João 13

Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hã ra festa tỹ Páscoa vỹ kakó tãvĩ tĩ sir, hã ra tóg tá krỹg tũ nĩ ver. Kỹ Jesus vỹ ki kanhró nĩ, ti tỹ ũri ter ke ẽn ti. Ti kurã vỹ jun ja nĩ, ti tỹ ã panh ra tĩg jé. Ã mré mũ tĩ ag to tóg há tãvĩ ja nĩgtĩ, ag tỹ tỹ ti tũ nỹtĩn kỹ. Kỹ tóg ã ter ke kurã ẽn kã ag to há tãvĩ nĩ gé, tag ki, ẽprã, ti mré mũ tĩ ag to.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Kỹ tóg rãkãnh kỹ ag mré jẽg mũ. Hã ra Japo vỹ Judas krĩn huri, ti tỹ pã'i ag mỹ Jesus ven tĩg jé, ag tỹ ti se jé. Judas Iscariotes ẽn vẽ, Simão kósin ẽn.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Hã ra Jesus tóg ki kanhró nĩ, ã tỹ Topẽ tá kãtĩg ja ẽn ki, kỹ tóg ki kanhró nĩ gé, ã tỹ ra tĩg mãn ken ki. Kỹ Topẽ tóg ti tar han mũ gé, ti tỹ nén ũ kar ki ag mỹ tỹ ũn mág jẽ jé. Ẽn ki kanhró tóg nĩ gé, Jesus ti.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Tag kar to jykrén kỹ tóg vãhã jẽgnẽ mũ sir, jẽn kar kỹ. Jẽgnẽ kỹ tóg ã capa kunũnh kỹ vẽnh pẽfĩ jafã tỹ vẽnh pẽfĩg mũ.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Goj tỹ tóg pénky kãki kujẽg mũ, kỹ tóg ã mré mũ tĩ ag pẽn kugpég mũ. Vẽnh pẽfĩ jafã ẽn tỹ tóg ag pẽn kykũg mũ.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Kỹ tóg Simão Pedro tá jun mũ gé, ti pẽn kugpe jé. Hã ra Pedro tóg ti mỹ: ã pi(jé) inh pẽn kugpenh ke mũ',” he mũ.
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Hã ra Jesus tóg ti mỹ: “ã pi(jé) ki kanhró nĩ', sỹ ã mỹ nén han mũ ti',” he mũ. “Kar kỹ ã tóg kejẽn to jykrén ke mũ,” he tóg.
7 Jesus respondeu:
8 Hã ra Pedro tóg ti mỹ: “vó,” he mãn mũ. “Inh pẽn kugpenh ke tũ ã tóg nĩ,” he tóg. Kỹ Jesus tóg ti mỹ: “isỹ ã pẽn kupég tũ nĩn kỹ ã tóg tỹ isũ tũ nĩnh ke mũ,” he mũ.
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Kỹ Pedro tóg ti mỹ: “inh kupe kãn nĩ, ge kỹ, inh pẽn, inh krĩ, inh nĩgé ke gé,” he mũ.
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Hã ra Jesus tóg ti mỹ: “mro ã huri,” he mũ. “Ã mro kar kỹ sóg ã pẽn hã kugpenh ke mũ. Jãnhkri ã nĩ, ã mro kar kỹ. Jãnhkri ãjag nỹtĩ, hã ra ãjag kãmĩ ũn pir vỹ jãnhkri tũ nĩ,” he tóg, Jesus ti.
10 Aí Jesus disse:
11 Ũ tỹ pã'i ag mỹ ã ven ke mũ ẽn ki kanhró tóg nĩ, Jesus ti, hã kỹ tóg ag mỹ: “ãjag kãmĩ ũn pir vỹ jãnhkri tũ nĩ,” he mũ.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Kỹ tóg ag pẽn kugpe kãn mũ. Ag pẽn kugpe kar kỹ tóg ã kur rĩnh mãn mũ, kỹ tóg nĩ mãn mũ. Kỹ tóg ag mỹ: “ãjag mỹ sỹ nén han ja ki kanhró nỹtĩ?” he mũ.
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 “Iso ãjag tóg: Senhor, he tĩ. Tó há han ãjag tĩ. Tỹ sóg ãjag Senhor nĩ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Kỹ sóg tỹ ãjag professor nĩ gé. Hã ra sóg ãjag pẽn kugpé. Hã kỹ tóg há tĩ, ãjag tỹ jagnẽ mỹ jagnẽ pẽn kugpe kỹ, inh ri ke han kỹ.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Sỹ ãjag kanhrãn sór vẽ, hã kỹ sóg ãjag mỹ ãjag pẽn kugpé. Inh ri ke han nĩ.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Ki hã sóg tó mũ, hã kỹ sóg ke mũ. Ẽg camarada pi(jé) ãjag patrão kãfór nỹtĩ'. Kỹ ẽg tỹ ũ jẽnẽn kỹ tóg ũ tỹ ti jẽnẽg mũ ẽn kãfór tũ nĩ gé.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Tag ki kanhró ãjag nỹtĩ, kỹ tóg há tĩ, ãjag tỹ inh ri ke han kỹ.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Ãjag kãmĩ ũ tóg tag han ke tũ nĩ, ki kanhró sóg nĩ. Ãjag kuprẽg inh, kỹ sóg ãjag ki kanhró nĩ. Tag vỹ ãjag kãmĩ ũ to rán kỹ nĩ, ha mẽ: “ũ tỹ inh mré inh jamĩ ko mũ ẽn vỹ isovãnh ke mũ ha,” he ti nĩ, Topẽ vĩ tỹ rán kỹ nĩ ki. Isỹ tag ve jé sóg ãjag kuprẽg.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Ũri sóg ãjag mỹ tó mũ, ti tỹ isovãnh ke to hã, ãjag tỹ ẽn ve kỹ inh ki ẽkrén' he jé. Ẽn ve kỹ inh ki ge kỹ nỹtĩmnĩ jãvo.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Ki hã sóg tó mũ, hã kỹ sóg ke mũ. Isỹ ãjag jẽgnẽnh ke vẽ. Kỹ ũ tỹ ãjag mỹ vĩ há han kỹ tóg inh mỹ vĩ há han ke mũ gé, hã ra tóg ũ tỹ inh jẽnẽg mũ ẽn mỹ vĩ há han ke mũ gé, ãjag mỹ vĩ há han kỹ,” he tóg, Jesus ti, ti mré mũ tĩ ag mỹ.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Jesus tỹ tag tó kar kỹ tóg ti mỹ e tĩ. Krĩ kufy jagy ti nĩ, kỹ tóg ã mré mũ tĩ ag mỹ: “ki hã sóg tó mũ, hã kỹ sóg ke mũ,” he mũ. “Ãjag kãmĩ ũ vỹ pã'i ag mỹ inh ven ke mũ,” he tóg.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Kỹ tóg ag mỹ e tĩ. Ki kagtĩg ag nỹtĩ, kỹ ag tóg véké jagnẽ ki ẽvãnh mũ.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Hã ra ũ tóg Jesus rã hã nĩ nĩ, ẽn kã, ti tỹ ti to há nĩn kỹ.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Kỹ Pedro tóg ti mỹ ã nĩgé ven mũ, kỹ tóg ti mỹ: “ti ki jẽmẽ há han,” he mũ, ũ tỹ Jesus rã hã nĩ ẽn mỹ.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Kỹ tóg ti to grẽn ke kỹ ti mỹ: “Senhor,” he mũ. “Ũ tỹ hẽ nẽ?” he tóg ti mỹ.
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Kỹ Jesus tóg ti mỹ: “ẽmĩ tỹ sóg ti kume kã tỹ pun ke mũ,” he mũ, “kỹ sóg ti mỹ nĩm ke mũ sir. Ẽn hã vẽ,” he tóg mũ, Jesus ti. Tag tó kỹ tóg ẽmĩ mãg mũ, kỹ tóg ti kume kã tỹ pun ke mũ sir, kỹ tóg Judas mỹ nĩm mũ, Simão Iscariotes kósin ẽn mỹ.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Kỹ Judas tóg ko mũ. Ti tỹ ko kar mũ ra vẽsỹmér Satanás tóg ti kãra rã ja nĩ sir. Kỹ Jesus tóg ti mỹ: “ã tỹ nén han sór mũ ẽn han tĩg nĩ, to fũrũn nĩ,” he mũ.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Hã ra ũ ag tóg ki kagtĩg nỹtĩ, Jesus tỹ ti mỹ nén tó mũ ẽn ki.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Judas vỹ ag jãnkamy ki rĩr tĩ. Hã kỹ ag kãmĩ ũ tóg: “ti hỹn ti mỹ: “ẽg mỹ festa to compra ũ han tĩg,” he sór mũ, ke tũ nĩ kỹ ti tỹ ũn jagãgtar ag mỹ nén ũ nĩm ke hỹn,” he ag tóg mũ.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Hã ra Judas tóg ẽmĩ ẽn ko kar kỹ (tóg) króm ke kãkutẽ mũ, re ra. Hã ra tóg kuty nỹ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Judas tĩg kar kỹ Jesus tóg ã mré mũ tĩ ag mỹ: “vãhã tóg vẽnh ven ke mũ, isỹ tỹ ũn mág nĩ ti,” he mũ. “Tỹ sóg ẽprã ke fi kósin nĩ. Hã ra sóg vẽnh kar mỹ Topẽ tỹ tỹ ũn mág nĩ tag ven ke mũ gé.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Isỹ vẽnh kar mỹ Topẽ tỹ tỹ ũn mág nĩ ven kỹ Topẽ tóg vẽnh kar mỹ ven ke mũ gé, isỹ tỹ ũn mág nĩ ti. Vẽsỹmér tóg tag han ke mũ, Topẽ ti, ha vemnĩ,” he tóg, Jesus ti.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “Inh jãvy', ãjag mré sóg nĩ sĩ pẽ han mũ ver,” he tóg. “Inh jãvãnh jé ãjag tóg ke mũ, hã ra ãjag tóg inh venh ke tũ nĩ. Tag tó inh, Judeu ag mỹ, hã ra sóg ãjag mỹ tag hã tó mũ gé, hã vỹ: ãjag pi(jé) isỹ hẽn ra tĩg ke mũ ẽn ki kanhró nỹtĩ', he mũ.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Kỹ sóg ãjag mỹ vẽnh jykre tãg nĩm sór mũ, hã vỹ: jagnẽ to há tãvĩ nỹtĩmnĩ, he mũ. Ãjag to há tãvĩ sóg nĩ gé. Tag ri ke han nĩ, jagnẽ mỹ. Vẽnh jykre tãg hã vẽ.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ãjag tỹ jagnẽ to há nỹtĩn kỹ vẽnh kar vỹ ãjag jykre ki kanhrãn ke mũ. “Ti mré ke vỹ tỹ ag nỹtĩ,” he jé ag tóg ke mũ ãjag to, ag tỹ ãjag jykre há ve kỹ,” he tóg, Jesus ti.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Kỹ Simão Pedro tóg Jesus mỹ: “Senhor,” he mũ. “Ã tỹ hẽ ra tĩg sór nẽ?” he tóg. Kỹ Jesus tóg: “ẽn ra ã tĩg ke tũ nĩ ver, inh mré,” he mũ. “Kar kỹ ã tóg kejẽn ẽn ra tĩg ke mũ gé, inh nón,” he tóg.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Kỹ Pedro tóg ti mỹ: “isỹ ã mré tĩg há tóg tĩ,” he mũ. “Isỹ ã tugrĩn ter ken kỹ tóg inh mỹ tỹ nén ũ tũ tĩnh mũ,” he tóg.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Hã ra Jesus tóg ti mỹ: “vó,” he mũ. “Ũri ã tóg ón kỹ iso: “ti ki kagtĩg sóg nĩ,” henh ke mũ. “Ti ki kagtĩg sóg nĩ,” he tãgtũ han jé ã tóg ke mũ, galo kynkyr to hã. Ki hã sóg tó mũ, ha vemnĩ,” he tóg, Jesus ti. Ti tỹ Pedro mỹ tón hã vẽ.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.