Lucas 18

Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesu atɛ́m nɛkay ɛnɛ́nɛ́fú ntá bakoŋo bhi ndu bɛtɔŋ bhɔ bɛ, bábhɔŋ mɛnɨkmʉɛt ntá Mandɛm mpoknkɛm, kɛfɛrɛ ntí arɛ.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Arɛm bɛ, “Ntaŋá-manyé amɔt achi nyaka ɛtɔkɔfú, Mandɛm yi kɛ chyɛ kɛnókó, ntɨ nkwǎ yi kɛbhɔŋ mpok nɛ yi.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Kɛ́nkwɛ́sɛ́ amɔt abhak nkwɔ́ ɛtɔk ɛyɔ. Are rɔ́ŋ ntá ntaŋá manyé wu anɨk nɔkɔ yí mmʉɛt bɛ, ‘Ɛta, táŋ manyé ya sayri fɛrɛ mɛ amɔ́ mǔmpap awa.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Ndǔ nɛbhǒnɛt, ntaŋá manyé wu kɛfyɛ́ ntí. Kɛ ansɛm mpok, achɔkɔ diíí arɛm nɛ mmʉɛt yi bɛ, ‘Yɛ̌ndu mpú chyɛ Mandɛm kɛnókó, nɛ mbɨ́kɨ́ bhɔŋ mpok nɛ ntɨ nkwǎ,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 kɛ ndu mɔ́ngɔrɛ́-nɛ árɔ̀ŋ chi ambɨ bɛchyɛ mɛ ɛsɔŋɔri, chɔŋ ntáŋ manyé yi sayri nchyɛ́ yi. Mbák ɛ́pú nɔ́, apú sɛbhɛ mɛ ante amɨk.’”
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Yesu Acha arɛm yɛ bɛ, “Bǎghok nɔ ɛnyɨŋ ɛnɛ ntaŋá manyé anɛ ápú chak árɛ́mɛ́?
6 Então o Senhor disse:
7 Mbák mmu mbɔ yi ǎkwáy nyaka bɛ́kwak mɔ́ngɔrɛ́ wu, Mandɛm kɛ apu kway bɛkwak bo abhɛn yi áyábhɛ́ mbák bádì kɛbhɔ ntá yi bɛ̌ti nɛ ngósí? Ǎkway bɛ́chɔ́ŋti mpok kɛ ankwak bhɔ?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Nchí ghati bhe bɛ, chɔŋ Mandɛm amkpɔ́t manyé áyák anchyɛ bǒbhi. Kɛ mpok Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm ápɛ́rɛ́nsɛm, chɔŋ angɔ́ bo abhɛn bábhɔ́ŋɔ́ nɛka nɛ Mandɛm fá amɨkɨ́?”
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Yesu atɛ́m nɛkay ɛnɛ́nɛ́fú ntá bo abhɛn bakaysi nyaka bɛ bachi chak bɛsí Mandɛm, mámbyaka nɔkɔ bo bachak.
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Yi bɛ, “Bo bati apay bárɔŋ nyaka mɛnɨkmʉɛt amɛm ɛkɛrákap Mandɛm. Amɔt abhak mǔnkwɔ Fárisi, anɛfú abhak mbɛbhɛ́ nkabhɛ́nti.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Mǔnkwɔ Fárisi ate ɛyǐ ɛbhak anɨk mmʉɛt bɛ, ‘Mandɛm, nkáká wɔ́ bɛ mpú mbɔ bo báchák abhɛn bachi baghɛ́p, bakʉ̌ bɛbʉ́, nɛ bakwɛnɛ́ bɛrwɔp. Nkáká wɔ bɛ mpú mbɔ yɛ̌ chí mbɛbhɛ́ nkabhɛ́nti anɛ áté nɔ́ awu.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Nchí bhak ndǔ nɛtarɛ́nsay ndɔŋ ɛ́páy ndu sɔ́nde amɔt. Nɛ ndǔ mɛnyɨŋ ɛbha mɛnkɛm nchí chyɛ ndu amɔt amfay baru byo mbɔ akap ntá yɛ.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Kɛ mbɛbhɛ́ nkabhɛ́nti ate nɛkɔ nɛsiɛ. Ntí, yi kɛ yoŋ amfay, nɛ adɛp awɔ́ antɨ arɛm bɛ, ‘Ɛta Mandɛm, nchí mmǔ bɛbʉ́. Ghɔ́ mɛ ntínso!’
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Nchí ghati bhe bɛ Mandɛm ásɔ́t nyaka bɛ mbɛbhɛ́ nkabhɛ́nti wu achí chak bɛsí bhi. Ɛ́kɛbhák nɔ nɛ mǔnkwɔ Fárisi mbɔnyunɛ́ Mandɛm ǎsɛ̀pti yɛ̌ntɨkɨ mmu anɛ áyòŋ mmʉɛt, kɛ ǎkòsi yɛ̌ agha anɛ ásɛ̀pti mmʉɛt amɨk.”
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Bofú básɔ́t bɔ̌bhap bárɔ́k ntá Yesu nɛ bhɔ bɛ yi anyaŋa bɔ amɔ anti anjɛt bhɔ. Baghɔkɔ́ bhi bághɔ́ nɔ́kɔ́ nɔ, bábho bɛsáyti bhɔ bɛ bákɛ́ kʉ nɔ.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Kɛ Yesu abhɨŋɨ bǒbhɔ nɛ bɔ̌bhap. Nɛ ntá baghɔkɔ́ bhi arɛm bɛ, “Dɔ̌ ká mǎmbɔ mántwɔ ntá ya, bǎkɛ́ chyɛt bɔ mbi mbɔnyunɛ bǒ abhɛn bachi mbɔ bhɔ́ kɛ̌ Mandɛm abhak Mfɔ wap.”
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Dɨŋɨ́ ká bɛ, mbák mmu abhɨ́kɨ́ rɔ Mandɛm ankɛm yi mbɔ mɔ́nkwɛn apú kway bɛbhak ndǔ mpǎy bo abhɛn Mandɛm achi Mfɔ wap wáwák.
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Ɛwak ɛ́mɔt, mǔnti bo Israɛl abhɛ́p Yesu bɛ, “Ntɔŋ, wɔ mmǔ ndɨ́ndɨ́, chɔŋ nkʉ yi kɛ mbɔ̌ŋ nɛpɛ́m ɛnɛ́n nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti?”
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yesu akɛmɛ yí bɛ, “Ndaká yí ɔ́bhɨ́ŋɨ́ mɛ bɛ mmǔ ndɨ́ndɨ́? Mmǔ ndɨ́ndɨ́ apú. Mandɛm aywǐnti kɛ achi Mmǔ ndɨ́ndɨ́.
19 Jesus respondeu:
20 Ɔrɨ́ŋɨ́ bɛbhé Mandɛm. Bɛ́rɛ̀m bɛ, ‘Ɔ́kɛ́ kwɛn bɛrwɔp. Ɔ́kɛ́ wáy mmu. Ɔ́kɛ́ ghɛp. Ɔ́kɛ́ te ntísiɛ ákwárɛ́. Chiɛ̌ máyɛ nɛ ɛtayɛ kɛnókó.’”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Mmǔ wu árɛm bɛ́ “Nnáŋ nchí bhʉɛrɛ bɛbhé ɛbhɛn mɛnkɛm.”
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Yesu ághókó nɔ́kɔ́ nɔ́, arɛm ntá yi bɛ, “Ɛ́rɔp ɛnyɨŋ ɛ́mɔt ɛnɛ́ ɔ́bhɨ́kɨ́ re kʉ. Dɔ́k tí mɛnyɨŋ ɛbhɛ mɛnkɛm, chyɛ̌ nkáp ntá bachɛ́bhɛ́bho. Mbák ɔ́nkʉ́ nɔ, chɔŋ ɔ́mbɔ́ŋ kɛfɔ̌ mɛnyɨŋ amfay. Ɔ́ntwɔ́ yɛ ɔnkoŋo mɛ. Nɛ chɔŋ ɔ́mbɔ́ŋ kɛfɔ̌ mɛnyɨŋ awǔ amfay.”
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Ághókó nɔ́kɔ́ nɔ́, apɔp, arɔbhɛ rɔ́ŋɛ́rɔ́ŋ mbɔnyunɛ abhɔ̌ŋ nyaka bɛyǎ mɛnyɨŋ.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yesu ayɨŋɨ yí, arɛm bɛ, “Ɛ́bèmʉɛt tontó bɛ mǔnkáp anka Mandɛm ambak Mfɔ ywi.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Ɛ́chí wɨkɨrɨk bɛ mpɔŋɔ baso ámfʉɛ́t ndǔ mbok mbíábhan ɛ́cha mǔnkáp bɛ́ka Mandɛm ambak Mfɔ ywi.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Bo abhɛn baghoko bɛyɔŋ ɛbhɔ bábhɛ́p Yesu bɛ, “Agha ákwày yɛ bɛbhɔŋ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛ́bhɨ́kɨ́ bhɔŋ ngwɛnti?”
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Ɛnyɨŋ ɛnɛ́ ɛ́cha nkwǎŋwaŋ, ɛ́pú cha Mandɛm.”
27 Mas Jesus respondeu:
28 Píta asá ɛyɔŋ arɛm bɛ, “Yɨŋɨ́, sɛ́rɔ́ mɛnyɨŋ mɛnkɛm sɛ́kòŋo wɔ.”
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Yesu aghati bhɔ bɛ, nchí ghati bhe bɛ, “Mmǔ anɛ árɔ́ yɛ̌ ɛkɛt, yɛ̌ ngɔrɛ́, yɛ̌ bɔ̌mayi, yɛ̌ ɛtayi nɛ máyi, nɛ yɛ̌ bɔ̌bhi ɛ̌ti Kɛfɔ Mandɛm,
29 Jesus lhes respondeu:
30 Mandɛm ǎchyɛ chɔŋ yi mɛnyɨŋ ɛbhɛn bɛyǎ bɛcha ɛbhɛn yi anɛmɛ fá amɨk. Nɛ chɔŋ ambɔ́ŋ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛ́bhɨ́kɨ́ bhɔŋ ngwɛnti ndǔ mmɨk nkɔ.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Ɛ́tat nɔ́kɔ́, Yesu asɔt baghɔkɔ́ bhi bati byo nɛ apay nɛpak. Abho bɛ́gháti bhɔ bɛ, “Ghók ká! Sɛ́rɔŋ nɔ chí Yerúsalɛm, nɛ arɛ́, chɔŋ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ barɛmɛ́ kɛpɨ̌ntɨ Mandɛm básɨ́ŋɨ́ ɛ̌ti Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm ɛ́mfakari.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Chɔŋ mánkɛ́m yi mámfyɛ amɔ́ bǒbati abhɛn bápú bo Israɛl, mánjɔ́kɔ́ yi, nɛ mánsɔkɔti yí, nɛ mámpati yi batiɛ́ amʉɛt.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Chɔŋ mándɛ́n yi nɛ ɛkpa, nɛ mángwáy yi. Kɛ ɛ́gháká nɔ́kɔ́ manywɔp arat, ampɛtnsɛm ndǔ nɛpɛ́m.”
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Kɛ baghɔk Yesu kɛjwimɛm yɛ̌ chi ndǔ ɛnyɨŋ ɛ́mɔt ndǔ ɛbhɛn yi árɛ́mɛ́. Bɛ́bhak bhɛ́sɛ́ bhɛ́sɛ́ ntá yap nɛ bɔ́ kɛkɛ́m ɛnyɨŋ ɛnɛ yi arɛmɛ.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Mpok Yesu aghaka kɛkwɔt nɛ Jɛríko, nnɛ́mámɨ́k amɔt abhak nɛpak mbi chɔ́kɔ́, anɨŋɨ nɔkɔ mɛnɨ́ŋɨ́.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ághókó nɔ́kɔ́ ndǔ bɛyǎ bó báfʉɛ̀t, abhɛ́p ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́fàkari.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Bágháti yi bɛ, “Yesu anɛ Násárɛt kɛ áfʉɛ̀t.”
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Abho yɛ bɛ́bɨ́k bɛ, “Yesu! Mmɔ̌ Mfɔ Debhít! Ghɔ́ mɛ́ ntínso!”
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Bo abhɛn bárɔ̀ŋ ambɨ báré sayti yi bɛ ánchɔ́kɔ́ kpák; kɛ akpɨk are bɨk nɛ ɛyɔŋ ɛtaŋɛtaŋ bɛ, “Mmɔ̌ Mfɔ Debhít! Ghɔ́ mɛ́ ntínso!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Yesu áte, achyɛ ɛyɔŋ bɛ mántwɔ́ nɛ yi. Bátwɔ́ nɔ́kɔ́ kɛ́kwɔ́t nɛ yi, Yesu abhɛ́p yi bɛ,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 “Ɔ̌yáŋ mɛ̌nkʉ́ wɔ yi?” Akɛmɛ Yesu bɛ, “Acha, nchí yaŋ mpɛt ngɔ mbaŋ.”
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Yesu arɛm yɛ ntá yi bɛ, “Ghɔ́ mbaŋ. Nɛka ɛnɛ́n ɔbhɔŋɔ nɛ mɛ nɛ́kʉ ɔtaŋ.”
42 Jesus lhe disse:
43 Tɛ́mté wu, abho bɛghɔ mbaŋ! Nɛ abho bɛkoŋo Yesu, ambɨti nɔkɔ Mandɛm. Bo mankɛm bághɔ́ nɔ́kɔ́ nɔ, babhɔ bɛbɨti nkwɔ Mandɛm.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.