Marcos 5
Makromod lalap lirna wawan (KJENT) vs NAA
1 — ausente —
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Lere romromo hi rodi rantan wuku liman ein, maa ma na'iseri eni hi'i rohuwedi, ri kan rehinale wake'e.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Lelere a'alam an wakaukau mamani, nala waku nodi kuku tehtehe kemen.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 An po'on Yesus lolo ko'u makun, an larlari la awikorno Yesus kalarna, ono hayakyaka man huhu'ur raramne nauroinedi Yesus me'e.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Yesus na'ukaniyale, “O naram inhoi?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Hi rapanak Yesus rewen wo'irha ra'aheni, “Yono mohi yai mamhara leke eniyeni.”
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Lere onne me'ede, wawi ukun aile maha ranoin ya'an lolo wo'or leren kan ko'uwala.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Hayakyak onnenihe rapanak Ai na'ahenia, “Hopon mayai laa hu'urle wawi onnenihe raramne.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yesus hurinohi hi rala'a. Idewe ne, hayakyak onnenihe lar hu'urle wawi onne raram. Oih! Wawi lo'o riwan woro'o rapaililili lolo wo'or leren idewe laa oir lap Galilea raram, de maki mouwedi.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Enime'ede man wa'an wawi onnenihe wali lari laa leke raram raderre radaul Yesus Nin hini'i eni, penia ri na'akeme lari lar do'on inhawa ma namwaliyedi eni.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 — ausente —
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 — ausente —
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 — ausente —
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Kame'ede An ha'a laa korkoro wawan wali'ur, mo'oni man idedi hayakyaka huhu'urle raramneni mai napanak Yesus, “Pape, ya'u lernohi haenhi.”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Enimaa, Yesus namhene. Ai na'ahenia, “O mala'a here! Lam do'on o wallumhe konohi hi na'ahenia, ‘Makromod naramyaka ya'u, de hi'i wa'anedi ya'u me'e.’ ”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ende mo'oni onne kuli kuli leke idaweli lolo noho ma naran Dekapolis kukunohi inhawa man Yesus hi'i ai kemen. Enpenia na'akeme man derne polletilu.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Yesus hopol wali'ur laa oir lap Galilea wali. An rakan ne, ri nammori mai lupurale lolo oir lap arkanne.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Kan maha ne, uluwakun Yahudi rir kerei ida naran Yairus mai oir lapa arkan onneni. An do'onedi Yesus ne, lan awikorno Yesus kalarna.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Ai napanak an'anhedi na'ahenia, “Papee, ya an'u maekane nin kini'ir werek wake'e, na'akeki maki me'e. Papa laa roulale leke wa'an. Alkalo'o ka noro ika me'e.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Enime'ede Yesus noro Yairus ra'alono rala'a.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Maeke ida man lernohi nina apinha rare wau anna idaweli woro'o me'e.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ainin apinha werek wake'e penia ai na'ahoruwedi kupan rahu ono nale ma na'inapin nammori me'e, maa nin apinhe kan wa'ane, eren wewerek.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Ende an tukuledi Yesus Nina raine eni ne, idewe ai nauroin nina apinha wa'anedi me'e.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 An tukuledi Nina raine me'e ne, Yesus nauroin nahenia Nina ke'eke'el an'anhe tarana namharedi raramne me'e, de An wali kili'urne na'ukani, “Inhoi man tukul Ainu'u raine?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Enine man lernohi pakunohi ra'aheni, “Eih! Papa mehen do'on ri rahu eni, rasessese, de ai kam do'on inhoi man tukul Pape.”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Enimaa Yesus koklolo waliwali nanoin inhoi man tukule.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ri maeke onneni nauroin ha ma namwali kemen eni, de nodi kemen ma narururu mai nalwali yawa Yesus kalarna konohi inhawa ma namwali ai kemen eni.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Horu ne, Yesus na'aheni, “Ya an'u, o akin naili'il Maya'u, de num apinha wa'anedi me'e, mala'a wawa'anedi.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Yesus wakunkunu ne, hophopon wahwahan nano uluwakun kerei Yairus nina nakar mai konohi Yairus na'ahenia, “Pape, tatana maekane aran horuwedi me'e, de yono ma'o'o Pap Meser me'e.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Enimaa Yesus kan peinohi rira wanakunu onne, de Ai ne'el Yairus na'ahenia, “Yono mamka'uk, maa akim naili'il Maya'u mehe!”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Ende Yesus nala'a me'e, la namhene rin lernohie kokoko Petrus, Yakobus noro mo'oniwalla Yohanis.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Hir rakanedi Yairus nina nakar ne, Yesus do'on heri rusu arra wake'e la derne kananhi dududum.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 An laa romleher na'ukani hi na'ahenia, “Alhi'ihepenia mim arra la mahere? Tataneni kan maki, maa namkukuru.”
39 Ao entrar, disse:
40 Man penpenu onne ralau Yesus.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 An roulle tatana liman na'aheni, “Talita kum!” Napa'ahne, “Inaye, mamakedi!”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Idewe inai onne namaka, nala'ala'a. Nina anna idaweli woro'o me'e. Ri man aile kamar onne do'on ha ma namwali eni polletilu.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Enla Yesus nala konomdere hi na'ahenia, “Yono wakunu ha eniyeni ri.” Enla An hopon inna aman na'ahenia, “Mala hanana'an tarana na'an.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.