Romanos 7
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARA
1 Alahécna, héna ac ninʒu onac qesi énécmizua, ini imi héna acnéŋ kekecginaguc kecʒu ionac sac maŋgoc waŋ énécmianʒac imi ménda ninʒu?
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Embac euyaguc imi euya kekecyaguc kecanʒac nalé imuac sura igucnec sac héna acnéŋ dérécgé mianʒac. Waŋu euya humuyu eu iniŋac héna ac igucnec hulacmimia waŋanʒac.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Imuac bec, euya kerunec ic méŋ memaciguc imi embac kaiseroya ʒémimia wammac. Néŋ euya humumaciguc imi imuac héna ac igucnec hulacmimia wammac. Waŋu ic méŋ memac imi embac kaiseroya ménda wammac.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Imuac, alahécna, ini acguc Kristoac séwiguc toroqema héna acac muru unuhumumia wanʒu. Imi mia méŋ humuc igucnec ɋelima yarec iwac muru kemma neŋaŋ Anutuac niŋac wamma héla gocmia mihicŋiwiŋ niŋac imuhuc waŋ nénécmiyec.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Neŋaŋ séwininaiguc keriŋ imuaru imi képésicac siŋ héna acnéŋ héiɋeli nénécmianʒac iminéŋ séwininawac tasiaiguc ai meyu neŋaŋ imi héla gocmia humucac buŋa mihicŋiaŋiŋ.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Deguc neŋaŋ imi ɋaténénécmiyec imuac humudariŋ imuac niŋac héna ac igucnec hulac nénécmimia wanʒac, imuac niŋac neŋaŋ héna ac ooyawac haka wahalanéŋnec qahac, néŋ uŋawac haka ɋelianéŋnec weleŋ qewiŋ.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Imuac dimuhuc ʒéwiŋ? Héna ac iminéŋ képésic me? Qahac! Ic enia wambacnec imi képésic imi ménda niŋacgéwinec. Héna acnéŋ hémbaoc ménda wanna imuhuc ménda ʒéwacnec imi hémbaocac hénia ménda nimbinec.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Waŋu képésicnéŋ naléya mihicŋima héna acnéŋnec ewa qerinaiguc hémbaoc hénia hénia mihicŋi néŋec. Hénia imi yomuhuc; Ic enia waŋu képésic acguc humu humumia wanʒac.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Becnec héna ac ménda niŋtegiri nalé imuaru imi neŋ kekecnaguc keri. Waŋu héna acnéŋ haréyu képésicnanéŋ ɋelima yaru ni humuyi.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 — ausente —
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 — ausente —
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Imuac héna ac imi hélacnec téréya wanʒac. Ʒézépaŋ ac imi acguc téréya, solaŋ dindiŋa, ʒéma hiabia.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Imuhuc waŋu iwawai hiabianéŋ melemma nuacmuru humucac buŋa waŋec me? Imuhuc wammacac séc qahac! Imi mia képésicna hémba képésic tanec wammac niŋac iwawai hiabia iminéŋ ni nuhumuyec. Imi mia képésicac nimba képésic réwéria tanec wammac niŋac héna acnéŋ ai meanʒac.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Héna ac imi téréya imi nini nindacʒiŋ. Waŋu ni imi séwiac siŋ niŋac wamma kecba képésicnéŋ boŋna meyu imuac weleŋ qemianʒua.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Hénia imi yomuhuc; Qeri uŋananéŋ waŋ nénʒac imi ménda wamma haka tosara sureanʒua imuac mia waŋanʒua imuac niŋac haka waŋanʒua imuac hénia imi nenaoc ménda niŋasarizua.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Ni ménda wammaŋ ʒé waŋ nénʒac imuac wammaŋiguc ewa siŋ iminéŋ héna ac imi hiabia wanʒac imuac héipuc wanʒac.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Waŋu deguc haka wawaŋa imi ni nenaoc qahac, néŋ képésic ewa qerinaiguc heanʒac iminéŋ mia waŋanʒac.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Nuac qerina me nuac séwinaiguc iwawai hiabia méŋ ménda henénʒac imi ni ninʒua. Haka hiabia wammaŋ ʒé siŋna henénʒac, néŋ wawaŋ memenaiguc imi ménda waŋanʒua.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Haka hiabia wammaŋac qerinanéŋ waŋ nénʒac imi mia ménda wamma haka biria ménda wammaŋac ninʒua imuac mia waŋanʒua.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Haka méŋac méŋ neŋ ménda wammaŋ ʒé niŋanʒua imi wammaŋiguc, imi mia nenaoc qahac, néŋ biria qerinaiguc nanʒac iminéŋ mia waŋanʒac.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Imuac ni kekecac hénia méŋ yomuhuc niŋtegicʒua; Haka hiabia wammaŋ ʒé siŋna henénʒac ni imuhucya qerinaiguc birianéŋ momacnec henénʒac.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Nuac qeri uŋananéŋ Anutuac héna ac imuac ségiségi wanʒua.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Nuac séwi taséna qeriaiguc siŋ méŋnéŋ henémma nuac ewa qerinawac héna ac imiguc euma ni nuagicma séwi tasénawac qeriaiguc siŋ hezac imuac hésa ic nopocanʒac.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Oo yéwérinaguc, séwina humucac buŋa imuacnec mérénéŋ metecgé némmac?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Ni Miŋ Kewunina Yesu Kristo iwac muru héhélima Anutu ewa hia ac wammimaŋ.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.