Marcos 5

Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kỹ ag tóg goj nig kafã ũ tá junjun mũ sir, Gerasa tá ke ag tá.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Jesus tỹ canoa ki vag ke mũ ra ũ tóg ti kato tẽ mũ. Jagrẽ kórég ti nĩ. Vẽnh kej tá tóg kãkutẽ mũ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Tá tóg ẽmã nĩ, vẽnh kej tá. Ag tỹ ti ség mũ ra tóg vẽnh mỹ nĩ, ferro mré hã.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Ti se tỹ hẽn ri ke han ja ag tóg nĩgtĩ vẽ, ti nĩgé, ti pẽn ke gé, ferro tỹ. Hã ra tóg ferro tỹ kam ke ja nĩgtĩ, ã pẽn se ja ti mrynhmranh kãn ja tóg nĩgtĩ. Ag tỹ ti kanhrãn ke mũ ra ag tóg ti tỹ hẽ ri ke ja tũ nĩgtĩ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Kuty ki kurã mré tóg prẽr tĩgtĩ, vẽnh kej ki. Pãró ẽn ki pó génh kỹ tóg vẽsãnh tĩgtĩ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Ti tỹ kuvar há tá Jesus ve kỹ tóg ti to vẽnhvãg tĩ mũ, kỹ tóg ti krẽm grĩnh ke mũ.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Jamã hár(a) tóg prẽr mũ, kỹ tóg: “!..ã isỹ hẽ ri kenh mũ, Jesus'..!” he mũ, “!..kynhmỹ Topẽ kósin'..!” he tóg. “!..Ã mỹ sóg to vĩnh mũ, ã tỹ inh vóg kónãn tũ nĩn jé, kỹ Topẽ vỹ inh vĩ mẽg mo..!” he tóg.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Hã ra Jesus tóg ti mỹ: “ti tovãnh ra, Nén-Kórég',” he ja nĩ.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Kỹ Jesus tóg ti mỹ: “ã jyjy hẽ ri ke tĩ,” he mũ. Kỹ tóg: “Mil,” he mũ. “E tãvĩ ẽg nỹtĩ,” he tóg, Nén-Kórég ti.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kỹ tóg to vĩ', to vĩ', he mũ, Jesus tỹ ẽmã ẽn ki ti kutẽm tũ nĩ jé.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Hã ra ag mẽg tỹ porco ag tóg jẽg nỹtĩ, pãnónh ẽn kri.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Kỹ Nén-Kórég ag tóg Jesus mỹ: “ag mẽg to ẽg jẽgnẽ, ẽg tỹ ag kãki ge jé,” he mũ.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Kỹ tóg ag mỹ: “hej,” he mũ. Kỹ Nén-Kórég ag tóg ẽn ti tovãnh mũ sir, porco ag ki ge ag tóg mũ sir. Kỹ ag tóg re mũ sir, porco ag. Rán ki ag tóg re mũ, kỹ ag tóg nỹgnỹr kãn mũ sir, goj nig ki. Kãgter kãn ag tóg mũ. Porco tỹ mil régre ag vẽ, hỹn.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Kỹ porco ki rĩr tĩ ag tóg sir pétẽ mũ, cidade ra. Tá ag tóg kãmén kãn mũ, Nén-Kórég tỹ jagrẽ ja ẽn ti. Kỹ ag tóg Jesus to mũ kãn mũ sir, nén ẽn ve jé.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jesus tá ag tóg junjun mũ sir, kỹ ag tóg ũn jagrẽ kórég ja ẽn vég mũ, kur tu kỹ. Krĩ há' he tóg mũ, ũ tỹ mil tỹ jagrẽ kórég ja ẽn ti. Kỹ ag fe tóg jũrũn ke mũ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Kỹ ũ tỹ vég mũ ag tóg kãmén mũ sir ag mỹ Ũn jagrẽ kórég ja ti, porco ag.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Hã kỹ ag tóg Jesus mỹ to vĩ mũ, ti tỹ tá kutẽ jé, ag rã hã nĩ tũ nĩ jé.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Ti tỹ canoa kãki rã kỹ ũn jagrẽ kórég ja tóg: “nhỹ ã mré tĩg mũ,” he mũ, Jesus mỹ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Hã ra tóg ti mỹ nenh. “Ha tĩg, ã ĩn ra, ã tỹ ã mré ke ag mré nĩ jé,” he tóg ti mỹ. “Ag mỹ kãmén nĩ, ẽg jóg mág tỹ ã tỹ há' he mũ ti, ti tỹ ã jagãgtãn mũ ti,” he tóg ti mỹ.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Kỹ tóg tĩ mũ. Ẽmã tỹ 10 (ke) ki ga tá tóg kãmén mũ, Jesus tỹ ã tỹ há' he ti. Kỹ tóg ag kar mỹ e tĩ.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Kỹ Jesus tóg kafã ra tĩg mãn mũ, canoa kãmĩ. Kỹ vẽnh e tóg ti jo vẽnh mãn mũ. Hã ra tóg goj nig fyr tá jẽ nĩ.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Kỹ ũ tóg kãtĩ mũ, ti jiji hã vỹ: Jairo, he mũ. Judeu ag vẽnh kanhrãn jafã to tóg tỹ pã'i nĩ. Ti tỹ Jesus ve kỹ tóg ti krẽm mũg ke mũ.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Ti mỹ tóg: “inh kósin sĩ fi vỹ tũg sór mũ,” he mũ. “Kunĩg, ã tỹ ã nĩgé tỹ fi mẽ jé, fi tỹ há' he jé, fi kren jé,” he tóg.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Kỹ tóg ti mré tĩ mũ. Hã ra ũn e ag tóg ti nón mũ kỹ ti kutãn mũ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Jo ũn tỹtá ũ fi tóg tá nĩgtĩ. Kyvénh krỹg tũ han kỹ fi tóg nĩ, prỹg tỹ 12 (ke) ki.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Médico ag tỹ fi vẽsỹrénh mág han, to fi tóg ã tỹ nén vãm kãn, hã ra fi tóg há' he tũ nĩ, ke han han fi tóg.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Hã ra fi tóg Jesus kãme mẽ ja nĩgtĩ, kỹ fi tóg vẽnh e kãmĩ tĩg kỹ ti nón ti kur mẽg mũ sir.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 “Sỹ hẽn ri ke mũn ti kur mẽ kỹ inh hỹn han mũ,” he fi tóg.
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Fi tỹ ti kur mẽ kỹ fi kyvénh tóg gym ke mũ sir vãhã, kỹ fi tóg ki kanhró nĩ, fi kaga tỹ há' he ẽn ki.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Hã ra Jesus tóg ã fe tỹ ki kanhró nĩ, ã jykre kutẽ ẽn ki. Kỹ tóg vẽnh e kãki vĩrĩn ke mũ sir. “Ũ nỹ inh kur mẽ'?” he tóg.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Kỹ ti mré mũ tĩ ag tóg ti mỹ: “vẽnh kar tỹ ã kutãn vẽ,” he mũ. “Jo ã tóg: ũ nỹ inh kur mẽ? he mũ,” he ag tóg ti mỹ.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Kỹ tóg tãmĩ ẽvãnh mũ, ũ tỹ ã mẽg mũ fi ve jé.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Hã ra ũn tỹtá fi tóg ki kanhró nĩ, fi han mũn ki. Kỹ fi tóg kamẽg kỹ, jũrũn ke kỹ mũg ke mũ, ti krẽm. Kỹ fi tóg ti mỹ kãmén kãn mũ sir.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Hã ra tóg fi mỹ: “inh kósin,” he mũ. “Ã tỹ inh ki rã kỹ ã tóg há' hé,” he tóg. “Ha tĩg, jatun mỹ, ã han vẽ ha,” he tóg, fi mỹ.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Ti tỹ ver fi mré vẽmén jẽ ra ũ ag tóg tá junjun mũ, pã'i tỹ Jairo ẽn ĩn tá. “Ã kósin fi vỹ hur ter,” he ag tóg. “Tũg ja fi tóg nĩ ha,” he ag tóg. “Hã kỹ ti mỹ: kunĩg, he mãn tũg nĩ, ti kutãn mãn tũg nĩ,” he ag tóg, Jairon mỹ.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Hã ra Jesus tóg mẽg mũ, kỹ tóg: “kamẽg tũg nĩ, inh vĩ hã kri nĩmnĩ,” he mũ, pã'i ẽn mỹ.
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Kỹ tóg ũn e ag tỹ ti ĩn ra mũ kamẽg. “Pedro vỹ tĩg mũ inh mré, Tiago ke gé,” he tóg, “Tiago jãvy tỹ João ke gé,” he tóg.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ag tỹ Jairo ĩn tá junjun mũ ra Jesus tóg vẽnh e vég mũ sir, kygfỹ mũ fag, vẽsỹrénh jagy han mũ fag.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Kỹ tóg kã rã kỹ fag mỹ: “ãjag tỹ ne jé kygfỹ nẽ, ãjag tỹ ne jé vẽsỹrénh nẽ?” he mũ. “Ter tũ fi nĩ, nũr fi nỹ nĩ,” he tóg.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Hã ra fag tóg ti nyg mũ. Hã ra tóg fag pan mũ sir, kỹ tóg fi panh mré, fi mỹnh fi mré fi venh tĩ mũ, ti mré kãmũ mũ ag mré.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Fi nĩgé kãgmĩ kỹ tóg fi mỹ: “talitá cumi,” he mũ. Ẽg vĩ ki ke vẽ, hã vỹ: nĩ ra, jỹ, he mũ.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Kỹ vãhã gĩr fi tóg nĩ mũ sir, kánẽ tĩ fi nĩ sir. Kri prỹg tỹ 12 (ke) fi nĩ. Kỹ tóg ag mỹ e tãvĩ tĩ.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Hã ra tóg ag mỹ vĩ tar han, ag tỹ ũ mỹ tó tũg jé. “Ha fi mỹ vẽjẽn ven,” he tóg. Hã ra tóg fi ter kỹ nỹ ra fi rĩn mãn.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.