1 Tessalonicenses 2
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB
1 Wunɛ njɔŋ, wunɛ nɛ ŋguru wun kɛ kombile duwɛ nde, yo tì ɓɛ gbɛlate yi wusɛ ka̧ ɓɛŋɛ wunɛ kɛ́ na.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Wunɛ duwa̧ sendi nde, wusɛ kandima saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ, saŋgwa sendi nɛ wuŋgwa kɛ Filipi. Yasi wɛtɛ, Njambiyɛ nya wusɛ ɗeti kɛ temɔ yí lɛpɔ nɛ Kimɔ Tom nɛ nyɛ wunɛ, ko ɓɛkɔ nde, wusɛ saŋgwama nɛ ɗyambi kɛ ɗya ɗyun.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Kɛ mɛŋgitɛ mɛte yi wusɛ nyɛ ɓomɔ kɛ́, mɛseɓila nɛ̀ kɔtu mɛtakɛ nɛ̀ likisi yeti kɛ mɔyte na.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Yasi wɛtɛ, Njambiyɛ kandima ɓoɓɛ wusɛ, duwɛ mɛtakɛ musu, ɛ nyɛ jayɛ wusɛ nje kaŋɛ Kimɔ Tom nɛ nyɛ wusɛ, nɛ́ wusɛ kɛ̀ lɛpi. Ɗete, wusɛ ti lɛ́pinaŋgwɛ lɛpinaŋgwɛ, nɛ́ ɓomɔ jay wusɛ na, yasi wɛtɛ, wusɛ lɛ́pi yasi te yi Njambiyɛ ta jayɛ wusɛ, kɛto yo nyɛ ɓoɓɛ temɔ mumɔ, duwɛ mɛtakɛ mɛnɛ.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Wunɛ kɛ kombile duwɛ nde, ko wusɛ tì lɛpina nɛ mbɛt nɛ mɛmbɔmbila kɛ mɔyte na. Njambiyɛ kɛ duwɛ sendi nde, ko wusɛ tì lɛpina nɛ mbɛt nɛ mɛtakɛ mɛte yi ɓu̧ nɛ yiŋa yasi kɛ mɛɓɔ mun na.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Wusɛ tì sa̧ nde, mumɔ luksa wusɛ na, ko wunɛ ko ɓaŋa ɓomɔ na.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Wusɛ ɓa̧ nɛ ɗeti te yi diyɛ mɛyasi hɛnɛ kɛ mɛɓɔ mun, kɛto wusɛ ɓotu ɓe tomun ɓe Krist. Yasi wɛtɛ, wusɛ joŋnama nɛ tɛ kɛ njoka yun, nda yi nyaŋgwɛ nɛ mɔnɔ gukule nɛ ɓɔnɔ ɓenɛ kɛ́.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Mɛkwaɗya mɛte yi wusɛ ɓa̧ nɔ kɛ temɔ suŋgwɛ nɛ wunɛ kɛ́ kelma nde, wusɛ kwâɗyikwɛ wunɛ kwa̧ to te. Ɗete, yeti ndi lɛpina Kimɔ Tom Njambiyɛ nyɛpɔ yi ɓa̧ nde, wusɛ lɛ̂pi nyɛ wunɛ na, wusɛ ɓa̧ sendi nɛdɔ te yi nyɛ joŋgwɛ ɗyusu kɛto yun.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Wunɛ njɔŋ, wunɛ kɛ duwɛ gbate nda yi wusɛ kelma nɛ mɛsay wɔndɔ ɓiriki saŋgwa nɛ katina yotu kɛ́. Wusɛ kelma mɛsay ɗete tu nɛ yesɔ, kambɔ wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yun mɛ nje gwe mɛsay kɛto su. Wusɛ kelma ɗete pelɛ nɛ Kimɔ Tom Njambiyɛ nyɛ wunɛ.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Wunɛ nɛ ŋguru wun kɛ duwɛ ɗete. Njambiyɛ sendi kɛ duwɛ nde, wusɛ joŋnama pupunate kɛ misi mɛnɛ, joŋna nɛ ŋgbeŋ kɛ njoka yun kinɛ kelɔ yiŋa yasi te yi wusɛ yakama ɓɛ nɛ mɛndeya kɛte na.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Wunɛ duwa̧ sendi nde, wusɛ joŋnama sinɛ ɓomɔ hɛnɛ kɛ njoka yun nda yi saŋgwɛ nɛ mɔnɔ joŋna nɔ ɓenɛ ɓɔnɔ kɛ́.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Wusɛ kitima wunɛ nyɛ wunɛ ɗeti kɛ temɔ. Ɛ wusɛ kombile lɛpɔ sendi nyɛ wunɛ nde, wunɛ jôŋnaŋgwɛ nda yi Njambiyɛ kwaɗyɛ kɛ́. Yo Njambiyɛ te nɛ ŋguru wenɛ kɛ jeɓa wunɛ, nɛ́ wunɛ nyiŋ kɛ *Kandɔ ɗyenɛ, ɓɛ sendi nɛ mɛluksa mɛnɛ.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Ɗete, wusɛ kɛ kɛ̀ mbɔmbu yí nyɛ sendi Njambiyɛ wosoko mɛtu hɛnɛ, kɛto kɛ wusɛ ma lɛpɔ mɛlɛpi mɛnɛ nyɛ wunɛ kɛ́, ɛ wunɛ wokɛ yo, jayɛ sendi nde, yo gbate mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, yeti mɛlɛpi mɛ mumɔ na. Wunɛ wokuma jayɛ nde, yo gba ɗete, yo mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ yi kɛ kelɔ mɛsay kɛ mɛtemɔ mun, wunɛ ɓe tikɛ temɔ kɛ yi Yesus ɓaka.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Wunɛ njɔŋ, wunɛ saŋgwama nɛ kiya mɛyasi mɛte yi mɛnjɔŋ mɛ ɓotu ɓe Njambiyɛ, ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Krist Yesus saŋgwama nɔ kɛ Yuda kɛ́. Ɓemaŋ ɓun teɗya wunɛ mɛbɔnɛ nda yi Ɓeyudɛn teɗya sendi nɛ ɓan kɛ́.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Yo ɓo, Ɓeyudɛn wo Nyaŋgwɛ Kumande Yesus. Yo ɓo sendi wo ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ teɗye sendi wusɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ ɗuɗye wusɛ. Njambiyɛ yeti kɛ jayɛ ɓo na. Ɓo yeti nɛ ŋgiŋ ɓenɛ ɓomɔ na.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Ɓo kɛ petɔ wusɛ nde, wusɛ tî lɛpi Kimɔ Tom te yi joŋgwɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti Ɓeyudɛn na. Ɓo kél ɗete, kambɔ ɓotu ɓete mɛ nje ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo. Ɗete, mɛtu hɛnɛ ɓo kɛ kɛ̀ mbɔmbu yí tonjɛ mapi ɓeya mɛkele man. Yasi wɛtɛ, yí siyɔ nɔ, ŋgambi Njambiyɛ nja̧ ɓalɔ kɛ to yan.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Wunɛ njɔŋ, kɛ ɓɛ wusɛ, kandɛ kɛ mɔnɔ mɛtu mɛte yi sinɛ wunɛ ma ɓákaŋgwɛ nɔ kinɛ mɛɓɛŋna kɛ́, temɔ su ndi kɛ yotu yun. Temɔ su ɗekɛ nɛ pɛpɛpɛ yí ɓɛŋɛ wunɛ. Wusɛ kɛ kelɔ mɛyasi hɛnɛ, nɛ́ wusɛ kɛ̀ ɓɛŋ wunɛ.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Yori yi wusɛ kwaɗya ɓasiɗye kɛ̀ pɛ yun kɛ́. Gba mi Pol, mi ɓoɓuma kumɔ mɛŋga yiɓa, ɛ *Satan kelɛ nde, wusɛ tî kɛn na.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Komɛ Nyaŋgwɛ Kumande wusu Yesus ta nje kɛ́, yo ɓe nda ta kelɔ nde, wusɛ tɛ̂ma kɛ mbɔmbu wenɛ kinɛ njɔn kɛ misi? Yeti gba wunɛ ta kelɔ nde, wusɛ tɛ̂ma ɗete na? Kɛto yo wunɛ kelɛ nde, wusɛ ɓɛ̂ki nɛ ɓiɓina temɔ kɛ mɛyasi mɛte yi nje mbɔmbu kɛ́. Yo wunɛ kelɛ sendi nde, wusɛ ɓɛ̂ki nɛ mɛsosa, ɓɛ nɛ ɗuŋgwɛ te yi teɗye nde, wusɛ laŋsama kɛ́.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Kɛto yo wunɛ kelɛ gbate nde, wusɛ ɓɛ̂ki nɛ mɛluksa, ɓɛ sendi nɛ mɛsosa.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.