Lucas 7
khj (KHJ) vs ARA
1 Ikpara sini Iyesu kywɛri ʊtana ʊring men kukum orokru sukuwɔ, aka raa ngɛ Ikafarnahum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Bi ʊpʊrha agara opyo ɔrɔmɔmɔrʊ arʊ tɛikɔ nuwo, arʊ sini epri ni usho iyoyow ni ɛngɛɛ saa akrʊ etekya ukpoo.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ikpara sini ɛkǝri ɔrɔmɔmɔrʊ ʊtɛikɔ kung imi sini Iyesu ku sa, aka tuma opyo ɔrɔkɔng Ayaudiya ɔyo sɔrhɔ ngɛ aba ma agara ngɛ ikrʊ.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ikpara sini abii owro Iyesu, ɔkɔ sɔrhɔ ngɛ nagang, asani “Orokru wen maa sini ʊnʊshɛɛ ngɛ,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 kii ɛwɛi ararʊ aka vura arʊ owro utuno Ayaudiya.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Iyesu ko kroomo ngɛ.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 ʊwɔɔ inakparami ʊkam ni imaa uba eberinw nivum ba. Tana irima agaram nupen ikrʊ.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Kii ini ari igumo ngee, oshoo ni agara ngɛ ba atata ne emye. Ise sani arʊ wen ni, ‘Kya,’ akan kyaa; asani awan arʊ ni ‘Ba,’ akan ba. Ise sani agaram, ‘Sakǝn’, akan sayo.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Ni sini Iyesu kung kǝna, imaa ka maa ʊwɔrɔ ofo ngɛ. Ekǝ tere asani arusu kroo ngɛ ni, “Iku tanany, ko bi ibʊng Isrela isepenmi ʊma ʊbrʊbrʊ kǝn.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Ekǝri arʊ sini atumimo oko juro kya bi ɛkǝri ʊna aya darha ɛkǝri agara ngɛ sa akrʊ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Ni ʊkywɛrɛ kǝna Iyesu ka kyaa opyo apya sini ayirhi ni Inayin, ɔnɔ ʊmɛr ngɛ kǝni orokru napany ko kro ngɛ.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Ni sini akʊ fwa onuo apya, asu kuno ni ʊkwʊng opyoo orokru sini ɛngɛɛ ni ɔnɔ ɛkǝri ereere eyeyie, ɛkǝri ereere ɛrimɛ ngɛ kpoo, ushi orokru napany bai idɔ ɛkǝri apya ni kǝni ɛngɛɛ ngɛ.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Ni sini Ete rie, aka kung okwoo ka sani ɛngɛɛ ni, “Bekya tei.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Aka kya aya apya ima aban sini okoo ngɛ ɛkǝri arʊ sini okowo katiting neding. Iyesu ka sini, “Anagyang, Isini ɔnwɔni, shinɛ!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Ɛkǝri arʊ ukpo kǝ shinɛ akiki akasu pya onuo, Iyesu ka kpara ngɛ ama akwaa.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Irung ka kpinmo kukummo, ɔkɔ dɔɔ Ʊnʊng ngɛ akani, “Arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng erere kuno bi idɔɔ eri!, Ʊnʊng bʊshɛ arʊɔ ngɛ.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ushoshoo imi sini Iyesu siyen ka kyawo kokywu ube bi idɔɔ Iyahudiya kǝni ʊbʊng ʊkʊkǝrimɔ.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Ɔnɔ ʊmɛr Iyohana arʊ Ibaptisma ka tana Iyohana ngɛ kukum ʊʊma men Iyesu kusani. Kǝnawo Iyohana ka yirha ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ara pari,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 aka tumamo ki iberi Ete oyo gyurho ngɛ asani, “Ʊnwʊɔ ʊni arʊ sini arʊ kusha ukyee baa, kii arʊ si ikra ni ɛshɛshɛru?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Ikpara sini ɛkǝri orokru bii owro Iyesu, aka sani, “Iyohana arʊ Ibaptisma ngɛ atumi arʊ ni ɔnwɔ ani arʊ ba gyurhonw, ‘Ʊnwʊɔ ʊni arʊ sini arʊ kusha ukyee baa, kii arʊ si ikra ni ɛshɛshɛru?’ ”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Bakywakywa dang Iyesu kurhi orokru idumo ngɛ, arʊ ʊsang ikrʊ, ɛyɛri ering ʊshari kǝni ʊʊma arʊ sini ani ofow urong owro.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Oko yoro ɛkǝri atina asani, “Inyi juro kya tana Iyohana ngɛ ima sini inyi rii a kung: Ofow pen urong owro, ogoru sa akrʊ, arʊ udumo ʊkɔng pen ikrʊ, arang ku kung ʊring ngɛ, akʊ shinɛ ikwʊng, asu tana iring ididima eberi ara ayarha.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Onuo adadʊma ni ami arʊ sini ana kpaa bɛkɛi mi.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Bakywa sini ɛkǝri atina Iyohana kpin ʊtira, Iyesu kasu tana orokru ʊring bi ikywi Iyohana: “Ikimoyo inyi kii urong bi idɔɔ orumo? Inyi kii urong ʊbʊng ʊgbʊgbang sini uwroo ku pyawo?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ibasayo kǝna, inyi kii urikimɔyɔ? Ararʊ sini ɔsɔmi ʊʊma ʊdʊdʊma? O-o arʊ ʊʊma ʊsɔmɔ ʊfɛ kǝni arʊ ʊkaadima ani arʊ kiki bi ozoro mo.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Inyi nɛchiyɛn ikimoyo inyi kuni kya urong? Arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng? Kǝnawo, Itananyi, epri atina Ʊnʊng.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Iyohana ngɛ ni arʊ sini irhing Ʊnʊng peri bi ikywie asani:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Iku tananyi, kukum bi idɔɔ ubyere ereere araru na saangɛ Iyohana. Kukum kǝna arʊ sini ani atang bi idɔɔ igumo Ʊnʊng sai ngɛ.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (Kukum ɛkǝri orokru, kǝni arʊ yirha ogon ngɛ ma, sini akʊng irhing Iyesu, oko yoro asani ʊtira Ʊnʊng ni ɛmɛr, bekai sini Iyohana ngɛ asimo Ibaptisma.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ekǝri Afarisiya kǝni avʊwa ogro Imusa ka tiramo ʊwɔrɔfo Ʊnʊng bi ikywimo aka tiramo karhi Iyohana kya samɔ Ibaptisma.)
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Iyesu ko shoo ngɛ, asani,“Ini marha orokru ikparha yen ni ikimoyo nɛchiyɛn? Ani kǝni ikimoyoni?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Ani kǝni ɔnɔ sini akiki bi ʊgba Ize asu yirha opyomo asu sani,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Kii Iyohana arʊ sa Ibaptisma bii ana rii ngɛ ʊmʊra, ana sirhi ngɛ asira, inyi ka sani, ‘Ani ʊshari ngɛ.’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ɔnɔ Orokru ka ba asu ra, asu sa, inyi kasani, ‘Orong ʊkʊma kǝni arʊ sa ʊʊma, orokyoro arʊ yirha ogon kǝni arʊya.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ʊkiki orokru sini ani amraa ngɛ useyen asani amraa nɛmɛr.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Upyu Afarisi kɔ sɔrhɔ Iyesu ngɛ aya ra ʊmʊra ʊrɛ kǝni ɛngɛɛ ngɛ, aka kya ʊna ɛkǝri ʊbafarisi aya kiki eberi ʊrʊmʊra.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Opyo erere arʊya ɔnuo ni ʊkiki bi ɛkǝri apya, ni sini akʊng asani Iyesu ku ra ʊmʊra bi ʊna opyo Afarisi, aka ba burha ni ɔnɔ obom sini akyeni ni ʊtari sini ayirhi ni Alibasta ɛtiri ni ɛnyɛ ʊnyang ʊdʊdʊma.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Aka ba atiting bi utumo ngɛ bi ishi ifraa kasu tei, kasu rono ngɛ ifraa ni ere, aka punamɔ ni ʊfʊrhi ikywie ko mo ifraa Iyesu kasu kuna ɛnyɛ ʊnyang ʊdʊdʊma dang bayamo.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Ikpara sini ɛkǝri Afarisi sini ɔsɔrhi ngɛ rii kǝna, ekǝ pɛrɛ bi idɔɔ ikywie asani, “Akyusani orokru wen ni arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng ngɛ anakyu kperhi ngɛ asani, akinadǝi ereere ngee akʊpirha ngɛ, kii arʊya ngɛ.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Iyesu ka sani ɛkǝri ubafarisi ni, “Isimon, ini imisini iwa tananwu.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 “Opyo orokru nuwo arʊmita ami arapari ʊtʊfɛ ereying kong ngɛ udinari akʊma ɔtɔng awan arʊ udinari isitɔng. Ite ikiri ʊfɛ idinari Oroma|alt="Faces of silver Roman denarius" src="Horace Knowles" size="col" loc="Luke 7:41" copy="HK00166" ref="7:41"
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Sini anabramoɔ ʊkpʊra ngɛ ɛkǝri arʊmita ka pʊnamɔ ʊtamɔ ngɛ, nɛchiyɛn akina arʊ ngɛ bi idɔɔmɔ anʊpri ni ʊwaa ɛkǝri arʊmita?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Isimon ko yoro ngɛ asani, “Arʊ sini apʊna ʊta ngɛ ʊrʊrɛ.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ekǝ tere ki isha ɛkǝri ereere ka sani Isimon ngɛ ni, “Urii ereere wen? Ikpara sini irhii ʊnanw, ʊkyana manw ɛmyɛ omung aki ikurho ifraam ngɛ, yip ɔrɔni ifraam ngɛ ni eree, apuna ni ʊfʊrhi ikyie.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Sini irii ben use kǝnwu ɛmyɛ, uwe wroo bi ikpara sini irii ʊnanw, ereere wen nuwo akumo ifraam.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Use kunaunw emye ɛnyɛ bi ikywi, eewe akʊnam ɛnyɛ ʊnyang ʊdʊdʊma bi ifraa.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Bi kǝnawo itananw apuna ereere wen akai ʊya ngɛ, kii eyen mi ʊwaa nagang, arʊ sini apuna ngɛ ʊya naji anu waa naji.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Iyesu ka sani ɛkǝri ereere ni,“Akarha pʊnanw ʊyanw ngɛ.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Ekyeng sini ani burha akasʊ pɛrɛ bi idɔɔ opyomo ni, “Iyaa ewe arʊ sini ese pʊna ʊya ngɛ ni?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Iyesu ka sani ɛkǝri erere ni, “Kii ʊma ʊbrʊbrʊnw sanw oforo kyanw bidɔɔ ofofuru.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.