Marcos 5
Makromod lalap lirna wawan (KJENT) vs NVI
1 — ausente —
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Lere romromo hi rodi rantan wuku liman ein, maa ma na'iseri eni hi'i rohuwedi, ri kan rehinale wake'e.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Lelere a'alam an wakaukau mamani, nala waku nodi kuku tehtehe kemen.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 An po'on Yesus lolo ko'u makun, an larlari la awikorno Yesus kalarna, ono hayakyaka man huhu'ur raramne nauroinedi Yesus me'e.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Yesus na'ukaniyale, “O naram inhoi?”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Hi rapanak Yesus rewen wo'irha ra'aheni, “Yono mohi yai mamhara leke eniyeni.”
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Lere onne me'ede, wawi ukun aile maha ranoin ya'an lolo wo'or leren kan ko'uwala.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Hayakyak onnenihe rapanak Ai na'ahenia, “Hopon mayai laa hu'urle wawi onnenihe raramne.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Yesus hurinohi hi rala'a. Idewe ne, hayakyak onnenihe lar hu'urle wawi onne raram. Oih! Wawi lo'o riwan woro'o rapaililili lolo wo'or leren idewe laa oir lap Galilea raram, de maki mouwedi.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Enime'ede man wa'an wawi onnenihe wali lari laa leke raram raderre radaul Yesus Nin hini'i eni, penia ri na'akeme lari lar do'on inhawa ma namwaliyedi eni.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 — ausente —
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 — ausente —
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 — ausente —
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Kame'ede An ha'a laa korkoro wawan wali'ur, mo'oni man idedi hayakyaka huhu'urle raramneni mai napanak Yesus, “Pape, ya'u lernohi haenhi.”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Enimaa, Yesus namhene. Ai na'ahenia, “O mala'a here! Lam do'on o wallumhe konohi hi na'ahenia, ‘Makromod naramyaka ya'u, de hi'i wa'anedi ya'u me'e.’ ”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Ende mo'oni onne kuli kuli leke idaweli lolo noho ma naran Dekapolis kukunohi inhawa man Yesus hi'i ai kemen. Enpenia na'akeme man derne polletilu.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Yesus hopol wali'ur laa oir lap Galilea wali. An rakan ne, ri nammori mai lupurale lolo oir lap arkanne.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Kan maha ne, uluwakun Yahudi rir kerei ida naran Yairus mai oir lapa arkan onneni. An do'onedi Yesus ne, lan awikorno Yesus kalarna.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Ai napanak an'anhedi na'ahenia, “Papee, ya an'u maekane nin kini'ir werek wake'e, na'akeki maki me'e. Papa laa roulale leke wa'an. Alkalo'o ka noro ika me'e.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Enime'ede Yesus noro Yairus ra'alono rala'a.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Maeke ida man lernohi nina apinha rare wau anna idaweli woro'o me'e.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ainin apinha werek wake'e penia ai na'ahoruwedi kupan rahu ono nale ma na'inapin nammori me'e, maa nin apinhe kan wa'ane, eren wewerek.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 — ausente —
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Ende an tukuledi Yesus Nina raine eni ne, idewe ai nauroin nina apinha wa'anedi me'e.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 An tukuledi Nina raine me'e ne, Yesus nauroin nahenia Nina ke'eke'el an'anhe tarana namharedi raramne me'e, de An wali kili'urne na'ukani, “Inhoi man tukul Ainu'u raine?”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Enine man lernohi pakunohi ra'aheni, “Eih! Papa mehen do'on ri rahu eni, rasessese, de ai kam do'on inhoi man tukul Pape.”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Enimaa Yesus koklolo waliwali nanoin inhoi man tukule.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ri maeke onneni nauroin ha ma namwali kemen eni, de nodi kemen ma narururu mai nalwali yawa Yesus kalarna konohi inhawa ma namwali ai kemen eni.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Horu ne, Yesus na'aheni, “Ya an'u, o akin naili'il Maya'u, de num apinha wa'anedi me'e, mala'a wawa'anedi.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Yesus wakunkunu ne, hophopon wahwahan nano uluwakun kerei Yairus nina nakar mai konohi Yairus na'ahenia, “Pape, tatana maekane aran horuwedi me'e, de yono ma'o'o Pap Meser me'e.”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Enimaa Yesus kan peinohi rira wanakunu onne, de Ai ne'el Yairus na'ahenia, “Yono mamka'uk, maa akim naili'il Maya'u mehe!”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Ende Yesus nala'a me'e, la namhene rin lernohie kokoko Petrus, Yakobus noro mo'oniwalla Yohanis.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Hir rakanedi Yairus nina nakar ne, Yesus do'on heri rusu arra wake'e la derne kananhi dududum.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 An laa romleher na'ukani hi na'ahenia, “Alhi'ihepenia mim arra la mahere? Tataneni kan maki, maa namkukuru.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Man penpenu onne ralau Yesus.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 An roulle tatana liman na'aheni, “Talita kum!” Napa'ahne, “Inaye, mamakedi!”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Idewe inai onne namaka, nala'ala'a. Nina anna idaweli woro'o me'e. Ri man aile kamar onne do'on ha ma namwali eni polletilu.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Enla Yesus nala konomdere hi na'ahenia, “Yono wakunu ha eniyeni ri.” Enla An hopon inna aman na'ahenia, “Mala hanana'an tarana na'an.”
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.