Apocalipse 16
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA
1 Ɛ mi wokɛ yiŋa ɗetina mɛn kɛ wulɛ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ te yi ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́. Ɛ mɛn te lɛpɛ nyɛ ɓejaki ɓaka yitan jɔ yiɓa nde: «Nɛ kwâŋ, nɛ kûmba yasi te yi kɛ mɔy mɛpelɔ maka yitan jɔ yiɓa yi teɗye ŋgambi Njambiyɛ kɛ́ kɛnjɛ mɛnɛti.»
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ɛ bosa jaki kwa̧, ɛ nyɛ kumbɛ pelɔ te wenɛ kɛnjɛ mɛnɛti. Ɛ yiŋa ɓeya kwana mɛpeŋ nukuɗya ɓiye ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ yɔ nyamɔ kɔ kɛ yotu yan, kanɔ sendi yekambiyɛ nɛ kɔ.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ɛ jaki yiɓate kumbɛ pelɔ te wenɛ kɛnjɛ kɛ maŋ. Ɛ mɔrɔku mɛ maŋ liŋgwɛ mɛkiyɔ nda mɛkiyɔ mɛ muŋ mumɔ. Ɛ yasi hɛnɛ te yi ɓa̧ nɛ joŋ kɛ mɔy maŋ kɛ́ si gwe.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Ɛ jaki yitatite kumbɛ pelɔ te wenɛ kɛ mɛɗuku nɛ̀ kɛ mɛŋgɛ̧. Ɛ yo hɛnɛ si liŋgwɛ mɛkiyɔ.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Ɛ mi wokɛ jaki te ɛ ɗiyɛ nɛ mɛɗuku hɛnɛ kɔ kɛ lɛpɔ nde: «Wɛ nɛ ŋgbeŋ, yori yi wɛ pɛsima nde, mɛyasi kwâŋnaŋgwɛ ɗekɛ kɛ́. Siya Njambiyɛ ndi gba wɛ, wɛ nyɛpɔ. Wɛ yɔkɔ ɛ ndana kɛte, yɔkɔ ɛ ɓa̧ kwey kɛte kɔ.
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Ɓo punja mɛkiyɔ mɛ ɓotu ɓɔ nɛ̀ mɛkiyɔ mɛ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɔ. Ma ndana, wɛ nya ɓo mɛkiyɔ nde, ɓo hɔ̂ɓiya. Yakama nde, ɓo sâŋgwaŋgwɛ nɔ ɗete.»
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Kɛ kɔŋte, ɛ mi wokɛ wɛtɛ mɛn kɛ wulɛ kɛ mbɛy nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. Mɛn te lɛpima nde: «I̧, Njambiyɛ te Baba Mbokɔ ɛ nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ, wɛ pɛ́si mɛyasi mɔ nɛ ŋgbeŋ, lɛpɔ gbakasi!»
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Ɛ jaki yinite kumbɛ pelɔ te wenɛ kɛ misi mɛ yesɔ, ɛ yesɔ ɓɛ nɛ ɗeti te yi loɗyɛ ɓomɔ nda ɗitɛ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Ɛ wɛtɛ ɓaŋɓaŋ joŋ loɗyɛ ɓomɔ. Kɛ ɓo ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ lɛpi gbutu suŋgwɛ nɛ ɗinɔ Njambiyɛ te yɔkɔ ɛ ɗiyɛ nɛ mɛkemiyɛ mɛte kɔ. Ko ɓo tì yeŋsa temɔ yí lukse nyɛ na.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Ɛ jaki yitante kumbɛ pelɔ te wenɛ kɛ siya ɓekumande ɓe nyamɔ kɔ. Ɛ yitil ŋgaŋgile ndiŋgɛlɛ mbɛy te yi nyamɔ kɔ namɛ kɛ́. Ɛ ɓomɔ kandɛ nyambina mɛɗyem man kɛto mɛbɔnɛ mɛte yi ɓo saŋgwama nɔ kɛ́.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ɛ ɓo lɛpɛ lɛpi gbutu suŋgwɛ nɛ Njambiyɛ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ kɛto mɛbɔnɛ mɛte yi ɓo saŋgwama nɔ nɛ̀ ɓeya kwana mɛpeŋ mɛte yi ɓiyma ɓo kɛ́. Ko ɓo tì yeŋsa temɔ kɛ mɛkele man na.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Ɛ jaki yitan jɔ wɛtɛte kumbɛ pelɔ te wenɛ kɛ nyaŋgwɛ ɗuku te yi ɓo jeɓa nde Efrat kɔ. Ɛ sombu ɗuku si gweyɛ nɛ ŋgbay, nɛ́ ɓekumande ɓete ɓe ta wulɛ pulɔ komɛ yesɔ pundɛ ɓaka dôl nje kwaŋge.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Kɛ kɔŋte, ɛ mi ɓɛŋɛ ɓeya mɛsisiŋ yitati. Ɓo ɓoŋnama nɛ ɓejeɓɔ. Wɛtɛ punduma kɛ numbu ŋgando kɔ, wɛtɛ kɛ numbu nyamɔ kɔ, wɛtɛ kɛ numbu mɔ punja mɛlɛpi mɛ ja̧.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Mɛyasi mɛnɔri, yo ɓeya mɛsisiŋ mɛ *Satan yi kelɛ mɛyekambiyɛ kɛ́. Mɛsisiŋ mɛte kɛ́n kɛ yi ɓekumande ɓe mɛnɛti maka hɛnɛ yi wesiɗye ɓo yí ɗyambi te yi ta kelna kɛ nyaŋgwɛ *Yesɔ Njambiyɛ te ɛ nɛ ŋguŋguɗyɛ hɛnɛ kɔ.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ɛ mɛn te yi mi wokuma kɛ́ lɛpɛ nde: «Ɓɛŋa, mi yima nda mɔ guɓɔ! Mɔ te ɛ ɗiyɛ mɛjemsiɗyɛ ɓakiɗye mɛlambɔ mɛnɛ pupunate kɔ nɛ mɛsosa, kɛto a tí kɛndɔ sɔkɛrɛ, ɓɛ nɛ njɔn kɛ misi mɛ ɓomɔ na.»
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Mɛsisiŋ maka wesiɗya ɓekumande ɓe mɛnɛti maka kɛ wɛtɛ mbɛy te yi ɓo jeɓa kɛ numbu Hebere nde Harmagedɔŋ.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Ɛ jaki yitan jɔ yiɓate kumbɛ pelɔ te wenɛ kɛ gbɛla pupɔlɔ te yikɛ. Ɛ yiŋa mɛn lɛpina ɗetinate wulɛ kɛ siya ɓekumande te yi ɗiyɛ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ kɛ́. Mɛn te lɛpima nde: «Yiŋa yaŋa te yí kelɔ yeti se na.»
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Ɛ yɛsi mbiyɔ yɛsɛ ɓuɗyate. Ɛ mɛmɛn pundɛ. Ɛ lum mbiyɔ lumsa ɓuɗyate, ɛ mɛnɛti ŋgwaŋgwa ɓuɗyate. Kandɛ nɛ yi Njambiyɛ ma kúsu nɛ mumɔ tikɔ kɛ to mɛnɛti, mɛnɛti tì pa ŋgwaŋgwa ɗete wɛtɛ yesɔ na.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Ɛ Babilɔn te nyaŋgwɛ ɗya nyaliyɛ kɛ mɛŋgaɓiyɛ yitati. Ɛ nyaŋgwɛ mɛɗya hɛnɛ te yi ɗiyɛ kɛ to mɛnɛti kɛ́ si gbuŋgula. Njambiyɛ takima nyaŋgwɛ ɗya kɛ ɗete yí nyɛ nyɛ pelɔ mɛnjam mɛte yi teɗye nyaŋgwɛ ŋgambi nɛ kɛ́.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ɛ mɛkiriŋgira hɛnɛ si yambile, ko mɛkeki tì ɓɛŋna se na.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Ɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ mbiyɔ mɛ̀tari wulɛ ɗyoɓɔ nukuɗya kɛ to ɓomɔ. Ɗitɔ kil mɛ̀tari wɛtɛ kumma kilo kamɔni. Ko ɗete, ɓomɔ lɛpima lɛpi gbutu suŋgwɛ nɛ Njambiyɛ, kɛto kemiyɛ mɛ̀tari mɛnɔri, kɛto yo ɓa̧ ɓeyate ɓuɗyate.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.