Atos 1
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 Mbam Teyofil, kɛ bosa mɛkana mɛte yi mi kɛtima kɛ́, mi yekiɗya mɛyasi hɛnɛ te yi Yesus kelma nɛ̀ yi nyɛ teɗya ɓomɔ kɛ́. Mi yekiɗya yo kandɛ kɛ kandinate
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 kumɔ kɛ yesɔ te yi Njambiyɛ yɔkiɗya nɛ nyɛ kɛnjɛ ɗyoɓɔ kɛ́. Piŋɔ te yi nyɛ tì pa ɓendɔ kɛ̀ ɗyoɓɔ, ɛ nyɛ kelɛ nde, Kimɔ Sisiŋ nyɛ̂ki mɛmboŋga nyɛ ɓotu ɓete ɓe nyɛ tɔkuma nde, ɓotu ɓe tomun ɓenɛ ɓaka.
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 A saŋgwama nɛ mɛbɔnɛ gwe. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ nje punjɛ yotu nyɛ ɓo, gba nyɛ nɛ ŋguru wenɛ nɛ joŋ. A teɗya nyɛ ɓo nde, yo gbakasi nɛ mɛnje ɓuɗyate. Ɗete, a punja yotu nyɛ ɓo kɛ mɛtu kamɔni. Ɛ nyɛ ɗiki lɛpɔ mɛyasi nyɛ ɓo kɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 Wɛtɛ yesɔ kɛ ɓenɛ ɓo ma ɗiyɔ kɛ kiya mbɛy kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Kpɛ, wunɛ tî ɗukwɛ kɛ Yerusalɛm kɛ̀ womaŋa na. Yasi wɛtɛ, wunɛ ɗîy laɗye yasi te yi Saŋmbɛ kpoma kɛ́, yasi te yi mi lɛpima nyɛ wunɛ kɛ́.
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 Kɛto Jaŋ tɔpuma ɓomɔ kɛ mɔrɔku, yasi wɛtɛ, kɛ yun, ɓukwa̧ ndi mɔnɔ mɛtu nɛ mbɛt Njambiyɛ ta tɔpɛ wunɛ kɛ Kimɔ Sisiŋ.»
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Ndana, ɛ ɓotu ɓe tomun ɓe wesiɗyama ɓaka diyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yo kɛ ŋgimɔ te yɔkɔ yi wɛ kɛ nje tɛmbiɗye kandɔ Isarayɛl, na nam mɛnɛti mɛnɛ nɛ kɔkɔ?»
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yeti wunɛ yâkaŋgwɛ duwɛ mɛŋgimɔ nɛ̀ mɛtu mɛte na, kɛto yo Saŋmbɛ pɛsɛ yo nɛ ŋguru wenɛ.
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Yasi wɛtɛ, wunɛ ta ɓu̧ ɗeti komɛ Kimɔ Sisiŋ ta nje kɛ yotu yun kɛ́. Wunɛ ta ɓɛ ɓotu ɓete ɓe ta lɛpɔ gbakasi kɛ mɛyasi mɛte yi mi kelma kɛ́. Wunɛ ta lɛpɔ kasi mbɛ kɛ Yerusalɛm, kɛ Yuda hɛnɛ, kɛ Samari, kɛ̀ kumɔ kɛ njena mɛnɛti.»
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 Kɛ Yesus ma si lɛpina ɗete kɛ́, ɛ Njambiyɛ yɔkiɗye nyɛ kɛnjɛ ɗyoɓɔ kɛ misi man. Ɛ kulutu kwa̧ petɔ nyɛ, ɓo kinɛ ɓɛŋɛ nyɛ se na.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Piŋɔ te yi ɓo ɓa̧ ndi kɛ seŋgile ɗyoɓɔ yite Yesus ndi kɛ kwa̧ nɛ kɛ́, ɓo sém semɔ, ɓembam yiɓa ɗyaŋma nɛ wumna mɛlambɔ kɛ yotu tɛmɛ kɛ kɛki yan
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓotu ɓe Galile, kɛto ŋge yi wunɛ ɗiyɛ ndi womɛri yí seŋgile ɗyoɓɔ kɛ́? Yesus te yɔkɔ yi Njambiyɛ soŋma kɛ njoka yun kɛnjɛ ɗyoɓɔ kɔ ta ɓasiɗye nje ndi nda yi wunɛ ɓɛŋma nɛ nyɛ kɛ kwa̧ kɛ́.»
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Ndana, ɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus nje yɔkwɛ mate kɛ *Keki mɛoliviye kɛ̀ Yerusalɛm. Keki te ɓa̧ kɛ kɛki Yerusalɛm, lɔndɔ te yakama kumɔ kilomɛta wɛtɛ.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 Kɛ ɓo ma ɗya̧ kɛ Yerusalɛm kɛ́, ɛ ɓo ɓendɛ kɛ̀ kɛ wɛtɛ toŋgari kɛ tu̧ kwey kɛ njenate komɛ ɓo ɗikima wesiɗya kɛ́. Yo ɓa̧ Piyɛr nɛ̀ Jaŋ nɛ̀ Jak ɓenɛ Andere nɛ̀ Filip nɛ̀ Tomasi nɛ̀ Bartelemi ɓenɛ Matiyo ɓu̧ Jak te mɔnɔ Alfe nɛ̀ Simɔn te yi ɓo jeɓa nde Mɔnɔ kandɔ kɔ, nje ɓu̧ Yude, mɔnɔ Jak.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Ɓo hɛnɛ ɓa̧ ndi ŋgiŋ wɛtɛ, ɗiki wesiɗya yí ŋgwɛta ɓenɛ ɓaŋa ɓoma. Mariya te nyaŋgwɛ nɛ Yesus nɛ̀ ɓemaŋ nɛ Yesus ɓa̧ sendi kɛ njokate.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Kɛ wɛtɛ yesɔ mɛwesiɗya man ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus Krist ɓaka wesiɗyama kumɔ nda ɓomɔ gɔmay jɔ kaɓa. Ɛ Piyɛr tɛmɛ kɛ njoka yan lɛpɔ nyɛ ɓo nde:
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 «Wunɛ njɔŋ, yo ɓa̧ nde, yasi te yi Kimɔ Sisiŋ kandima lɛpɔ nɛ mbɔmbu kɛ kasi Yudas kɛ́ kêlnaŋgwɛ. Kimɔ Sisiŋ kandima lɛpɔ yo kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ numbu Kumande Davit. Yo Yudas te kɛndɛ nɛ njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ɓiyma Yesus ɓaka.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Yudas ɓa̧ wɛtɛ mɔ njɔŋ su, a ɓa̧ nɛ ŋgaɓiyɛ kɛ mɛsay musu.
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 Mbam kɔ ɓoŋma mɔni te yi ɓo nya nyɛ kɛto ɓeya kɔtu mɛkele mɛnɛ kɛ́ ɓɔmɔ nɛ ŋgwaŋ. Ɛ nyɛ nje ɓalɔ nɛ ŋgiŋ. Ɛ mɔy nɛ ɓundɛ nyaliyɛ kɛ ɓembe, ɛ mɛnja mɛnɛ hɛnɛ si nyɛŋgwɛ kɛ puyɛ.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Ɓotu ɓe Yerusalɛm hɛnɛ wokuma kasi te, ɛ ɓo lo ŋgwaŋ te kɛ numbu yan nde Hakɛldama, yite nde Ŋgwaŋ mɛkiyɔ.
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ mɛkana mɛ Ɓesom nde: ‹Tu̧ nɛ ɓɛ̂ki welɛ. Mumɔ tî ɗiy sendi kɛte na.› Yo kɛtinate sendi nde: ‹Nɛ̀ wɛtɛ mumɔ ɓôŋ numbu mɛsay mɛnɛ.›
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 Ɗete, yo kimɔte nde, wɛtɛ mumɔ njâki nje nyiŋɛ kɛ njɔŋ su. Mɔ te yâkaŋgwɛ ɓɛ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe sinɛ ɓo ɗikima kɛndɔ ɓaka. A yâkaŋgwɛ ɓɛ mɔ te yi sinɛ ɓo ɗikima kɛndɔ kɛ mɛtu hɛnɛ te yi Kumande Yesus joŋnama nɔ sinɛ ɓo kɛ́.
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 Mɔ te yâkaŋgwɛ ɓɛ yɔkɔ ɛ joŋnama sinɛ ɓo kandɛ kɛ ŋgimɔ te yi Jaŋ tɔpuma nɛ Yesus kɛ mɔrɔku kumɔ kɛ yesɔ te yi nyɛ ɗuwa̧ nɔ kɛ njoka su kɛ ɗyoɓɔ kɛ́. Wɛtɛ mumɔ kɛ njoka ɓotu ɓete njâki nyiŋɛ kɛ njɔŋ su, na ɓɛ sendi mɔ te ɛ ta lɛpɔ gbakasi kɛ kasi womiya Kumande Yesus.»
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 Ɛ ɓo tɛmbiɗye ɓembam yiɓa: Yosɛp te yi ɓo jeɓa nde Barsabas yi ɓo loma sendi nyɛ yiŋa ɗinɔ nde Yustus kɔ, nje ɓu̧ Matiyas.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 Ndana, ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ yɔkɔ ɛ duwɛ mɛtemɔ mɛ ɓomɔ hɛnɛ, teɗya wusɛ mɔ te yi wɛ tɔkuma kɛ njoka ɓomɔ ɓaka yiɓa,
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 na ɓu̧ mbɛy Yudas kɛ mɛsay nɛ̀ kɛ lɛpina Kimɔ Tom te yi nyɛ tikima kɛ̀ kɛ mbɛy te yi yakama nɛ nyɛ kɛ́.»
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo kelɛ tay. Ɛ tay teɗye Matiyas. Ɛ ɓo nyinje nyɛ kɛ njɔŋ ɓotu ɓe tomun ɓete ɓari kamɔ jɔ wɛtɛ.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.