Mateus 21
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs VC
1 Yesu nɛ baghɔkɔ́ bhi bákɔ́ baghaka ndǔ bɔ̌bɛtɔk Bɛtfágɛ nɛ Bɛ́tani, ndǔ Njiɛ Mɛnok Ólif, kɛkwɔt nɛ Yerúsalɛm. Aré, ató baghɔkɔ́ bhi bati apay ambɨ.
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 Ápɛ́rɛ tó bhɔ, aghati bhɔ bɛ, “Dɔ́k ká ndǔ mɔ́tɔk anɛ achi afɔ ambɨ. Nɛchwe bǎchwè ɛtɔk, chɔŋ mǎngɔ́ mpɔŋɔ batu sɛsɛ́t, nɛ mɔ́ywi. Kaŋárí ká, mǎntwɔ fá nɛ yɔ.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Mbák yɛ̌ mmu abhɛp be ntí anɛ bǎkàŋari yɔ, ghatí ká yi bɛ, ‘Acha, áyàŋ yɔ.’ Tɛ́mté wu, chɔŋ yi andɔ mǎnsɔt yɔ.”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Ɛ́fákari nkúbhɛ́ ɛnyu ɛyɔ bɛ́ ɛnyɨŋ ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ árɛ́mɛ́ nyaka ɛ́mfú tɛtɛp. Ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ arɛm nyaka bɛ,
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Ghatí bo Síɔn bɛ́
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Bakoŋo Yesu bhɔ bárɔ́k bakʉ mbɔ ɛnyǔ yi aghati bhɔ.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Básɔ́t mpɔŋɔ batu yɔ nɛ mɔ́ywi, bárɔ́k ntá Yesu nɛ yɔ. Básɔ́t ndɛn mfǎmʉɛt yap basɔbhɛri yɔ, Yesu akó achɔkɔ amfay.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Bɛyǎ bo abhɛn bachi arɛ, báfɛ́rɛ ndɛn mfǎmʉɛt yap baghay ambi. Báchák báré kpɔt bɛ́wɔ́kɛ́ndé mángay nɔkɔ ndǔ mbi anɛ yí áfʉɛ̀t arɛ́.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Bɛyǎ bho báré rɔŋ ambɨ, bachak mankoŋo nɔkɔ ansɛm. Yesu abhak nɛ́ntɨ́ ɛnap. Bɔ́ mankɛm báré bɨk mándɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Sɛ́mbɨ́tí Nyiɛ̌ nɛwú Mfɔ Debhít! Mandɛm ánjɛ́t mmu anɛ átwɔ̀ ndǔ nnyɛ́n Acha! Sɛ́mbɨ́tí Mandɛm mfay!”
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Nɛchwe yí áchwé Yerúsalɛm, ɛtɔk ɛnkɛm ɛ́nyɨ́kɨ́si tɨkɨ̌tɨk. Bo bábhó bɛbhɛp batɨ bɛ, “Anɛ mmu átwɔ̀ chi agha?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Bo abhɛn bákɔ̀ nɛ yi báré kɛmɛ mandɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Chí Yesu, Ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm anɛ áfú Násárɛt, atú Gálili.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Yesu áchwé nɔ́kɔ́ ɛtɔk, arɔk amɛm ɛkɛrákap Mandɛm. Abók bakɔ̌siɛ nɛ bo abhɛn bákù mɛnyɨŋ. Atakati bɛ́fɛ́mɛ́ bo abhɛn bákɔ̀ ɛsiɛ bakap bɛwupsi. Atakati nkwɔ́ mɛnɔk bo abhɛn bátì bɛbhóŋó.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Ndǔ Yesu ákʉ̀ nɔ, aghati bhɔ bɛ, Mandɛm arɛm bɛ, “Ɛkɛt ɛya ɛ́bhɔŋ bɛbhak chi ɛkɛrɛ́ nɛnɨkɨ́mʉɛt, kɛ bǎyibhiri yɔ ɛ́rɔp nɛbhʉɛt anɛ baghɛ́p bábhɛ̀sɛ arɛ.” Nɔ́ kɛ̌ básɨ́ŋɨ́ amɛm Ɛkáti Mandɛm.
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Ɛnɛ́ Yesu ábhʉɛ́t amɛm ɛkɛrákap Mandɛm, bɛyǎ manɛ́mámɨk nɛ bakɛm bárɔ́k ntá yi, abú bhɔ mankɛm.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Bǒbati bachiǎkap Mandɛm nɛ batɔŋ ɛbhé Moses bághɔ́ mɛnyɨŋɨ́ maknkay ɛbhɛn Yesu ákʉ́. Bághɔ́ nkwɔ ndǔ mǎmbɔ bábɨ̀k amɛm ɛkɛrákap mándɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Bakak nɛ kɛnókó ámbák nɛ Nyíɛ́-nɛwu Mfɔ Debhít!” Baghɔ nɔ́kɔ́ nɔ, batɨ ábé bhɔ amɛm tontó.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Bábhɛ́p Yesu bɛ, “Ɔpú ghók nɔ ɛnyɨŋ ɛnɛ bɔ̌bhɛn bárɛ̀m-ɛ?” Yesu arɛm bɛ, “Nchí ghók. Nɔ́ tɛ̌ bǎchí, bǎbhɨ́kɨ́ re ghók wáwák ɛnyɨŋ ɛnɛ basɨŋɨ amɛm Ɛkáti Mandɛm?” Básɨŋ bɛ, “Ɔkʉ mǎmbɔ nɛ abhɛ́n babhʉɛt amɔ mándɨ́ŋɨ́ bɛchyɛ wɔ bakak nɛ kɛnókó?”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Yesu árɔ́ nɔ́kɔ́ bhɔ, afa Yerúsalɛm arɔk Bɛ́tani, abhʉrɛ arɛ.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Nɛ́yí nɔ́kɔ́, Yesu afa abho bɛpɛtnsɛm Yerúsalɛm. Nsay akɛ́m yi.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Ndǔ árɔ̀ŋ, aghɔ́ ɛnɔk fig nɛ́kú mbi. Arɔk arɛ́, kɛ yɛ̌ mɔ́sɛpɛmɛ́nɔk akɛ ghɔ́ amfay. Ɛ́bhɨ́kɨ́ fʉɛ́t chí bɛyé bɔbhɔ. Yesu arɛm ntá ɛnɔk ɛyɔ bɛ, “Tɛ̌ mmɨk ámáy, ɔpú pɛrɛ kway mɛnyu kɛpɛm.” Ɛnɔk fig ɛyɔ ɛgu tɛ́mté.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Baghɔk Yesu bághɔ́ nɔ́kɔ́ ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́fákárí, bábhák maknkay tontó. Bábhó bɛrɛm nɛ batɨ bɛ, “Yi ɛ́kʉ́ ɛnɔk fig ɛnɛ ɛgu tɛ́mté ɛnyunɛ?”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Yesu aghati bhɔ bɛ, “Nchí ghati bhe bɛ, mbák mǎmbɔŋ nɛka nɛ Mandɛm tɛtɛp, kɛmakati bɛtaŋ ɛbhɛn yí ábhɔ́ŋɔ́, bǎkwáy bɛkʉ ɛnyɨŋ ɛnɛ nkʉ ɛnɔk fig ɛnɛ. Nɛ bǎkwáy bɛ́gháti yɛ̌ chí njiɛ nɛ bɛ ‘Fǎ fá kwɛ́n awu amɛm manyu,’ ɛ́mfakari ɛnyu yɔ.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Nɛ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ́ mǎnɨkmʉɛt bɛ Mandɛm anchyɛ bhe, apú rɔ bɛchyɛ bhe, mbák mǎnókó.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Yesu achwe amɛm ɛkɛrákap, abho bɛtɔŋ bho Ɛyɔŋ Mandɛm. Ndǔ yí ákʉ̀ nɔ, bǒbati bachiǎkap nɛ bǒbati ɛtɔk báchák bárɔ́k ntá yi bábhɛ́p yi bɛ, “Ntɨkɨ bɛtaŋ ɔ́bhɔ́ŋɔ́ bɛkʉ mɛnyɨŋ ɛbhɛn nɛ ɔ́kʉ̀? Agha áchyɛ́ wɔ bɛtaŋ ɛbhɔ?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Mɛnkwɔ mbɔ̌ŋ ɛnyɨŋ ɛ́mɔt bɛbhɛp be. Mbák mǎnkɛ́mɛ́ mɛ yɔ, chɔŋ mɛnkwɔ ngati be mmu anɛ áchyɛ́ mɛ bɛtaŋ bɛkʉ mɛnyɨŋ ɛbhɛn mɛ̌kʉ̀.”
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Ɛnyɨŋ ɛnɛ mbɔ́ŋɔ́ bɛbhɛp be chi bɛ, “Agha áchyɛ́ nyaka Jɔ̌n Njwiti bɛtaŋ bɛjwiti bho? Mandɛm, kɛ chí bǒ mmɨk?” Báre kɛm ɛpʉ́ítí nɛ batɨ bɛ, “Chɔŋ sɛ́ndɛm bɛ yi? Mbák sɛ́ndɛm bɛ bɛtaŋ ɛbhɛn Jɔ̌n bɛ́fú nyaka ntá Mandɛm, ǎbhɛ́p bhɛsɛ bɛ, ‘Kɛ ndaká yi bǎbhɨ́kɨ́ noko ɛyɔŋ ɛyi?’
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Nɛ mbák sɛ́ndɛ́m bɛ, ‘Bɛ́fǔ nyaka ntá nkwǎ’, nɔ́ sɛ́yàŋ ɛsɔŋɔri nɛ bǒ bhɛsɛ́ mbɔnyunɛ bɔ́ mankɛm mánoko sayri bɛ Jɔ̌n achi nyaka ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Bákɛ́mɛ Yesu chi bɛ, “Sɛ́bhɨ́kɨ́ rɨŋɨ.” Yesu aghati bhɔ bɛ, “Mɛnkwɔ́ mpú ghati yɛ bhe mmu anɛ áchyɛ́ mɛ́ bɛtaŋ bɛkʉ mɛnyɨŋ ɛbhɛn nɛ́ mɛ̌kʉ̀.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Yesu arɛm bɛ, “Bǎrɛm bɛ́ yi ɛ̌ti ndak anɛ? Mmu amɔt achi nyaka nɛ bɔ̌bhi bati apay. Bábhák bɔ̌ babhakanɛm. Ɛwak ɛ́mɔt abhɨŋɨ anɛ mbɨ aghati yi bɛ, ‘Mɔ́wa, dɔ́k kʉ́ bɛtɨk amɛm nkɨ ɛchɔŋ.’”
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Mɔ́wu akɛmɛ bɛ, “Mpú rɔ́ŋ.” Kɛ ansɛm mpok, awupsi ntɨ arɔk.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Chi afʉɛ́t arɔk ntá mmɔ̌ anɛ mɔ́nkwɛn, aghati yi nkwɔ bɛ, “Mɔ́wa, dɔ́k amɛm nkɨ kʉ bɛtɨk ɛchɔŋ. Mɔ́wu akɛmɛ yi bɛ ‘Ɛta, chɔŋ ndɔk.’ Kɛ akɛrɔ́ŋ.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Ghatí ká mɛ. Ndǔ bɔ̌bhɔ bati apay, anɛ ághókó ɛ́táyi, akʉ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi áyàŋ chí anɛ́?” Bǒ mankɛm bakɛmɛ bɛ, “Anɛ nsénsí.” Yesu aghati bǒbati bo Israɛl bhɔ bɛ, “Dɨŋɨ́ ká tɛtɛp bɛ bǒ bɛbʉ́ mbɔ babhɛbhɛ́ nkábhɛ́nti nɛ baghɔrɛ́-nɛkɔ báyámbɨ bɛ́bhɔ́ŋ mbi bɛbhak bǒ abhɛn Mandɛm achi nɛ bhɔ mbɔ Mfɔ wap, ɛnɛ́ bǎrɔ̀p nsɛm.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Nchí rɛm nɔ mbɔnyunɛ Jɔ̌n Njwiti atwɔ́ nyaka ntá yɛka bo Israɛl mankɛm, bɛtɔŋ bé ɛnyǔ mmu ákwáy bɛbhʉrɛ nɛpɛ́m ɛni chak bɛsí Mandɛm, kɛ bǎbhɨ́kɨ́ noko ɛnyɨŋ ɛnɛ yi árɛ̀m. Babhɛbhɛ́ nkabhɛnti nɛ baghɔrɛ́-nɛkɔ kɛ̌ mánókó ɛnyɨŋ ɛnɛ yi árɛ̀m. Yɛ̌ndu bǎghɔ́ bɛ́ babhɛbhɛ́ nkábhɛ́nti nɛ baghɔrɛ́-nɛkɔ mánóko Jɔ̌n, bǎkɛ tɨ́knsɛm bɛ mǎnókó ɛnyɨŋ ɛnɛ yí árɛ̀m.”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 Ghok ka nɛkay nɛ́chák, “Mmǔfú abhɔ̌ŋ nyaka nkɨ. Apɨ mɛnɔk vain arɛ. Atɛp ɛbhá ɛnɛ ɛghabhɛri nkɨ ankɛm. Atɛ́m mbok aghoko nɛbhʉɛt anɛ báyàt kɛpɛm váin, bɛ nnok ywi amfu, mánsɔt, máná mmɛ́m. Ate mɔ́kɛrɛ́mfay amɛm nkɨ wu, bɛ́ ámbák nɛbhʉɛt anɛ mmu áchɔ̀kɔ ndu bɛ́bhábhɛ́ri nkɨ. Afyɛ́ yɛ bo arɛ́ bɛ mánkʉ bɛtɨk mánkɔrɛ nsáy nɛ yi. Arɔ, arɔk nɛkɔ ɛtɔk ɛchak.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Mpok bɛkɔk kɛpɛmɛ́nɔk ákwáy nɔ́kɔ́, mbɔŋɔ́nkɨ ató bakʉ̌ bɛtɨk bhi bachak bɛ mándɔ́k mánsɔ́t aywi ákɔ́rɛ́ mbwɔt.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Kɛ báchwɔ́bhɛ́ nɔ́kɔ́ amɛm nkɨ, bakʉ̌ bɛtɨk ndǔ nkɨ bákɛ́m bhɔ. Bádɛ́n amɔt, báwáy áchák, bátɛ́mtí anɛfú nɛ batay.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ɛ́bhɨ́kɨ́ tat, mbɔŋɔ́nkɨ wu afɛrɛ bakʉ̌ bɛtɨk abhi báchák ató. Báyá báchá abhɛn mbɨ. Kɛ bakʉ̌ bɛtɨk abhɛn báchí amɛm nkɨ bákɛ́m bhɔ, bákʉ́ ɛnyumɔt nɛ bhɔ́, mbɔ ɛnyǔ bákʉ́ nɛ abhɛn mbɨ.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ndǔ ngwɛnti, mbɔŋɔ́nkɨ arɛm nɛ mmʉɛt yi bɛ, ‘Chɔŋ ntó mbɔŋ mɔ́wa. Yɛ̌ yí, bábhɔŋ bɛ́chyɛ yi kɛnókó.’ Afɛrɛ yɛ mɔ́ywi ató.
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Kɛ nɛghɔ́ anɛ bakʉ̌ bɛtɨk bághɔ́ yi, bábhó bɛrɛm nɛ batɨ bɛ, ‘Yɨŋɨ́ mbɔ̌ŋ mɔ́ywi nɛ́, nɛ yí kɛ̌ ábhɔ́ŋɔ́ mɛ́nyiɛ́ nɛwú ɛtayi. Twɔ́ ká sɛ́nkɛm yi sɛ́ngwáy bɛ́ ɛtayi ánáŋ ángú, mɛnyɨŋ ɛbhi mɛ́ndɔp chi ɛbhɛsɛ.’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Bákɛ́m yɛ́ yi, baya, báfú amɛm nkɨ nɛ yi, barɔk baway.”
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Yesu ánáŋá nɔ́kɔ́ bɛ́tɛ́m nɛkay ɛnɛn, abhɛ́p yɛ bǒbati ɛtɔk Israɛl bɛ, “Bě bǎkáysí bɛ́ mpok mbɔŋɔ́nkɨ wu ápɛ́rɛ́nsɛm nɛkɔ ɛnɛn yí árɔ́ŋɔ́, ǎkʉ yi nɛ bakʉ̌ bɛtɨk bhɔ?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Bǒbati bhɔ bakɛmɛ Yesu bɛ, “Mpok anɛ mbɔŋɔ́nkɨ wu ápɛ́rɛ́nsɛm, ǎkʉ bɛbɛ́ptí bakʉ̌ bɛtɨk bhɔ mángú ɛbɛ́ptí nɛwú, ansɔt nkɨ wu anchyɛ ntá bakʉ̌ bɛtɨk abhɛn bápú nɔ́k bɛchyɛ yi aywi ákɔ́rɛ́ mbwɔt tɛ́mté, yɛ̌ntɨkɨ mpok anɛ ɛnyɨŋ ɛ́fú ɛbhɨ.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Yesu abhɛ́p bhɔ bɛ, “Bǎbhɨ́kɨ́ re pay ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛchi amɛm Ɛkáti Mandɛm?
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 “Mɛ̌ghàti yɛ be bɛ, chɔŋ Mandɛm amfɛrɛ áfɔ́k anɛ bǎbhɔ́ŋɔ́ ndǔ yí áchí nɛ bhe mbɔ Mfɔ ywɛka, anchyɛ ntá bo báchák abhɛn bákʉ̀ mɛnyɨŋ ɛbhɛn yi áyàŋ bɔ mankʉ.”
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 [Yɛ̌ntɨkɨ mmu anɛ akwɛnɛ ndǔ ntay ɛnɛn, ǎsìɛpti ndǔ mbɨŋ, nɛ mmu anɛ ntay ɛnɛn nɛ́kwɛ́nɛ́ yi amʉɛt, nɛ́chɔ̀kɔti yi.]
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Bǒbati bachiǎkap Mandɛm nɛ bǒnkwɔ Fárisi bághókó nɔ́kɔ́ bakay yɔ nɔ́ Yesu átɛ́mɛ́, bárɨ́ŋɨ bɛ ǎrɛ̀m nɔ chí ɛ̌ti yap.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Báre yaŋ bɛkɛm yi, kɛ báchày nyaka bɛyǎ bo abhɛn báchi arɛ, mbɔnyunɛ bárɨ́ŋɨ́ nyaka bɛ bǒbhɔ básɔt Yesu mbɔ ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.