1 Tessalonicenses 2

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wunɛ njɔŋ, wunɛ nɛ ŋguru wun kɛ kombile duwɛ nde, yo tì ɓɛ gbɛlate yi wusɛ ka̧ ɓɛŋɛ wunɛ kɛ́ na.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Wunɛ duwa̧ sendi nde, wusɛ kandima saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ, saŋgwa sendi nɛ wuŋgwa kɛ Filipi. Yasi wɛtɛ, Njambiyɛ nya wusɛ ɗeti kɛ temɔ yí lɛpɔ nɛ Kimɔ Tom nɛ nyɛ wunɛ, ko ɓɛkɔ nde, wusɛ saŋgwama nɛ ɗyambi kɛ ɗya ɗyun.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Kɛ mɛŋgitɛ mɛte yi wusɛ nyɛ ɓomɔ kɛ́, mɛseɓila nɛ̀ kɔtu mɛtakɛ nɛ̀ likisi yeti kɛ mɔyte na.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Yasi wɛtɛ, Njambiyɛ kandima ɓoɓɛ wusɛ, duwɛ mɛtakɛ musu, ɛ nyɛ jayɛ wusɛ nje kaŋɛ Kimɔ Tom nɛ nyɛ wusɛ, nɛ́ wusɛ kɛ̀ lɛpi. Ɗete, wusɛ ti lɛ́pinaŋgwɛ lɛpinaŋgwɛ, nɛ́ ɓomɔ jay wusɛ na, yasi wɛtɛ, wusɛ lɛ́pi yasi te yi Njambiyɛ ta jayɛ wusɛ, kɛto yo nyɛ ɓoɓɛ temɔ mumɔ, duwɛ mɛtakɛ mɛnɛ.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Wunɛ kɛ kombile duwɛ nde, ko wusɛ tì lɛpina nɛ mbɛt nɛ mɛmbɔmbila kɛ mɔyte na. Njambiyɛ kɛ duwɛ sendi nde, ko wusɛ tì lɛpina nɛ mbɛt nɛ mɛtakɛ mɛte yi ɓu̧ nɛ yiŋa yasi kɛ mɛɓɔ mun na.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Wusɛ tì sa̧ nde, mumɔ luksa wusɛ na, ko wunɛ ko ɓaŋa ɓomɔ na.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Wusɛ ɓa̧ nɛ ɗeti te yi diyɛ mɛyasi hɛnɛ kɛ mɛɓɔ mun, kɛto wusɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Krist. Yasi wɛtɛ, wusɛ joŋnama nɛ tɛ kɛ njoka yun, nda yi nyaŋgwɛ nɛ mɔnɔ gukule nɛ ɓɔnɔ ɓenɛ kɛ́.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Mɛkwaɗya mɛte yi wusɛ ɓa̧ nɔ kɛ temɔ suŋgwɛ nɛ wunɛ kɛ́ kelma nde, wusɛ kwâɗyikwɛ wunɛ kwa̧ to te. Ɗete, yeti ndi lɛpina Kimɔ Tom Njambiyɛ nyɛpɔ yi ɓa̧ nde, wusɛ lɛ̂pi nyɛ wunɛ na, wusɛ ɓa̧ sendi nɛdɔ te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyusu kɛto yun.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Wunɛ njɔŋ, wunɛ kɛ duwɛ gbate nda yi wusɛ kelma nɛ mɛsay wɔndɔ ɓiriki saŋgwa nɛ katina yotu kɛ́. Wusɛ kelma mɛsay ɗete tu nɛ yesɔ, kambɔ wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun mɛ nje gwe mɛsay kɛto su. Wusɛ kelma ɗete pelɛ nɛ Kimɔ Tom Njambiyɛ nyɛ wunɛ.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Wunɛ nɛ ŋguru wun kɛ duwɛ ɗete. Njambiyɛ sendi kɛ duwɛ nde, wusɛ joŋnama pupunate kɛ misi mɛnɛ, joŋna nɛ ŋgbeŋ kɛ njoka yun kinɛ kelɔ yiŋa yasi te yi wusɛ yakama ɓɛ nɛ mɛndeya kɛte na.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Wunɛ duwa̧ sendi nde, wusɛ joŋnama sinɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ njoka yun nda yi saŋgwɛ nɛ mɔnɔ joŋna nɔ ɓenɛ ɓɔnɔ kɛ́.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Wusɛ kitima wunɛ nyɛ wunɛ ɗeti kɛ temɔ. Ɛ wusɛ kombile lɛpɔ sendi nyɛ wunɛ nde, wunɛ jôŋnaŋgwɛ nda yi Njambiyɛ kwaɗyɛ kɛ́. Yo Njambiyɛ te nɛ ŋguru wenɛ kɛ jeɓa wunɛ, nɛ́ wunɛ nyiŋ kɛ *Kandɔ ɗyenɛ, ɓɛ sendi nɛ mɛluksa mɛnɛ.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Ɗete, wusɛ kɛ kɛ̀ mbɔmbu yí nyɛ sendi Njambiyɛ wosoko mɛtu hɛnɛ, kɛto kɛ wusɛ ma lɛpɔ mɛlɛpi mɛnɛ nyɛ wunɛ kɛ́, ɛ wunɛ wokɛ yo, jayɛ sendi nde, yo gbate mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, yeti mɛlɛpi mɛ mumɔ na. Wunɛ wokuma jayɛ nde, yo gba ɗete, yo mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ yi kɛ kelɔ mɛsay kɛ mɛtemɔ mun, wunɛ ɓe tikɛ temɔ kɛ yi Yesus ɓaka.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Wunɛ njɔŋ, wunɛ saŋgwama nɛ kiya mɛyasi mɛte yi mɛnjɔŋ mɛ ɓotu ɓe Njambiyɛ, ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Krist Yesus saŋgwama nɔ kɛ Yuda kɛ́. Ɓemaŋ ɓun teɗya wunɛ mɛbɔnɛ nda yi Ɓeyudɛn teɗya sendi nɛ ɓan kɛ́.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Yo ɓo, Ɓeyudɛn wo Nyaŋgwɛ Kumande Yesus. Yo ɓo sendi wo ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ teɗye sendi wusɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ ɗuɗye wusɛ. Njambiyɛ yeti kɛ jayɛ ɓo na. Ɓo yeti nɛ ŋgiŋ ɓenɛ ɓomɔ na.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Ɓo kɛ petɔ wusɛ nde, wusɛ tî lɛpi Kimɔ Tom te yi joŋgwɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn na. Ɓo kél ɗete, kambɔ ɓotu ɓete mɛ nje ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo. Ɗete, mɛtu hɛnɛ ɓo kɛ kɛ̀ mbɔmbu yí tonjɛ mapi ɓeya mɛkele man. Yasi wɛtɛ, yí siyɔ nɔ, ŋgambi Njambiyɛ nja̧ ɓalɔ kɛ to yan.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Wunɛ njɔŋ, kɛ ɓɛ wusɛ, kandɛ kɛ mɔnɔ mɛtu mɛte yi sinɛ wunɛ ma ɓákaŋgwɛ nɔ kinɛ mɛɓɛŋna kɛ́, temɔ su ndi kɛ yotu yun. Temɔ su ɗekɛ nɛ pɛpɛpɛ yí ɓɛŋɛ wunɛ. Wusɛ kɛ kelɔ mɛyasi hɛnɛ, nɛ́ wusɛ kɛ̀ ɓɛŋ wunɛ.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Yori yi wusɛ kwaɗya ɓasiɗye kɛ̀ pɛ yun kɛ́. Gba mi Pol, mi ɓoɓuma kumɔ mɛŋga yiɓa, ɛ *Satan kelɛ nde, wusɛ tî kɛn na.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Komɛ Nyaŋgwɛ Kumande wusu Yesus ta nje kɛ́, yo ɓe nda ta kelɔ nde, wusɛ tɛ̂ma kɛ mbɔmbu wenɛ kinɛ njɔn kɛ misi? Yeti gba wunɛ ta kelɔ nde, wusɛ tɛ̂ma ɗete na? Kɛto yo wunɛ kelɛ nde, wusɛ ɓɛ̂ki nɛ ɓiɓina temɔ kɛ mɛyasi mɛte yi nje mbɔmbu kɛ́. Yo wunɛ kelɛ sendi nde, wusɛ ɓɛ̂ki nɛ mɛsosa, ɓɛ nɛ ɗuŋgwɛ te yi teɗye nde, wusɛ laŋsama kɛ́.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Kɛto yo wunɛ kelɛ gbate nde, wusɛ ɓɛ̂ki nɛ mɛluksa, ɓɛ sendi nɛ mɛsosa.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.