Atos 15
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB
1 Ɓaŋa ɓomɔ wulma Yuda kɛ̀ kɛ Aŋtiyos kɛ̀ teɗye yiŋa yasi dɛlɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka. Ɓo lɛpima nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ wunɛ ti pɛsina ɓeŋgwɛ mboŋga te yi Mɔyisi nya kɛ́, wunɛ ti yaka ɓɛ nɛ joŋgwɛ na.»
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ɛ Pol ɓenɛ Barnabas nyɛ mɛso ɓeyate ɓenɛ ɓo lombiɗya kɛto te. Ɛ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka pɛsɛ nde, nɛ̀ Pol nɛ̀ Barnabas nɛ̀ ɓaŋa ɓenjɔŋ ɓan ta kɛ̀ kɛ Yerusalɛm kɛ̀ ɓɛŋɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus nɛ̀ ɓetomba mbanjɔ Njambiyɛ, nɛ́ ɓo nɛmbi lɛpi te.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka kɛ̀ tikiɗye ɓo kɛ nje, ɛ ɓo kɛ̀ nɛ kɛndi yan mbɔmbu kwa̧ nɛ Fenisi nɛ̀ Samari yekiɗye nda yi ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn yeŋsama temɔ kɛ́. Ɛ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus kɛ mɛɗya mɛte ɓaka wokɛ nyaŋgwɛ mɛsosa.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Kɛ ɓo ma ɗya̧ kɛ Yerusalɛm kɛ́, ɛ njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka nɛ̀ ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus nɛ̀ ɓetomba mbanjɔ Njambiyɛ ɓu̧ ɓo nɛ mɛsosa. Ɛ ɓo yekiɗye mɛyasi hɛnɛ te yi Njambiyɛ nya ɓo ɗeti nde, ɓo kêl kɛ́.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Ko ɓɛkɔ ɗete, ɛ ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ *Ɓefarisɛ̧ ɓaka tɛmɛ lɛpɔ nde: «Ɓo pɛ̂si ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka, lɛpɔ sendi nyɛ ɓo nde, ɓo ɓêŋgwɛ mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́.»
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Ɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus nɛ̀ ɓetomba mbanjɔ Njambiyɛ nɛmbɛ lɛpi te.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Ɛ ɓo lɛpina ɓiye mɛso ɓuɗyate. Kɛ kɔŋte, ɛ Piyɛr tɛmɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ njɔŋ, wunɛ duwa̧ nde, Njambiyɛ kikima tɔkɛ mi kɛ njoka yun, nɛ́ mi lɛpi Kimɔ Tom nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka, nɛ́ ɓo tiki temɔ kɛ yi Kumande Yesus.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Njambiyɛ te ɛ duwɛ mɛtemɔ mɛ ɓomɔ kimɔte kɔ teɗya nde, a jayma ɓo, nyɛ ɓo Kimɔ Sisiŋ nda yi nyɛ nya wusɛ sendi kɛ́.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Njambiyɛ tì nɛmbɛ njoka su sinɛ ɓo na. A pupuɗya mɛtemɔ man, kɛto ɓo tikima temɔ kɛ yi Kumande Yesus.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Kɛto ŋge yi wunɛ kwaɗyɛ ɓoɓile Njambiyɛ ndana yí soɓiɗye nyaŋgwɛ mapi nyɛ ɓotu ɓete ɓe ɓeŋgwɛ mɛlɛpi mɛ Yesus Krist ɓaka? Mapi te, sinɛ ɓesaŋmbambɔ ɓusu suɗya yo.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Yasi wɛtɛ, wusɛ kɛ tikɔ temɔ nde, wusɛ ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ, kɛto Kumande Yesus nɛ ŋgikwa. Ɓo sendi ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ kɛto te.»
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Ndana, ɛ ɓomɔ hɛnɛ ɓe wesiɗyama ɓaka ɗiyɛ nɛ sɛm yí wokɔ nda yi Barnabas ɓenɛ Pol ɓa̧ kɛ yekiɗye kasi mɛyekambiyɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ mɛyasi hɛnɛ te yi Njambiyɛ nya ɓo ɗeti nde, ɓo kêl kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓaka.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Kɛ ɓo ma si lɛpina kɛ́, ɛ Jak ɓu̧ lɛpi lɛpɔ nde: «Wunɛ njɔŋ, wunɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ kɛ yasi te yi mi ta lɛpɔ kɛ́.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Simɔn yekiɗya nda yi Njambiyɛ kikima teɗye ŋgikwa nyɛ yiŋa mɛkandɔ yí tɔkɛ ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka yan ɓe ta ɓɛ ɓotu ɓenɛ.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Mɛkele mɛte kɛ yaka nɛ mɛlɛpi mɛte yi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ́. Kɛto yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‹Baba Mbokɔ kɛ lɛpɔ nde: Kɛ kɔŋte, mi ta yɔkwɛ nɛ kɔkɔ nje. Mi ta tɛmbiɗye mɔy tu̧ Davit yi ma ɓalɔ kɛ́. Mi ta tɛmbiɗye ɓɔru yasi te.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Ɗete, ɓukwɛ ɓomɔ te ɓaka hɛnɛ nɛ̀ mɛkandɔ hɛnɛ te yi mi kwaɗyɛ nde, ɓo ɓɛ̂ki ɓotu ɓembɛ ɓaka ta sa̧ nje Baba Mbokɔ.
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Baba Mbokɔ te ɛ kikima teɗye mɛyasi mɛte kɔ lɛpɛ ɗete.›
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 «Kɛ yembɛ, mi kɛ kombile ɓɛŋɛ nde, wusɛ tî njaŋgwɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn ɓe yeŋsa temɔ tikɔ kɛ yi Njambiyɛ ɓaka na.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Yasi wɛtɛ, wusɛ kɛ̂ti mɛkana kɛnjɛ ɓo nde, ɓo tî ɓoɓa ɗye mɛnjay mɛte yi ɓo kelma nɛ sadaka nyɛ ɓaŋa ɓenjambiyɛ na, kɛto yo kɛ kelɔ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ sɛmbɔ. Ɗiyɔ mbam ɓenɛ nyari tî ɓɛŋnaŋgwɛ kinɛ nde, ɓo ɓɛ̂ki kɛ gwaki na. Ɓo tî ɗyaki nyamɔ te ɛ gwe gbɔŋgi ho ɗye mɛkiyɔ mɛ nyamɔ na.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Kɛto kandɛ nɛ ɓetomba kɛ mɛɗya hɛnɛ ɓomɔ kɛ pelɛ yo wulɛ kɛ mɛkana mɛ mɛmboŋga mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́. Ɓo kɛ tɔlɔ sendi yo yesɔ *Saba hɛnɛ kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn.»
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Ndana, ɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus nɛ̀ ɓetomba mbanjɔ Njambiyɛ nɛ̀ njɔŋ ɓotu te ɓe tikima temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka ɓɛŋɛ kimɔte yí tɔkɛ ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka yan, tomɔ ɓo ɓenɛ ɓe Pol nɛ Barnabas kɛnjɛ Aŋtiyos. Ɓo tɔkuma Yude te yi ɓo jeɓa nde Barsabas kɔ, tɔkɛ sendi Silas. Ɓo hɛnɛ yiɓa ɓa̧ nda ɓetokondo kɛ njoka te ɓari.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Ɛ ɓo ɓu̧ mɛkana nyɛ ɓo. Ɓo kɛtima kɛ mɔy mɛkana mɛte nde: ‹Wunɛ ɓemaŋ ɓusu ɓe yiŋa mɛkandɔ ɓe ɗiyɛ kɛ Aŋtiyos, kɛ Siri nɛ̀ kɛ Silisi ɓaka, wusɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Yesus nɛ̀ ɓetomba mbanjɔ Njambiyɛ nɛ̀ ɓemaŋ ɓusu, wusɛ kɛ nyɛnɔ wunɛ.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Wusɛ wokuma nde, ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka su tɛmma woŋga kɛ̀ njaŋgwɛ wunɛ nɛ mɛlɛpi man, kelɔ nde, temɔ yun kûɗyukwɛ. Wusɛ tì lɛpɛ yiŋa yaŋa ɗete nyɛ ɓo na.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Wusɛ hɛnɛ ɓa̧ ŋgiŋ wɛtɛ, ɛ wusɛ ɓɛŋɛ kimɔte yí tɔkɛ ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka su, tomɔ ɓo kɛnjɛ wunɛ ɓenɛ ɓenjɔŋ ɓusu Pol nɛ̀ Barnabas, sɔŋ temɔ su.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ɓomɔ ɓaka yiɓa ɓa̧ nɛdɔ te yi ɗyaŋgwɛ joŋgwɛ ɗyan kɛto ɗinɔ Kumande wusu Yesus Krist.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Yo ɗete yi wusɛ kɛ tomɔ Yude ɓenɛ Silas, nɛ́ ɓo kɛ̀ lɛpi kiya mɛlɛpi mɛte nɛ numbu yan nyɛ wunɛ.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Kɛto Kimɔ Sisiŋ nɛ̀ wusɛ sendi ɓɛŋma nde, yo yeti kimɔte nde, wusɛ sôɓiɗya wunɛ yiŋa ɗitina mɛmapi te yi tí kamɛ wunɛ kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, wunɛ ɓâkiɗya ndi nde,
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 wunɛ tî ɓoɓa ɗye mɛnjay mɛte yi ɓo kelma nɛ sadaka nyɛ ɓaŋa ɓenjambiyɛ kɛ́ na. Wunɛ tî ɗyaki mɛkiyɔ mɛ nyamɔ ho ɗye nyamɔ te ɛ gwe gbɔŋgi kɔ na. Ɗiyɔ mbam ɓenɛ nyari tî ɓɛŋnaŋgwɛ kinɛ nde, ɓo ɓɛ̂ki kɛ gwaki na. Yo kimɔte nde, wunɛ tî kel mɛyasi mɛte na. Hɛ saŋgwa!›
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Ndana, ɛ ɓotu ɓete yi ɓo tɔkuma ɓaka jana nɛ njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka tɔkɛ kɛndi kɛ̀ Aŋtiyos. Kumɔ mate, ɛ ɓo wesiɗye ɓomɔ nyɛ ɓo mɛkana.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Kɛ ɓo ma si tɔlɔ mɛkana mɛte kɛ́, ɛ ɓomɔ ɓɛ nɛ mɛsosa kɛto kimɔ mɛlɛpi mɛte yi ɓo lɛpima nyɛ ɓo kɛ mɔyte kɛ́.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Yude ɓenɛ Silas ɓa̧ sendi ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ. Ɛ ɓo lɛpina ɓuɗyate kitɛ ɓo nyɛ ɓo ɗeti.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Ɓo yama mɔnɔ mɛtu mate, ɛ ɓenjɔŋ ɓan ɓe mate jana nɛ ɓo lɛpɔ nde, ɓo kɛ̂n nɛ tɛ. Ɛ ɓo yɔkwɛ suŋgwɛ ɓotu ɓete ɓe tomma ɓo ɓaka. [
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Yasi wɛtɛ, ɛ Silas pɛsɛ nde, a ta tika nɛ mate.]
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Ɛ Pol ɓenɛ Barnabas tika kɛ Aŋtiyos. Ɓo ɗikima teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, lɛpɔ sendi Kimɔ Tom Kumande Yesus ɓenɛ ɓaŋa ɓuɗya ɓomɔ.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Mɔnɔ mɛtu kwaŋma kɛ kɔŋte, ɛ Pol lɛpɛ nyɛ Barnabas nde: «Wusɛ yɔ̂kwɛ nɛ kɔkɔ kɛ̀ ɓɛŋɛ joŋgwɛ ɓenjɔŋ ɓusu kɛ mɛɗya hɛnɛ te yi wusɛ lɛpima Kimɔ Tom Kumande Yesus kɛte kɛ́.»
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Barnabas kwaɗya nde, ɓo ɓôŋ Jaŋ te yi ɓo jeɓa sendi nde Mark kɔ kɛ̀ nɔ.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Yasi wɛtɛ, Pol tì jayɛ nde, ɓenɛ ɓo kɛ̂n na, kɛto Jaŋ ma léŋ ɓo kɛ mɛnɛti mɛ Pamfili kinɛ kɛ̀ kamɛ ɓo kɛ mɛsay man na.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Yo nja̧ kwa̧ nɛ nyaŋgwɛ mɛlombɔ, ɛ ɓo ɓaka. Ɛ Barnabas ɓu̧ Mark nyiŋɛ nɛ kuka kwa̧ kɛ̀ Siprɛ.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Ɛ Pol tɔkɛ nɛ Silas.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ɓo kwaŋma nɛ Siri, kwa̧ sendi nɛ Silisi yí nyɛ ɗeti nyɛ njɔŋ ɓotu ɓete ɓe tikima temɔ kɛ yi Yesus Krist ɓaka.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.