Atos 16
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Pol nja̧ kwa̧ sendi kɛ̀ kɛ Dɛrbɛ toŋgiɗya kumɔ Listɛr. Wɛtɛ mɔ te ɛ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɔ ɓa̧ mate, ɗinɔ ɗyenɛ nde Timɔte. Nyaŋgwɛ wenɛ ɓa̧ ŋgɔndu Ɓeyudɛn, a ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ Kimɔ Tom Yesus. Saŋgwɛ wenɛ ɓa̧ mɔ Ɓegrɛk.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Njɔŋ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Yesus Krist kɛ Listɛr nɛ̀ kɛ Ikɔn ɓaka ɓa̧ kɛ jayɛ joŋgwɛ Timɔte.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pol kwaɗya kwa̧ ɓenɛ nyɛ, ɗete ɛ nyɛ ɓu̧ nyɛ pɛsɔ, kɛto Ɓeyudɛn ɓete ɓe ɓa̧ kɛ pɔku te yite ɓaka duwa̧ hɛnɛ nde, saŋgwɛ nɛ Timɔte ɓa̧ mɔ Ɓegrɛk.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Kɛ mɛɗya mɛte yi ɓo kwaŋma kɛte kɛ́, ɓo ɗikima pelɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Yesus Krist ɓaka nde, ɓo ɓâkiɗya mɛmboŋga mɛte yi ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus nɛ̀ ɓetomba mbanjɔ Njambiyɛ ɓe ɗiyɛ kɛ Yerusalɛm nya kɛ́.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ndana mɛnjɔŋ mɛ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Yesus Krist ɓaka ɓa̧ kɛ tikɔ temɔ nɛ ŋgbik kɛ yenɛ. Ɓomɔ ɓa̧ kɛ ɓuyɔ mɛtu hɛnɛ kɛ njɔŋ yan.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Ɓo nja̧ kwa̧ nɛ Friji, kwa̧ sendi nɛ Galasi, kɛto Kimɔ Sisiŋ teɗya ɓo nde, ɓo tî lɛpi Kimɔ Tom kɛ Asi na.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Kɛ ɓo ma kumɔ kɛ kɛki Misi kɛ́, ɛ ɓo diy kɛ̀ kɛ Bitini. Yasi wɛtɛ, ɛ Sisiŋ Yesus sɛŋɛ nde, ɓo tî kɛn na.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Ɗete, ɛ ɓo nje kwa̧ nɛ Misi kumɔ kɛ Turuwas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Nɛ tu ɛ Pol ɓɛŋɛ nda nyɛnɔ nde, wɛtɛ mɔ Maseduwan punduma kɛ to nɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Inja kɛ Maseduwan nje kamɛ wusɛ.»
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Kɛ kɔŋ nyɛnɔ Pol yinɔri, ɛ wusɛ*f1* sa̧ nje te yi kɛ̀ nɛdɔ kɛ Maseduwan, kɛto wusɛ duwa̧ nde, yo Njambiyɛ jeɓa wusɛ nde, wusɛ kɛ̂n lɛpɔ Kimɔ Tom mate.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Ɗete, ɛ wusɛ nyiŋɛ kuka kɛ Turuwas ɓu̧ nje nɛ ŋgbeŋ yí kɛ̀ kɛ Samɔtras. Misi pupɛ ɛ wusɛ kumɛ kɛ Neyapolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Kɛ kɔŋte, ɛ wusɛ nje kwa̧ mate kumɔ kɛ wɛtɛ ɗya nde Filipi. Mɛɗya hɛnɛ kɛ mɛnɛti mɛ Maseduwan wókunaŋgwɛ nɛ Filipi. Ɓotu ɓe ɗya te wúla Rom nje nɔ. Wusɛ yama mɔnɔ mɛtu womɛte.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Kɛ yesɔ *Saba ma ɗya̧, ɛ wusɛ ɗuwɛ kɛ mɔy ɗya kɛ̀ kɛ goŋ wɛtɛ ɗuku, kɛto wusɛ ɓa̧ kɛ takɛ nde, yiŋa mbɛy komɛ ɓomɔ ɗiki ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kɛ́ yâkaŋgwɛ ɓɛ mate. Kumɔ mate, ɛ wusɛ kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ. Ɛ wusɛ lɛpina nyɛ ɓoma ɓete ɓe wesiɗyama womɛte ɓaka.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Wɛtɛ nyari nde Lidiya, ŋgɔndu Tiyatir ɓa̧ kɛ njokate. A ɓa̧ mɔ ɗyaŋgwa kpasa to tena mɛlambɔ. A ɗikima kanɔ sendi Njambiyɛ. A ɗikima lɛŋgwɛ tɔ kɛ lɛpi te yi wusɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́. Baba Mbokɔ kelma mɛsay kɛ temɔ nɛ, na woku yasi te yi Pol ɗikima lɛpɔ kɛ́ kimɔte.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Wusɛ tɔpuma nyɛ kɛ mɔrɔku ɓenɛ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ŋgwɛta nɛ wusɛ lɛpɔ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ ɓɛŋma gbate nde, mi kɛ tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus, wunɛ nyîŋa tu̧ ɗyembɛ ɗiyɔ te.» Ɛ nyɛ jeliyɛ wusɛ nde, wusɛ jâya.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Wɛtɛ yesɔ wusɛ ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ mbɛy komɛ ɓomɔ ɗikima wesiɗya ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kɛ́. Ɛ wusɛ saŋgwa nɛ wɛtɛ nyari kɛ nje. Nya te ɓa̧ bala. A ɓa̧ nɛ wɛtɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu yi ɗikima teɗye nyɛ mɛyasi mɛte yi ta kwaŋna kɛ́. Ɗete, ɓotu ɓete ɓe ɗikima ɗiyɔ nɛ nyɛ ɓaka ɗikima sɔmbɔ ɓuɗya mɔni.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Nya kɔ kandima ɓeŋgwa su sinɛ ɓe Pol ɗiki lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Ɓotu ɓaka, yo ɓotu ɓe mɛsay ɓe Njambiyɛ te ɛ kwaŋma mɛyasi hɛnɛ kɛ kwey kɔ. Ɓo kɛ teɗye wunɛ nje te yi Njambiyɛ yakama joŋgwɛ nɛ wunɛ kɛ́.»
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 A kelma ɗete ɓuɗya mɛtu. Ɛ Pol wokɛ ŋgambi ɓuɗyate. Ɛ nyɛ yeŋsa ɓɛŋɛ njimɛ lɛpɔ nyɛ ɓeya sisiŋ te nde: «Nɛ ɗinɔ Yesus Krist, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Pundɔ ɗuwɛ kɛ yotu nya kɔ.» Ɛ ɓeya sisiŋ pundɛ kɛ yotu nɛ ndi kɛ kiya ŋgimɔ te.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Kɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ nya kɔ ma ɓɛŋɛ nde, ɓiɓina temɔ te yi ɓo ɓa̧ nɔ kɛ nje sɔmbuna mɔni yan ma ɗiɓina kɛ́, ɛ ɓo ɓiye Pol ɓenɛ Silas kpatile ɓo kumɔ nɔ kɛ ɓembe sɛ̧ kɛ misi mɛ ɓekum.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ɛ ɓo ɓu̧ ɓo kɛ̀ nɔ kɛ yi ɓotu ɓe pɛsina mɛlɛpi lɛpɔ nde: «Ɓotu ɓaka Ɓeyudɛn, ɓo kɛ potɔ ɗya ɗyusu.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Ɓo kɛ teɗye sendi mɛkele mɛte yi mɛmboŋga musu kiɗyɛ kɛ́. Wusɛ yeti nɛ ɗeti te yi jayɛ yo ho ɓeŋgwɛ yo na, kɛto wusɛ su ɓotu ɓe Rom.»
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ɛ ŋgil ɓotu ɓete ɓe wesiɗyama womɛte ɓaka nje yeŋsa lu̧ ɗyambi nɛ Pol ɓenɛ Silas. Ɛ ɓotu ɓe pɛsina mɛlɛpi lɛpɛ nde, ɓo sîki sɔrɛ mɛkandɔ kɛ yotu yan, nyɛ sendi ɓomɔ ɗeti nde, ɓo njûru ɓo nɛ njambala.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Kɛ ɓo ma si njurɔ ɓo ɓuɗyate ɗete kɛ́, ɛ ɓo nje ɓu̧ ɓo kɛnjɛ kɛ tu̧ jɔɓɔ. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ nde, a pɛ̂m ɓo kimɔte.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Kɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ ɓo kɛ̀ ɗiɓɔ kɛ wɛtɛ mɔnɔ toŋgari kɛ njena tu̧ jɔɓɔ nyɛ mɛpoka kɛ mɛkol man.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Yi kɛ̀ nɔ ɓembe tu Pol ɓenɛ Silas ɗikima ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ jembina yí lukse nɛ nyɛ. Ɓotu ɓe jɔɓɔ te ɓari ɗikima lɛŋgwɛ mɛtɔ wokɔ.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Semɔ semɔ, ɛ mɛnɛti ŋgwaŋgwa ɓuɗyate. Ɛ tu̧ jɔɓɔ ŋgbɔkisa nɛ dimbi kumɔ nji̧. Ɛ mɛnumɛy mɛ tu̧ jɔɓɔ hɛnɛ si ɓutuna ndi ŋga wɛtɛ. Ɛ mɛyasi mɛte yi ɓo wotuma nɛ ɓejɔɓɔ hɛnɛ kɛ́ si pamiyɛ.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Kɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ ma jemiyɛ ɓɛŋɛ mɛnumɛy nyasɛ kɛ́, ɛ nyɛ sutɛ kafa nɛ, na wo nɛ yotu nɛ, kɛto a takima nde, ɓejɔɓɔ ma ɓɔmbɔ.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Yasi wɛtɛ, ɛ Pol lɛpɛ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Wɛ tî woku yotu na, wusɛ hɛnɛ waka.»
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ diyɛ ɗitɛ, ɛ nyɛ nyiŋɛ ɓekɛ ɓekɛ kɛ mɔy tu̧ ɓalɔ nɛ mɛŋgwaŋgwa kɛ mɛkol mɛ Pol ɓenɛ Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ɛ nyɛ ɓu̧ ɓo kɛ̀ nɔ sɛ̧ diyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓebaba, mi kêl nan, nɛ́ mi ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo?»
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus, ɗete wɛ ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ kandɛ wɛ nɛ ŋguru wɔ kumɔ ɓotu ɓe tu̧ ɗyɔ.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Ɛ ɓo lɛpɛ kasi Kumande Yesus nyɛ nyɛ ɓenɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ kɛ mɔy tu̧ ɗyenɛ ɓaka.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ɛ nyɛ ɓu̧ ɓo weyɛ mɛpeŋ man ndi kɛ kiya ŋgimɔ te nɛ tu. Ndana ndana, ɛ ɓo tɔpɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ kɔ ɓenɛ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ hɛnɛ kɛ mɔrɔku.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓu̧ Pol ɓenɛ Silas kɛ̀ nɔ kɛ tu̧ ɗyenɛ kɛ̀ nyɛ ɓo mɛɗye. A ɓa̧ nɛ mɛsosa ɓuɗyate ɓenɛ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ hɛnɛ, kɛto a tikima temɔ kɛ yi Njambiyɛ.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Kɛ misi ma pupɔ kɛ́, ɛ ɓotu ɓe pɛsina mɛlɛpi tomɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓan lɛpɔ kɛnjɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ nde, a sôŋa ɓɔ nɛ Pol ɓenɛ Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ tom te nyɛ Pol nde: «Ɓotu ɓe pɛsina mɛlɛpi njesa mɛn nde, mi sôŋa ɓɔ nɛ wunɛ. Ɗete, ndana wunɛ pûndu kwa̧ nɛ tɛ.»
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Yasi wɛtɛ, ɛ Pol lɛpɛ nyɛ ɓotu ɓe tomun ɓete nde: «Wusɛ mɛ nɛ ɗiyɔ ɓotu ɓe Rom, ko ɓɛkɔ ɗete, ɓo nya ɗeti nde, ɓo njûru wusɛ nɛ njambala kɛ misi mɛ ɓomɔ kinɛ pa duwɛ to lɛpi na, kwaŋɗye wusɛ kɛnjɛ kɛ jɔɓɔ. Ndana ɓo kɛ kwaɗyɛ punjɛ wusɛ kɛ sɔ. Ko yaŋa tí kelna ɗete na. Ɓo nɛ ŋguru wan njâki soŋɛ ɓɔ nɛ wusɛ.»
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ɓotu ɓete yi ɓo tomma ɓaka yɔkwa̧ kɛ̀ lɛpɔ ɗete nyɛ ɓotu ɓe pɛsina mɛlɛpi. Kɛ ɓo ma wokɔ nde, Pol ɓenɛ Silas mɛ nɛ ɗiyɔ ɓotu ɓe Rom kɛ́, ɛ ɓo gwe wɔ̧ ɓuɗyate,
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 ɛ ɓo tɛmɛ kɛ̀ ŋgwɛta nɛ ɓo. Ɛ ɓo punjɛ ɓo soŋɛ ɓɔ nɛ ɓo, ŋgwɛta sendi nɛ ɓo nde, ɓo kwâŋ jisɛ kɛ mɔy ɗya.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Kɛ Pol ɓenɛ Silas ma pundɔ kɛ tu̧ jɔɓɔ kɛ́, ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ kɛ yi Lidiya. Ɓo ɓɛŋma ɓenjɔŋ ɓan mate. Ɛ Pol ɓenɛ Silas kitɛ ɓo. Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo nje kwa̧.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.