Romanos 14
SISIPAC AC ɊELIA (KGF) vs ARA
1 Mérénéŋ méŋ ninʒéŋ ninʒéŋa kuha mamaya kecma niŋ éréhéc waŋu ʒésure ménda wammimu.
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Méŋ imi iwaiwai mocʒoŋ efima nemacac séc ninʒéŋ ninʒéŋ selia késa kecʒac, néŋ méŋ imi ninʒéŋ ninʒéŋa bébélacgia imuac ʒuaʒua sac neanʒac.
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 Nene imuac me imuac efima neanʒac inéŋ nene tosara ménda neanʒac iwac niŋu mamaya ménda wammac. Waŋu nene tosara ménda neanʒac imi acguc nene imuac me imuac efima neanʒac i képésicyaguc ménda ʒémimac.
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 Gi mérénéŋ ic méŋac weleŋ qeqeya niŋgésima kecʒaŋ? Nanaŋ selia me maqeqeya imi mocʒoŋ eŋeya miŋinanéŋ niŋu hezac. Miŋ Kewuninanéŋ hia meselimiyu nammacac séc. Imuac i imi Anutunéŋ naŋgéyu hia naŋselimac.
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 Ic méŋnéŋ ai meme méŋac niŋu tosara onogicma téréya waŋanʒac. Waŋu ic méŋnéŋ niŋu ai meme mocʒoŋ sécgina momacguc waŋanʒac. Imuac waigic ic eŋac eŋac niniŋginaiguc niŋselima ʒému.
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Ai meme méŋac niŋu téréya wanʒac imi mia Miŋ Kewuac niŋac wamma imuhuc eeya héimianʒac. Waŋu iwawai méŋac méŋ efima neanʒac imi acguc Miŋ Kewuac niŋac wamma imuhuc waŋanʒac. Waŋu iwawai méŋac méŋ niŋgésima ménda neanʒac imi acguc Miŋ Kewuac niŋac wamma imuhuc wamma Anutu ewa hia ac ézéanʒac.
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 Neŋaŋ murunec méŋnéŋ méŋ eŋeya niŋac ménda kecanʒac. Waŋu méŋnéŋ méŋ eŋeya niŋac ménda humuanʒac.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 Kecbiŋiguc Miŋ Kewuninawac niŋac kecbiŋ. Waŋu humuwiŋiguc imuhucyanec Miŋ Kewuninawac niŋac humuwiŋ. Imuac Kecbiŋiguc me humuwiŋiguc séc nini Miŋ Kewuac buŋa wanʒiŋ.
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Hénia imuac mia Kristonéŋ humumia ʒéma kekecginaguc momacnec Miŋ Kewu waŋ énécmimaŋ ʒéma humumaguc muŋguc ɋelima yarec.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Waŋu neŋaŋ mocʒoŋ Kristoac gésigési tatac imuac wésiaiguc nambiŋac hezac. Imuac gi némac niŋac dacga me munaga gésimianʒaŋ? Waŋu némac niŋac dacga me munaga mematiti wammianʒaŋ?
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 Imuac mia kiwi méŋ yomuhuc ooyawac hezac; Miŋ Kewu ʒézacnéŋ; Ni hélacnec kecʒua, imuac simiŋgina séc simiŋ héinéndacmu. Waŋu ezelaŋgina séc Anutuac muru ʒéhicŋima mepésimimu.
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 Imuac neŋaŋ murunec icya icya Anutuac muru eŋeya aiya meyec séc ʒéhicŋi mimacac hezac.
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 Imuac bec neŋaocnec ménda ʒégési waŋamuwiŋ. Néŋ dacga me munagawac muru qonʒontoŋ gégéyawac baŋa me manam batucac iwawai méŋ ménda haimiwésémaŋ.
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Ni Miŋ Kewu Yesuac qeriaiguc niŋasarima ninʒéŋgéanʒua imi mia yomuhuc; Iwawai méŋnéŋ méŋ ʒapi qeqeyaguc ménda wanʒac, néŋ iwawai méŋac niŋu ʒapi qeanʒac iwacnec sac iminéŋ ʒapi qeqeyaguc wanʒac.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 Nene gi neanʒaŋ imuac niŋac dacga me munaganéŋ niŋ yéwérizaciguc gi imi goi héihéiiguc ménda wanʒaŋ wanʒac. Kristonéŋ alagawac niŋac wamma humuyec, imuac gi nene niŋac wamma ménda mebiri miwésémaŋ.
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 Imuac ini galeŋ megic haka hiabiagina imuac niŋac wamma qeqetali ac ʒéénécmiwu niŋac.
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 Anutuac héŋgaleŋ ama areŋa yanda imi nene doku neʒéléléŋiguc ménda hezac, néŋ Uŋa téréyawac qeriaiguc solaŋ dindiŋa ʒéma luae ʒéma ségiségi wamma kekec iminéŋ mia hezac.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Némac niŋ, haka imuhuc wamma Kristo weleŋ qemizac imi Anutunéŋ aŋgéŋ timimacac séc wanʒac. Waŋu baec ic ieneŋ acguc imuac niŋgic sécgémac.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Imuac bec neŋaŋ luaeac buŋa ʒéma meme seli ai imuac mia nesima kembiŋ.
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 Nene niŋac wamma Anutuac ai imi ménda héʒéŋ géwésémaŋ. Nene mocʒoŋ yanda imi hiabia. Waŋu ic méŋnéŋ nene méŋ alaya ménda neanʒac imi kiwaiguc nema meyéwéri mimac imi hiabia qahac.
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 Waŋu yaŋ beric, waiŋ selia, me iwawai tosara ménda nema alaga qonʒontoŋgé mimia méŋ ménda wambésémaŋ iminéŋ haka hiabia soroc wanʒac.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 Imuac ninʒéŋ ninʒéŋga imi Anutuac kiwaiguc geŋga muru késa kecbésémaŋ. Ic méŋnéŋ haka méŋ wammaŋ ʒé hiabia ʒéma ninʒéŋgéma wammaguc eŋeya haka imuac ménda ʒégési amumaciguc ʒézé ségiségiyaguc wanʒac.
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Ewa éréhéc wamma neanʒaciguc imi, ninʒéŋ ninʒéŋ igucnec qahac imuac niŋac képésicyaguc ʒémimia wanʒac. Wawaŋ meme ninʒéŋ ninʒéŋ igucnec ménda hahaya imi mocʒoŋ képésicyaguc wanʒac.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.