Lucas 18

Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yesu atɛ́m nɛkay ɛnɛ́nɛ́fú ntá bakoŋo bhi ndu bɛtɔŋ bhɔ bɛ, bábhɔŋ mɛnɨkmʉɛt ntá Mandɛm mpoknkɛm, kɛfɛrɛ ntí arɛ.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Arɛm bɛ, “Ntaŋá-manyé amɔt achi nyaka ɛtɔkɔfú, Mandɛm yi kɛ chyɛ kɛnókó, ntɨ nkwǎ yi kɛbhɔŋ mpok nɛ yi.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Kɛ́nkwɛ́sɛ́ amɔt abhak nkwɔ́ ɛtɔk ɛyɔ. Are rɔ́ŋ ntá ntaŋá manyé wu anɨk nɔkɔ yí mmʉɛt bɛ, ‘Ɛta, táŋ manyé ya sayri fɛrɛ mɛ amɔ́ mǔmpap awa.’
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Ndǔ nɛbhǒnɛt, ntaŋá manyé wu kɛfyɛ́ ntí. Kɛ ansɛm mpok, achɔkɔ diíí arɛm nɛ mmʉɛt yi bɛ, ‘Yɛ̌ndu mpú chyɛ Mandɛm kɛnókó, nɛ mbɨ́kɨ́ bhɔŋ mpok nɛ ntɨ nkwǎ,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 kɛ ndu mɔ́ngɔrɛ́-nɛ árɔ̀ŋ chi ambɨ bɛchyɛ mɛ ɛsɔŋɔri, chɔŋ ntáŋ manyé yi sayri nchyɛ́ yi. Mbák ɛ́pú nɔ́, apú sɛbhɛ mɛ ante amɨk.’”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Yesu Acha arɛm yɛ bɛ, “Bǎghok nɔ ɛnyɨŋ ɛnɛ ntaŋá manyé anɛ ápú chak árɛ́mɛ́?
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Mbák mmu mbɔ yi ǎkwáy nyaka bɛ́kwak mɔ́ngɔrɛ́ wu, Mandɛm kɛ apu kway bɛkwak bo abhɛn yi áyábhɛ́ mbák bádì kɛbhɔ ntá yi bɛ̌ti nɛ ngósí? Ǎkway bɛ́chɔ́ŋti mpok kɛ ankwak bhɔ?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Nchí ghati bhe bɛ, chɔŋ Mandɛm amkpɔ́t manyé áyák anchyɛ bǒbhi. Kɛ mpok Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm ápɛ́rɛ́nsɛm, chɔŋ angɔ́ bo abhɛn bábhɔ́ŋɔ́ nɛka nɛ Mandɛm fá amɨkɨ́?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Yesu atɛ́m nɛkay ɛnɛ́nɛ́fú ntá bo abhɛn bakaysi nyaka bɛ bachi chak bɛsí Mandɛm, mámbyaka nɔkɔ bo bachak.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Yi bɛ, “Bo bati apay bárɔŋ nyaka mɛnɨkmʉɛt amɛm ɛkɛrákap Mandɛm. Amɔt abhak mǔnkwɔ Fárisi, anɛfú abhak mbɛbhɛ́ nkabhɛ́nti.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Mǔnkwɔ Fárisi ate ɛyǐ ɛbhak anɨk mmʉɛt bɛ, ‘Mandɛm, nkáká wɔ́ bɛ mpú mbɔ bo báchák abhɛn bachi baghɛ́p, bakʉ̌ bɛbʉ́, nɛ bakwɛnɛ́ bɛrwɔp. Nkáká wɔ bɛ mpú mbɔ yɛ̌ chí mbɛbhɛ́ nkabhɛ́nti anɛ áté nɔ́ awu.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Nchí bhak ndǔ nɛtarɛ́nsay ndɔŋ ɛ́páy ndu sɔ́nde amɔt. Nɛ ndǔ mɛnyɨŋ ɛbha mɛnkɛm nchí chyɛ ndu amɔt amfay baru byo mbɔ akap ntá yɛ.’
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Kɛ mbɛbhɛ́ nkabhɛ́nti ate nɛkɔ nɛsiɛ. Ntí, yi kɛ yoŋ amfay, nɛ adɛp awɔ́ antɨ arɛm bɛ, ‘Ɛta Mandɛm, nchí mmǔ bɛbʉ́. Ghɔ́ mɛ ntínso!’
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Nchí ghati bhe bɛ Mandɛm ásɔ́t nyaka bɛ mbɛbhɛ́ nkabhɛ́nti wu achí chak bɛsí bhi. Ɛ́kɛbhák nɔ nɛ mǔnkwɔ Fárisi mbɔnyunɛ́ Mandɛm ǎsɛ̀pti yɛ̌ntɨkɨ mmu anɛ áyòŋ mmʉɛt, kɛ ǎkòsi yɛ̌ agha anɛ ásɛ̀pti mmʉɛt amɨk.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Bofú básɔ́t bɔ̌bhap bárɔ́k ntá Yesu nɛ bhɔ bɛ yi anyaŋa bɔ amɔ anti anjɛt bhɔ. Baghɔkɔ́ bhi bághɔ́ nɔ́kɔ́ nɔ, bábho bɛsáyti bhɔ bɛ bákɛ́ kʉ nɔ.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Kɛ Yesu abhɨŋɨ bǒbhɔ nɛ bɔ̌bhap. Nɛ ntá baghɔkɔ́ bhi arɛm bɛ, “Dɔ̌ ká mǎmbɔ mántwɔ ntá ya, bǎkɛ́ chyɛt bɔ mbi mbɔnyunɛ bǒ abhɛn bachi mbɔ bhɔ́ kɛ̌ Mandɛm abhak Mfɔ wap.”
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Dɨŋɨ́ ká bɛ, mbák mmu abhɨ́kɨ́ rɔ Mandɛm ankɛm yi mbɔ mɔ́nkwɛn apú kway bɛbhak ndǔ mpǎy bo abhɛn Mandɛm achi Mfɔ wap wáwák.
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Ɛwak ɛ́mɔt, mǔnti bo Israɛl abhɛ́p Yesu bɛ, “Ntɔŋ, wɔ mmǔ ndɨ́ndɨ́, chɔŋ nkʉ yi kɛ mbɔ̌ŋ nɛpɛ́m ɛnɛ́n nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yesu akɛmɛ yí bɛ, “Ndaká yí ɔ́bhɨ́ŋɨ́ mɛ bɛ mmǔ ndɨ́ndɨ́? Mmǔ ndɨ́ndɨ́ apú. Mandɛm aywǐnti kɛ achi Mmǔ ndɨ́ndɨ́.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Ɔrɨ́ŋɨ́ bɛbhé Mandɛm. Bɛ́rɛ̀m bɛ, ‘Ɔ́kɛ́ kwɛn bɛrwɔp. Ɔ́kɛ́ wáy mmu. Ɔ́kɛ́ ghɛp. Ɔ́kɛ́ te ntísiɛ ákwárɛ́. Chiɛ̌ máyɛ nɛ ɛtayɛ kɛnókó.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Mmǔ wu árɛm bɛ́ “Nnáŋ nchí bhʉɛrɛ bɛbhé ɛbhɛn mɛnkɛm.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Yesu ághókó nɔ́kɔ́ nɔ́, arɛm ntá yi bɛ, “Ɛ́rɔp ɛnyɨŋ ɛ́mɔt ɛnɛ́ ɔ́bhɨ́kɨ́ re kʉ. Dɔ́k tí mɛnyɨŋ ɛbhɛ mɛnkɛm, chyɛ̌ nkáp ntá bachɛ́bhɛ́bho. Mbák ɔ́nkʉ́ nɔ, chɔŋ ɔ́mbɔ́ŋ kɛfɔ̌ mɛnyɨŋ amfay. Ɔ́ntwɔ́ yɛ ɔnkoŋo mɛ. Nɛ chɔŋ ɔ́mbɔ́ŋ kɛfɔ̌ mɛnyɨŋ awǔ amfay.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Ághókó nɔ́kɔ́ nɔ́, apɔp, arɔbhɛ rɔ́ŋɛ́rɔ́ŋ mbɔnyunɛ abhɔ̌ŋ nyaka bɛyǎ mɛnyɨŋ.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yesu ayɨŋɨ yí, arɛm bɛ, “Ɛ́bèmʉɛt tontó bɛ mǔnkáp anka Mandɛm ambak Mfɔ ywi.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ɛ́chí wɨkɨrɨk bɛ mpɔŋɔ baso ámfʉɛ́t ndǔ mbok mbíábhan ɛ́cha mǔnkáp bɛ́ka Mandɛm ambak Mfɔ ywi.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Bo abhɛn baghoko bɛyɔŋ ɛbhɔ bábhɛ́p Yesu bɛ, “Agha ákwày yɛ bɛbhɔŋ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛ́bhɨ́kɨ́ bhɔŋ ngwɛnti?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Ɛnyɨŋ ɛnɛ́ ɛ́cha nkwǎŋwaŋ, ɛ́pú cha Mandɛm.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Píta asá ɛyɔŋ arɛm bɛ, “Yɨŋɨ́, sɛ́rɔ́ mɛnyɨŋ mɛnkɛm sɛ́kòŋo wɔ.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yesu aghati bhɔ bɛ, nchí ghati bhe bɛ, “Mmǔ anɛ árɔ́ yɛ̌ ɛkɛt, yɛ̌ ngɔrɛ́, yɛ̌ bɔ̌mayi, yɛ̌ ɛtayi nɛ máyi, nɛ yɛ̌ bɔ̌bhi ɛ̌ti Kɛfɔ Mandɛm,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 Mandɛm ǎchyɛ chɔŋ yi mɛnyɨŋ ɛbhɛn bɛyǎ bɛcha ɛbhɛn yi anɛmɛ fá amɨk. Nɛ chɔŋ ambɔ́ŋ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛ́bhɨ́kɨ́ bhɔŋ ngwɛnti ndǔ mmɨk nkɔ.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Ɛ́tat nɔ́kɔ́, Yesu asɔt baghɔkɔ́ bhi bati byo nɛ apay nɛpak. Abho bɛ́gháti bhɔ bɛ, “Ghók ká! Sɛ́rɔŋ nɔ chí Yerúsalɛm, nɛ arɛ́, chɔŋ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ barɛmɛ́ kɛpɨ̌ntɨ Mandɛm básɨ́ŋɨ́ ɛ̌ti Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm ɛ́mfakari.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Chɔŋ mánkɛ́m yi mámfyɛ amɔ́ bǒbati abhɛn bápú bo Israɛl, mánjɔ́kɔ́ yi, nɛ mánsɔkɔti yí, nɛ mámpati yi batiɛ́ amʉɛt.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Chɔŋ mándɛ́n yi nɛ ɛkpa, nɛ mángwáy yi. Kɛ ɛ́gháká nɔ́kɔ́ manywɔp arat, ampɛtnsɛm ndǔ nɛpɛ́m.”
33 e, havendo-
34 Kɛ baghɔk Yesu kɛjwimɛm yɛ̌ chi ndǔ ɛnyɨŋ ɛ́mɔt ndǔ ɛbhɛn yi árɛ́mɛ́. Bɛ́bhak bhɛ́sɛ́ bhɛ́sɛ́ ntá yap nɛ bɔ́ kɛkɛ́m ɛnyɨŋ ɛnɛ yi arɛmɛ.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Mpok Yesu aghaka kɛkwɔt nɛ Jɛríko, nnɛ́mámɨ́k amɔt abhak nɛpak mbi chɔ́kɔ́, anɨŋɨ nɔkɔ mɛnɨ́ŋɨ́.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ághókó nɔ́kɔ́ ndǔ bɛyǎ bó báfʉɛ̀t, abhɛ́p ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́fàkari.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Bágháti yi bɛ, “Yesu anɛ Násárɛt kɛ áfʉɛ̀t.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Abho yɛ bɛ́bɨ́k bɛ, “Yesu! Mmɔ̌ Mfɔ Debhít! Ghɔ́ mɛ́ ntínso!”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Bo abhɛn bárɔ̀ŋ ambɨ báré sayti yi bɛ ánchɔ́kɔ́ kpák; kɛ akpɨk are bɨk nɛ ɛyɔŋ ɛtaŋɛtaŋ bɛ, “Mmɔ̌ Mfɔ Debhít! Ghɔ́ mɛ́ ntínso!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yesu áte, achyɛ ɛyɔŋ bɛ mántwɔ́ nɛ yi. Bátwɔ́ nɔ́kɔ́ kɛ́kwɔ́t nɛ yi, Yesu abhɛ́p yi bɛ,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Ɔ̌yáŋ mɛ̌nkʉ́ wɔ yi?” Akɛmɛ Yesu bɛ, “Acha, nchí yaŋ mpɛt ngɔ mbaŋ.”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Yesu arɛm yɛ ntá yi bɛ, “Ghɔ́ mbaŋ. Nɛka ɛnɛ́n ɔbhɔŋɔ nɛ mɛ nɛ́kʉ ɔtaŋ.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Tɛ́mté wu, abho bɛghɔ mbaŋ! Nɛ abho bɛkoŋo Yesu, ambɨti nɔkɔ Mandɛm. Bo mankɛm bághɔ́ nɔ́kɔ́ nɔ, babhɔ bɛbɨti nkwɔ Mandɛm.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.