Atos 7
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF
1 Ndana, ɛ nyaŋgwɛ kum ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ diyɛ Itɛn nde: «Mɛyasi kwaŋnama gbate ɗete?»
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Wunɛ njɔŋ nɛ̀ wunɛ ɓesaŋgwɛ ɓembɛ, wunɛ wôku yasi te yi mi ta lɛpɔ kɛ́. Njambiyɛ te yi ɓomɔ yâkaŋgwɛ lukse nyɛ kɔ punja yotu nyɛ saŋmbambɔ wusu Abaraham kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ ndi kɛ Mɛsopotami kɛ́, yite a tì pa kɛ̀ ɗiyɔ kɛ Karaŋ na. Ɛ Njambiyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde:
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ‹Tikɔ kandɔ ɗyɔ nɛ̀ mɛnɛti mɔ kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛnɛti mɛte yi mi ta teɗye wɛ kɛ́.›
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Ndana, ɛ Abaraham tikɛ mɛnɛti mɛ Ɓekalde kɛ̀ ɗiyɔ kɛ Karaŋ. Kɛ kɔŋ sɔŋ saŋgwɛ wenɛ, ɛ Njambiyɛ soŋɛ nyɛ womɛte, njesɛ kɛ mɛnɛti mɛte yikɛ yi wunɛ ɗiyɛ kɛte ndana kɛ́.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Njambiyɛ tì nyɛ Abaraham yiŋa yaŋa kɛ mɛnɛti mɛte na, ko mɔnɔ pɛl mɛnɛti nɛ mbɛt yi yakama yaka ko gbɛla ɓara kol nɛ na. Ko ɓɛkɔ ɗete, Njambiyɛ kpoma nyɛ nyɛ nde, a ta nyɛ nyɛ mɛnɛti, sendi, ɓenday ɓenɛ ta namɔ yo ɗiyɔ kɛte kɛ kɔŋ nɛ. Yasi wɛtɛ, Abaraham tì ɓɛ nɛ mɔnɔsikɛ kɛ ŋgimɔ te yite na.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Njambiyɛ lɛpima sendi nyɛ nyɛ nde: ‹Ɓenday ɓɔ ta kɛ̀ ɗiyɔ kɛ ɗya tombɔ. Ɓetombɔ ta ɓu̧ ɓo nda ɓebala, teɗye ɓo nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ kɛ mɛsew gɔmay yini,
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 yasi wɛtɛ, mi ta jɔse kandɔ te ɛ ta ɓiye ɓo nɛ bala kɔ. Kɛ kɔŋte, ɓo má yɔkwɛ mate nje kelɔ mɛsay nyɛ mi kɛ mbɛy te yikɛ.›
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Ndana, ɛ Njambiyɛ kelɛ mbon ɓenɛ Abaraham. Mbon te ta ɓɛŋna kɛ pɛsina ɓɔnɔ ɓembam. Ɗete, kɛ Abaraham ma ja mɔnɔ wenɛ Isak ya mɛtu yitan jɔ yitati kɛ́, ɛ nyɛ pɛsɛ nyɛ. Kɛ Isak ma ja mɔnɔ wenɛ Yakɔp kɛ́, ɛ nyɛ pɛsɛ nyɛ. Yakɔp nja̧ ja ɓɔnɔ ɓembam kamɔ jɔ yiɓa, ɛ nyɛ pɛsɛ ɓo. Yo ɓo kamɔ jɔ yiɓa nje ja ɓuɗya mɛkandɔ mɛte yikɛ hɛnɛ.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 «Ɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu ɓenɔri ɓu̧ ɓeya temɔ suŋgwɛ nɛ Yosɛp kwa̧ ɗyaŋgwɛ nyɛ. Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɓɔmma nyɛ ɓaka kwa̧ nɛ nyɛ kɛ ɗyaŋgwɛ kɛ Ejipt nda bala.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Ko ɓɛkɔ ɗete, Njambiyɛ ɗiyma pɛ yenɛ joŋgwɛ nyɛ soŋɛ kɛ ɓeya mɛyasi hɛnɛ te yi ɓo kelma nɛ nyɛ kɛ́. Njambiyɛ nya nyɛ ɗyanɔ yí kelɔ nɛ mɛsay kɛ kɛki Farawɔŋ, kumande Ejipt. A kelma sendi nde, Farawɔŋ kwâɗyikwɛ Yosɛp. Ɛ Farawɔŋ tɛmbiɗye nyɛ nde, a ɗîy nɛ mɛnɛti mɛ Ejipt, ɗiyɔ sendi nɛ tu̧ ɗyenɛ hɛnɛ.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ kolɔ ɗya̧ kɛ Ejipt nɛ̀ kɛ Kanan hɛnɛ. Yo ɓa̧ nyaŋgwɛ kemiyɛ, ɗete ɓesaŋmbambɔ ɓusu tì ɓɛ se nɛ mɛɗye na.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Kɛ Yakɔp ma wokɔ nde, mɛɗye kɛ Ejipt kɛ́, ɛ nyɛ tomɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu kɛnjɛ mate. Yo ɓa̧ bosa kɛndi.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Kɛ mɛŋga yiɓate, ɛ Yosɛp punjɛ yotu nyɛ ɓemaŋ ɓenɛ. Ndana, ɛ Farawɔŋ duwɛ kandɔ ɗyenɛ.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Kɛ kɔŋte, ɛ Yosɛp kɛnjɛ tom nde, saŋgwɛ wenɛ Yakɔp njâki nɛ ɓejaɗyɛ ɓenɛ hɛnɛ. Ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ kamɔtan jɔ kaɓa jɔ yitan.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 — ausente —
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 — ausente —
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 «Kɛ ŋgimɔ te yi mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ kpoma nyɛ Abaraham nde, yo ta kelna kɛ́ ma ɓɛ kɛ wuta, ɛ ɓotu ɓe kandɔ ɗyusu nyɛɓɛ kwa̧ to te kɛ Ejipt
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 kumɔ kɛ mɛtu mɛte yi wɛtɛ kumande te ɛ ti duwɛ Yosɛp nɛ mbɔmbu kɔ ɓoŋma mbɛy.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Kumande te seɓila ɓotu ɓusu teɗye ɓesaŋmbambɔ ɓusu mɛbɔnɛ kelɔ sendi nde, ɓo lêŋ mbɔŋgɔ ɓɔnɔsikɛ, nɛ́ ɓo si gwe.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Kɛ ŋgimɔ te yite ɛ ɓo ja Mɔyisi. A ɓa̧ nɛ nyɔŋɔ ɓuɗyate kɛ misi mɛ Njambiyɛ. Ɓo ɓakiɗya nyɛ nyɛ nyɛ ɓɛri kumɔ ŋgwɛndɛ yitati kɛ tu̧ saŋgwɛ.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo soŋɛ nyɛ kɛ mɔy tu̧ kɛ̀ tikɔ kɛ wɛtɛ mbɛy. Ɛ ŋgɔndu Farawɔŋ kɛ̀ sɔmbɔ nyɛ ɓu̧ nyɛ kɛ̀ ɗɔkwɛ nda mɔnɔ wenɛ.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Ɗete, ɓo teɗya Mɔyisi mɛyasi hɛnɛ te yi ɓotu ɓe Ejipt duwa̧ kɛ́. Ɛ nyɛ ɓɛ ɗetina mumɔ kɛ mɛlɛpi nɛ̀ kɛ mɛkele mɛnɛ.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 «A ɗiyma kumɔ mɛsew kamɔni. Wɛtɛ yesɔ ɛ nyɛ pɛsɛ kɛ temɔ nɛ nde, a ta pa kɛ̀ ɓɛŋɛ ɓemaŋ ɓenɛ, ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ɛ nyɛ kɛ̀ kumɔ dolɔ nde, wɛtɛ mɔ Ejipt kɛ teɗye wɛtɛ maŋ wenɛ, mɔ kandɔ Isarayɛl mɛbɔnɛ. Ɛ Mɔyisi kama kɛto nɛ wo mɔ Ejipt kundɔ nɔ.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Mɔyisi takima nde, ɓemaŋ ɓenɛ ta duwɛ nde, Njambiyɛ ta kwa̧ nɛ nyɛ yí joŋgwɛ nɛ ɓo. Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓo tì duwɛ na.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Misi pupɛ ɛ nyɛ kɛ̀ dolɔ ɓemaŋ kɛ ɗuŋɔ tandɛ yan. Yí jaŋgwɛ nɛ njoka yan, ɛ nyɛ suŋɛ ɓo lɛpɔ nde: ‹Wunɛ njɔŋ, wunɛ ɓemaŋ nɛ ɓemaŋ, ŋge nje kelɔ nde, wunɛ ɗûŋ tandɛ yun?›
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Ko ɓɛkɔ ɗete, yɔkɔ ɛ ɓa̧ kɛ teɗye jakɔsɔ mɛbɔnɛ kɔ pusuma Mɔyisi lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Nda tɛmbiɗye wɛ kum nde, ɗiyɔ pɛsɔ mɛlɛpi musu?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Wɛ kɛ kwaɗyɛ wo mi nda yi wɛ woma nɛ mɔ Ejipt kwey kɛ́?›
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Kɛ Mɔyisi ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɓɔmbɛ kɛ̀ ɗiyɔ kɛ tombɔ kɛ wɛtɛ mɛnɛti nde Madiyaŋ. A ɗiyma mate ja ɓɔnɔ ɓembam yiɓa.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 «Ya mɛsew kamɔni kɛ kɔŋte, wɛtɛ yesɔ ɛ wɛtɛ jaki Njambiyɛ punjɛ yotu nyɛ nyɛ kɛ koŋgor kɛ kɛki keki te yi ɓo jeɓa nde Sinayi kɔ. Jaki Njambiyɛ te ɓa̧ kɛ mɔy lam ɗitɛ yi ɓa̧ kɛ ɓiye kɛ mbaŋa mɔnɔ jeti kɛ́.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Kɛ Mɔyisi ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ŋgbakima yasi te. Ɛ nyɛ tutuɗya kɛ̀ mbɔmbu seŋgile kimɔte. Yasi wɛtɛ, ɛ Baba Mbokɔ lɛpɛ nde:
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‹Mi Njambiyɛ te ɛ ɓesaŋmbambɔ ɓɔ, Njambiyɛ te ɛ Abaraham, ɛ Isak nɛ̀ ɛ Yakɔp.› Ndana, ɛ Mɔyisi gwe wɔ̧ kwa̧ nɛ mɛŋgwaŋgwa. A tì ɓɛ se nɛ ɗeti te yi kaŋɛ misi seŋgile nɔ na.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Ɛ Baba Mbokɔ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Sɔra mɛnakala kɛ mɛkol mɔ, kɛto mbɛy te yi wɛ tɛmɛ kɛte kɛ́, yo kiyɔ.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Mi kaŋma misi ɓɛŋɛ nɛ mɛbɔnɛ mɛ ɓotu ɓembɛ kɛ Ejipt. Mi wokuma njim yan, yori yi mi piya nje joŋgwɛ ɓo soŋɛ kɛ mɛɓɔ man kɛ́. Ɗete, inja, ndana mi ta tomɔ wɛ kɛnjɛ kɛ Ejipt.›
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 «Yo Mɔyisi te yi Ɓɔnɔ ɓe Isarayɛl sɛŋma lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Nda tɛmbiɗye wɛ kum nde, ɗiyɔ pɛsɔ mɛlɛpi musu kɔ?› Yo ndi kiya Mɔyisi te yi Njambiyɛ nja̧ tomɔ nɛ ɗeti jaki wenɛ te yi Mɔyisi ɓɛŋma kɛ mɔnɔ jeti kɔ. Njambiyɛ tomma nyɛ nde, a kɛ̂ndi nɛ ɓo nda kum wan joŋgwɛ ɓo.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Yo Mɔyisi te kelɛ nyaŋgwɛ mɛyasi nɛ̀ nyaŋgwɛ mɛyekambiyɛ, soŋɛ nɛ ɓo kɛ Ejipt. Yo nyɛ kelɛ sendi nyaŋgwɛ mɛkele nɛ̀ nyaŋgwɛ mɛyekambiyɛ kɛ Tena maŋ, kelɔ sendi kɛ mɔy koŋgor kɛ mɛsew kamɔni.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Yo ndi nyɛ lɛpɛ nyɛ kandɔ Isarayɛl nde: ‹Njambiyɛ ta tɛmbiɗye wɛtɛ mumɔ kɛ njoka ɓemaŋ ɓun. A ta ɓɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛnɛ nda mi.›
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Yo nyɛ Mɔyisi te ɛ ɓa̧ kɛ njoka ŋgil Ɓɔnɔ ɓe Isarayɛl komɛ ɓo ɓa̧ kɛ koŋgor kɛ́. A ɓa̧ ɓenɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu nɛ̀ jaki Njambiyɛ te ɛ lɛpinama nyɛ nyɛ kɛ keki Sinayi kɔ. Mɔyisi ɓoŋma mɛlɛpi mɛte yi ɗiyɛ kpo nɛ kpo kɛ́, na nje kwaŋɗye nyɛ wusɛ.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓesaŋmbambɔ ɓusu tì kwaɗyɛ wokɔ mɛn nɛ na. Ɓo kinma nyɛ, ɛ ɓo yɔkiɗye mɛtemɔ man takɛ Ejipt.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Ɛ ɓo nje lɛpɔ nyɛ *Arɔn nde: ‹Kelɔ ɓaŋa ɓenjambiyɛ ɓe ta ɗiyɔ nɛ wusɛ, kɛto ndana Mɔyisi te ɛ soŋma wusɛ kɛ Ejipt kɔ, wusɛ yeti kɛ duwɛ yasi te yi ɗyaŋma nyɛ kɛ́ na.›
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ɗete, ɛ ɓo tuyɛ yekambiyɛ mɔnɔ nday, ɛ ɓo kelɛ sadaka nyɛ yasi yinɔri yi ɓo tikɛ temɔ kɛte kɛ́. Ɛ ɓo sosa kɛ yasi te yi ɓo kelma nɛ mɛɓɔ man kɛ́.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Ndana, ɛ Njambiyɛ soŋɛ misi kɛ yotu yan tikɔ ɓo kelɔ nde, ɓo pâŋ kelɔ mɛsay nyɛ ɓuɗya mɛyasi hɛnɛ te yi ɗiyɛ kɛ kwey kɛ́. Yo kelnama ɗete ɓeŋgwɛ yasi te yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ́. Yo kɛtinate nde: ‹Wunɛ ɓotu ɓe kandɔ Isarayɛl, kɛ mɛsew kamɔni te yi wunɛ kwaŋɗya kɛ mɔy koŋgor kɛ́, ’wunɛ kilma ka yiŋa ŋgiŋ ɓenyamɔ nyɛ mi nɛ sadaka?
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Ma wunɛ kpalma soɓɛ tu̧ te yi ɓo kelma nɛ lambɔ yí ɓakiɗye nɛ njambiyɛ te yi ɓo jeɓa nde Mɔlɔk kɔ kɛndɔ nɔ, soɓɛ sendi yekambiyɛ sisɔ̧ nde njambiyɛ wun yi wunɛ jeɓa nde Refan kɔ. Wunɛ kelma yekambiyɛ mɛyasi mɛnɔri kanɔ yo. Ɗete, mi ta kwaŋɗye wunɛ kɛnjɛ lɔndunate kɛ mbɛy mɛbɔnɛ kɛ kɔŋ Babilɔn.›
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 «Kɛ ŋgimɔ te yi ɓesaŋmbambɔ ɓusu ɓa̧ nɔ kɛ mɔy koŋgor kɛ́, ɓo ɓa̧ nɛ tu̧ te yi ɓo kelma nɛ lambɔ kɛ́. Mɛkana mɛ mbon te yi Njambiyɛ kelma kɛ́ ɓa̧ kɛ mɔyte. Ɓo kelma tu̧ te ɓeŋgwɛ yekambiyɛ te yi Njambiyɛ teɗya Mɔyisi nde, a kêl ɗete kɛ́.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓesaŋgwɛ ɓusu ɓu̧ tu̧ te. Ɛ Yosuwa kɛndɛ nɛ ɓo kumɔ kɛ mɛnɛti mɛte yi Njambiyɛ ɗuɗya ɓesa ɓete kɛ mbɔmbu yan kɛ́. Tu̧ te ɗiyma kumɔ kɛ ŋgimɔ Davit.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Njambiyɛ jayma nyɛ. Ɛ Davit ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ nde, a ta sumɔ tu̧ nyɛ Njambiyɛ te ɛ Yakɔp.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Yasi wɛtɛ, yo Salomɔŋ nje sumɔ tu̧ te nyɛ Njambiyɛ.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Ko ɓɛkɔ ɗete, Njambiyɛ te ɛ kwaŋma mɛyasi hɛnɛ kɛ kwey ti jóŋnaŋgwɛ kɛ mɛtu̧ mɛte yi mumɔ sumɛ nɛ ɓɔ kɛ́ na. Mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛ lɛpɔ nde: ‹Baba Mbokɔ nde:
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Mi ɗíy kɛ ɗyoɓɔ, mɛkol mɛmbɛ kɛ natɛ mɛnɛti. Yo kwalɔ tu̧ te yɛn yi wunɛ yakama sumɔ nyɛ mi kɔ? Yo kwalɔ mbɛy te yɛn yi mi yakama ɗiyɔ kɛte kɛ́?
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ’Yeti mi kusɛ mɛyasi mɛnɔri hɛnɛ na?› »
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Ɛ Itɛn nje kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Wunɛ nɛ mbandɔ, wunɛ yeti kɛ jayɛ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ na! Wunɛ ti wóku pɛ̧ na! Mɛtu hɛnɛ wunɛ yeti kɛ kwaɗyɛ wokɔ yasi te yi Kimɔ Sisiŋ lɛpɛ kɛ́ na, wunɛ ndi nda ɓesaŋmbambɔ ɓun!
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Yo mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ te nda yi ɓesaŋmbambɔ ɓun tì teɗye nyɛ mɛbɔnɛ kɔ? Ɓesaŋmbambɔ ɓun woma ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɓe kandima lɛpɔ njombu yaŋa nde, wɛtɛ mɔ te ɛ nɛ ŋgbeŋ kɔ ta nje. Ndana, yo wunɛ nje ɗyaŋgwɛ ŋgbeŋ mɔ kɔ wo nyɛ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Njambiyɛ kwaŋɗya mɛmboŋga mɛnɛ nyɛ wunɛ kɛ numbu ɓejaki ɓenɛ. Ko ɓɛkɔ ɗete, wunɛ tì ɓakiɗye yo na!»
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Kɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ nyaŋgwɛ jɔsi Ɓeyudɛn ɓaka ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓoku nyiŋɛ to yan. Ɛ ɓo nyambɛ mɛsu̧ nɛ ŋgambi suŋgwɛ nɛ Itɛn.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Yasi wɛtɛ, Kimɔ Sisiŋ ɓa̧ tondunate kɛ yotu nɛ. Ɛ nyɛ kaŋɛ misi ɓɛŋɛ ɗyoɓɔ, ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ mɛluksa mɛ Njambiyɛ, ɓɛŋɛ sendi Yesus tɛmnate kɛ mbam ɓɔ Njambiyɛ.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Ndana, ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Wunɛ pâŋ laɗye, mi kɛ ɓɛŋɛ ɗyoɓɔ nyasɛ kɛ misi mɛmbɛ, ɓɛŋɛ sendi *Mɔnɔ mumɔ tɛmnate kɛ mbam ɓɔ Njambiyɛ.»
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Kɛ ɓo ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓo kembiɗya ɓeyate ɗiɓɔ mɛtɔ. Ɛ ɓo hɛnɛ ŋgbɔ sɛɗyɛ kɛ̀ kɛ yotu Itɛn.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 Ɛ ɓo nambɛ nyɛ jisɛ nɛ nyɛ kɛ mɔy ɗya kɛ̀ lu̧ nyɛ nɛ mɛtari wo. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ mɛkele mɛnɔri ɓaka sɔruma mɛlambɔ man kɛ̀ jokwɛ nyɛ wɛtɛ gwanjɔ nde Sol.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ lu̧ Itɛn nɛ mɛtari kɛ́, ɛ nyɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ lɛpɔ nde: «Kumande Yesus, ɓoŋgɔ sisiŋ mbɛ!»
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ɓɛŋa ɓotu ɓaka nɛ ŋgwɛtɛ kɛ ɓeya yasi te yikɛ yi ɓo kelɛ kɛ́!» Kɛ nyɛ ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ sɔŋ ɓu̧ nyɛ.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.