Atos 7

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ndana, ɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ diyɛ Itɛn nde: «Mɛyasi kwaŋnama gbate ɗete?»
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Wunɛ njɔŋ nɛ̀ wunɛ ɓesaŋgwɛ ɓembɛ, wunɛ wôku yasi te yi mi ta lɛpɔ kɛ́. Njambiyɛ te yi ɓomɔ yâkaŋgwɛ lukse nyɛ kɔ punja yotu nyɛ saŋmbambɔ wusu Abaraham kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ ndi kɛ Mɛsopotami kɛ́, yite a tì pa kɛ̀ ɗiyɔ kɛ Karaŋ na. Ɛ Njambiyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde:
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ‹Tikɔ kandɔ ɗyɔ nɛ̀ mɛnɛti mɔ kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛnɛti mɛte yi mi ta teɗye wɛ kɛ́.›
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Ndana, ɛ Abaraham tikɛ mɛnɛti mɛ Ɓekalde kɛ̀ ɗiyɔ kɛ Karaŋ. Kɛ kɔŋ sɔŋ saŋgwɛ wenɛ, ɛ Njambiyɛ soŋɛ nyɛ womɛte, njesɛ kɛ mɛnɛti mɛte yikɛ yi wunɛ ɗiyɛ kɛte ndana kɛ́.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Njambiyɛ tì nyɛ Abaraham yiŋa yaŋa kɛ mɛnɛti mɛte na, ko mɔnɔ pɛl mɛnɛti nɛ mbɛt yi yakama yaka ko gbɛla ɓara kol nɛ na. Ko ɓɛkɔ ɗete, Njambiyɛ kpoma nyɛ nyɛ nde, a ta nyɛ nyɛ mɛnɛti, sendi, ɓenday ɓenɛ ta namɔ yo ɗiyɔ kɛte kɛ kɔŋ nɛ. Yasi wɛtɛ, Abaraham tì ɓɛ nɛ mɔnɔsikɛ kɛ ŋgimɔ te yite na.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Njambiyɛ lɛpima sendi nyɛ nyɛ nde: ‹Ɓenday ɓɔ ta kɛ̀ ɗiyɔ kɛ ɗya tombɔ. Ɓetombɔ ta ɓu̧ ɓo nda ɓebala, teɗye ɓo nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ kɛ mɛsew gɔmay yini,
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 yasi wɛtɛ, mi ta jɔse kandɔ te ɛ ta ɓiye ɓo nɛ bala kɔ. Kɛ kɔŋte, ɓo má yɔkwɛ mate nje kelɔ mɛsay nyɛ mi kɛ mbɛy te yikɛ.›
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Ndana, ɛ Njambiyɛ kelɛ mbon ɓenɛ Abaraham. Mbon te ta ɓɛŋna kɛ pɛsina ɓɔnɔ ɓembam. Ɗete, kɛ Abaraham ma ja mɔnɔ wenɛ Isak ya mɛtu yitan jɔ yitati kɛ́, ɛ nyɛ pɛsɛ nyɛ. Kɛ Isak ma ja mɔnɔ wenɛ Yakɔp kɛ́, ɛ nyɛ pɛsɛ nyɛ. Yakɔp nja̧ ja ɓɔnɔ ɓembam kamɔ jɔ yiɓa, ɛ nyɛ pɛsɛ ɓo. Yo ɓo kamɔ jɔ yiɓa nje ja ɓuɗya mɛkandɔ mɛte yikɛ hɛnɛ.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 «Ɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu ɓenɔri ɓu̧ ɓeya temɔ suŋgwɛ nɛ Yosɛp kwa̧ ɗyaŋgwɛ nyɛ. Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɓɔmma nyɛ ɓaka kwa̧ nɛ nyɛ kɛ ɗyaŋgwɛ kɛ Ejipt nda bala.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Ko ɓɛkɔ ɗete, Njambiyɛ ɗiyma pɛ yenɛ joŋgwɛ nyɛ soŋɛ kɛ ɓeya mɛyasi hɛnɛ te yi ɓo kelma nɛ nyɛ kɛ́. Njambiyɛ nya nyɛ ɗyanɔ yí kelɔ nɛ mɛsay kɛ kɛki Farawɔŋ, kumande Ejipt. A kelma sendi nde, Farawɔŋ kwâɗyikwɛ Yosɛp. Ɛ Farawɔŋ tɛmbiɗye nyɛ nde, a ɗîy nɛ mɛnɛti mɛ Ejipt, ɗiyɔ sendi nɛ tu̧ ɗyenɛ hɛnɛ.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ kolɔ ɗya̧ kɛ Ejipt nɛ̀ kɛ Kanan hɛnɛ. Yo ɓa̧ nyaŋgwɛ kemiyɛ, ɗete ɓesaŋmbambɔ ɓusu tì ɓɛ se nɛ mɛɗye na.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Kɛ Yakɔp ma wokɔ nde, mɛɗye kɛ Ejipt kɛ́, ɛ nyɛ tomɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kɛnjɛ mate. Yo ɓa̧ bosa kɛndi.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Kɛ mɛŋga yiɓate, ɛ Yosɛp punjɛ yotu nyɛ ɓemaŋ ɓenɛ. Ndana, ɛ Farawɔŋ duwɛ kandɔ ɗyenɛ.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Kɛ kɔŋte, ɛ Yosɛp kɛnjɛ tom nde, saŋgwɛ wenɛ Yakɔp njâki nɛ ɓejaɗyɛ ɓenɛ hɛnɛ. Ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ kamɔtan jɔ kaɓa jɔ yitan.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 — ausente —
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 — ausente —
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 «Kɛ ŋgimɔ te yi mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ kpoma nyɛ Abaraham nde, yo ta kelna kɛ́ ma ɓɛ kɛ wuta, ɛ ɓotu ɓe kandɔ ɗyusu nyɛɓɛ kwa̧ to te kɛ Ejipt
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 kumɔ kɛ mɛtu mɛte yi wɛtɛ kumande te ɛ ti duwɛ Yosɛp nɛ mbɔmbu kɔ ɓoŋma mbɛy.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Kumande te seɓila ɓotu ɓusu teɗye ɓesaŋmbambɔ ɓusu mɛbɔnɛ kelɔ sendi nde, ɓo lêŋ mbɔŋgɔ ɓɔnɔsikɛ, nɛ́ ɓo si gwe.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Kɛ ŋgimɔ te yite ɛ ɓo ja Mɔyisi. A ɓa̧ nɛ nyɔŋɔ ɓuɗyate kɛ misi mɛ Njambiyɛ. Ɓo ɓakiɗya nyɛ nyɛ nyɛ ɓɛri kumɔ ŋgwɛndɛ yitati kɛ tu̧ saŋgwɛ.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo soŋɛ nyɛ kɛ mɔy tu̧ kɛ̀ tikɔ kɛ wɛtɛ mbɛy. Ɛ ŋgɔndu Farawɔŋ kɛ̀ sɔmbɔ nyɛ ɓu̧ nyɛ kɛ̀ ɗɔkwɛ nda mɔnɔ wenɛ.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ɗete, ɓo teɗya Mɔyisi mɛyasi hɛnɛ te yi ɓotu ɓe Ejipt duwa̧ kɛ́. Ɛ nyɛ ɓɛ ɗetina mumɔ kɛ mɛlɛpi nɛ̀ kɛ mɛkele mɛnɛ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 «A ɗiyma kumɔ mɛsew kamɔni. Wɛtɛ yesɔ ɛ nyɛ pɛsɛ kɛ temɔ nɛ nde, a ta pa kɛ̀ ɓɛŋɛ ɓemaŋ ɓenɛ, ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ɛ nyɛ kɛ̀ kumɔ dolɔ nde, wɛtɛ mɔ Ejipt kɛ teɗye wɛtɛ maŋ wenɛ, mɔ kandɔ Isarayɛl mɛbɔnɛ. Ɛ Mɔyisi kama kɛto nɛ wo mɔ Ejipt kundɔ nɔ.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Mɔyisi takima nde, ɓemaŋ ɓenɛ ta duwɛ nde, Njambiyɛ ta kwa̧ nɛ nyɛ yí joŋgwɛ nɛ ɓo. Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓo tì duwɛ na.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Misi pupɛ ɛ nyɛ kɛ̀ dolɔ ɓemaŋ kɛ ɗuŋɔ tandɛ yan. Yí jaŋgwɛ nɛ njoka yan, ɛ nyɛ suŋɛ ɓo lɛpɔ nde: ‹Wunɛ njɔŋ, wunɛ ɓemaŋ nɛ ɓemaŋ, ŋge nje kelɔ nde, wunɛ ɗûŋ tandɛ yun?›
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Ko ɓɛkɔ ɗete, yɔkɔ ɛ ɓa̧ kɛ teɗye jakɔsɔ mɛbɔnɛ kɔ pusuma Mɔyisi lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Nda tɛmbiɗye wɛ kum nde, ɗiyɔ pɛsɔ mɛlɛpi musu?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Wɛ kɛ kwaɗyɛ wo mi nda yi wɛ woma nɛ mɔ Ejipt kwey kɛ́?›
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Kɛ Mɔyisi ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɓɔmbɛ kɛ̀ ɗiyɔ kɛ tombɔ kɛ wɛtɛ mɛnɛti nde Madiyaŋ. A ɗiyma mate ja ɓɔnɔ ɓembam yiɓa.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 «Ya mɛsew kamɔni kɛ kɔŋte, wɛtɛ yesɔ ɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ punjɛ yotu nyɛ nyɛ kɛ koŋgor kɛ kɛki keki te yi ɓo jeɓa nde Sinayi kɔ. Jaki Njambiyɛ te ɓa̧ kɛ mɔy lam ɗitɛ yi ɓa̧ kɛ ɓiye kɛ mbaŋa mɔnɔ jeti kɛ́.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Kɛ Mɔyisi ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ŋgbakima yasi te. Ɛ nyɛ tutuɗya kɛ̀ mbɔmbu seŋgile kimɔte. Yasi wɛtɛ, ɛ Baba Mbokɔ lɛpɛ nde:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‹Mi Njambiyɛ te ɛ ɓesaŋmbambɔ ɓɔ, Njambiyɛ te ɛ Abaraham, ɛ Isak nɛ̀ ɛ Yakɔp.› Ndana, ɛ Mɔyisi gwe wɔ̧ kwa̧ nɛ mɛŋgwaŋgwa. A tì ɓɛ se nɛ ɗeti te yi kaŋɛ misi seŋgile nɔ na.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Ɛ Baba Mbokɔ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Sɔra mɛnakala kɛ mɛkol mɔ, kɛto mbɛy te yi wɛ tɛmɛ kɛte kɛ́, yo kiyɔ.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Mi kaŋma misi ɓɛŋɛ nɛ mɛbɔnɛ mɛ ɓotu ɓembɛ kɛ Ejipt. Mi wokuma njim yan, yori yi mi piya nje joŋgwɛ ɓo soŋɛ kɛ mɛɓɔ man kɛ́. Ɗete, inja, ndana mi ta tomɔ wɛ kɛnjɛ kɛ Ejipt.›
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 «Yo Mɔyisi te yi Ɓɔnɔ ɓe Isarayɛl sɛŋma lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Nda tɛmbiɗye wɛ kum nde, ɗiyɔ pɛsɔ mɛlɛpi musu kɔ?› Yo ndi kiya Mɔyisi te yi Njambiyɛ nja̧ tomɔ nɛ ɗeti jaki wenɛ te yi Mɔyisi ɓɛŋma kɛ mɔnɔ jeti kɔ. Njambiyɛ tomma nyɛ nde, a kɛ̂ndi nɛ ɓo nda kum wan joŋgwɛ ɓo.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Yo Mɔyisi te kelɛ nyaŋgwɛ mɛyasi nɛ̀ nyaŋgwɛ mɛyekambiyɛ, soŋɛ nɛ ɓo kɛ Ejipt. Yo nyɛ kelɛ sendi nyaŋgwɛ mɛkele nɛ̀ nyaŋgwɛ mɛyekambiyɛ kɛ Tena maŋ, kelɔ sendi kɛ mɔy koŋgor kɛ mɛsew kamɔni.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Yo ndi nyɛ lɛpɛ nyɛ kandɔ Isarayɛl nde: ‹Njambiyɛ ta tɛmbiɗye wɛtɛ mumɔ kɛ njoka ɓemaŋ ɓun. A ta ɓɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛnɛ nda mi.›
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Yo nyɛ Mɔyisi te ɛ ɓa̧ kɛ njoka ŋgil Ɓɔnɔ ɓe Isarayɛl komɛ ɓo ɓa̧ kɛ koŋgor kɛ́. A ɓa̧ ɓenɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu nɛ̀ jaki Njambiyɛ te ɛ lɛpinama nyɛ nyɛ kɛ keki Sinayi kɔ. Mɔyisi ɓoŋma mɛlɛpi mɛte yi ɗiyɛ kpo nɛ kpo kɛ́, na nje kwaŋɗye nyɛ wusɛ.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓesaŋmbambɔ ɓusu tì kwaɗyɛ wokɔ mɛn nɛ na. Ɓo kinma nyɛ, ɛ ɓo yɔkiɗye mɛtemɔ man takɛ Ejipt.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ɛ ɓo nje lɛpɔ nyɛ *Arɔn nde: ‹Kelɔ ɓaŋa ɓenjambiyɛ ɓe ta ɗiyɔ nɛ wusɛ, kɛto ndana Mɔyisi te ɛ soŋma wusɛ kɛ Ejipt kɔ, wusɛ yeti kɛ duwɛ yasi te yi ɗyaŋma nyɛ kɛ́ na.›
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ɗete, ɛ ɓo tuyɛ yekambiyɛ mɔnɔ nday, ɛ ɓo kelɛ sadaka nyɛ yasi yinɔri yi ɓo tikɛ temɔ kɛte kɛ́. Ɛ ɓo sosa kɛ yasi te yi ɓo kelma nɛ mɛɓɔ man kɛ́.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ndana, ɛ Njambiyɛ soŋɛ misi kɛ yotu yan tikɔ ɓo kelɔ nde, ɓo pâŋ kelɔ mɛsay nyɛ ɓuɗya mɛyasi hɛnɛ te yi ɗiyɛ kɛ kwey kɛ́. Yo kelnama ɗete ɓeŋgwɛ yasi te yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ́. Yo kɛtinate nde: ‹Wunɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl, kɛ mɛsew kamɔni te yi wunɛ kwaŋɗya kɛ mɔy koŋgor kɛ́, ’wunɛ kilma ka yiŋa ŋgiŋ ɓenyamɔ nyɛ mi nɛ sadaka?
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Ma wunɛ kpalma soɓɛ tu̧ te yi ɓo kelma nɛ lambɔ yí ɓakiɗye nɛ njambiyɛ te yi ɓo jeɓa nde Mɔlɔk kɔ kɛndɔ nɔ, soɓɛ sendi yekambiyɛ sisɔ̧ nde njambiyɛ wun yi wunɛ jeɓa nde Refan kɔ. Wunɛ kelma yekambiyɛ mɛyasi mɛnɔri kanɔ yo. Ɗete, mi ta kwaŋɗye wunɛ kɛnjɛ lɔndunate kɛ mbɛy mɛbɔnɛ kɛ kɔŋ Babilɔn.›
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 «Kɛ ŋgimɔ te yi ɓesaŋmbambɔ ɓusu ɓa̧ nɔ kɛ mɔy koŋgor kɛ́, ɓo ɓa̧ nɛ tu̧ te yi ɓo kelma nɛ lambɔ kɛ́. Mɛkana mɛ mbon te yi Njambiyɛ kelma kɛ́ ɓa̧ kɛ mɔyte. Ɓo kelma tu̧ te ɓeŋgwɛ yekambiyɛ te yi Njambiyɛ teɗya Mɔyisi nde, a kêl ɗete kɛ́.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓesaŋgwɛ ɓusu ɓu̧ tu̧ te. Ɛ Yosuwa kɛndɛ nɛ ɓo kumɔ kɛ mɛnɛti mɛte yi Njambiyɛ ɗuɗya ɓesa ɓete kɛ mbɔmbu yan kɛ́. Tu̧ te ɗiyma kumɔ kɛ ŋgimɔ Davit.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Njambiyɛ jayma nyɛ. Ɛ Davit ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ nde, a ta sumɔ tu̧ nyɛ Njambiyɛ te ɛ Yakɔp.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Yasi wɛtɛ, yo Salomɔŋ nje sumɔ tu̧ te nyɛ Njambiyɛ.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ko ɓɛkɔ ɗete, Njambiyɛ te ɛ kwaŋma mɛyasi hɛnɛ kɛ kwey ti jóŋnaŋgwɛ kɛ mɛtu̧ mɛte yi mumɔ sumɛ nɛ ɓɔ kɛ́ na. Mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ lɛpɔ nde: ‹Baba Mbokɔ nde:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 Mi ɗíy kɛ ɗyoɓɔ, mɛkol mɛmbɛ kɛ natɛ mɛnɛti. Yo kwalɔ tu̧ te yɛn yi wunɛ yakama sumɔ nyɛ mi kɔ? Yo kwalɔ mbɛy te yɛn yi mi yakama ɗiyɔ kɛte kɛ́?
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ’Yeti mi kusɛ mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ na?› »
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Ɛ Itɛn nje kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Wunɛ nɛ mbandɔ, wunɛ yeti kɛ jayɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ na! Wunɛ ti wóku pɛ̧ na! Mɛtu hɛnɛ wunɛ yeti kɛ kwaɗyɛ wokɔ yasi te yi Kimɔ Sisiŋ lɛpɛ kɛ́ na, wunɛ ndi nda ɓesaŋmbambɔ ɓun!
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Yo mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ te nda yi ɓesaŋmbambɔ ɓun tì teɗye nyɛ mɛbɔnɛ kɔ? Ɓesaŋmbambɔ ɓun woma ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓe kandima lɛpɔ njombu yaŋa nde, wɛtɛ mɔ te ɛ nɛ ŋgbeŋ kɔ ta nje. Ndana, yo wunɛ nje ɗyaŋgwɛ ŋgbeŋ mɔ kɔ wo nyɛ.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Njambiyɛ kwaŋɗya mɛmboŋga mɛnɛ nyɛ wunɛ kɛ numbu ɓejaki ɓenɛ. Ko ɓɛkɔ ɗete, wunɛ tì ɓakiɗye yo na!»
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Kɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ nyaŋgwɛ jɔsi Ɓeyudɛn ɓaka ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓoku nyiŋɛ to yan. Ɛ ɓo nyambɛ mɛsu̧ nɛ ŋgambi suŋgwɛ nɛ Itɛn.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Yasi wɛtɛ, Kimɔ Sisiŋ ɓa̧ tondunate kɛ yotu nɛ. Ɛ nyɛ kaŋɛ misi ɓɛŋɛ ɗyoɓɔ, ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ mɛluksa mɛ Njambiyɛ, ɓɛŋɛ sendi Yesus tɛmnate kɛ mbam ɓɔ Njambiyɛ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Ndana, ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Wunɛ pâŋ laɗye, mi kɛ ɓɛŋɛ ɗyoɓɔ nyasɛ kɛ misi mɛmbɛ, ɓɛŋɛ sendi *Mɔnɔ mumɔ tɛmnate kɛ mbam ɓɔ Njambiyɛ.»
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Kɛ ɓo ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓo kembiɗya ɓeyate ɗiɓɔ mɛtɔ. Ɛ ɓo hɛnɛ ŋgbɔ sɛɗyɛ kɛ̀ kɛ yotu Itɛn.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Ɛ ɓo nambɛ nyɛ jisɛ nɛ nyɛ kɛ mɔy ɗya kɛ̀ lu̧ nyɛ nɛ mɛtari wo. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ mɛkele mɛnɔri ɓaka sɔruma mɛlambɔ man kɛ̀ jokwɛ nyɛ wɛtɛ gwanjɔ nde Sol.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ lu̧ Itɛn nɛ mɛtari kɛ́, ɛ nyɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ lɛpɔ nde: «Kumande Yesus, ɓoŋgɔ sisiŋ mbɛ!»
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ɓɛŋa ɓotu ɓaka nɛ ŋgwɛtɛ kɛ ɓeya yasi te yikɛ yi ɓo kelɛ kɛ́!» Kɛ nyɛ ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ sɔŋ ɓu̧ nyɛ.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.