Lucas 24
Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs NAA
1 Kỹ semana kurã ve tóg tá krỹg mũ sir. Kỹ fag tóg kusã pẽ ki ti kej tá venh mũ mũ. Vẽser ger há han jafã ẽn ma fag tóg mũ mũ, fag tỹ han ja ẽn ti, ti kej ra mũn kỹ.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Hã ra pó ẽn tỹ ti kej nĩfénh kã nĩ ẽn vỹ kunũnh kỹ nĩ nĩ. Hã vég fag tóg mũ.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Kỹ fag tóg ti kej tá junjun kỹ ra ge mũ, hã ra fag tóg vég tũ nĩ, vẽser ti, Jesus ti, ẽg Senhor ti.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Kỹ tóg fag fe kaj tĩ sir, fag tỹ ti vég tũ nĩn kỹ. Kỹ vãhã ũn régre ag vỹ kãge mũ, kur kupri rĩnh kỹ, kur kókov, Topẽ tỹ jẽnẽ jafã ag.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Kỹ fag tóg kanẽ junjur mũ sir, kỹ fag tóg ẽprã ẽvãnh mũ. Hã ra ag tóg fag mỹ: “ãjag ne tóg vẽser jãvãnh mũ', ti rĩr ja (hã) ra',” he mũ.
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 “Ki ti tũ nĩ, rĩr ti jẽ ha. Hã kỹ tóg ãjag mỹ tó ja nĩgtĩ, ãjag tỹ Galiléia tá nỹtĩ ẽn kã.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Kỹ tóg ãjag mỹ: “ẽprã ke fi kósin ẽn fẽg jé ag tóg ke mũ, ũ tỹ Topẽ vĩ mranh tĩ ag mỹ,” he ja nĩ. “Ka to ag ti sanh ke mũ, hã ra tóg kurã tãgtũ ki rĩr mãn ke mũ,” he ja tóg nĩgtĩ, Jesus ti, vẽso,” he ag tóg mũ, Topẽ tỹ jẽnẽ jafã ag.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Kỹ fag tóg Jesus tỹ nén tó ja ẽn mĩ ẽkrén mãn mũ sir.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Kỹ fag vỹ ti kej tá kãpa kỹ mũ mũ sir, ũ tỹ 11 (ke) ag mỹ tó jé, ti mré mũ tĩ kar ag mỹ ke gé.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Maria Madalena fi vẽ, kar kỹ Joana fi ke gé, Maria ũ fi ke gé, Tiago mỹnh tag fi, ũ fag ke gé, fag mré. Fag hã ne Jesus tỹ ũn vin mũ ag mỹ kãmén mũ, apóstolo ag mỹ.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Hã ra tóg ag mỹ tỹ vẽnh ó nỹ ve nĩ, hã kỹ ag tóg kri fi ja tũ nĩgtĩ, fag vĩn kri.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Kỹ Pedro vỹ jẽ kỹ ti kej ra vẽnh vãg tĩ mũ. Pãnh ke tóg, kỹ tóg ki ẽvãnh mũ, kỹ tóg ti kur tãvĩ vég mũ sir, ti pãg ja ti. Kỹ tóg ti mỹ e tĩ. Ti tỹ to jykrén tũ tóg tĩ sir. Kỹ tóg tĩg mãn mũ.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Kỹ vãhã ag kã ũ ag tóg mũ mũ, kurã ẽn kã, ũn régre ag. Ẽmã sĩ ra ag tóg mũ mũ. Jerusalém tán kakó nĩ, 10 (ke) quilômetros hỹn. Ẽmã ẽn jyjyn hã vỹ: Emaús, he mũ.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Ag mũn kỹ ag tóg jagnẽ mré vẽmén mũ sir, ãjag tỹ nén ve ja kar ẽn to.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Ag tỹ vẽmén nỹtĩ ra, ag tỹ jagnẽ mré tỹ vẽmén mág han nỹtĩ ra Jesus tóg ag tá jun kỹ ag mré tĩ mũ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Hã ra ag tóg ti ki kagtĩg mũ, ag tỹ ti vég mũ (hã) ra.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Kỹ Jesus tóg ag mỹ: “ãjag tỹ ne tó nẽ?” he mũ. “Vẽmén mág ãjag tóg mũ nĩ,” he tóg. Kỹ ag tóg krỹg he mũ sir, ve ũ han ag tóg mũ, ãjag fe kaj tugnĩn.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Kỹ ũ tóg ti mỹ tó mũ. Cleopas he mũ ẽn tóg ti mỹ: “kỹ ã mỹ mẽg tũ?” he mũ. “Ũ tỹ festa venh kãmũ ja ag vỹ mẽ kãn. Ã hã mỹ ã pir mỹ mẽg tũ, ẽg tỹ nén ve ja ti, ã tỹ Jerusalém kã nĩ (hã) ra?” he tóg ti mỹ.
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Kỹ tóg ag mỹ: “ne nẽ?” he mũ. Kỹ ag tóg ti mỹ: “Jesus ti,” he mũ. “Nazaré tá ke vẽ. Topẽ vĩ tó tĩ vẽ. Ẽg tỹ nén han vãnh hyn han ja tóg nĩgtĩ. Topẽ vĩ tó há han ja tóg nĩgtĩ, kỹ Topẽ vỹ ti mré han tĩ, milagre kar ti. Kỹ povo kar ag vỹ vég tĩ, kỹ tóg ẽg kar mỹ e tĩ.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Kỹ Topẽ tũ ki rĩr tĩ ag vỹ ti fẽg, ẽg pã'i kar ag, fóg tỹ pã'i tỹ ti tén jé, cruz to ti sa jé, hã kỹ tóg tũg mũ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ẽg tỹ ti ve kỹ ẽg tóg ti to: “ti hỹn ẽg povo tỹ Israel ag krenkren han ke mũ,” he mũ vẽ. Hã ra tóg ter ja nĩ. Ũri tóg kurã tãgtũ han, ti ter kri,” he ag tóg, Jesus mỹ.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 “Kỹ ẽg kã ũ fag vỹ ẽg mỹ nén ũ tó gé, kỹ tóg ẽg mỹ e tĩ gé. Kusã pẽ ki fag tóg ti kej ra mũjẽg.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Hã ra fag ti vég tũ nĩ, ti tỹ tá nỹ tũ nĩn kỹ. Kỹ fag tóg: “nén nẽ ve ẽg,” he mũ gé. Topẽ tỹ jẽnẽ jafã nẽji, kỹ tóg nẽji fag mỹ: “rĩr ti jẽ nĩ,” hé.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Kỹ ẽg kã ũ ag vỹ ra mũ mũ, ti kej ra, kỹ ag tóg vég mũ gé, fag tỹ nén tó ja ti. Hã ra ag tóg ti vég tũ pẽ nĩ,” he ag tóg, Jesus mỹ, ag tỹ ti ki kagtĩg nỹtĩn kỹ.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Kỹ ũ tỹ ag mré tĩ mũ ẽn tóg ag mỹ: “ãjag tỹ ne jé vãsỹ Topẽ vĩ tó tĩ ag vĩ kri fi ja tũ nĩ nẽ?” he mũ. “Krĩ tũ ãjag nỹtĩ, to jykrén há han tũ ãjag tóg nỹtĩ,” he tóg.
25 Então ele lhes disse:
26 “Cristo vẽsỹrénh ke vẽ, vẽsỹrénh kar kỹ tóg tỹ ũn mág nĩnh mũ vãhã,” he tóg.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Kỹ tóg ag mỹ vẽnh rá kãmén kãn mũ sir, Moisés tỹ rá ti, Topẽ vĩ tó tĩ ag kar tỹ rá ti, ag tỹ Jesus to rán ja ti.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Ag mỹ kãmén tĩ ki tóg ẽmã ẽn tá jun mũ sir. Ag mré tá jun kỹ tóg mã ra tĩg mũ ve nĩ.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Kỹ ag tóg ti kógfyn mũ sir, kỹ ag tóg: “ẽg mré nĩ,” he mũ. “Rãké tóg nỹ ha, kutyg ke rã tóg nỹ ha,” he ag tóg mũ sir. Kỹ tóg ag mré kãra rã mũ, ag mré nĩ jé.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Kỹ tóg ag mré jẽn ke mũ gé sir. Ag mré jẽn ke kỹ tóg pão mãg mũ, ẽmĩ ti. Kỹ tóg Topẽ mré vĩ mũ, kar tóg kupãn kỹ tỹ vẽnh ken mũ.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Kỹ ag tóg ti ki kanhrãn mũ sir vãhã. Ti ve há han ag tóg mũ sir. Hã ra tóg ki tũ nĩ ha, ti ve mãn tũ ag tóg nĩ sir.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Kỹ ag tóg jagnẽ mỹ: “ti tỹ ẽg mré vẽmén kỹ tóg ẽg fe ki rã,” he mũ. “Ẽg mỹ tóg ã to rán ja ẽn kãmén kãn, ẽg mũn kỹ. Hã ja vẽ,” he ag tóg mũ jagnẽ mỹ.
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Kỹ ag tóg vẽsỹmér Jerusalém ra vỹnvỹn ke mũ sir. Tá ag tóg ũ tỹ 11 (ke) ag vég mũ, ag mré ke ũ ag mré hã.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Hã ra ẽn ag tóg ag mỹ: “ẽg Senhor vỹ rĩr mãn,” he vén mũ. “Simão Pedro mỹ tóg vẽnh ven, mỹr, ha mẽ,” he ag tóg mũ sir.
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Kỹ ag tóg ag mỹ: “hỹ, ti ve ẽg ke gé,” he mũ gé. Kỹ ag tóg ag mỹ ãjag tỹ nén ve ja ẽn tó mũ sir, ag tỹ ãjag mũ ki ti ve ja ti, ti tỹ ag mỹ ẽmĩ kupãn ja ti ke gé. “Hã ki ẽg tóg ti ki kanhró nỹtĩ, ẽmĩ kupãn ja ki,” he ag tóg mũ.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Ag tỹ ver tỹ vẽmén nỹtĩ ra Jesus tóg ag mré jẽ mũ vãhã, ti tỹ hẽ tá kãrãnh ke tũ nĩ ra. Kỹ tóg ag mỹ: “mỹ sér nỹtĩmnĩ,” he mũ.
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Hã ra ag tóg jũrũnrũn ke mũ sir. Ti kamẽg ag tóg mũ. “Vẽnh kuprĩg hỹn,” he ag tóg mũ, Jesus to.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Kỹ tóg ag mỹ: “ãjag ne tóg jũrũnrũn ke mũ',” he mũ. Ãjag tỹ ne jé: “vẽnh kuprĩg hỹn,” he nẽ?” he tóg.
38 Mas ele lhes disse:
39 “Inh nĩgé ve ra, inh pẽn ve ra, inh hã vẽ,” he tóg. “Inh mẽgmẽ ra, ve há han ra. Vẽnh kuprĩg pi(jé) fár nĩ', ti pi(jé) kuka nĩ'. Inh fár ve ra, inh kuka ti,” he tóg.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Vĩ kỹ tóg ag mỹ ã nĩgé ven mũ, ã pẽn ke gé.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Hã ra tóg ver ag mỹ e tĩ, ag fe tỹ mrin ke pẽ han kỹ, kỹ tóg ver ag tỹ ki kagtĩg tĩ. Hã kỹ tóg ag mỹ: “mỹ ki vẽjẽn tũ?” he mũ.
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Kỹ ag tóg ti mỹ pirã nĩm mũ, mỹg mré.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Kỹ tóg mãn kỹ ko mũ, ag rĩnve.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Kỹ tóg ag mỹ: “hã tó ja inh nĩ, ãjag mỹ, iser to hã, isỹ ãjag mré nĩgnĩn kã,” he mũ. “Vãhã sóg ve kãn ja nĩgtĩ, ag tỹ iso nén rán ja ti, Moisés ti, ti tỹ ãjag mỹ vẽnh jykre nĩm jan ki, kar kỹ Topẽ vĩ tó tĩ ag kar tỹ nén rán ja ki ke gé, Topẽ to jãn ki ke gé. Sỹ nén ven jan hã vẽ,” he tóg, ã mré mũ tĩ ag mỹ.
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Kỹ tóg ag mỹ kãmén há han mũ sir, hã kỹ ag tóg ti to nén rán ja ki kanhrãn kãn mũ sir, to jykrén há han ag tóg mũ sir, ti tỹ ag nĩgrẽg róm kỹ.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Kỹ tóg ag mỹ: “tag vỹ rán kỹ nĩ, ha mẽ,” he mũ. “Hã kỹ Cristo vỹ vẽsỹrénh, kỹ tóg rĩr mãn gé, ã ter kar kỹ, kurã tãgtũ tũg kỹ. Tag ve kãn sóg huri,” he tóg.
46 E disse-lhes:
47 “Kỹ tóg rán kỹ nĩ gé, ũ ag tỹ vẽnh kar mỹ inh kãmén ke ti. Inh jijin tó jé ag tóg ke mũ, ag tỹ vẽnh kar mỹ: “ãjag jykre si tovãnh ra,” henh ken kỹ, ũ tỹ inh vĩ tó tĩ ag. “Tovãnh kỹ Topẽ tóg ãjag mỹ vẽnh pãte fón ke mũ, ãjag tỹ ti vĩ mranh ja ti,” he jé ag tóg ke gé. Povo kar mỹ ag tóg tónh ke mũ, hã ra ag tóg tag ki tó vén ke mũ, Jerusalém ki. Ãjag to ken hã vẽ. Inh kãmén jé ãjag tóg ke mũ.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ve kãn ãjag tóg mỹr, hã kỹ ãjag tóg tónh ke mũ.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ha mẽ, inh panh vỹ ãjag mỹ nén ũ tó ja nĩ, ãjag tỹ venh ken jé. Ẽn jẽnẽ jé sóg ke mũ ãjag mỹ. Hã kỹ tag ki nỹtĩmnĩ ver, cidade tỹ Jerusalém tag ki. Hẽn ra mũ tũg nĩ. Vãhã ãjag tóg venh ke mũ, inh panh tỹ ãjag mỹ ũn tó ja ti, hã vỹ: ti kuprĩg, he mũ. Kanhkã tá tóg kãtĩg ke mũ, ũ tỹ ãjag tar han ke ti,” he tóg, Jesus ti.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Kỹ tóg ag jãmĩ tĩ mũ, ẽmã tỹ Betânia ra. Tá tóg ã nĩgé tỹ ag kri ven mũ. Kỹ tóg ag mỹ vĩ há han mũ sir.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Ag mỹ vĩ há han kỹ tóg ag ré kỹ tĩ mũ, kanhkã ra tãpry tóg mũ.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Kỹ ag tóg ti to: “Topẽ vỹ tỹ ti nĩ,” he mũ sir. Kỹ ag tóg Jerusalém ra kãmũ mãn mũ, vẽsỹkã. Ag mỹ tóg sér pẽ tĩ vãhã.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Kurã kar ki ag tóg Topẽ jo ĩn ra mũ tĩ, tá Topẽ to vĩ há han jé, ti mỹ nén ũ há kar tó jé, ti tỹ ag mỹ sér tĩn kỹ.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.