Lucas 7
khj (KHJ) vs NTLH
1 Ikpara sini Iyesu kywɛri ʊtana ʊring men kukum orokru sukuwɔ, aka raa ngɛ Ikafarnahum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Bi ʊpʊrha agara opyo ɔrɔmɔmɔrʊ arʊ tɛikɔ nuwo, arʊ sini epri ni usho iyoyow ni ɛngɛɛ saa akrʊ etekya ukpoo.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Ikpara sini ɛkǝri ɔrɔmɔmɔrʊ ʊtɛikɔ kung imi sini Iyesu ku sa, aka tuma opyo ɔrɔkɔng Ayaudiya ɔyo sɔrhɔ ngɛ aba ma agara ngɛ ikrʊ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Ikpara sini abii owro Iyesu, ɔkɔ sɔrhɔ ngɛ nagang, asani “Orokru wen maa sini ʊnʊshɛɛ ngɛ,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 kii ɛwɛi ararʊ aka vura arʊ owro utuno Ayaudiya.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Iyesu ko kroomo ngɛ.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 ʊwɔɔ inakparami ʊkam ni imaa uba eberinw nivum ba. Tana irima agaram nupen ikrʊ.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Kii ini ari igumo ngee, oshoo ni agara ngɛ ba atata ne emye. Ise sani arʊ wen ni, ‘Kya,’ akan kyaa; asani awan arʊ ni ‘Ba,’ akan ba. Ise sani agaram, ‘Sakǝn’, akan sayo.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Ni sini Iyesu kung kǝna, imaa ka maa ʊwɔrɔ ofo ngɛ. Ekǝ tere asani arusu kroo ngɛ ni, “Iku tanany, ko bi ibʊng Isrela isepenmi ʊma ʊbrʊbrʊ kǝn.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Ekǝri arʊ sini atumimo oko juro kya bi ɛkǝri ʊna aya darha ɛkǝri agara ngɛ sa akrʊ.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Ni ʊkywɛrɛ kǝna Iyesu ka kyaa opyo apya sini ayirhi ni Inayin, ɔnɔ ʊmɛr ngɛ kǝni orokru napany ko kro ngɛ.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Ni sini akʊ fwa onuo apya, asu kuno ni ʊkwʊng opyoo orokru sini ɛngɛɛ ni ɔnɔ ɛkǝri ereere eyeyie, ɛkǝri ereere ɛrimɛ ngɛ kpoo, ushi orokru napany bai idɔ ɛkǝri apya ni kǝni ɛngɛɛ ngɛ.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Ni sini Ete rie, aka kung okwoo ka sani ɛngɛɛ ni, “Bekya tei.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Aka kya aya apya ima aban sini okoo ngɛ ɛkǝri arʊ sini okowo katiting neding. Iyesu ka sini, “Anagyang, Isini ɔnwɔni, shinɛ!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ɛkǝri arʊ ukpo kǝ shinɛ akiki akasu pya onuo, Iyesu ka kpara ngɛ ama akwaa.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Irung ka kpinmo kukummo, ɔkɔ dɔɔ Ʊnʊng ngɛ akani, “Arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng erere kuno bi idɔɔ eri!, Ʊnʊng bʊshɛ arʊɔ ngɛ.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ushoshoo imi sini Iyesu siyen ka kyawo kokywu ube bi idɔɔ Iyahudiya kǝni ʊbʊng ʊkʊkǝrimɔ.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Ɔnɔ ʊmɛr Iyohana arʊ Ibaptisma ka tana Iyohana ngɛ kukum ʊʊma men Iyesu kusani. Kǝnawo Iyohana ka yirha ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ara pari,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 aka tumamo ki iberi Ete oyo gyurho ngɛ asani, “Ʊnwʊɔ ʊni arʊ sini arʊ kusha ukyee baa, kii arʊ si ikra ni ɛshɛshɛru?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ikpara sini ɛkǝri orokru bii owro Iyesu, aka sani, “Iyohana arʊ Ibaptisma ngɛ atumi arʊ ni ɔnwɔ ani arʊ ba gyurhonw, ‘Ʊnwʊɔ ʊni arʊ sini arʊ kusha ukyee baa, kii arʊ si ikra ni ɛshɛshɛru?’ ”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Bakywakywa dang Iyesu kurhi orokru idumo ngɛ, arʊ ʊsang ikrʊ, ɛyɛri ering ʊshari kǝni ʊʊma arʊ sini ani ofow urong owro.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Oko yoro ɛkǝri atina asani, “Inyi juro kya tana Iyohana ngɛ ima sini inyi rii a kung: Ofow pen urong owro, ogoru sa akrʊ, arʊ udumo ʊkɔng pen ikrʊ, arang ku kung ʊring ngɛ, akʊ shinɛ ikwʊng, asu tana iring ididima eberi ara ayarha.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Onuo adadʊma ni ami arʊ sini ana kpaa bɛkɛi mi.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Bakywa sini ɛkǝri atina Iyohana kpin ʊtira, Iyesu kasu tana orokru ʊring bi ikywi Iyohana: “Ikimoyo inyi kii urong bi idɔɔ orumo? Inyi kii urong ʊbʊng ʊgbʊgbang sini uwroo ku pyawo?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Ibasayo kǝna, inyi kii urikimɔyɔ? Ararʊ sini ɔsɔmi ʊʊma ʊdʊdʊma? O-o arʊ ʊʊma ʊsɔmɔ ʊfɛ kǝni arʊ ʊkaadima ani arʊ kiki bi ozoro mo.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Inyi nɛchiyɛn ikimoyo inyi kuni kya urong? Arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng? Kǝnawo, Itananyi, epri atina Ʊnʊng.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Iyohana ngɛ ni arʊ sini irhing Ʊnʊng peri bi ikywie asani:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Iku tananyi, kukum bi idɔɔ ubyere ereere araru na saangɛ Iyohana. Kukum kǝna arʊ sini ani atang bi idɔɔ igumo Ʊnʊng sai ngɛ.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 (Kukum ɛkǝri orokru, kǝni arʊ yirha ogon ngɛ ma, sini akʊng irhing Iyesu, oko yoro asani ʊtira Ʊnʊng ni ɛmɛr, bekai sini Iyohana ngɛ asimo Ibaptisma.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Ekǝri Afarisiya kǝni avʊwa ogro Imusa ka tiramo ʊwɔrɔfo Ʊnʊng bi ikywimo aka tiramo karhi Iyohana kya samɔ Ibaptisma.)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Iyesu ko shoo ngɛ, asani,“Ini marha orokru ikparha yen ni ikimoyo nɛchiyɛn? Ani kǝni ikimoyoni?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Ani kǝni ɔnɔ sini akiki bi ʊgba Ize asu yirha opyomo asu sani,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Kii Iyohana arʊ sa Ibaptisma bii ana rii ngɛ ʊmʊra, ana sirhi ngɛ asira, inyi ka sani, ‘Ani ʊshari ngɛ.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Ɔnɔ Orokru ka ba asu ra, asu sa, inyi kasani, ‘Orong ʊkʊma kǝni arʊ sa ʊʊma, orokyoro arʊ yirha ogon kǝni arʊya.’
34 O
35 Ʊkiki orokru sini ani amraa ngɛ useyen asani amraa nɛmɛr.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Upyu Afarisi kɔ sɔrhɔ Iyesu ngɛ aya ra ʊmʊra ʊrɛ kǝni ɛngɛɛ ngɛ, aka kya ʊna ɛkǝri ʊbafarisi aya kiki eberi ʊrʊmʊra.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Opyo erere arʊya ɔnuo ni ʊkiki bi ɛkǝri apya, ni sini akʊng asani Iyesu ku ra ʊmʊra bi ʊna opyo Afarisi, aka ba burha ni ɔnɔ obom sini akyeni ni ʊtari sini ayirhi ni Alibasta ɛtiri ni ɛnyɛ ʊnyang ʊdʊdʊma.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Aka ba atiting bi utumo ngɛ bi ishi ifraa kasu tei, kasu rono ngɛ ifraa ni ere, aka punamɔ ni ʊfʊrhi ikywie ko mo ifraa Iyesu kasu kuna ɛnyɛ ʊnyang ʊdʊdʊma dang bayamo.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Ikpara sini ɛkǝri Afarisi sini ɔsɔrhi ngɛ rii kǝna, ekǝ pɛrɛ bi idɔɔ ikywie asani, “Akyusani orokru wen ni arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng ngɛ anakyu kperhi ngɛ asani, akinadǝi ereere ngee akʊpirha ngɛ, kii arʊya ngɛ.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Iyesu ka sani ɛkǝri ubafarisi ni, “Isimon, ini imisini iwa tananwu.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 “Opyo orokru nuwo arʊmita ami arapari ʊtʊfɛ ereying kong ngɛ udinari akʊma ɔtɔng awan arʊ udinari isitɔng. Ite ikiri ʊfɛ idinari Oroma|alt="Faces of silver Roman denarius" src="Horace Knowles" size="col" loc="Luke 7:41" copy="HK00166" ref="7:41"
41 Jesus disse:
42 Sini anabramoɔ ʊkpʊra ngɛ ɛkǝri arʊmita ka pʊnamɔ ʊtamɔ ngɛ, nɛchiyɛn akina arʊ ngɛ bi idɔɔmɔ anʊpri ni ʊwaa ɛkǝri arʊmita?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Isimon ko yoro ngɛ asani, “Arʊ sini apʊna ʊta ngɛ ʊrʊrɛ.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Ekǝ tere ki isha ɛkǝri ereere ka sani Isimon ngɛ ni, “Urii ereere wen? Ikpara sini irhii ʊnanw, ʊkyana manw ɛmyɛ omung aki ikurho ifraam ngɛ, yip ɔrɔni ifraam ngɛ ni eree, apuna ni ʊfʊrhi ikyie.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Sini irii ben use kǝnwu ɛmyɛ, uwe wroo bi ikpara sini irii ʊnanw, ereere wen nuwo akumo ifraam.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Use kunaunw emye ɛnyɛ bi ikywi, eewe akʊnam ɛnyɛ ʊnyang ʊdʊdʊma bi ifraa.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Bi kǝnawo itananw apuna ereere wen akai ʊya ngɛ, kii eyen mi ʊwaa nagang, arʊ sini apuna ngɛ ʊya naji anu waa naji.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Iyesu ka sani ɛkǝri ereere ni,“Akarha pʊnanw ʊyanw ngɛ.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Ekyeng sini ani burha akasʊ pɛrɛ bi idɔɔ opyomo ni, “Iyaa ewe arʊ sini ese pʊna ʊya ngɛ ni?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Iyesu ka sani ɛkǝri erere ni, “Kii ʊma ʊbrʊbrʊnw sanw oforo kyanw bidɔɔ ofofuru.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.