João 13

Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hã ra festa tỹ Páscoa vỹ kakó tãvĩ tĩ sir, hã ra tóg tá krỹg tũ nĩ ver. Kỹ Jesus vỹ ki kanhró nĩ, ti tỹ ũri ter ke ẽn ti. Ti kurã vỹ jun ja nĩ, ti tỹ ã panh ra tĩg jé. Ã mré mũ tĩ ag to tóg há tãvĩ ja nĩgtĩ, ag tỹ tỹ ti tũ nỹtĩn kỹ. Kỹ tóg ã ter ke kurã ẽn kã ag to há tãvĩ nĩ gé, tag ki, ẽprã, ti mré mũ tĩ ag to.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Kỹ tóg rãkãnh kỹ ag mré jẽg mũ. Hã ra Japo vỹ Judas krĩn huri, ti tỹ pã'i ag mỹ Jesus ven tĩg jé, ag tỹ ti se jé. Judas Iscariotes ẽn vẽ, Simão kósin ẽn.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Hã ra Jesus tóg ki kanhró nĩ, ã tỹ Topẽ tá kãtĩg ja ẽn ki, kỹ tóg ki kanhró nĩ gé, ã tỹ ra tĩg mãn ken ki. Kỹ Topẽ tóg ti tar han mũ gé, ti tỹ nén ũ kar ki ag mỹ tỹ ũn mág jẽ jé. Ẽn ki kanhró tóg nĩ gé, Jesus ti.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Tag kar to jykrén kỹ tóg vãhã jẽgnẽ mũ sir, jẽn kar kỹ. Jẽgnẽ kỹ tóg ã capa kunũnh kỹ vẽnh pẽfĩ jafã tỹ vẽnh pẽfĩg mũ.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Goj tỹ tóg pénky kãki kujẽg mũ, kỹ tóg ã mré mũ tĩ ag pẽn kugpég mũ. Vẽnh pẽfĩ jafã ẽn tỹ tóg ag pẽn kykũg mũ.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Kỹ tóg Simão Pedro tá jun mũ gé, ti pẽn kugpe jé. Hã ra Pedro tóg ti mỹ: ã pi(jé) inh pẽn kugpenh ke mũ',” he mũ.
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Hã ra Jesus tóg ti mỹ: “ã pi(jé) ki kanhró nĩ', sỹ ã mỹ nén han mũ ti',” he mũ. “Kar kỹ ã tóg kejẽn to jykrén ke mũ,” he tóg.
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Hã ra Pedro tóg ti mỹ: “vó,” he mãn mũ. “Inh pẽn kugpenh ke tũ ã tóg nĩ,” he tóg. Kỹ Jesus tóg ti mỹ: “isỹ ã pẽn kupég tũ nĩn kỹ ã tóg tỹ isũ tũ nĩnh ke mũ,” he mũ.
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Kỹ Pedro tóg ti mỹ: “inh kupe kãn nĩ, ge kỹ, inh pẽn, inh krĩ, inh nĩgé ke gé,” he mũ.
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Hã ra Jesus tóg ti mỹ: “mro ã huri,” he mũ. “Ã mro kar kỹ sóg ã pẽn hã kugpenh ke mũ. Jãnhkri ã nĩ, ã mro kar kỹ. Jãnhkri ãjag nỹtĩ, hã ra ãjag kãmĩ ũn pir vỹ jãnhkri tũ nĩ,” he tóg, Jesus ti.
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Ũ tỹ pã'i ag mỹ ã ven ke mũ ẽn ki kanhró tóg nĩ, Jesus ti, hã kỹ tóg ag mỹ: “ãjag kãmĩ ũn pir vỹ jãnhkri tũ nĩ,” he mũ.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Kỹ tóg ag pẽn kugpe kãn mũ. Ag pẽn kugpe kar kỹ tóg ã kur rĩnh mãn mũ, kỹ tóg nĩ mãn mũ. Kỹ tóg ag mỹ: “ãjag mỹ sỹ nén han ja ki kanhró nỹtĩ?” he mũ.
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 “Iso ãjag tóg: Senhor, he tĩ. Tó há han ãjag tĩ. Tỹ sóg ãjag Senhor nĩ.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Kỹ sóg tỹ ãjag professor nĩ gé. Hã ra sóg ãjag pẽn kugpé. Hã kỹ tóg há tĩ, ãjag tỹ jagnẽ mỹ jagnẽ pẽn kugpe kỹ, inh ri ke han kỹ.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Sỹ ãjag kanhrãn sór vẽ, hã kỹ sóg ãjag mỹ ãjag pẽn kugpé. Inh ri ke han nĩ.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Ki hã sóg tó mũ, hã kỹ sóg ke mũ. Ẽg camarada pi(jé) ãjag patrão kãfór nỹtĩ'. Kỹ ẽg tỹ ũ jẽnẽn kỹ tóg ũ tỹ ti jẽnẽg mũ ẽn kãfór tũ nĩ gé.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Tag ki kanhró ãjag nỹtĩ, kỹ tóg há tĩ, ãjag tỹ inh ri ke han kỹ.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Ãjag kãmĩ ũ tóg tag han ke tũ nĩ, ki kanhró sóg nĩ. Ãjag kuprẽg inh, kỹ sóg ãjag ki kanhró nĩ. Tag vỹ ãjag kãmĩ ũ to rán kỹ nĩ, ha mẽ: “ũ tỹ inh mré inh jamĩ ko mũ ẽn vỹ isovãnh ke mũ ha,” he ti nĩ, Topẽ vĩ tỹ rán kỹ nĩ ki. Isỹ tag ve jé sóg ãjag kuprẽg.
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Ũri sóg ãjag mỹ tó mũ, ti tỹ isovãnh ke to hã, ãjag tỹ ẽn ve kỹ inh ki ẽkrén' he jé. Ẽn ve kỹ inh ki ge kỹ nỹtĩmnĩ jãvo.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Ki hã sóg tó mũ, hã kỹ sóg ke mũ. Isỹ ãjag jẽgnẽnh ke vẽ. Kỹ ũ tỹ ãjag mỹ vĩ há han kỹ tóg inh mỹ vĩ há han ke mũ gé, hã ra tóg ũ tỹ inh jẽnẽg mũ ẽn mỹ vĩ há han ke mũ gé, ãjag mỹ vĩ há han kỹ,” he tóg, Jesus ti, ti mré mũ tĩ ag mỹ.
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Jesus tỹ tag tó kar kỹ tóg ti mỹ e tĩ. Krĩ kufy jagy ti nĩ, kỹ tóg ã mré mũ tĩ ag mỹ: “ki hã sóg tó mũ, hã kỹ sóg ke mũ,” he mũ. “Ãjag kãmĩ ũ vỹ pã'i ag mỹ inh ven ke mũ,” he tóg.
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Kỹ tóg ag mỹ e tĩ. Ki kagtĩg ag nỹtĩ, kỹ ag tóg véké jagnẽ ki ẽvãnh mũ.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Hã ra ũ tóg Jesus rã hã nĩ nĩ, ẽn kã, ti tỹ ti to há nĩn kỹ.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Kỹ Pedro tóg ti mỹ ã nĩgé ven mũ, kỹ tóg ti mỹ: “ti ki jẽmẽ há han,” he mũ, ũ tỹ Jesus rã hã nĩ ẽn mỹ.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Kỹ tóg ti to grẽn ke kỹ ti mỹ: “Senhor,” he mũ. “Ũ tỹ hẽ nẽ?” he tóg ti mỹ.
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Kỹ Jesus tóg ti mỹ: “ẽmĩ tỹ sóg ti kume kã tỹ pun ke mũ,” he mũ, “kỹ sóg ti mỹ nĩm ke mũ sir. Ẽn hã vẽ,” he tóg mũ, Jesus ti. Tag tó kỹ tóg ẽmĩ mãg mũ, kỹ tóg ti kume kã tỹ pun ke mũ sir, kỹ tóg Judas mỹ nĩm mũ, Simão Iscariotes kósin ẽn mỹ.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Kỹ Judas tóg ko mũ. Ti tỹ ko kar mũ ra vẽsỹmér Satanás tóg ti kãra rã ja nĩ sir. Kỹ Jesus tóg ti mỹ: “ã tỹ nén han sór mũ ẽn han tĩg nĩ, to fũrũn nĩ,” he mũ.
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Hã ra ũ ag tóg ki kagtĩg nỹtĩ, Jesus tỹ ti mỹ nén tó mũ ẽn ki.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Judas vỹ ag jãnkamy ki rĩr tĩ. Hã kỹ ag kãmĩ ũ tóg: “ti hỹn ti mỹ: “ẽg mỹ festa to compra ũ han tĩg,” he sór mũ, ke tũ nĩ kỹ ti tỹ ũn jagãgtar ag mỹ nén ũ nĩm ke hỹn,” he ag tóg mũ.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Hã ra Judas tóg ẽmĩ ẽn ko kar kỹ (tóg) króm ke kãkutẽ mũ, re ra. Hã ra tóg kuty nỹ.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Judas tĩg kar kỹ Jesus tóg ã mré mũ tĩ ag mỹ: “vãhã tóg vẽnh ven ke mũ, isỹ tỹ ũn mág nĩ ti,” he mũ. “Tỹ sóg ẽprã ke fi kósin nĩ. Hã ra sóg vẽnh kar mỹ Topẽ tỹ tỹ ũn mág nĩ tag ven ke mũ gé.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Isỹ vẽnh kar mỹ Topẽ tỹ tỹ ũn mág nĩ ven kỹ Topẽ tóg vẽnh kar mỹ ven ke mũ gé, isỹ tỹ ũn mág nĩ ti. Vẽsỹmér tóg tag han ke mũ, Topẽ ti, ha vemnĩ,” he tóg, Jesus ti.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 “Inh jãvy', ãjag mré sóg nĩ sĩ pẽ han mũ ver,” he tóg. “Inh jãvãnh jé ãjag tóg ke mũ, hã ra ãjag tóg inh venh ke tũ nĩ. Tag tó inh, Judeu ag mỹ, hã ra sóg ãjag mỹ tag hã tó mũ gé, hã vỹ: ãjag pi(jé) isỹ hẽn ra tĩg ke mũ ẽn ki kanhró nỹtĩ', he mũ.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Kỹ sóg ãjag mỹ vẽnh jykre tãg nĩm sór mũ, hã vỹ: jagnẽ to há tãvĩ nỹtĩmnĩ, he mũ. Ãjag to há tãvĩ sóg nĩ gé. Tag ri ke han nĩ, jagnẽ mỹ. Vẽnh jykre tãg hã vẽ.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Ãjag tỹ jagnẽ to há nỹtĩn kỹ vẽnh kar vỹ ãjag jykre ki kanhrãn ke mũ. “Ti mré ke vỹ tỹ ag nỹtĩ,” he jé ag tóg ke mũ ãjag to, ag tỹ ãjag jykre há ve kỹ,” he tóg, Jesus ti.
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Kỹ Simão Pedro tóg Jesus mỹ: “Senhor,” he mũ. “Ã tỹ hẽ ra tĩg sór nẽ?” he tóg. Kỹ Jesus tóg: “ẽn ra ã tĩg ke tũ nĩ ver, inh mré,” he mũ. “Kar kỹ ã tóg kejẽn ẽn ra tĩg ke mũ gé, inh nón,” he tóg.
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Kỹ Pedro tóg ti mỹ: “isỹ ã mré tĩg há tóg tĩ,” he mũ. “Isỹ ã tugrĩn ter ken kỹ tóg inh mỹ tỹ nén ũ tũ tĩnh mũ,” he tóg.
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Hã ra Jesus tóg ti mỹ: “vó,” he mũ. “Ũri ã tóg ón kỹ iso: “ti ki kagtĩg sóg nĩ,” henh ke mũ. “Ti ki kagtĩg sóg nĩ,” he tãgtũ han jé ã tóg ke mũ, galo kynkyr to hã. Ki hã sóg tó mũ, ha vemnĩ,” he tóg, Jesus ti. Ti tỹ Pedro mỹ tón hã vẽ.
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.