1 Tessalonicenses 2
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA
1 Wunɛ njɔŋ, wunɛ nɛ ŋguru wun kɛ kombile duwɛ nde, yo tì ɓɛ gbɛlate yi wusɛ ka̧ ɓɛŋɛ wunɛ kɛ́ na.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Wunɛ duwa̧ sendi nde, wusɛ kandima saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ, saŋgwa sendi nɛ wuŋgwa kɛ Filipi. Yasi wɛtɛ, Njambiyɛ nya wusɛ ɗeti kɛ temɔ yí lɛpɔ nɛ Kimɔ Tom nɛ nyɛ wunɛ, ko ɓɛkɔ nde, wusɛ saŋgwama nɛ ɗyambi kɛ ɗya ɗyun.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Kɛ mɛŋgitɛ mɛte yi wusɛ nyɛ ɓomɔ kɛ́, mɛseɓila nɛ̀ kɔtu mɛtakɛ nɛ̀ likisi yeti kɛ mɔyte na.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Yasi wɛtɛ, Njambiyɛ kandima ɓoɓɛ wusɛ, duwɛ mɛtakɛ musu, ɛ nyɛ jayɛ wusɛ nje kaŋɛ Kimɔ Tom nɛ nyɛ wusɛ, nɛ́ wusɛ kɛ̀ lɛpi. Ɗete, wusɛ ti lɛ́pinaŋgwɛ lɛpinaŋgwɛ, nɛ́ ɓomɔ jay wusɛ na, yasi wɛtɛ, wusɛ lɛ́pi yasi te yi Njambiyɛ ta jayɛ wusɛ, kɛto yo nyɛ ɓoɓɛ temɔ mumɔ, duwɛ mɛtakɛ mɛnɛ.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Wunɛ kɛ kombile duwɛ nde, ko wusɛ tì lɛpina nɛ mbɛt nɛ mɛmbɔmbila kɛ mɔyte na. Njambiyɛ kɛ duwɛ sendi nde, ko wusɛ tì lɛpina nɛ mbɛt nɛ mɛtakɛ mɛte yi ɓu̧ nɛ yiŋa yasi kɛ mɛɓɔ mun na.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Wusɛ tì sa̧ nde, mumɔ luksa wusɛ na, ko wunɛ ko ɓaŋa ɓomɔ na.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Wusɛ ɓa̧ nɛ ɗeti te yi diyɛ mɛyasi hɛnɛ kɛ mɛɓɔ mun, kɛto wusɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Krist. Yasi wɛtɛ, wusɛ joŋnama nɛ tɛ kɛ njoka yun, nda yi nyaŋgwɛ nɛ mɔnɔ gukule nɛ ɓɔnɔ ɓenɛ kɛ́.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Mɛkwaɗya mɛte yi wusɛ ɓa̧ nɔ kɛ temɔ suŋgwɛ nɛ wunɛ kɛ́ kelma nde, wusɛ kwâɗyikwɛ wunɛ kwa̧ to te. Ɗete, yeti ndi lɛpina Kimɔ Tom Njambiyɛ nyɛpɔ yi ɓa̧ nde, wusɛ lɛ̂pi nyɛ wunɛ na, wusɛ ɓa̧ sendi nɛdɔ te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyusu kɛto yun.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Wunɛ njɔŋ, wunɛ kɛ duwɛ gbate nda yi wusɛ kelma nɛ mɛsay wɔndɔ ɓiriki saŋgwa nɛ katina yotu kɛ́. Wusɛ kelma mɛsay ɗete tu nɛ yesɔ, kambɔ wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun mɛ nje gwe mɛsay kɛto su. Wusɛ kelma ɗete pelɛ nɛ Kimɔ Tom Njambiyɛ nyɛ wunɛ.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Wunɛ nɛ ŋguru wun kɛ duwɛ ɗete. Njambiyɛ sendi kɛ duwɛ nde, wusɛ joŋnama pupunate kɛ misi mɛnɛ, joŋna nɛ ŋgbeŋ kɛ njoka yun kinɛ kelɔ yiŋa yasi te yi wusɛ yakama ɓɛ nɛ mɛndeya kɛte na.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Wunɛ duwa̧ sendi nde, wusɛ joŋnama sinɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ njoka yun nda yi saŋgwɛ nɛ mɔnɔ joŋna nɔ ɓenɛ ɓɔnɔ kɛ́.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Wusɛ kitima wunɛ nyɛ wunɛ ɗeti kɛ temɔ. Ɛ wusɛ kombile lɛpɔ sendi nyɛ wunɛ nde, wunɛ jôŋnaŋgwɛ nda yi Njambiyɛ kwaɗyɛ kɛ́. Yo Njambiyɛ te nɛ ŋguru wenɛ kɛ jeɓa wunɛ, nɛ́ wunɛ nyiŋ kɛ *Kandɔ ɗyenɛ, ɓɛ sendi nɛ mɛluksa mɛnɛ.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ɗete, wusɛ kɛ kɛ̀ mbɔmbu yí nyɛ sendi Njambiyɛ wosoko mɛtu hɛnɛ, kɛto kɛ wusɛ ma lɛpɔ mɛlɛpi mɛnɛ nyɛ wunɛ kɛ́, ɛ wunɛ wokɛ yo, jayɛ sendi nde, yo gbate mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, yeti mɛlɛpi mɛ mumɔ na. Wunɛ wokuma jayɛ nde, yo gba ɗete, yo mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ yi kɛ kelɔ mɛsay kɛ mɛtemɔ mun, wunɛ ɓe tikɛ temɔ kɛ yi Yesus ɓaka.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Wunɛ njɔŋ, wunɛ saŋgwama nɛ kiya mɛyasi mɛte yi mɛnjɔŋ mɛ ɓotu ɓe Njambiyɛ, ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Krist Yesus saŋgwama nɔ kɛ Yuda kɛ́. Ɓemaŋ ɓun teɗya wunɛ mɛbɔnɛ nda yi Ɓeyudɛn teɗya sendi nɛ ɓan kɛ́.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Yo ɓo, Ɓeyudɛn wo Nyaŋgwɛ Kumande Yesus. Yo ɓo sendi wo ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ teɗye sendi wusɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ ɗuɗye wusɛ. Njambiyɛ yeti kɛ jayɛ ɓo na. Ɓo yeti nɛ ŋgiŋ ɓenɛ ɓomɔ na.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ɓo kɛ petɔ wusɛ nde, wusɛ tî lɛpi Kimɔ Tom te yi joŋgwɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn na. Ɓo kél ɗete, kambɔ ɓotu ɓete mɛ nje ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo. Ɗete, mɛtu hɛnɛ ɓo kɛ kɛ̀ mbɔmbu yí tonjɛ mapi ɓeya mɛkele man. Yasi wɛtɛ, yí siyɔ nɔ, ŋgambi Njambiyɛ nja̧ ɓalɔ kɛ to yan.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Wunɛ njɔŋ, kɛ ɓɛ wusɛ, kandɛ kɛ mɔnɔ mɛtu mɛte yi sinɛ wunɛ ma ɓákaŋgwɛ nɔ kinɛ mɛɓɛŋna kɛ́, temɔ su ndi kɛ yotu yun. Temɔ su ɗekɛ nɛ pɛpɛpɛ yí ɓɛŋɛ wunɛ. Wusɛ kɛ kelɔ mɛyasi hɛnɛ, nɛ́ wusɛ kɛ̀ ɓɛŋ wunɛ.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Yori yi wusɛ kwaɗya ɓasiɗye kɛ̀ pɛ yun kɛ́. Gba mi Pol, mi ɓoɓuma kumɔ mɛŋga yiɓa, ɛ *Satan kelɛ nde, wusɛ tî kɛn na.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Komɛ Nyaŋgwɛ Kumande wusu Yesus ta nje kɛ́, yo ɓe nda ta kelɔ nde, wusɛ tɛ̂ma kɛ mbɔmbu wenɛ kinɛ njɔn kɛ misi? Yeti gba wunɛ ta kelɔ nde, wusɛ tɛ̂ma ɗete na? Kɛto yo wunɛ kelɛ nde, wusɛ ɓɛ̂ki nɛ ɓiɓina temɔ kɛ mɛyasi mɛte yi nje mbɔmbu kɛ́. Yo wunɛ kelɛ sendi nde, wusɛ ɓɛ̂ki nɛ mɛsosa, ɓɛ nɛ ɗuŋgwɛ te yi teɗye nde, wusɛ laŋsama kɛ́.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Kɛto yo wunɛ kelɛ gbate nde, wusɛ ɓɛ̂ki nɛ mɛluksa, ɓɛ sendi nɛ mɛsosa.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.