ɛ lɛpinama nyɛ ɓo kɛ mɛnɛti maka kɔ saŋgwama nɛ mɛbɔnɛ. Ma ŋgɛ ɓɛ ɗete, yo ta nje ɓɛ nan pɛ yusu, ŋgɛ wusɛ payɛ mɔ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ lɛpina njesɛ wusɛ kɔ?
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Kɛ ŋgimɔ te yite, mɛn nɛ kelma nde, mɛnɛti wâti. Ma ndana, a kpoma yiŋa yasi te yi nyɛ ta kelɔ kɛ́. Ɛ nde: ‹Mi ta kala kelɔ nde, mɛnɛti wâti. Ma yo tí ɓɛ ndi mɛnɛti nyɛpɔ na, ko ɗyoɓɔ sendi ta watɔ.›
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Lɛpi te yi nyɛ lɛpima nde: ‹Mi ta kala kelɔ› kɛ́ téɗya nde, yí siɗyɛ nɔ, mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ kusuma kɛ́ ta watɔ yambile, nɛ́ mɛyasi mɛte yi tí watɔ kɛ́ tika.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Nda yo ɗete kɛ́, hɛ nyɛ̂ki Njambiyɛ wosoko, kɛto ɗya te yi nyɛ nyɛ wusɛ kɛ́ tí watɔ na. Hɛ kêl ɗete yí kelɔ nɛ mɛsay nyɛ nyɛ, njɛl kelna mɛsay te yite ta nyɛ nyɛ mɛsosa. Wusɛ kêl ɗete nɛ piɗya yotu, nɛ̀ kambina nɛ sendi,
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 kɛto Njambiyɛ wusu nda ɗitɛ te yi girise yasi.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.