Marcos 5
Makromod lalap lirna wawan (KJENT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Lere romromo hi rodi rantan wuku liman ein, maa ma na'iseri eni hi'i rohuwedi, ri kan rehinale wake'e.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Lelere a'alam an wakaukau mamani, nala waku nodi kuku tehtehe kemen.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 An po'on Yesus lolo ko'u makun, an larlari la awikorno Yesus kalarna, ono hayakyaka man huhu'ur raramne nauroinedi Yesus me'e.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Yesus na'ukaniyale, “O naram inhoi?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Hi rapanak Yesus rewen wo'irha ra'aheni, “Yono mohi yai mamhara leke eniyeni.”
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Lere onne me'ede, wawi ukun aile maha ranoin ya'an lolo wo'or leren kan ko'uwala.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Hayakyak onnenihe rapanak Ai na'ahenia, “Hopon mayai laa hu'urle wawi onnenihe raramne.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yesus hurinohi hi rala'a. Idewe ne, hayakyak onnenihe lar hu'urle wawi onne raram. Oih! Wawi lo'o riwan woro'o rapaililili lolo wo'or leren idewe laa oir lap Galilea raram, de maki mouwedi.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Enime'ede man wa'an wawi onnenihe wali lari laa leke raram raderre radaul Yesus Nin hini'i eni, penia ri na'akeme lari lar do'on inhawa ma namwaliyedi eni.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 — ausente —
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 — ausente —
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 — ausente —
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Kame'ede An ha'a laa korkoro wawan wali'ur, mo'oni man idedi hayakyaka huhu'urle raramneni mai napanak Yesus, “Pape, ya'u lernohi haenhi.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Enimaa, Yesus namhene. Ai na'ahenia, “O mala'a here! Lam do'on o wallumhe konohi hi na'ahenia, ‘Makromod naramyaka ya'u, de hi'i wa'anedi ya'u me'e.’ ”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ende mo'oni onne kuli kuli leke idaweli lolo noho ma naran Dekapolis kukunohi inhawa man Yesus hi'i ai kemen. Enpenia na'akeme man derne polletilu.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yesus hopol wali'ur laa oir lap Galilea wali. An rakan ne, ri nammori mai lupurale lolo oir lap arkanne.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Kan maha ne, uluwakun Yahudi rir kerei ida naran Yairus mai oir lapa arkan onneni. An do'onedi Yesus ne, lan awikorno Yesus kalarna.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Ai napanak an'anhedi na'ahenia, “Papee, ya an'u maekane nin kini'ir werek wake'e, na'akeki maki me'e. Papa laa roulale leke wa'an. Alkalo'o ka noro ika me'e.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Enime'ede Yesus noro Yairus ra'alono rala'a.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Maeke ida man lernohi nina apinha rare wau anna idaweli woro'o me'e.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Ainin apinha werek wake'e penia ai na'ahoruwedi kupan rahu ono nale ma na'inapin nammori me'e, maa nin apinhe kan wa'ane, eren wewerek.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Ende an tukuledi Yesus Nina raine eni ne, idewe ai nauroin nina apinha wa'anedi me'e.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 An tukuledi Nina raine me'e ne, Yesus nauroin nahenia Nina ke'eke'el an'anhe tarana namharedi raramne me'e, de An wali kili'urne na'ukani, “Inhoi man tukul Ainu'u raine?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Enine man lernohi pakunohi ra'aheni, “Eih! Papa mehen do'on ri rahu eni, rasessese, de ai kam do'on inhoi man tukul Pape.”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Enimaa Yesus koklolo waliwali nanoin inhoi man tukule.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ri maeke onneni nauroin ha ma namwali kemen eni, de nodi kemen ma narururu mai nalwali yawa Yesus kalarna konohi inhawa ma namwali ai kemen eni.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Horu ne, Yesus na'aheni, “Ya an'u, o akin naili'il Maya'u, de num apinha wa'anedi me'e, mala'a wawa'anedi.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Yesus wakunkunu ne, hophopon wahwahan nano uluwakun kerei Yairus nina nakar mai konohi Yairus na'ahenia, “Pape, tatana maekane aran horuwedi me'e, de yono ma'o'o Pap Meser me'e.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Enimaa Yesus kan peinohi rira wanakunu onne, de Ai ne'el Yairus na'ahenia, “Yono mamka'uk, maa akim naili'il Maya'u mehe!”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ende Yesus nala'a me'e, la namhene rin lernohie kokoko Petrus, Yakobus noro mo'oniwalla Yohanis.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Hir rakanedi Yairus nina nakar ne, Yesus do'on heri rusu arra wake'e la derne kananhi dududum.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 An laa romleher na'ukani hi na'ahenia, “Alhi'ihepenia mim arra la mahere? Tataneni kan maki, maa namkukuru.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Man penpenu onne ralau Yesus.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 An roulle tatana liman na'aheni, “Talita kum!” Napa'ahne, “Inaye, mamakedi!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Idewe inai onne namaka, nala'ala'a. Nina anna idaweli woro'o me'e. Ri man aile kamar onne do'on ha ma namwali eni polletilu.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Enla Yesus nala konomdere hi na'ahenia, “Yono wakunu ha eniyeni ri.” Enla An hopon inna aman na'ahenia, “Mala hanana'an tarana na'an.”
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.