Lucas 7
khj (KHJ) vs BKJ
1 Ikpara sini Iyesu kywɛri ʊtana ʊring men kukum orokru sukuwɔ, aka raa ngɛ Ikafarnahum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Bi ʊpʊrha agara opyo ɔrɔmɔmɔrʊ arʊ tɛikɔ nuwo, arʊ sini epri ni usho iyoyow ni ɛngɛɛ saa akrʊ etekya ukpoo.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Ikpara sini ɛkǝri ɔrɔmɔmɔrʊ ʊtɛikɔ kung imi sini Iyesu ku sa, aka tuma opyo ɔrɔkɔng Ayaudiya ɔyo sɔrhɔ ngɛ aba ma agara ngɛ ikrʊ.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ikpara sini abii owro Iyesu, ɔkɔ sɔrhɔ ngɛ nagang, asani “Orokru wen maa sini ʊnʊshɛɛ ngɛ,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 kii ɛwɛi ararʊ aka vura arʊ owro utuno Ayaudiya.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Iyesu ko kroomo ngɛ.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 ʊwɔɔ inakparami ʊkam ni imaa uba eberinw nivum ba. Tana irima agaram nupen ikrʊ.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Kii ini ari igumo ngee, oshoo ni agara ngɛ ba atata ne emye. Ise sani arʊ wen ni, ‘Kya,’ akan kyaa; asani awan arʊ ni ‘Ba,’ akan ba. Ise sani agaram, ‘Sakǝn’, akan sayo.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ni sini Iyesu kung kǝna, imaa ka maa ʊwɔrɔ ofo ngɛ. Ekǝ tere asani arusu kroo ngɛ ni, “Iku tanany, ko bi ibʊng Isrela isepenmi ʊma ʊbrʊbrʊ kǝn.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Ekǝri arʊ sini atumimo oko juro kya bi ɛkǝri ʊna aya darha ɛkǝri agara ngɛ sa akrʊ.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Ni ʊkywɛrɛ kǝna Iyesu ka kyaa opyo apya sini ayirhi ni Inayin, ɔnɔ ʊmɛr ngɛ kǝni orokru napany ko kro ngɛ.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Ni sini akʊ fwa onuo apya, asu kuno ni ʊkwʊng opyoo orokru sini ɛngɛɛ ni ɔnɔ ɛkǝri ereere eyeyie, ɛkǝri ereere ɛrimɛ ngɛ kpoo, ushi orokru napany bai idɔ ɛkǝri apya ni kǝni ɛngɛɛ ngɛ.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Ni sini Ete rie, aka kung okwoo ka sani ɛngɛɛ ni, “Bekya tei.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Aka kya aya apya ima aban sini okoo ngɛ ɛkǝri arʊ sini okowo katiting neding. Iyesu ka sini, “Anagyang, Isini ɔnwɔni, shinɛ!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Ɛkǝri arʊ ukpo kǝ shinɛ akiki akasu pya onuo, Iyesu ka kpara ngɛ ama akwaa.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Irung ka kpinmo kukummo, ɔkɔ dɔɔ Ʊnʊng ngɛ akani, “Arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng erere kuno bi idɔɔ eri!, Ʊnʊng bʊshɛ arʊɔ ngɛ.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Ushoshoo imi sini Iyesu siyen ka kyawo kokywu ube bi idɔɔ Iyahudiya kǝni ʊbʊng ʊkʊkǝrimɔ.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Ɔnɔ ʊmɛr Iyohana arʊ Ibaptisma ka tana Iyohana ngɛ kukum ʊʊma men Iyesu kusani. Kǝnawo Iyohana ka yirha ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ara pari,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 aka tumamo ki iberi Ete oyo gyurho ngɛ asani, “Ʊnwʊɔ ʊni arʊ sini arʊ kusha ukyee baa, kii arʊ si ikra ni ɛshɛshɛru?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Ikpara sini ɛkǝri orokru bii owro Iyesu, aka sani, “Iyohana arʊ Ibaptisma ngɛ atumi arʊ ni ɔnwɔ ani arʊ ba gyurhonw, ‘Ʊnwʊɔ ʊni arʊ sini arʊ kusha ukyee baa, kii arʊ si ikra ni ɛshɛshɛru?’ ”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Bakywakywa dang Iyesu kurhi orokru idumo ngɛ, arʊ ʊsang ikrʊ, ɛyɛri ering ʊshari kǝni ʊʊma arʊ sini ani ofow urong owro.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Oko yoro ɛkǝri atina asani, “Inyi juro kya tana Iyohana ngɛ ima sini inyi rii a kung: Ofow pen urong owro, ogoru sa akrʊ, arʊ udumo ʊkɔng pen ikrʊ, arang ku kung ʊring ngɛ, akʊ shinɛ ikwʊng, asu tana iring ididima eberi ara ayarha.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Onuo adadʊma ni ami arʊ sini ana kpaa bɛkɛi mi.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Bakywa sini ɛkǝri atina Iyohana kpin ʊtira, Iyesu kasu tana orokru ʊring bi ikywi Iyohana: “Ikimoyo inyi kii urong bi idɔɔ orumo? Inyi kii urong ʊbʊng ʊgbʊgbang sini uwroo ku pyawo?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Ibasayo kǝna, inyi kii urikimɔyɔ? Ararʊ sini ɔsɔmi ʊʊma ʊdʊdʊma? O-o arʊ ʊʊma ʊsɔmɔ ʊfɛ kǝni arʊ ʊkaadima ani arʊ kiki bi ozoro mo.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Inyi nɛchiyɛn ikimoyo inyi kuni kya urong? Arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng? Kǝnawo, Itananyi, epri atina Ʊnʊng.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Iyohana ngɛ ni arʊ sini irhing Ʊnʊng peri bi ikywie asani:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Iku tananyi, kukum bi idɔɔ ubyere ereere araru na saangɛ Iyohana. Kukum kǝna arʊ sini ani atang bi idɔɔ igumo Ʊnʊng sai ngɛ.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (Kukum ɛkǝri orokru, kǝni arʊ yirha ogon ngɛ ma, sini akʊng irhing Iyesu, oko yoro asani ʊtira Ʊnʊng ni ɛmɛr, bekai sini Iyohana ngɛ asimo Ibaptisma.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Ekǝri Afarisiya kǝni avʊwa ogro Imusa ka tiramo ʊwɔrɔfo Ʊnʊng bi ikywimo aka tiramo karhi Iyohana kya samɔ Ibaptisma.)
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Iyesu ko shoo ngɛ, asani,“Ini marha orokru ikparha yen ni ikimoyo nɛchiyɛn? Ani kǝni ikimoyoni?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Ani kǝni ɔnɔ sini akiki bi ʊgba Ize asu yirha opyomo asu sani,
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Kii Iyohana arʊ sa Ibaptisma bii ana rii ngɛ ʊmʊra, ana sirhi ngɛ asira, inyi ka sani, ‘Ani ʊshari ngɛ.’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Ɔnɔ Orokru ka ba asu ra, asu sa, inyi kasani, ‘Orong ʊkʊma kǝni arʊ sa ʊʊma, orokyoro arʊ yirha ogon kǝni arʊya.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Ʊkiki orokru sini ani amraa ngɛ useyen asani amraa nɛmɛr.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Upyu Afarisi kɔ sɔrhɔ Iyesu ngɛ aya ra ʊmʊra ʊrɛ kǝni ɛngɛɛ ngɛ, aka kya ʊna ɛkǝri ʊbafarisi aya kiki eberi ʊrʊmʊra.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Opyo erere arʊya ɔnuo ni ʊkiki bi ɛkǝri apya, ni sini akʊng asani Iyesu ku ra ʊmʊra bi ʊna opyo Afarisi, aka ba burha ni ɔnɔ obom sini akyeni ni ʊtari sini ayirhi ni Alibasta ɛtiri ni ɛnyɛ ʊnyang ʊdʊdʊma.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Aka ba atiting bi utumo ngɛ bi ishi ifraa kasu tei, kasu rono ngɛ ifraa ni ere, aka punamɔ ni ʊfʊrhi ikywie ko mo ifraa Iyesu kasu kuna ɛnyɛ ʊnyang ʊdʊdʊma dang bayamo.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Ikpara sini ɛkǝri Afarisi sini ɔsɔrhi ngɛ rii kǝna, ekǝ pɛrɛ bi idɔɔ ikywie asani, “Akyusani orokru wen ni arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng ngɛ anakyu kperhi ngɛ asani, akinadǝi ereere ngee akʊpirha ngɛ, kii arʊya ngɛ.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Iyesu ka sani ɛkǝri ubafarisi ni, “Isimon, ini imisini iwa tananwu.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 “Opyo orokru nuwo arʊmita ami arapari ʊtʊfɛ ereying kong ngɛ udinari akʊma ɔtɔng awan arʊ udinari isitɔng. Ite ikiri ʊfɛ idinari Oroma|alt="Faces of silver Roman denarius" src="Horace Knowles" size="col" loc="Luke 7:41" copy="HK00166" ref="7:41"
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Sini anabramoɔ ʊkpʊra ngɛ ɛkǝri arʊmita ka pʊnamɔ ʊtamɔ ngɛ, nɛchiyɛn akina arʊ ngɛ bi idɔɔmɔ anʊpri ni ʊwaa ɛkǝri arʊmita?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Isimon ko yoro ngɛ asani, “Arʊ sini apʊna ʊta ngɛ ʊrʊrɛ.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Ekǝ tere ki isha ɛkǝri ereere ka sani Isimon ngɛ ni, “Urii ereere wen? Ikpara sini irhii ʊnanw, ʊkyana manw ɛmyɛ omung aki ikurho ifraam ngɛ, yip ɔrɔni ifraam ngɛ ni eree, apuna ni ʊfʊrhi ikyie.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Sini irii ben use kǝnwu ɛmyɛ, uwe wroo bi ikpara sini irii ʊnanw, ereere wen nuwo akumo ifraam.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Use kunaunw emye ɛnyɛ bi ikywi, eewe akʊnam ɛnyɛ ʊnyang ʊdʊdʊma bi ifraa.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Bi kǝnawo itananw apuna ereere wen akai ʊya ngɛ, kii eyen mi ʊwaa nagang, arʊ sini apuna ngɛ ʊya naji anu waa naji.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Iyesu ka sani ɛkǝri ereere ni,“Akarha pʊnanw ʊyanw ngɛ.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Ekyeng sini ani burha akasʊ pɛrɛ bi idɔɔ opyomo ni, “Iyaa ewe arʊ sini ese pʊna ʊya ngɛ ni?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Iyesu ka sani ɛkǝri erere ni, “Kii ʊma ʊbrʊbrʊnw sanw oforo kyanw bidɔɔ ofofuru.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.