1 Coríntios 4
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 Ɗete, mumɔ hɛnɛ yâkaŋgwɛ ɓu̧ wusɛ nda ɓotu ɓe mɛsay ɓe *Krist, nda ɓaka ɓe Njambiyɛ nya ɓo say ɓakiɗya mɛyasi mɛnɛ yi nyɛ ma sɔ́ɗyukwɛ nɛ mbɔmbu kɛ́.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Ma yasi te yi ɓo diyɛ mumɔ hɛnɛ ɛ ɓɛ nɛ say ɓakiɗya mɛyasi, yo nde, a nyɛ̂ki temɔ nɛ kɛ mɛsay mɛnɛ.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Ma kɛ yembɛ, ko wunɛ ko ɓotu ɓe mɛnɛti maka jɔ̂sa mi, yo yeti kɛ kelɔ mi mɔnɔ yaŋa nɛ mbɛt na. Ko mi nɛ ŋguru wombɛ yeti kɛ jɔse yotu mbɛ na.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Yo nde, mi yeti kɛ duwɛ yiŋa ɓeya yasi te yi mi kelma kɛ́ na. Ko ɓɛkɔ ɗete, yite yeti kɛ teɗye nde, mi kinɛ mɛjɔsɔ na. Ma mɔ te ɛ jɔse mi kɔ, yo ndi Nyaŋgwɛ Kumande nyɛpɔ.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Ɗete, wunɛ tî yaŋ jɔse yiŋa yasi piŋɔ te yi ŋgimɔ tì pa ɗya̧ na. Wunɛ lâɗya kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi Nyaŋgwɛ Kumande ta nje kɛ́. Yo nyɛ ta punjɛ mɛyasi mɛte yi ɗiyɛ sɔɗyate kɛ yitil kɛ́ kɛ puyɛ. A ta gbasɔ mɛtakɛ mɛte yi mumɔ ɓɛ nɔ kɛ mɔy temɔ nɛ kɛ́. Yo kɛ ŋgimɔ te yite yɛy yi Njambiyɛ ta ɓesɛ mumɔ hɛnɛ ɓeŋgwɛ ɓɔ mɛsay mɛnɛ.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Wunɛ njɔŋ, yikɛ hɛnɛ yi mi lɛpima kɛ kasi mbɛ nɛ̀ kɛ kasi Apolos kɛ́, mi lɛ́pi yí kamɛ nɛ wunɛ, nɛ́ wunɛ ɓeŋgwɛ joŋgwɛ ɗyusu yí jekɛ nɛ kelna mɛyasi mɛte yi wusɛ lɛpɛ nɔ kɛ́. Ma mumɔ tî kel yiŋa yasi laŋsa yikɛ yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ na. Wunɛ tî susula yotu kɛto wɛtɛ mumɔ yí kpalɔ yɛliyɛ nɛ mbaŋa na.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Kɛto nda lɛpɛ nyɛ wɛ nde, wɛ kwa̧ mbaŋa mumɔ? Yasi hɛnɛ te yi wɛ ɓɛ nɔ kɛ́, ’yeti Njambiyɛ nyɛ wɛ na? Ma ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ nyɛ wɛ mɛyasi mɛte, kɛto ŋge yi wɛ nje susule yotu nda ɓo tì nyɛ wɛ nyɛkɔ kɛ́?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Mɔy yun mɛ nɛ ditɔ. Wunɛ mɛ nɛ kusuku. Wunɛ mɛ ɓekum tikɔ wusɛ. Mi kwáɗyikwɛ nde, wunɛ ɓɛ̂ki biraŋ ɓekum, nɛ́ wusɛ nam sinɛ wunɛ.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Kɛto mi kɛ ɓɛŋɛ nde, Njambiyɛ kelma nde, wusɛ ɓotu ɓe tomun ɓenɛ kpâl ɓɛ njena ɓomɔ kɛ njoka ɓɛsɔ. A kelma nde, wusɛ kpâl ɓɛ nda ɓotu ɓete yi ɓo lu̧ kɛ gbɛgbɛ wo kɛ mbɔmbu ɓomɔ hɛnɛ. Yo nde, kɛ to mbokɔ hɛnɛ, kɛ mbɔmbu ɓejaki nɛ̀ kɛ mbɔmbu ɓotu ɓe mɛnɛti maka, wusɛ kpalma nje ɓɛ su nda yasi te yi ɓomɔ ŋgbɔ kindɔ.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Wusɛ su ɓelem kɛto Krist, ma wunɛ yun nɛ ɗyanɔ, kɛto wúnɛ ɓe Krist saŋgwate. Wusɛ su nɛ tɛkɔ, ma wunɛ yun nɛ ɗetɔ. Ɓo kɛ lukse yan wunɛ, ma wusɛ kɛ kpalɔ saŋgwa su nɛ yɛliya.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Ko kumɔ ndana wusɛ kɛ gwe nja, gwe yɛsiɗyɛ, gwe ɗiyɔ sɔkɛrɛ. Ɓo kɛ mɛndɛ wusɛ, wusɛ kɛ joŋna kwey nɛ kwey.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Wusɛ kɛ wɔndɔ ɓiriki kelɔ mɛsay nɛ mɛɓɔ musu. Ɓo kɛ kita nɛ wusɛ, ma wusɛ kɛ kpalɔ nje ŋgwɛta su nɛ Njambiyɛ nde, a nyɛ̂ki ɓo mɛkombila. Ɓo kɛ teɗye wusɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ, ma wusɛ kɛ kpalɔ disima.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Ko kumɔ ndana ɓo kɛ lɛpina ɓeyate nɛ wusɛ, ma wusɛ kɛ kpalɔ lɛpina su nɛ kimɔ temɔ nyɛ ɓo. Wusɛ mɛ su nda ɗyan te yi ɓo wɔmbile kɛ to mɛnɛti kɛ̀ li̧ kɛ kundu kɛ́. Wusɛ mɛ su sendi nda sara mbaya kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Mi ti kɛ́ti mɛyasi maka kɛnjɛ wunɛ yí nyɛ nɛ wunɛ njɔn na. Yo yí kitɛ nɛ wunɛ nda ɓɔnɔ ɓembɛ, sɔŋ temɔ mbɛ.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Kɛto ko ɓeyekele nda ɓetomay ɓetomay má njaki nje teɗye kasi Krist nyɛ wunɛ, wunɛ kinɛ ɓuɗya ɓesaŋgwɛ kɛ njokate na. Kɛto yo mi ɓɛ saŋgwɛ wun kɛ joŋgwɛ te yi wúnɛ ɓe Krist Yesus ɗiyɛ saŋgwate kɛ́. Mi ɓɛ́ki saŋgwɛ wun kɛ ŋgimɔ te yi mi ɓoŋma nɛ Kimɔ Tom nje lɛpɔ nyɛ wunɛ kɛ́.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Ɗete, mi kɛ ŋgwɛta nɛ wunɛ nde, wunɛ kêl mɛyasi nda mi.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Yo yite kelɛ nde, mi tôm mɔnmbɛ Timɔte kɛnjɛ wunɛ. Nyɛ sɔŋ temɔ mbɛ. Sendi, a nya sosu nɛ hɛnɛ kɛ yi Nyaŋgwɛ Kumande. A ta kelɔ nde, wunɛ tâka mɛyasi mɛte yi mi lɛpima nyɛ wunɛ kɛ joŋgwɛ te yi mi joŋna nɔ sinɛ Krist kɛ́. Yo yite yi mi teɗye kɛ mɛmbɛy hɛnɛ nyɛ mɛnjɔŋ mɛ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yi Kumande Yesus ɓaka.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Ɓaŋa ɓomɔ kɛ njoka yun sosama, susule yotu takɛ nde, mi tí nje ɓɛŋɛ se wunɛ na.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Yasi wɛtɛ, ŋgɛ Nyaŋgwɛ Kumande jayɛ, mi ta nje ɓɛŋɛ wunɛ nɛdɔ. Yo komɛte yɛy yi mi ta ɓɛŋɛ, simande ɓo gbate nɛ ɗeti, yeti ndi lɛpinate nɛ numbu na.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Kɛto *Kandɔ Njambiyɛ, yo yeti kɛ gbɛla lɛpi te yi numbu na, yasi wɛtɛ, yo kɛ ɗeti kelna mɛkele.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Nɛ̀ nde, mi njâki nɛ ŋgbasi nɛ̀ nde, mi njâki nɛ mɛkwaɗya nɛ̀ tɛ lɛpi, wunɛ kwáɗyikwɛ nde, mi njâki nɛ ŋge?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.