Mateus 21

Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu nɛ baghɔkɔ́ bhi bákɔ́ baghaka ndǔ bɔ̌bɛtɔk Bɛtfágɛ nɛ Bɛ́tani, ndǔ Njiɛ Mɛnok Ólif, kɛkwɔt nɛ Yerúsalɛm. Aré, ató baghɔkɔ́ bhi bati apay ambɨ.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ápɛ́rɛ tó bhɔ, aghati bhɔ bɛ, “Dɔ́k ká ndǔ mɔ́tɔk anɛ achi afɔ ambɨ. Nɛchwe bǎchwè ɛtɔk, chɔŋ mǎngɔ́ mpɔŋɔ batu sɛsɛ́t, nɛ mɔ́ywi. Kaŋárí ká, mǎntwɔ fá nɛ yɔ.
2 com a seguinte ordem:
3 Mbák yɛ̌ mmu abhɛp be ntí anɛ bǎkàŋari yɔ, ghatí ká yi bɛ, ‘Acha, áyàŋ yɔ.’ Tɛ́mté wu, chɔŋ yi andɔ mǎnsɔt yɔ.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Ɛ́fákari nkúbhɛ́ ɛnyu ɛyɔ bɛ́ ɛnyɨŋ ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ árɛ́mɛ́ nyaka ɛ́mfú tɛtɛp. Ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ arɛm nyaka bɛ,
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Ghatí bo Síɔn bɛ́
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Bakoŋo Yesu bhɔ bárɔ́k bakʉ mbɔ ɛnyǔ yi aghati bhɔ.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Básɔ́t mpɔŋɔ batu yɔ nɛ mɔ́ywi, bárɔ́k ntá Yesu nɛ yɔ. Básɔ́t ndɛn mfǎmʉɛt yap basɔbhɛri yɔ, Yesu akó achɔkɔ amfay.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Bɛyǎ bo abhɛn bachi arɛ, báfɛ́rɛ ndɛn mfǎmʉɛt yap baghay ambi. Báchák báré kpɔt bɛ́wɔ́kɛ́ndé mángay nɔkɔ ndǔ mbi anɛ yí áfʉɛ̀t arɛ́.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Bɛyǎ bho báré rɔŋ ambɨ, bachak mankoŋo nɔkɔ ansɛm. Yesu abhak nɛ́ntɨ́ ɛnap. Bɔ́ mankɛm báré bɨk mándɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Sɛ́mbɨ́tí Nyiɛ̌ nɛwú Mfɔ Debhít! Mandɛm ánjɛ́t mmu anɛ átwɔ̀ ndǔ nnyɛ́n Acha! Sɛ́mbɨ́tí Mandɛm mfay!”
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Nɛchwe yí áchwé Yerúsalɛm, ɛtɔk ɛnkɛm ɛ́nyɨ́kɨ́si tɨkɨ̌tɨk. Bo bábhó bɛbhɛp batɨ bɛ, “Anɛ mmu átwɔ̀ chi agha?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Bo abhɛn bákɔ̀ nɛ yi báré kɛmɛ mandɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Chí Yesu, Ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm anɛ áfú Násárɛt, atú Gálili.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Yesu áchwé nɔ́kɔ́ ɛtɔk, arɔk amɛm ɛkɛrákap Mandɛm. Abók bakɔ̌siɛ nɛ bo abhɛn bákù mɛnyɨŋ. Atakati bɛ́fɛ́mɛ́ bo abhɛn bákɔ̀ ɛsiɛ bakap bɛwupsi. Atakati nkwɔ́ mɛnɔk bo abhɛn bátì bɛbhóŋó.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ndǔ Yesu ákʉ̀ nɔ, aghati bhɔ bɛ, Mandɛm arɛm bɛ, “Ɛkɛt ɛya ɛ́bhɔŋ bɛbhak chi ɛkɛrɛ́ nɛnɨkɨ́mʉɛt, kɛ bǎyibhiri yɔ ɛ́rɔp nɛbhʉɛt anɛ baghɛ́p bábhɛ̀sɛ arɛ.” Nɔ́ kɛ̌ básɨ́ŋɨ́ amɛm Ɛkáti Mandɛm.
13 Ele lhes disse:
14 Ɛnɛ́ Yesu ábhʉɛ́t amɛm ɛkɛrákap Mandɛm, bɛyǎ manɛ́mámɨk nɛ bakɛm bárɔ́k ntá yi, abú bhɔ mankɛm.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Bǒbati bachiǎkap Mandɛm nɛ batɔŋ ɛbhé Moses bághɔ́ mɛnyɨŋɨ́ maknkay ɛbhɛn Yesu ákʉ́. Bághɔ́ nkwɔ ndǔ mǎmbɔ bábɨ̀k amɛm ɛkɛrákap mándɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Bakak nɛ kɛnókó ámbák nɛ Nyíɛ́-nɛwu Mfɔ Debhít!” Baghɔ nɔ́kɔ́ nɔ, batɨ ábé bhɔ amɛm tontó.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Bábhɛ́p Yesu bɛ, “Ɔpú ghók nɔ ɛnyɨŋ ɛnɛ bɔ̌bhɛn bárɛ̀m-ɛ?” Yesu arɛm bɛ, “Nchí ghók. Nɔ́ tɛ̌ bǎchí, bǎbhɨ́kɨ́ re ghók wáwák ɛnyɨŋ ɛnɛ basɨŋɨ amɛm Ɛkáti Mandɛm?” Básɨŋ bɛ, “Ɔkʉ mǎmbɔ nɛ abhɛ́n babhʉɛt amɔ mándɨ́ŋɨ́ bɛchyɛ wɔ bakak nɛ kɛnókó?”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Yesu árɔ́ nɔ́kɔ́ bhɔ, afa Yerúsalɛm arɔk Bɛ́tani, abhʉrɛ arɛ.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Nɛ́yí nɔ́kɔ́, Yesu afa abho bɛpɛtnsɛm Yerúsalɛm. Nsay akɛ́m yi.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ndǔ árɔ̀ŋ, aghɔ́ ɛnɔk fig nɛ́kú mbi. Arɔk arɛ́, kɛ yɛ̌ mɔ́sɛpɛmɛ́nɔk akɛ ghɔ́ amfay. Ɛ́bhɨ́kɨ́ fʉɛ́t chí bɛyé bɔbhɔ. Yesu arɛm ntá ɛnɔk ɛyɔ bɛ, “Tɛ̌ mmɨk ámáy, ɔpú pɛrɛ kway mɛnyu kɛpɛm.” Ɛnɔk fig ɛyɔ ɛgu tɛ́mté.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Baghɔk Yesu bághɔ́ nɔ́kɔ́ ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́fákárí, bábhák maknkay tontó. Bábhó bɛrɛm nɛ batɨ bɛ, “Yi ɛ́kʉ́ ɛnɔk fig ɛnɛ ɛgu tɛ́mté ɛnyunɛ?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Yesu aghati bhɔ bɛ, “Nchí ghati bhe bɛ, mbák mǎmbɔŋ nɛka nɛ Mandɛm tɛtɛp, kɛmakati bɛtaŋ ɛbhɛn yí ábhɔ́ŋɔ́, bǎkwáy bɛkʉ ɛnyɨŋ ɛnɛ nkʉ ɛnɔk fig ɛnɛ. Nɛ bǎkwáy bɛ́gháti yɛ̌ chí njiɛ nɛ bɛ ‘Fǎ fá kwɛ́n awu amɛm manyu,’ ɛ́mfakari ɛnyu yɔ.
21 Então Jesus disse:
22 Nɛ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ́ mǎnɨkmʉɛt bɛ Mandɛm anchyɛ bhe, apú rɔ bɛchyɛ bhe, mbák mǎnókó.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Yesu achwe amɛm ɛkɛrákap, abho bɛtɔŋ bho Ɛyɔŋ Mandɛm. Ndǔ yí ákʉ̀ nɔ, bǒbati bachiǎkap nɛ bǒbati ɛtɔk báchák bárɔ́k ntá yi bábhɛ́p yi bɛ, “Ntɨkɨ bɛtaŋ ɔ́bhɔ́ŋɔ́ bɛkʉ mɛnyɨŋ ɛbhɛn nɛ ɔ́kʉ̀? Agha áchyɛ́ wɔ bɛtaŋ ɛbhɔ?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Mɛnkwɔ mbɔ̌ŋ ɛnyɨŋ ɛ́mɔt bɛbhɛp be. Mbák mǎnkɛ́mɛ́ mɛ yɔ, chɔŋ mɛnkwɔ ngati be mmu anɛ áchyɛ́ mɛ bɛtaŋ bɛkʉ mɛnyɨŋ ɛbhɛn mɛ̌kʉ̀.”
24 Jesus respondeu:
25 Ɛnyɨŋ ɛnɛ mbɔ́ŋɔ́ bɛbhɛp be chi bɛ, “Agha áchyɛ́ nyaka Jɔ̌n Njwiti bɛtaŋ bɛjwiti bho? Mandɛm, kɛ chí bǒ mmɨk?” Báre kɛm ɛpʉ́ítí nɛ batɨ bɛ, “Chɔŋ sɛ́ndɛm bɛ yi? Mbák sɛ́ndɛm bɛ bɛtaŋ ɛbhɛn Jɔ̌n bɛ́fú nyaka ntá Mandɛm, ǎbhɛ́p bhɛsɛ bɛ, ‘Kɛ ndaká yi bǎbhɨ́kɨ́ noko ɛyɔŋ ɛyi?’
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Nɛ mbák sɛ́ndɛ́m bɛ, ‘Bɛ́fǔ nyaka ntá nkwǎ’, nɔ́ sɛ́yàŋ ɛsɔŋɔri nɛ bǒ bhɛsɛ́ mbɔnyunɛ bɔ́ mankɛm mánoko sayri bɛ Jɔ̌n achi nyaka ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Bákɛ́mɛ Yesu chi bɛ, “Sɛ́bhɨ́kɨ́ rɨŋɨ.” Yesu aghati bhɔ bɛ, “Mɛnkwɔ́ mpú ghati yɛ bhe mmu anɛ áchyɛ́ mɛ́ bɛtaŋ bɛkʉ mɛnyɨŋ ɛbhɛn nɛ́ mɛ̌kʉ̀.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Yesu arɛm bɛ, “Bǎrɛm bɛ́ yi ɛ̌ti ndak anɛ? Mmu amɔt achi nyaka nɛ bɔ̌bhi bati apay. Bábhák bɔ̌ babhakanɛm. Ɛwak ɛ́mɔt abhɨŋɨ anɛ mbɨ aghati yi bɛ, ‘Mɔ́wa, dɔ́k kʉ́ bɛtɨk amɛm nkɨ ɛchɔŋ.’”
28 Jesus continuou:
29 Mɔ́wu akɛmɛ bɛ, “Mpú rɔ́ŋ.” Kɛ ansɛm mpok, awupsi ntɨ arɔk.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Chi afʉɛ́t arɔk ntá mmɔ̌ anɛ mɔ́nkwɛn, aghati yi nkwɔ bɛ, “Mɔ́wa, dɔ́k amɛm nkɨ kʉ bɛtɨk ɛchɔŋ. Mɔ́wu akɛmɛ yi bɛ ‘Ɛta, chɔŋ ndɔk.’ Kɛ akɛrɔ́ŋ.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Ghatí ká mɛ. Ndǔ bɔ̌bhɔ bati apay, anɛ ághókó ɛ́táyi, akʉ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi áyàŋ chí anɛ́?” Bǒ mankɛm bakɛmɛ bɛ, “Anɛ nsénsí.” Yesu aghati bǒbati bo Israɛl bhɔ bɛ, “Dɨŋɨ́ ká tɛtɛp bɛ bǒ bɛbʉ́ mbɔ babhɛbhɛ́ nkábhɛ́nti nɛ baghɔrɛ́-nɛkɔ báyámbɨ bɛ́bhɔ́ŋ mbi bɛbhak bǒ abhɛn Mandɛm achi nɛ bhɔ mbɔ Mfɔ wap, ɛnɛ́ bǎrɔ̀p nsɛm.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Nchí rɛm nɔ mbɔnyunɛ Jɔ̌n Njwiti atwɔ́ nyaka ntá yɛka bo Israɛl mankɛm, bɛtɔŋ bé ɛnyǔ mmu ákwáy bɛbhʉrɛ nɛpɛ́m ɛni chak bɛsí Mandɛm, kɛ bǎbhɨ́kɨ́ noko ɛnyɨŋ ɛnɛ yi árɛ̀m. Babhɛbhɛ́ nkabhɛnti nɛ baghɔrɛ́-nɛkɔ kɛ̌ mánókó ɛnyɨŋ ɛnɛ yi árɛ̀m. Yɛ̌ndu bǎghɔ́ bɛ́ babhɛbhɛ́ nkábhɛ́nti nɛ baghɔrɛ́-nɛkɔ mánóko Jɔ̌n, bǎkɛ tɨ́knsɛm bɛ mǎnókó ɛnyɨŋ ɛnɛ yí árɛ̀m.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Ghok ka nɛkay nɛ́chák, “Mmǔfú abhɔ̌ŋ nyaka nkɨ. Apɨ mɛnɔk vain arɛ. Atɛp ɛbhá ɛnɛ ɛghabhɛri nkɨ ankɛm. Atɛ́m mbok aghoko nɛbhʉɛt anɛ báyàt kɛpɛm váin, bɛ nnok ywi amfu, mánsɔt, máná mmɛ́m. Ate mɔ́kɛrɛ́mfay amɛm nkɨ wu, bɛ́ ámbák nɛbhʉɛt anɛ mmu áchɔ̀kɔ ndu bɛ́bhábhɛ́ri nkɨ. Afyɛ́ yɛ bo arɛ́ bɛ mánkʉ bɛtɨk mánkɔrɛ nsáy nɛ yi. Arɔ, arɔk nɛkɔ ɛtɔk ɛchak.
33 Jesus disse:
34 Mpok bɛkɔk kɛpɛmɛ́nɔk ákwáy nɔ́kɔ́, mbɔŋɔ́nkɨ ató bakʉ̌ bɛtɨk bhi bachak bɛ mándɔ́k mánsɔ́t aywi ákɔ́rɛ́ mbwɔt.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Kɛ báchwɔ́bhɛ́ nɔ́kɔ́ amɛm nkɨ, bakʉ̌ bɛtɨk ndǔ nkɨ bákɛ́m bhɔ. Bádɛ́n amɔt, báwáy áchák, bátɛ́mtí anɛfú nɛ batay.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Ɛ́bhɨ́kɨ́ tat, mbɔŋɔ́nkɨ wu afɛrɛ bakʉ̌ bɛtɨk abhi báchák ató. Báyá báchá abhɛn mbɨ. Kɛ bakʉ̌ bɛtɨk abhɛn báchí amɛm nkɨ bákɛ́m bhɔ, bákʉ́ ɛnyumɔt nɛ bhɔ́, mbɔ ɛnyǔ bákʉ́ nɛ abhɛn mbɨ.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Ndǔ ngwɛnti, mbɔŋɔ́nkɨ arɛm nɛ mmʉɛt yi bɛ, ‘Chɔŋ ntó mbɔŋ mɔ́wa. Yɛ̌ yí, bábhɔŋ bɛ́chyɛ yi kɛnókó.’ Afɛrɛ yɛ mɔ́ywi ató.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Kɛ nɛghɔ́ anɛ bakʉ̌ bɛtɨk bághɔ́ yi, bábhó bɛrɛm nɛ batɨ bɛ, ‘Yɨŋɨ́ mbɔ̌ŋ mɔ́ywi nɛ́, nɛ yí kɛ̌ ábhɔ́ŋɔ́ mɛ́nyiɛ́ nɛwú ɛtayi. Twɔ́ ká sɛ́nkɛm yi sɛ́ngwáy bɛ́ ɛtayi ánáŋ ángú, mɛnyɨŋ ɛbhi mɛ́ndɔp chi ɛbhɛsɛ.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Bákɛ́m yɛ́ yi, baya, báfú amɛm nkɨ nɛ yi, barɔk baway.”
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Yesu ánáŋá nɔ́kɔ́ bɛ́tɛ́m nɛkay ɛnɛn, abhɛ́p yɛ bǒbati ɛtɔk Israɛl bɛ, “Bě bǎkáysí bɛ́ mpok mbɔŋɔ́nkɨ wu ápɛ́rɛ́nsɛm nɛkɔ ɛnɛn yí árɔ́ŋɔ́, ǎkʉ yi nɛ bakʉ̌ bɛtɨk bhɔ?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Bǒbati bhɔ bakɛmɛ Yesu bɛ, “Mpok anɛ mbɔŋɔ́nkɨ wu ápɛ́rɛ́nsɛm, ǎkʉ bɛbɛ́ptí bakʉ̌ bɛtɨk bhɔ mángú ɛbɛ́ptí nɛwú, ansɔt nkɨ wu anchyɛ ntá bakʉ̌ bɛtɨk abhɛn bápú nɔ́k bɛchyɛ yi aywi ákɔ́rɛ́ mbwɔt tɛ́mté, yɛ̌ntɨkɨ mpok anɛ ɛnyɨŋ ɛ́fú ɛbhɨ.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Yesu abhɛ́p bhɔ bɛ, “Bǎbhɨ́kɨ́ re pay ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛchi amɛm Ɛkáti Mandɛm?
42 Jesus então perguntou:
43 “Mɛ̌ghàti yɛ be bɛ, chɔŋ Mandɛm amfɛrɛ áfɔ́k anɛ bǎbhɔ́ŋɔ́ ndǔ yí áchí nɛ bhe mbɔ Mfɔ ywɛka, anchyɛ ntá bo báchák abhɛn bákʉ̀ mɛnyɨŋ ɛbhɛn yi áyàŋ bɔ mankʉ.”
43 E Jesus terminou:
44 [Yɛ̌ntɨkɨ mmu anɛ akwɛnɛ ndǔ ntay ɛnɛn, ǎsìɛpti ndǔ mbɨŋ, nɛ mmu anɛ ntay ɛnɛn nɛ́kwɛ́nɛ́ yi amʉɛt, nɛ́chɔ̀kɔti yi.]
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Bǒbati bachiǎkap Mandɛm nɛ bǒnkwɔ Fárisi bághókó nɔ́kɔ́ bakay yɔ nɔ́ Yesu átɛ́mɛ́, bárɨ́ŋɨ bɛ ǎrɛ̀m nɔ chí ɛ̌ti yap.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Báre yaŋ bɛkɛm yi, kɛ báchày nyaka bɛyǎ bo abhɛn báchi arɛ, mbɔnyunɛ bárɨ́ŋɨ́ nyaka bɛ bǒbhɔ básɔt Yesu mbɔ ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.