Atos 16
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB
1 Pol nja̧ kwa̧ sendi kɛ̀ kɛ Dɛrbɛ toŋgiɗya kumɔ Listɛr. Wɛtɛ mɔ te ɛ ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist kɔ ɓa̧ mate, ɗinɔ ɗyenɛ nde Timɔte. Nyaŋgwɛ wenɛ ɓa̧ ŋgɔndu Ɓeyudɛn, a ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ Kimɔ Tom Yesus. Saŋgwɛ wenɛ ɓa̧ mɔ Ɓegrɛk.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Njɔŋ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Yesus Krist kɛ Listɛr nɛ̀ kɛ Ikɔn ɓaka ɓa̧ kɛ jayɛ joŋgwɛ Timɔte.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pol kwaɗya kwa̧ ɓenɛ nyɛ, ɗete ɛ nyɛ ɓu̧ nyɛ pɛsɔ, kɛto Ɓeyudɛn ɓete ɓe ɓa̧ kɛ pɔku te yite ɓaka duwa̧ hɛnɛ nde, saŋgwɛ nɛ Timɔte ɓa̧ mɔ Ɓegrɛk.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kɛ mɛɗya mɛte yi ɓo kwaŋma kɛte kɛ́, ɓo ɗikima pelɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Yesus Krist ɓaka nde, ɓo ɓâkiɗya mɛmboŋga mɛte yi ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus nɛ̀ ɓetomba mbanjɔ Njambiyɛ ɓe ɗiyɛ kɛ Yerusalɛm nya kɛ́.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ndana mɛnjɔŋ mɛ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Yesus Krist ɓaka ɓa̧ kɛ tikɔ temɔ nɛ ŋgbik kɛ yenɛ. Ɓomɔ ɓa̧ kɛ ɓuyɔ mɛtu hɛnɛ kɛ njɔŋ yan.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Ɓo nja̧ kwa̧ nɛ Friji, kwa̧ sendi nɛ Galasi, kɛto Kimɔ Sisiŋ teɗya ɓo nde, ɓo tî lɛpi Kimɔ Tom kɛ Asi na.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Kɛ ɓo ma kumɔ kɛ kɛki Misi kɛ́, ɛ ɓo diy kɛ̀ kɛ Bitini. Yasi wɛtɛ, ɛ Sisiŋ Yesus sɛŋɛ nde, ɓo tî kɛn na.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Ɗete, ɛ ɓo nje kwa̧ nɛ Misi kumɔ kɛ Turuwas.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Nɛ tu ɛ Pol ɓɛŋɛ nda nyɛnɔ nde, wɛtɛ mɔ Maseduwan punduma kɛ to nɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Inja kɛ Maseduwan nje kamɛ wusɛ.»
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Kɛ kɔŋ nyɛnɔ Pol yinɔri, ɛ wusɛ*f1* sa̧ nje te yi kɛ̀ nɛdɔ kɛ Maseduwan, kɛto wusɛ duwa̧ nde, yo Njambiyɛ jeɓa wusɛ nde, wusɛ kɛ̂n lɛpɔ Kimɔ Tom mate.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Ɗete, ɛ wusɛ nyiŋɛ kuka kɛ Turuwas ɓu̧ nje nɛ ŋgbeŋ yí kɛ̀ kɛ Samɔtras. Misi pupɛ ɛ wusɛ kumɛ kɛ Neyapolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Kɛ kɔŋte, ɛ wusɛ nje kwa̧ mate kumɔ kɛ wɛtɛ ɗya nde Filipi. Mɛɗya hɛnɛ kɛ mɛnɛti mɛ Maseduwan wókunaŋgwɛ nɛ Filipi. Ɓotu ɓe ɗya te wúla Rom nje nɔ. Wusɛ yama mɔnɔ mɛtu womɛte.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Kɛ yesɔ *Saba ma ɗya̧, ɛ wusɛ ɗuwɛ kɛ mɔy ɗya kɛ̀ kɛ goŋ wɛtɛ ɗuku, kɛto wusɛ ɓa̧ kɛ takɛ nde, yiŋa mbɛy komɛ ɓomɔ ɗiki ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kɛ́ yâkaŋgwɛ ɓɛ mate. Kumɔ mate, ɛ wusɛ kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ. Ɛ wusɛ lɛpina nyɛ ɓoma ɓete ɓe wesiɗyama womɛte ɓaka.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Wɛtɛ nyari nde Lidiya, ŋgɔndu Tiyatir ɓa̧ kɛ njokate. A ɓa̧ mɔ ɗyaŋgwa kpasa to tena mɛlambɔ. A ɗikima kanɔ sendi Njambiyɛ. A ɗikima lɛŋgwɛ tɔ kɛ lɛpi te yi wusɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́. Baba Mbokɔ kelma mɛsay kɛ temɔ nɛ, na woku yasi te yi Pol ɗikima lɛpɔ kɛ́ kimɔte.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Wusɛ tɔpuma nyɛ kɛ mɔrɔku ɓenɛ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ŋgwɛta nɛ wusɛ lɛpɔ nde: «Ŋgɛ ɓɛ nde, wunɛ ɓɛŋma gbate nde, mi kɛ tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus, wunɛ nyîŋa tu̧ ɗyembɛ ɗiyɔ te.» Ɛ nyɛ jeliyɛ wusɛ nde, wusɛ jâya.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Wɛtɛ yesɔ wusɛ ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ mbɛy komɛ ɓomɔ ɗikima wesiɗya ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kɛ́. Ɛ wusɛ saŋgwa nɛ wɛtɛ nyari kɛ nje. Nya te ɓa̧ bala. A ɓa̧ nɛ wɛtɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu yi ɗikima teɗye nyɛ mɛyasi mɛte yi ta kwaŋna kɛ́. Ɗete, ɓotu ɓete ɓe ɗikima ɗiyɔ nɛ nyɛ ɓaka ɗikima sɔmbɔ ɓuɗya mɔni.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Nya kɔ kandima ɓeŋgwa su sinɛ ɓe Pol ɗiki lɛpɔ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Ɓotu ɓaka, yo ɓotu ɓe mɛsay ɓe Njambiyɛ te ɛ kwaŋma mɛyasi hɛnɛ kɛ kwey kɔ. Ɓo kɛ teɗye wunɛ nje te yi Njambiyɛ yakama joŋgwɛ nɛ wunɛ kɛ́.»
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 A kelma ɗete ɓuɗya mɛtu. Ɛ Pol wokɛ ŋgambi ɓuɗyate. Ɛ nyɛ yeŋsa ɓɛŋɛ njimɛ lɛpɔ nyɛ ɓeya sisiŋ te nde: «Nɛ ɗinɔ Yesus Krist, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Pundɔ ɗuwɛ kɛ yotu nya kɔ.» Ɛ ɓeya sisiŋ pundɛ kɛ yotu nɛ ndi kɛ kiya ŋgimɔ te.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Kɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ nya kɔ ma ɓɛŋɛ nde, ɓiɓina temɔ te yi ɓo ɓa̧ nɔ kɛ nje sɔmbuna mɔni yan ma ɗiɓina kɛ́, ɛ ɓo ɓiye Pol ɓenɛ Silas kpatile ɓo kumɔ nɔ kɛ ɓembe sɛ̧ kɛ misi mɛ ɓekum.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Ɛ ɓo ɓu̧ ɓo kɛ̀ nɔ kɛ yi ɓotu ɓe pɛsina mɛlɛpi lɛpɔ nde: «Ɓotu ɓaka Ɓeyudɛn, ɓo kɛ potɔ ɗya ɗyusu.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Ɓo kɛ teɗye sendi mɛkele mɛte yi mɛmboŋga musu kiɗyɛ kɛ́. Wusɛ yeti nɛ ɗeti te yi jayɛ yo ho ɓeŋgwɛ yo na, kɛto wusɛ su ɓotu ɓe Rom.»
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Ɛ ŋgil ɓotu ɓete ɓe wesiɗyama womɛte ɓaka nje yeŋsa lu̧ ɗyambi nɛ Pol ɓenɛ Silas. Ɛ ɓotu ɓe pɛsina mɛlɛpi lɛpɛ nde, ɓo sîki sɔrɛ mɛkandɔ kɛ yotu yan, nyɛ sendi ɓomɔ ɗeti nde, ɓo njûru ɓo nɛ njambala.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Kɛ ɓo ma si njurɔ ɓo ɓuɗyate ɗete kɛ́, ɛ ɓo nje ɓu̧ ɓo kɛnjɛ kɛ tu̧ jɔɓɔ. Ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ nde, a pɛ̂m ɓo kimɔte.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Kɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ ɓo kɛ̀ ɗiɓɔ kɛ wɛtɛ mɔnɔ toŋgari kɛ njena tu̧ jɔɓɔ nyɛ mɛpoka kɛ mɛkol man.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Yi kɛ̀ nɔ ɓembe tu Pol ɓenɛ Silas ɗikima ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ jembina yí lukse nɛ nyɛ. Ɓotu ɓe jɔɓɔ te ɓari ɗikima lɛŋgwɛ mɛtɔ wokɔ.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Semɔ semɔ, ɛ mɛnɛti ŋgwaŋgwa ɓuɗyate. Ɛ tu̧ jɔɓɔ ŋgbɔkisa nɛ dimbi kumɔ nji̧. Ɛ mɛnumɛy mɛ tu̧ jɔɓɔ hɛnɛ si ɓutuna ndi ŋga wɛtɛ. Ɛ mɛyasi mɛte yi ɓo wotuma nɛ ɓejɔɓɔ hɛnɛ kɛ́ si pamiyɛ.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Kɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ ma jemiyɛ ɓɛŋɛ mɛnumɛy nyasɛ kɛ́, ɛ nyɛ sutɛ kafa nɛ, na wo nɛ yotu nɛ, kɛto a takima nde, ɓejɔɓɔ ma ɓɔmbɔ.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Yasi wɛtɛ, ɛ Pol lɛpɛ nɛ mɛn kɛ kwey nde: «Wɛ tî woku yotu na, wusɛ hɛnɛ waka.»
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Ɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ diyɛ ɗitɛ, ɛ nyɛ nyiŋɛ ɓekɛ ɓekɛ kɛ mɔy tu̧ ɓalɔ nɛ mɛŋgwaŋgwa kɛ mɛkol mɛ Pol ɓenɛ Silas.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Ɛ nyɛ ɓu̧ ɓo kɛ̀ nɔ sɛ̧ diyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓebaba, mi kêl nan, nɛ́ mi ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo?»
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus, ɗete wɛ ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ kandɛ wɛ nɛ ŋguru wɔ kumɔ ɓotu ɓe tu̧ ɗyɔ.»
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Ɛ ɓo lɛpɛ kasi Kumande Yesus nyɛ nyɛ ɓenɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓa̧ kɛ mɔy tu̧ ɗyenɛ ɓaka.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ɛ nyɛ ɓu̧ ɓo weyɛ mɛpeŋ man ndi kɛ kiya ŋgimɔ te nɛ tu. Ndana ndana, ɛ ɓo tɔpɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ kɔ ɓenɛ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ hɛnɛ kɛ mɔrɔku.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓu̧ Pol ɓenɛ Silas kɛ̀ nɔ kɛ tu̧ ɗyenɛ kɛ̀ nyɛ ɓo mɛɗye. A ɓa̧ nɛ mɛsosa ɓuɗyate ɓenɛ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ hɛnɛ, kɛto a tikima temɔ kɛ yi Njambiyɛ.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Kɛ misi ma pupɔ kɛ́, ɛ ɓotu ɓe pɛsina mɛlɛpi tomɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓan lɛpɔ kɛnjɛ mɔ ɓakiɗya ɓejɔɓɔ nde, a sôŋa ɓɔ nɛ Pol ɓenɛ Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ tom te nyɛ Pol nde: «Ɓotu ɓe pɛsina mɛlɛpi njesa mɛn nde, mi sôŋa ɓɔ nɛ wunɛ. Ɗete, ndana wunɛ pûndu kwa̧ nɛ tɛ.»
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Yasi wɛtɛ, ɛ Pol lɛpɛ nyɛ ɓotu ɓe tomun ɓete nde: «Wusɛ mɛ nɛ ɗiyɔ ɓotu ɓe Rom, ko ɓɛkɔ ɗete, ɓo nya ɗeti nde, ɓo njûru wusɛ nɛ njambala kɛ misi mɛ ɓomɔ kinɛ pa duwɛ to lɛpi na, kwaŋɗye wusɛ kɛnjɛ kɛ jɔɓɔ. Ndana ɓo kɛ kwaɗyɛ punjɛ wusɛ kɛ sɔ. Ko yaŋa tí kelna ɗete na. Ɓo nɛ ŋguru wan njâki soŋɛ ɓɔ nɛ wusɛ.»
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Ɓotu ɓete yi ɓo tomma ɓaka yɔkwa̧ kɛ̀ lɛpɔ ɗete nyɛ ɓotu ɓe pɛsina mɛlɛpi. Kɛ ɓo ma wokɔ nde, Pol ɓenɛ Silas mɛ nɛ ɗiyɔ ɓotu ɓe Rom kɛ́, ɛ ɓo gwe wɔ̧ ɓuɗyate,
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 ɛ ɓo tɛmɛ kɛ̀ ŋgwɛta nɛ ɓo. Ɛ ɓo punjɛ ɓo soŋɛ ɓɔ nɛ ɓo, ŋgwɛta sendi nɛ ɓo nde, ɓo kwâŋ jisɛ kɛ mɔy ɗya.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Kɛ Pol ɓenɛ Silas ma pundɔ kɛ tu̧ jɔɓɔ kɛ́, ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ kɛ yi Lidiya. Ɓo ɓɛŋma ɓenjɔŋ ɓan mate. Ɛ Pol ɓenɛ Silas kitɛ ɓo. Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo nje kwa̧.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.