Mateus 12
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs ARA
1 Ɛ́bhɨ́kɨ́ tat, Yesu nɛ baghɔk abhi báré kɔ mámfʉɛt nɔkɔ amɛm nkɨ̌ nchwifú ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt bo Israɛl. Nsay are nu baghɔk abhi. Ɛ́kʉ bábho bɛ́kʉɛp ɛnyǔ nchwi yɔ, mányiɛ nɔkɔ.
1 Por aquele tempo, em dia de sábado, passou Jesus pelas searas. Ora, estando os seus discípulos com fome, entraram a colher espigas e a comer.
2 Mbɔk bǒnkwɔ Fárisi bághɔ́ nɔ́kɔ́ nɔ, bárɛ́m ntá Yesu bɛ, “Yɨŋɨ́, baghɔkɔ́ bhɛ bákʉ̀ ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́pú chak bɛkoŋo ɛbhé yɛsɛ. Bákʉɛ̀p nchwi ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt!”
2 Os fariseus, porém, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer em dia de sábado.
3 Kɛ Yesu akɛmɛ bɛ, “Bǎbhɨ́kɨ́ re pay amɛm Ɛkáti Mandɛm ɛnyɨŋ ɛnɛ Mfɔ Debhít ákʉ́ nyaka nɛ bǒ abhɛn báchí nɛ yi mpok nsay ákɛ́mɛ́ bhɔ́?
3 Mas Jesus lhes disse: Não lestes o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Achwe nyaka amɛm ɛkɛrɛ́ Mandɛm, yi nɛ bǒbhi, mányíɛ́ nɛnyíɛ́ ɛnɛn báchyɛ́ ntá Mandɛm. Bɛ́kóŋo ɛbhé, ɛpú nyaka chak bɛ yi nɛ bǒbhi mányiɛ nɛnyíɛ́ ɛnɔ. Ndiɛrɛ bachiǎkap Mandɛm kɛ bábhɔ́ŋɔ́ nyaka ngǎngaŋ mɛnyiɛ nɔ.
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não lhes era lícito comer, nem a ele nem aos que com ele estavam, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Nɛ bɛ́rɔ́ŋ ambɨ, bǎbhɨ́kɨ́ re pay amɛm ɛkáti Moses bɛ bachiǎkap bákʉ̀ bɛtɨk amɛm ɛkɛrákap Mandɛm ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt kɛ? Ɛyɔ ɛ́kʉ bɛ bɔ́ mánkwɛ́n ɛbhé ɛnɛ ɛ́rɛ̀m bɛ mmu ákɛ́ kʉ bɛtɨk ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywɛ̌mʉɛt kɛ? Bábhɨ́kɨ́ rɛm bɛ bɔ bákʉ bɛbʉ́.
5 Ou não lestes na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa? Pois eu vos digo:
6 Nchí ghati bhe bɛ, mmu achí fá anɛ áchá ɛkɛrákap Mandɛm.
6 aqui está quem é maior que o templo.
7 Mandɛm ághàti bhɛsɛ mbɔ ɛnyu ɛ́chí amɛm ɛkáti yi bɛ, yi ǎrɛ̀m bɛ, ‘Ɛnyɨŋ ɛnɛ mɛ̌yáŋ chi bɛ bo mángɔ́ ntínso nɛ batɨ, puyɛ̌ chi akabhɛ́nya. Mbɔ bě bǎrɨŋɨ ntí bɛyɔŋ ɛbhɛn, mbʉ bǎbhɨ́kɨ́ ji bǒ abhɛn bɛ́kwɛ́nɛ́ bɛ́pú nɛ bhɔ.’
7 Mas, se vós soubésseis o que significa:
8 Dɨŋɨ́ yɛ́ ka bɛ Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm kɛ̌ mbɔ́ŋɔ́ bɛrɛm ɛnyǔ mmu ábhɔ́ŋɔ́ bɛkʉ nɛ ɛbhé ɛnɛ ɛ́yɨ́ŋɨ́ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Yesu arɔk ɛtɔk ɛ́chák achwe amɛm ɛkɛrɛ́ nɛnɨkɨ́mʉɛtí ɛyap.
9 Tendo Jesus partido dali, entrou na sinagoga deles.
10 Mmu amɔt abhak amɛm ɛkɛrɛ́ nɛnɨkɨ́mʉɛtí ɛyɔ anɛ awɔ ywi ágú. Mbɔk bo bábhák arɛ́ abhɛn báyàŋ mbi bɛ́rɛ́m bɛ bɛkwɛ́nɛ́ bɛ́chí nɛ Yesu. Bábhɛ́p Yesu bɛ, “Ɛbhé yɛsɛ ɛ́rɛ̀m bɛ ɛ́pu chak bɛbu mmu ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt kɛ?”
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida; e eles, então, com o intuito de acusá-lo, perguntaram a Jesus: É lícito curar no sábado?
11 Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Ntɨkɨ mmu ywɛká anɛ, mbák abhɔŋ ághɔ́ŋɔmɛn amɔt, ákwɛ́n nɔ́kɔ́ amɛm nɛpi ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt, andɔ, kɛfɛrɛ wu?
11 Ao que lhes respondeu: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, e, num sábado, esta cair numa cova, não fará todo o esforço, tirando-a dali?
12 Ná nɛ nkwǎŋwaŋ mmu áchá ághɔ́ŋɔmɛn tontó? Ɛyɔ ɛ́tɔ̀ŋ bɛ ɛbhé ɛyɛsɛ ɛ́pú káŋ mmu bɛkwak ntɨ ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt.”
12 Ora, quanto mais vale um homem que uma ovelha? Logo, é lícito, nos sábados, fazer o bem.
13 Yesu arɛm ntá mmu anɛ awɔ ágú bɛ, “Nyabhɛ́ awɔ́ ywɛ.” Anyabhɛ, awɔ́ wu ápɛt ataŋ, abhak mbɔ áchák.
13 Então, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e ela ficou sã como a outra.
14 Bǒnkwɔ Fárisi abhɛn bachi arɛ́ baghɔ nɔkɔ nɔ, báfú, bárɔ́k. Báte ɛyu, batɨ bɛway Yesu.
14 Retirando-se, porém, os fariseus, conspiravam contra ele, sobre como lhe tirariam a vida.
15 Yesu arɨŋɨ bɛ báte ɛyu ndu bɛway yi. Afa, arɔk ɛbhak ɛ́chák. Bɛyǎ bho bákóŋo yi, abú bo mankɛm abhɛn mámè.
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 Yesu asɛmti bhɔ bɛ bákɛ́ ghati bo bachak ɛnyɨŋ ɛ̌ti yi.
16 advertindo-lhes, porém, que o não expusessem à publicidade,
17 Ɛ́fákárí ɛnyu yɔ bɛ ɛnyɨŋ ɛnɛ ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Aisáya árɛ́mɛ́ nyaka ɛ́mfú tɛtɛp. Mandɛm aghátí nyaka Aisáya andɛm ɛ̌ti yi bɛ,
17 para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta Isaías:
18 “Ghɔ́ ka mɔ̌bɛtok wa anɛ njábhɛ́. Chi Mɔ̌ntɨ wa nɛ mbɔ̌ŋ maŋák nɛ yi tontó. Chɔŋ nkʉ Ɛfóŋó ya ɛ́mbák nɛ yi. Nɛ chɔŋ yí ankʉ mǎngati manɛrɛ́kɛt bǒ mmɨk ankɛm bɛ chɔŋ yí ampɛmɛ bhɔ.
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 Apú bhak mbɔ mmu anɛ ánù bɛ bo mángók yi. Apú bhak mbɔ mmu anɛ bághok ɛyɔŋ ɛyi nɛfí.
19 Não contenderá, nem gritará, nem alguém ouvirá nas praças a sua voz.
20 Yí ápú syɛp nkɔ́rɛ́-tákɔ́ anɛ abho bɛwɔsi, arɔp chi bɛ́gu. Nɛ apú nɛmɛ ɛrɔ́ŋɔ́ ɛnɛ bawɛt amay amɛm, ɛ́rɔ́p chi mandú mɛ́nɛ́mɛ. Ɛnyu yɔ kɛ̌ yi arɔŋ ambɨ bɛghɔ bhɔ ntínso, kpátɛ yi ankʉ nkaysi anɛ achi tɛtɛp ansɔt awɔ́nɛm.
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a torcida que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 Nɛ chɔŋ bǒ bɛtɔkɔ́ mmɨk mɛnkɛm mámbaka ntɨ chi nɛ yi bɛ ampɛmɛ bhɔ.”
21 E, no seu nome, esperarão os gentios.
22 Ɛ́tárɛ́ nɔ́kɔ́, bǒfú básɔt mbók bárɔ́k ntá Yesu nɛ yi. Ɛfóŋó ɛbʉ́bʉ kɛ ɛ́kʉ́ nyaka amɨ́k anɛ́mɛ́ yi nɛ akwɛ́n kɛbhok. Yesu abú yí, abho bɛrɛm kɛpɨ, nɛ abho bɛghɔ mbaŋ.
22 Então, lhe trouxeram um endemoninhado, cego e mudo; e ele o curou, passando o mudo a falar e a ver.
23 Bǒ mankɛm abhɛn bachi arɛ babhak maknkay tontó, bábho bɛbhɛp batɨ, mándɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Ɛbhárɛ́mɔ Debhít nɛ́ kɛ?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Kɛ bǒnkwɔ Fárisi bághókó nɔ́kɔ́ nɔ́, babho bɛrɛm bɛ, “Chí Bɛlsɛbul, mfɔ bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ kɛ áchyɛ́ Yesu bɛtaŋ bɛ́bók bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ bɛ mɛ́mfú, mɛ́ndɔ́, bho.” Mmǔ achák apú!
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, murmuravam: Este não expele demônios senão pelo poder de Belzebu, maioral dos demônios.
25 Yesu arɨŋɨ nkaysi yap. Arɛm ntá yap bɛ, “Yɛ̌ntɨkɨ ɛtɔk ɛnɛ ákɔ́rɛ́ áchí arɛ nɛ bǒbati mánu nɔkɔ nɛ batɨ, ɛ́bhɔ́ŋ chi mɛ́nɛ́mɛ́. Nnɛrɛ́kɛt anɛ ákɔ́rɛ́ achi arɛ ákwɛnɛ kwɛn.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Ɛnyu yɔ kɛ ɛchi nɛ kɛfɔ Satan. Mbák Satan ǎbók Satan, ná kɛfɔ ɛki kɛ́tee?
26 Se Satanás expele a Satanás, dividido está contra si mesmo; como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Nɛ mbák nchí bók bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ chi ndǔ bɛtaŋ Bɛlsɛbul, bǒ bhɛka básɔ̀t bɛtaŋ ághá bɛ́bók bhɔ mɛ́ndɔ́ bhó? Ɛ̌ti yɔ chɔŋ bɔ́ mántaŋ be.
27 E, se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Kɛ mbák, sayri sayri, mɛ̌bòk bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ chi ndǔ bɛtaŋ Ɛfóŋó Mandɛm, nɔ́ Mandɛm anaŋ achi nɛntɨ ɛnɛka mbɔ Mfɔ.
28 Se, porém, eu expulso demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o reino de Deus sobre vós.
29 Yɛ̌ mmu apu kway bɛchwe amɛm ɛkɛt ɛnɛ mmǔ ntantaŋ angɛ́p ɛnyɨŋ, ampɔkɔ, andɔk nɛ yɔ́, mbák abhɨ́kɨ́ yambɨ ankɛm yi angwɔt.
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E, então, lhe saqueará a casa.
30 Yɛ̌ agha anɛ ápú nɛ mɛ, achí chí mǔmpap awa. Nɛ yɛ agha anɛ ápú kwak mɛ mɛnyokoti bho, ǎtàkátak.
30 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Dɨŋɨ́ yɛ́ ka bɛ, Mandɛm ǎfoŋori bɛbʉ́ ɛbhɛn bo bákʉ̀ nɛ bɛbɛ́ptí mɛnyɨŋ ɛbhɛn bɔ bárɛ̀m. Kɛ apú foŋori mmu anɛ árɛ̀m bɛbɛ́ptí mɛnyɨŋ ɛ̌ti Ɛfóŋó Bɛdyɛrɛ.
31 Por isso, vos declaro: todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Mandɛm ǎfoŋori yɛ̌ agha anɛ árɛ̀m ɛbɛ́ptí ɛnyɨŋ ɛ̌ti nnyɛ́n ɛna, Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm, kɛ apú foŋori mmu anɛ árɛ̀m ɛbʉ́bʉ ɛ̌ti Ɛfóŋó Bɛdyɛrɛ. Mandɛm apú foŋori yi, yɛ̌ ndǔ mmɨkɨ nɛ, nɛ yɛ̌ ndǔ mmɨk nkɔ.”
32 Se alguém proferir alguma palavra contra o Filho do Homem, ser-lhe-á isso perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será isso perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 Yesu arɔk ambɨ bɛrɛm bɛ, “Mbák ɛnɔk ɛ́rɨ, kɛpɛm ɛki nkwɔ kɛ́rɨ́. Mbák ɛnɔk ɛbhɔ̌ŋ nɛme, kɛpɛm ɛki nkwɔ́ kɛ́bhɔ́ŋ nɛme. Mmu ǎrɨŋɨ ɛnɔk chí ndǔ kɛpɛm ɛki.
33 Ou fazei a árvore boa e o seu fruto bom ou a árvore má e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Bě bɛfé, nɔ́ kɛ ɛ́chí nɛ bhe. Ná bɛrɨ́tí kɛpɨ kɛkwáy yɛ bɛ́fú be anyu ɛnɛ́ bǎchí bǒ bɛbʉ́? Ɛnyɨŋ ɛnɛ́ ɛ́jwí mmu antɨ, yɔ́ kɛ ɛ́fù yi anyu.
34 Raça de víboras, como podeis falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 Nkúbhɛ́ mbɔ ɛnyǔ mɛnyɨŋ nkáp bɛ́jwi amɛm mɔ́kɛrɛ nkáp, nɔ́ kɛ̌ nkaysi ndɨ́ndɨ́ ájwì antɨ mmu ndɨ́ndɨ́, nɛ bɛrɨ kɛ bɛ́fu arɛ.
35 O homem bom tira do tesouro bom coisas boas; mas o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Dɨŋɨ́ ká bɛ, ɛwak ɛnɛ Mandɛm átàŋ bǒ mankɛm, yɛ̌ntɨkɨ mmu ǎghati yí ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́kʉ́ kɛ yɛ̌ntɨkɨ ɛpɔ̌ ɛyɔŋ ɛ́fú yi anyu.
36 Digo-vos que de toda palavra frívola que proferirem os homens, dela darão conta no Dia do Juízo;
37 Kɛpɨ ɛkɛn kɛ́fù wɔ anyu kɛ̌ yi ásɔt antáŋ wɔ ɛwak ɛ́mɔt. Mbák bɛrɨ́tɨ́ kɛpɨ kɛ kɛ́fù wɔ anyu, ɛwak ɛyɔ, yi ǎrɛm bɛ ɔbhɨ́kɨ́ bhɔŋ manyé. Kɛ mbák bɛbɛ́ptí kɛpɨ kɛ kɛ́fù wɔ anyu, ɛwak ɛyɔ, Mandɛm ǎrɛm bɛ ɔ́kwɛ̌n manyé.”
37 porque, pelas tuas palavras, serás justificado e, pelas tuas palavras, serás condenado.
38 Mbɔk batɔŋ ɛbhé Mandɛm nɛ bǒnkwɔ Fárisi bárɛ́m ntá Yesu bɛ, “Ntɔŋ, tɔ́ŋ ɛrɨŋɨ́ maknkay ɛnɛ ɛ́kway bɛtɔŋ bɛ bɛtaŋ ɛbhɛ bɛ́fú ntá Mandɛm.”
38 Então, alguns escribas e fariseus replicaram: Mestre, queremos ver de tua parte algum sinal.
39 Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Bɛbʉ́ ná nɛ mkpáká bho anɛ ɛchɔŋ! Bápú kʉ mbɔ ɛnyǔ Mandɛm áyàŋ. Báyàŋ bɛghɔ chi ɛrɨŋɨ́ maknkay! Kɛ yɛ̌ ɛ́mɔt mpú tɔŋ be, ɛ́bhɨ́kɨ́ fʉɛt chi ɛnɛ Jóna, ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm.
39 Ele, porém, respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o do profeta Jonas.
40 Nkúbhɛ́ mbɔ ɛnyǔ Jóna achi nyaka amɛm mɛniɛ̌ nsǐ-ngo ndǔ manywɔp arat, nɔ́ kɛ bábhɛmɛ chɔŋ Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm, mbak amɛm nnɛm ndǔ manywɔp arat.
40 Porque assim como esteve Jonas três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 Ɛwak ɛnɛ Mandɛm átàŋ bǒ mmɨk, bǒ ɛtɔk Ninivɛ báfate mángati bhe bɛ bǎkʉ bɛbʉ́. Ɛwak ɛyɔ, bɔ́ bárɛm nɔ ntá yɛka mbɔnyunɛ bɔ bátɨk nyaka nsɛm ndǔ bɛbʉ́ bhap mpok Jóna ághátí bhɔ Ɛyɔŋ Mandɛm. Nɛ́nɛ, mmu achí fá nɛ́ntɨ́ ɛnɛka anɛ áchá Jóna; yɛ̌ nɔ, bǎpu ka bɛtɨknsɛm ndǔ bɛbʉ́ ɛbhɛka.
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
42 Ɛwak Mandɛm átàŋ bǒ mmɨk, mfɔ ngɔrɛ́ anɛ áchí nyaka ɛtɔk Shɛ́ba ǎfate andɛm bɛ bǎkʉ bɛbʉ́. Ǎrɛm bɛ bǎkʉ́ bɛbʉ́ mbɔnyunɛ yi afu nyaka nɛkɔ nɛsiɛ arɔk bɛghok mɛnyɨŋ ɛbhɛn Mfɔ Sólomon átɔ̀ŋ bho nɛ bɛyǎ nɛrɨŋɨ́kɛpɨ. Nɛ nchí ghati bhe bɛ mmu achi fá nɛ́ntɨ́ ɛnɛka anɛ acha Sólomon, Yɛ̌ nɔ́, bǎpú ka bɛghok yi.”
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
43 Bɛ́rɔ́ŋ ambɨ Yesu arɛm bɛ, “Mbák mámbók ɛfóŋó ɛbʉ́bʉ ɛ́ndɔ́ mmu, ɛ́rɔp chí bóŋboŋbóŋ amɛm baso, ɛ́njaŋ nɔkɔ ɛbhak ɛnɛ yɔ ɛ́chwe. Mbák ɛ́bhɨ́kɨ́ ghɔ́ ɛbhak bɛchɔkɔ,
43 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 ɛ́rɛ̀m bɛ, ‘Chɔŋ mpɛtnsɛm ɛbhak ɛnɛ mfú.’ Nɛ ɛ́náŋ ɛ́mpɛ́tnsɛm, ɛ́ngɔ́ bɛ yɛ̌ mmu apu amɛm ɛsɨ́ ɛkɛt ɛyi, nɛ bɛ, mányɔ yɔ, bághókó sayri,
44 Por isso, diz: Voltarei para minha casa donde saí. E, tendo voltado, a encontra vazia, varrida e ornamentada.
45 ɛfóŋó ɛbʉ́bʉ ɛyɔ ɛ́rɔ̀ŋ yɛ, ɛ́nsɔt bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ bɛ́chák tándrámɔt ɛbhɛn bɛ́bɛ́bhɛ́ bɛcha yɔ. Bɔ́ mɛnkɛm mɛndɔk, mɛnchwe mmu wu amʉɛt, mɛ́mbak nɛ yi, nté yi ambɛ́p ancha anɛ mbɨ. Nɔ, kɛ̌ ɛ́bhɔ́ŋɔ́ bɛ́fákari nɛ be bo bɛbʉ́ abhɛn mkpák anɛ ɛchɔŋ.”
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Ɛnɛ́ Yesu árɔ̀ŋ ambɨ bɛrɛm mɛnyɨŋ ɛbhɛn yi ághàti bho, máyi nɛ bɔ̌mayi bátwɔ́ bátee nɛfí, mánjaŋ nɔkɔ bɛrɛm kɛpɨ nɛ yi.
46 Falava ainda Jesus ao povo, e eis que sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, procurando falar-lhe.
47 Mmǔ amɔt aghati Yesu bɛ, “Máyɛ nɛ bɔ̌mayɛ báchí nɛfí téé, báyàŋ bɛrɛm kɛpɨ nɛ wɔ.”
47 E alguém lhe disse: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem falar-te.
48 Kɛ Yesu akɛmɛ mmu wu bɛ, “Sayri sayri, máya chí agha? Nɛ ntɨkɨ bho bachi bɔ̌maya?”
48 Porém ele respondeu ao que lhe trouxera o aviso: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Yesu asá awɔ ntá bakoŋo bhi, arɛm bɛ, “Máya chí bǒbhɛn, nɛ bɔ̌maya chí bǒbhɛn.
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
50 Bǒ abhɛn bákʉ̀ ɛnyɨŋ ɛnɛ Ɛtaya mmu achi amfay áyàŋ bɔ́ mankʉ, kɛ báchí maya, nɛ bɔ̌maya.”
50 Porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.