Lucas 22
khj (KHJ) vs ACF
1 Nɛchiyɛn ipara agbangkrʊ imusang ɛdɛrɛ ofuru, sini ayirhi ni ipara ʊwɔrɔ to iyoyow.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 Ogu ubyen Ʊnʊng kǝni avʊwa ʊmɛr ogro Imusa kasu waa ʊtira sini imɔ nʊ pɛrɛ Iyesu ngɛ, awaa ʊsa kǝna ʊsʊsɔ bekai sini akung irung ɛkǝri orokru.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Ishari ka raa ikywi Iyahuda, arʊ sini ayirhi ngɛ ni Iskariyoti, arʊ sini ani eying bi idɔɔ arʊ atarhi na apari dang.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Iyahuda ka kya eberi Ogubyen Ʊnʊng kǝni arite asha ubyen Ʊnʊng aya pya onuo sini ingɛɛ nʊ gbunamo Iyesu ngɛ.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Aka kung ididima ko yoro asani imo nʊ maa ʊfɛ.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Iyahuda ko yoroni kǝna, kaba raa upyerhe apara sini ingɛɛ numa Iyesu ngɛ bavumo sini araru nasu ʊkpɛrhi ngɛ.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Ekǝri awri ipara agbankrɔ ka fwa ami anu ma ikara anatam Ipara ʊwɔrɔ.
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Iyesu ka tuma Ibitrus mo kǝni Iyohana, a sani, “kya eye kyene arʊ ʊmʊra sini arʊ nura bi ipara ʊwɔrɔ.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Oko gyurho ngɛ, “Ʊwɛini arʊ ye kyene bi ubewo?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Oko yoromo a sani, “Inyi basu raa ɛkǝri apya, Inyi nʊ sira ni opyoo orokru okong obom omung. Inyi kroo ngee kekya ʊna sini anʊ raa ngɛ,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 asani ɛkǝri arʊ ʊna ni, ‘Avuwa gyurhi ni: eki ʊbɔrʊ ekyeng, owro sini imye kǝni ɔnɔ ʊmɛr mi nura ʊmʊra ipara ʊwɔrɔ ngɛ?’
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Anu yen nyi okru ʊbɔrʊ bi ʊna ayaya sini ekywere ukɛnewo, inyi nʊ darha asa ʊʊma ngɛ nɛmɛr. Inyi kyene ʊmʊra burha.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Aka kyaa aya darha nɛmɛr kǝni sini Iyesu tanimo ni. Ekǝ kyene ɛkǝri ʊmʊra ipara ʊwɔrɔ.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Sini akywa fwi, Iyesu ka kiki kǝni ɔnɔ ʊmɛr ngɛ awaa ʊra ʊmʊra.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Aka sani ɔmɔni, “Iwaa akyu sani ira ʊmʊra ipara ʊwɔrɔ men kǝni enyi kekya ikpara sini inu kung igara.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Kii iku tana nyi, inojo rammɔ, sai ibɛ tirɛ bi idɔɔ igumo Ʊnʊng.”
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Iyesu ka kpara ɔsɔng, kasa Ʊnʊng ngɛ ija, ka sani, “Inyi yirha akǝkaa bi idɔɔ opyony.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Iku tana nyi, inojo sam omung osumo ʊshi inabi men, sai igumo Ʊnʊng ba ba.”
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Aka kpari ipara ɔgbɔnkrʊ, kasa Ʊnʊng ngɛ ija, ka yurhayɔ, amamɔ, a sani, “Inamam yɔɔye aminy; inyi sa kǝn asu dirha ni emye.”
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Kǝni sini asini, sini ɛkywɛri ʊra ʊmʊra ʊrɛ aka kpara ɔsɔng, ka sani, “Ɔsɔng yen ulorho iring isayo sini afri ni eyi mi, sini aniri ngɛ bi ʊkany.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Yip ekǝri arʊ sini anu gbunam ngɛ we akiki kǝni emye ngɛ ben.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ɔnɔ orokru nʊ kpoo kǝni sini Ʊnʊng kyoni, yip ima okwoyo ini arʊ sini anu agbuna ngee!”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Akywa dang ɔnɔ ʊtina ngɛ ka tikpa ʊsʊ gyurho opyoomo, iyaa bi idɔɔmɔ, anushe ʊsi ima yen.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Yip ɛkǝ shinɛ amaa ni opyoomo, bɛkai sini akʊ wɔrɔ ofo iyaa anʊshoo arite bi idɔɔmɔ.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Iyesu ka sani ɔmɔni, “Ogumo arʊ sini ɛnɛkpɛrhimɔ Ʊnʊng ese yen arʊmɔ ikrʊ, ese yirha opyoomo ni arʊshɛ orokru.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Yip inyi naw shoony kǝni ɔmɔni. Bi ʊka kǝna arite bi idɔɔ nyi anu shoo kǝni ara ajajini, arʊ sini ani ogumo anu shoo kǝni arʊ sa ʊtʊna ni.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Iyaa ni arite, arʊ sini akiki asura ʊmʊra ngɛ kii arʊ ʊkaa ɛkǝri ʊmʊra ngɛ? Arʊ sini akiki asura ngee? Yip ini bi idɔɔ nyi kǝni arʊ kaa ʊmʊra ni.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 Inyimo inyi ting kǝni emye ngɛ bi idɔɔ ʊmarha sini isii.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Kǝni sini Ɛkpɛri mim ikrʊ igumo ni, kǝnawo ikumany nɛmɛr kǝna.
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 Inyi nʊ ra asa kǝni emyee bi idɔɔ igumom. Inyi nʊ kiki bi igɔgɔrʊ igumo, okong igumo baya edei atarhi na pari ami ɔnɔ Isrela.
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “Isimon, Isimon, shywi akʊng! Ishari waa apara ʊwaw ʊmarhany, akaanyi oworo igigyang kǝni ibibi kǝni sini arʊ owro so woro ikiri ogro bai idɔɔ iwʊng ni.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Yip Ikarha sɔrhɔ Ʊnʊng ngɛ bi ʊkanw, Isimon, sini ʊma ʊbrʊbrʊnw nasu kpaawɔ. Kǝnawɔ akywa sini ube tere ba ni ɛmyɛ ʊta onogronw ikrʊ ngɛ.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Isimon kasani, “Ete, ikarha ekywere utuno ʊʊma iye kya kǝni nwoo ko bi ʊbɔrʊ eting ko bi ukpo.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Iyesu ko yoro, “Itananw, Ibitrus, kekya akywa sini ɔkɔrɔ nʊpɛn echiye, ʊnʊ raa amaa ngɛ asi itaru asani ʊnɛ kperhinw imye.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Ikpara dang Iyesu ko gyurho mo, “Akywa sini ituminy bai ipa ʊfɛ, bai ʊbʊrhʊ ko ataka, inyi tii iririma?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Akasani omoni, “Yip nɛchiyɛn arʊ sini oboshoo ni ipa ʊfɛ ngɛ akpara yo, kǝnawo ʊbʊrhʊ; kǝnawo uba sanw ni ikama igbang ngɛ, ʊgbʊna igbɛ irenw ere iying ngɛ.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Kii itaniny asani ɛkǝri iring Ʊnʊng peri asani: ‘Apari ngɛ bidɔɔ arʊya.’Ika tanany asani itɔɔyo inyeen tirɛ bi ikywim. Kii imisini ɔwɔri bi ikywim ʊkʊ kyeeba ʊtirɛ.”
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Ɔnɔ ʊmɛr ngɛ kasani, “Rong, Ete, ʊkama ʊgbang ʊpari me.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Iyesu ko kuno kyaa kǝni sini ɛrɛn ngɛ ni kya aya ukro Izaitun, ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ko kroo ngɛ.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Ni ʊsʊ fwa eberi ngɛ akasani ɔmɔni,“Inyi sɔrhɔ Ʊnʊng kii inyi kya kpaa bidɔɔ ʊmarha.”
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ekǝ yin ngɛ naji ikarha ngɛ ini kǝni ʊfɛn ʊtari ni ko kpukporo ɔsɔrhɔ Ʊnʊng asani,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “Ɛkpɛri, iboshoo ʊwaanw wɔ, ʊkparam ɔsɔng igara yen ngɛ. Yip sa imisini ʊnwʊɔ ʊwɛi bekya sa imisini imyee iwɛi.”
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Atina Ʊnʊng ba ayaya kaba eberi ngɛ aba taa ikrʊ ngɛ.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Ɔkɔ sɔrhɔ Ʊnʊng nagang, kii akung irung igara ukyeba, idung ngɛ ku tono bi ibʊng kǝni eyi ni.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Nisini ɛshini baa owro ʊsɔrhɔ Ʊnʊng ko juro baa owro ɔnɔ ʊmɛr ngɛ, aka darha mo aku moro. Ofokru mo samɔ ʊkara.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Oko gyurho mo asani, “Ikisi inyi ku moro? Inyi shinɛ ɔsɔrhɔ Ʊnʊng kii inyi kya kpaa bi idɔɔ ʊmarha.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Nisini eshishi ʊpya onuo ushi orokru ka ba. Ereying bi idɔɔ ɔnɔ ʊmɛr ngɛ sini ayirhi ngɛ ni Iyahuda ɛngɛɛ kpite okomo ba. Ekǝ yin ba ikwo Iyesu ɛwɛ kǝn ngɛ.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Yip Iyesu ko gyurho ngɛ, “Iyahuda ni ukɛnwɔ ʊwa gbuna ɔnɔ orokru ngɛɛ?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Nisini ɔnɔ ʊmɛr Iyesu rii imisini iku waa ukyeng, akasani, “Ete, arʊ kpa orokru men ni ikama igbang arʊ?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ereying bi idɔɔmo ka kpa agara ogu ubyen Ʊnʊng, ʊtʊng ngɛ ʊʊma avu ʊra.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Yip Iyesu ko yoro asani, “Imaa kǝna!” Aka pya ʊtʊng ɛkǝri orokru ekǝ pen ikrʊ.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Iyesu kasani ɛkǝri ogu ubyen, arite asha ubyen Ʊnʊng, adarha ɔrɔkɔng, arʊ sini abii ʊwaa ʊkpin ngɛ ni, “Ikisi inyi kuno ni ʊkama ʊgbang kǝni ʊkʊma ashi ʊwaa kpin mi kǝni ine eyi ni?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Ku kyunu ʊnʊng ini kǝni inyi ngɛ bi idɔɔ ubyen Ʊnʊng, inyi kyana pyany imye. Yip akywany yoye sini ini imi igumo eting.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Aka kpin Iyesu ngɛ akyamo ne ngɛ kidɔɔ ʊna ogu ubyen Ʊnʊng. Ibitrus su kroo ngɛ bai ikǝkarha.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Nisini opyoo arʊ kǝni ʊra bi ʊgba ʊpyang akiki kukum asu ʊwɛri ʊra, Ibitrus ka kiki kǝni ɔmɔɔ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Opyo agara erere rie akiki burha bi idɔɔ uyen ʊra. Oko koo ikra nɛgbɛn kasani,“Orokru wen ni kǝni ɛngɛɛ ngɛ.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Yip aka ra amaa ngɛ asani, “Erere, inɛ kperhim ngɛ.”
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Anakywa naji opyo arʊ ko roo ka sani, “Ʊnwɔ kanw ʊnidɔɔ mɔ.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Kekya ʊkpin itɔmɔ iying opyo arʊ kojo sani, “Ʊbrʊbrʊwɔɔ orokru wen ni kǝni ɛngɛɛ ngɛ, kii ari Igalili ngɛ.”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Ibitrus ko yoro asani, “Ɛrɛrimɛ, inɛ kperhim imisini uku tana!” Nisini eshishi ʊpya onuo ɔkɔrɔ kǝpɛn.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ete Iyesu kǝ tere ikramo ka sira itituku kǝni Ibitrus. Akywa dang Ibitrus ka dirha ni iring sini Ete tani ngɛ:“Kyekya upɛn ɔkɔrɔ echiye ʊna ra amaa ngɛ ni ʊnɛ kperhinw emye asi taru.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Oko kuno kyaa esing eye tei nagang.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Arʊ tɛi ikɔ sini akʊ sha Iyesu ngɛ aka raa ʊsina ngɛ kǝni ʊkraa.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Oko lorho ngɛ ikra ni ʊtʊgbɛ aka sani ngɛ ni, “Tana onuo Ʊnʊng! Iyaa ogyung?”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Aka tana ngɛ ʊring ukǝkǝǝ idedei.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ni ʊba ʊyɛrɛ itikywa ɔrɔkɔng tuno, bi ʊpʊrha ogu ubyen Ʊnʊng kǝni avʊwa ʊmɛr ogro nikǝni ɔmɔɔ, oko kong Iyesu ba bi itemo.
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 Akasani ɛngɛɛ ni, “Tana arʊ, ʊnwʊɔ ʊni Ikristi?”
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 ibo gyurhony inyi nasu yorony ɛmyɛ.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Yip Imisini ikpin bai kaimen, ɔnɔ orokru nʊ kiki ba avu ʊra Ʊnʊng ogumo ikrʊ kukum.”
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Kukummo oko gyurho ngɛ, “Nɛchiyɛn ʊnwɔ ni ɛkǝri Ɔnɔ Ʊnʊng?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Akasani, “Ikisi arʊ ku waa araru jo tana arʊ, arʊ kyu karha kuwɔ ni atung arʊ sini eperi ni onuo.”
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.