Romanos 7

SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Alahécna, héna ac ninʒu onac qesi énécmizua, ini imi héna acnéŋ kekecginaguc kecʒu ionac sac maŋgoc waŋ énécmianʒac imi ménda ninʒu?
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Embac euyaguc imi euya kekecyaguc kecanʒac nalé imuac sura igucnec sac héna acnéŋ dérécgé mianʒac. Waŋu euya humuyu eu iniŋac héna ac igucnec hulacmimia waŋanʒac.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Imuac bec, euya kerunec ic méŋ memaciguc imi embac kaiseroya ʒémimia wammac. Néŋ euya humumaciguc imi imuac héna ac igucnec hulacmimia wammac. Waŋu ic méŋ memac imi embac kaiseroya ménda wammac.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Imuac, alahécna, ini acguc Kristoac séwiguc toroqema héna acac muru unuhumumia wanʒu. Imi mia méŋ humuc igucnec ɋelima yarec iwac muru kemma neŋaŋ Anutuac niŋac wamma héla gocmia mihicŋiwiŋ niŋac imuhuc waŋ nénécmiyec.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Neŋaŋ séwininaiguc keriŋ imuaru imi képésicac siŋ héna acnéŋ héiɋeli nénécmianʒac iminéŋ séwininawac tasiaiguc ai meyu neŋaŋ imi héla gocmia humucac buŋa mihicŋiaŋiŋ.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Deguc neŋaŋ imi ɋaténénécmiyec imuac humudariŋ imuac niŋac héna ac igucnec hulac nénécmimia wanʒac, imuac niŋac neŋaŋ héna ac ooyawac haka wahalanéŋnec qahac, néŋ uŋawac haka ɋelianéŋnec weleŋ qewiŋ.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Imuac dimuhuc ʒéwiŋ? Héna ac iminéŋ képésic me? Qahac! Ic enia wambacnec imi képésic imi ménda niŋacgéwinec. Héna acnéŋ hémbaoc ménda wanna imuhuc ménda ʒéwacnec imi hémbaocac hénia ménda nimbinec.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Waŋu képésicnéŋ naléya mihicŋima héna acnéŋnec ewa qerinaiguc hémbaoc hénia hénia mihicŋi néŋec. Hénia imi yomuhuc; Ic enia waŋu képésic acguc humu humumia wanʒac.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Becnec héna ac ménda niŋtegiri nalé imuaru imi neŋ kekecnaguc keri. Waŋu héna acnéŋ haréyu képésicnanéŋ ɋelima yaru ni humuyi.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 — ausente —
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 — ausente —
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Imuac héna ac imi hélacnec téréya wanʒac. Ʒézépaŋ ac imi acguc téréya, solaŋ dindiŋa, ʒéma hiabia.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Imuhuc waŋu iwawai hiabianéŋ melemma nuacmuru humucac buŋa waŋec me? Imuhuc wammacac séc qahac! Imi mia képésicna hémba képésic tanec wammac niŋac iwawai hiabia iminéŋ ni nuhumuyec. Imi mia képésicac nimba képésic réwéria tanec wammac niŋac héna acnéŋ ai meanʒac.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Héna ac imi téréya imi nini nindacʒiŋ. Waŋu ni imi séwiac siŋ niŋac wamma kecba képésicnéŋ boŋna meyu imuac weleŋ qemianʒua.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Hénia imi yomuhuc; Qeri uŋananéŋ waŋ nénʒac imi ménda wamma haka tosara sureanʒua imuac mia waŋanʒua imuac niŋac haka waŋanʒua imuac hénia imi nenaoc ménda niŋasarizua.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Ni ménda wammaŋ ʒé waŋ nénʒac imuac wammaŋiguc ewa siŋ iminéŋ héna ac imi hiabia wanʒac imuac héipuc wanʒac.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Waŋu deguc haka wawaŋa imi ni nenaoc qahac, néŋ képésic ewa qerinaiguc heanʒac iminéŋ mia waŋanʒac.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Nuac qerina me nuac séwinaiguc iwawai hiabia méŋ ménda henénʒac imi ni ninʒua. Haka hiabia wammaŋ ʒé siŋna henénʒac, néŋ wawaŋ memenaiguc imi ménda waŋanʒua.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Haka hiabia wammaŋac qerinanéŋ waŋ nénʒac imi mia ménda wamma haka biria ménda wammaŋac ninʒua imuac mia waŋanʒua.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Haka méŋac méŋ neŋ ménda wammaŋ ʒé niŋanʒua imi wammaŋiguc, imi mia nenaoc qahac, néŋ biria qerinaiguc nanʒac iminéŋ mia waŋanʒac.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Imuac ni kekecac hénia méŋ yomuhuc niŋtegicʒua; Haka hiabia wammaŋ ʒé siŋna henénʒac ni imuhucya qerinaiguc birianéŋ momacnec henénʒac.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Nuac qeri uŋananéŋ Anutuac héna ac imuac ségiségi wanʒua.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Nuac séwi taséna qeriaiguc siŋ méŋnéŋ henémma nuac ewa qerinawac héna ac imiguc euma ni nuagicma séwi tasénawac qeriaiguc siŋ hezac imuac hésa ic nopocanʒac.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Oo yéwérinaguc, séwina humucac buŋa imuacnec mérénéŋ metecgé némmac?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Ni Miŋ Kewunina Yesu Kristo iwac muru héhélima Anutu ewa hia ac wammimaŋ.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.