Hebreus 2
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NAA
1 Ndu ɛchi yɛ̌ nɔ, sɛ́bhɔŋ bɛsɔt mpok sɛ́mbʉrɛ mɛnyɨŋ ɛbhɛn sɛ́náŋ sɛ́ghɔ́kɔ́ bɛ sɛ́kɛ́ rɔ bhɔ sɛnɛm ɛbhɨ.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Tɛ̌ndu mɛnyɨŋ ɛbhɛn bɔángɛl barɛmɛ bɛchi nyaka tɛtɛp, nɛ yɛ̌ agha anɛ abhɨkɨ bhʉɛrɛ bhɔ nɛ mmu anɛ átàŋ ntí, abhɔ̌ŋ nyaka ntɛmsi anɛ ákwáy nɛ yi,
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 ná sɛ́kwày bɛbʉɛ ntɛmsi anɛ átwɔ̀ mbák sɛ́mbyak ɛrɛmɛ́ nɛpɛmɛ anɛ Mandɛm áyàŋ bɛ́pɛ́mɛ́ bhɛsɛ? Mbɔŋ Yesu Acha kɛ áyámbɨ bɛrɛm kpoŋoroŋ ɛ̌ti nɛpɛmɛ anɛ Mandɛm ápɛ̀mɛ bho, kɛ bo abhɛn bághókó bákʉ bɛsɛ sɛndɨŋɨ bɛ ɛchi tɛtɛp.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Mandɛm are tɔ́ŋ bɛrɨŋ, ankʉ nɔkɔ mɛnyɨŋɨ́ maknkay mɛnyu nɛ mɛnyu ndu bɛtɔŋ nkwɔ bɛ́ bɛchí tɛtɛp. Are fʉɛ́t nkwɔ ndǔ akap anɛ Ɛfóŋó Bɛdyɛrɛ áchyɛ̀ bho, bɛ́kóŋo nkaysi yi.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Puyɛ̌ ntá bɔángɛl kɛ Mandɛm áchyɛ́ bɛtaŋ amfay mmɨk anɛ sɛ́rɛ̀m nɛ́ bɛ ǎtwɔ̀ ansɛm.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Básɨŋ nɛbhʉ́ɛ́rɛ́fu amɛm Ɛkáti Mandɛm bɛ, “Mandɛm Acha, nkwǎŋwaŋ chí agha anɛ ɔ́re kaysi yi? Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm chi agha anɛ ɔ́re fyɛ ntí nɛ yi?
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Ndǔ mɔ́mbɨŋɨ́ mpok, ɔsɛ́ptí yi bɛ bɔángɛl máncha yi. Ɔkʉ yɛ yí ámbɔ́ŋ kɛnɛ́m nɛ kɛnókó mbɔ mfɔ.
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 Ɔchyɛ́ yi bɛtaŋ amfǎy yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ.”
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Kɛ sɛ́ghɔ̀ Yesu mmu bákʉ́ bɔángɛl máncha yi ndǔ mɔ́mbɨŋɨ mpok. Báchyɛ́ yi kɛnɛ́m nɛ kɛnókó mbɔ mfɔ ɛ̌ti ɛsɔŋɔri nɛwú. Chi ɛ̌ti bɛrɨ̌ndu Mandɛm kɛ yi ágú ɛ̌ti bo mankɛm.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Mandɛm kɛ ághókó yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ nɛ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛchi ntá yi. Ndu áyàŋ nyaka bɛ bɛyǎ bho mámbɔ́ŋ mbi bɛbhak bɔ̌bhi nɛ mámbɔŋ kɛnɛ́m, ɛrɨ nyaka bɛ yi mmu ánɛ́nɛ́ bhɔ mbǐ wu ámfʉɛ́t ndǔ ɛsɔŋɔri bɛ ankwáy ndǔ yɛ̌ntɨkɨ mbi mbɔ mmǔ anɛ ákʉ̀ bɔ mámbɔŋ nɛpɛ́m.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Yesu mmu ákʉ̀ bo mambák pɛ́pɛ́p bɛsí Mandɛm abhɔŋ chi amɔt nɛ bo abhɛn yi ákʉ́ bɛ mambák pɛ́pɛ́p. Ɛ̌ti yɔ, yi ábhɨ́kɨ́ bhɔŋ ntíánwɔ́p ndu bɛbhɨŋɨ bɔ bɛ, “Bɔ̌ma.”
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Yi arɛm ntá Mandɛm bɛ, “Chɔŋ ndɛm ɛ̌ti yɛ ntá bɔ̌maya mpok bǒbhɛ báchɛ́mɛ́ ndǔ nɛbhʉɛt amɔt, nte bɛsí bhap nchyɛ́ wɔ bakak.”
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Apɛt arɛm bɛ, “Chɔŋ nsɨkɨ ntɨ nɛ Mandɛm.” Nɛ bɛ, “Ghɔ́ mɛ́ nɛ́, nɛ bɔ̌ abhɛn Mandɛm achyɛ mɛ.”
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 Tɛ̌ndu bɔ̌ abhɛn yi arɛmɛ nɔ ɛ̌ti yap báchí bakwǎŋwaŋ, mbɔŋ Yesu ayíbhírí nyaka arɔp nkwǎ. Akʉ nɔ́ bɛ́ ámfʉɛ́t ndǔ nɛwú anchɔŋti bɛtaŋ ɛbhɛn mmǔ anɛ ábhɔ́ŋɔ́ bɛtaŋá nɛwú, nɔ chi Satan.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Ɛnyu ɛyɔ kɛ yi ákway nyaka bɛfɛrɛ bho ndǔ bɛcháy nɛwú. Báchí nyaka basɛm ndǔ bɛcháy ɛbhɔ ndǔ nɛpɛ́m ɛnap nɛnkɛm.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Sɛ́rɨŋɨ bɛ atwɔ nyaka bɛkwak chi bɛbhárɛ́bhɔ Ábraham, puyɛ̌ bɔángɛl.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Abhɔŋ yɛ bɛrɔp nyaka mbɔ bhɛsɛ bakwǎŋwaŋ ndu yɛ̌ntɨkɨ mbi, bɛ́ ámbák mǔngo bachiǎkap anɛ ábhʉ̀rɛ bariɛp ami bɛsí Mandɛm ndu bɛtɨk ɛbhi nɛ bɛ ánkway bɛchyɛ akap ɛ̌ti bɛbʉ́ bǒ mankɛm.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Tɛ̌ndu yímbɔŋ ánáŋ ábhɔ́ŋɔ́ nyaka ɛsɔŋɔri nɛ mamɔ, abhɔŋ mbi bɛkwak abhɛn mamɔ átwɔ̀ ntá yap.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.