Hebreus 2

Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ndu ɛchi yɛ̌ nɔ, sɛ́bhɔŋ bɛsɔt mpok sɛ́mbʉrɛ mɛnyɨŋ ɛbhɛn sɛ́náŋ sɛ́ghɔ́kɔ́ bɛ sɛ́kɛ́ rɔ bhɔ sɛnɛm ɛbhɨ.
1 Portanto, convém-nos atentar com a mais zelosa atenção, às coisas que temos ouvido, para que em nenhum momento as deixemos escapar.
2 Tɛ̌ndu mɛnyɨŋ ɛbhɛn bɔángɛl barɛmɛ bɛchi nyaka tɛtɛp, nɛ yɛ̌ agha anɛ abhɨkɨ bhʉɛrɛ bhɔ nɛ mmu anɛ átàŋ ntí, abhɔ̌ŋ nyaka ntɛmsi anɛ ákwáy nɛ yi,
2 Porque, se a palavra dita pelos anjos foi inflexível, e cada transgressão e desobediência recebeu uma justa retribuição,
3 ná sɛ́kwày bɛbʉɛ ntɛmsi anɛ átwɔ̀ mbák sɛ́mbyak ɛrɛmɛ́ nɛpɛmɛ anɛ Mandɛm áyàŋ bɛ́pɛ́mɛ́ bhɛsɛ? Mbɔŋ Yesu Acha kɛ áyámbɨ bɛrɛm kpoŋoroŋ ɛ̌ti nɛpɛmɛ anɛ Mandɛm ápɛ̀mɛ bho, kɛ bo abhɛn bághókó bákʉ bɛsɛ sɛndɨŋɨ bɛ ɛchi tɛtɛp.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação, a qual, a princípio começou a ser proclamada pelo Senhor, e foi-nos confirmada por aqueles que o ouviram;
4 Mandɛm are tɔ́ŋ bɛrɨŋ, ankʉ nɔkɔ mɛnyɨŋɨ́ maknkay mɛnyu nɛ mɛnyu ndu bɛtɔŋ nkwɔ bɛ́ bɛchí tɛtɛp. Are fʉɛ́t nkwɔ ndǔ akap anɛ Ɛfóŋó Bɛdyɛrɛ áchyɛ̀ bho, bɛ́kóŋo nkaysi yi.
4 Deus também lhes foi por testemunha, com sinais e maravilhas, e com diversos milagres e dons do Espírito Santo, de acordo com sua própria vontade?
5 Puyɛ̌ ntá bɔángɛl kɛ Mandɛm áchyɛ́ bɛtaŋ amfay mmɨk anɛ sɛ́rɛ̀m nɛ́ bɛ ǎtwɔ̀ ansɛm.
5 Porque aos anjos ele não sujeitou o mundo futuro, do qual falamos.
6 Básɨŋ nɛbhʉ́ɛ́rɛ́fu amɛm Ɛkáti Mandɛm bɛ, “Mandɛm Acha, nkwǎŋwaŋ chí agha anɛ ɔ́re kaysi yi? Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm chi agha anɛ ɔ́re fyɛ ntí nɛ yi?
6 Mas alguém, em um certo lugar testificou, dizendo: O que é o homem, para que lhe dê atenção? Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Ndǔ mɔ́mbɨŋɨ́ mpok, ɔsɛ́ptí yi bɛ bɔángɛl máncha yi. Ɔkʉ yɛ yí ámbɔ́ŋ kɛnɛ́m nɛ kɛnókó mbɔ mfɔ.
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos, tu o coroaste de glória e de honra, e o puseste sobre as obras de tuas mãos.
8 Ɔchyɛ́ yi bɛtaŋ amfǎy yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ.”
8 Tu lhe sujeitaste todas as coisas sob seus pés. Para que nisso ele sujeitasse todas as coisas sob ele, e nada sobrasse que não fosse sujeito a ele. Mas, agora, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Kɛ sɛ́ghɔ̀ Yesu mmu bákʉ́ bɔángɛl máncha yi ndǔ mɔ́mbɨŋɨ mpok. Báchyɛ́ yi kɛnɛ́m nɛ kɛnókó mbɔ mfɔ ɛ̌ti ɛsɔŋɔri nɛwú. Chi ɛ̌ti bɛrɨ̌ndu Mandɛm kɛ yi ágú ɛ̌ti bo mankɛm.
9 Porém, vemos Jesus, que foi feito um pouco menor do que os anjos, por causa do sofrimento da morte, coroado com glória e honra, para que pela graça de Deus pudesse provar a morte no lugar de cada homem.
10 Mandɛm kɛ ághókó yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ nɛ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛchi ntá yi. Ndu áyàŋ nyaka bɛ bɛyǎ bho mámbɔ́ŋ mbi bɛbhak bɔ̌bhi nɛ mámbɔŋ kɛnɛ́m, ɛrɨ nyaka bɛ yi mmu ánɛ́nɛ́ bhɔ mbǐ wu ámfʉɛ́t ndǔ ɛsɔŋɔri bɛ ankwáy ndǔ yɛ̌ntɨkɨ mbi mbɔ mmǔ anɛ ákʉ̀ bɔ mámbɔŋ nɛpɛ́m.
10 Pois convinha a ele, para quem são todas as coisas, e por quem são todas as coisas, em trazer muitos filhos à glória, fazer o capitão da salvação deles perfeito através de sofrimentos.
11 Yesu mmu ákʉ̀ bo mambák pɛ́pɛ́p bɛsí Mandɛm abhɔŋ chi amɔt nɛ bo abhɛn yi ákʉ́ bɛ mambák pɛ́pɛ́p. Ɛ̌ti yɔ, yi ábhɨ́kɨ́ bhɔŋ ntíánwɔ́p ndu bɛbhɨŋɨ bɔ bɛ, “Bɔ̌ma.”
11 Porque tanto o que santifica, como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa ele não se envergonha de lhes chamar de irmãos,
12 Yi arɛm ntá Mandɛm bɛ, “Chɔŋ ndɛm ɛ̌ti yɛ ntá bɔ̌maya mpok bǒbhɛ báchɛ́mɛ́ ndǔ nɛbhʉɛt amɔt, nte bɛsí bhap nchyɛ́ wɔ bakak.”
12 dizendo: Anunciarei o teu nome a meus irmãos, no meio da igreja cantar-te-ei louvores.
13 Apɛt arɛm bɛ, “Chɔŋ nsɨkɨ ntɨ nɛ Mandɛm.” Nɛ bɛ, “Ghɔ́ mɛ́ nɛ́, nɛ bɔ̌ abhɛn Mandɛm achyɛ mɛ.”
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E novamente: Contemple a mim e aos filhos que Deus me deu.
14 Tɛ̌ndu bɔ̌ abhɛn yi arɛmɛ nɔ ɛ̌ti yap báchí bakwǎŋwaŋ, mbɔŋ Yesu ayíbhírí nyaka arɔp nkwǎ. Akʉ nɔ́ bɛ́ ámfʉɛ́t ndǔ nɛwú anchɔŋti bɛtaŋ ɛbhɛn mmǔ anɛ ábhɔ́ŋɔ́ bɛtaŋá nɛwú, nɔ chi Satan.
14 E já que os filhos são participantes da carne e do sangue, ele também participou das mesmas coisas, para que através da morte ele destruísse aquele que tinha o poder da morte, isto é, o diabo;
15 Ɛnyu ɛyɔ kɛ yi ákway nyaka bɛfɛrɛ bho ndǔ bɛcháy nɛwú. Báchí nyaka basɛm ndǔ bɛcháy ɛbhɔ ndǔ nɛpɛ́m ɛnap nɛnkɛm.
15 e livrasse aqueles que, por terem medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 Sɛ́rɨŋɨ bɛ atwɔ nyaka bɛkwak chi bɛbhárɛ́bhɔ Ábraham, puyɛ̌ bɔángɛl.
16 Porque, na verdade, ele não assumiu a natureza dos anjos, mas ele tomou a semente de Abraão.
17 Abhɔŋ yɛ bɛrɔp nyaka mbɔ bhɛsɛ bakwǎŋwaŋ ndu yɛ̌ntɨkɨ mbi, bɛ́ ámbák mǔngo bachiǎkap anɛ ábhʉ̀rɛ bariɛp ami bɛsí Mandɛm ndu bɛtɨk ɛbhi nɛ bɛ ánkway bɛchyɛ akap ɛ̌ti bɛbʉ́ bǒ mankɛm.
17 Por isso, em todas as coisas, convinha-lhe que fosse feito semelhante aos irmãos, para que fosse um sumo sacerdote misericordioso e fiel em todas as coisas que pertencessem a Deus, para operar a reconciliação por causa dos pecados do povo.
18 Tɛ̌ndu yímbɔŋ ánáŋ ábhɔ́ŋɔ́ nyaka ɛsɔŋɔri nɛ mamɔ, abhɔŋ mbi bɛkwak abhɛn mamɔ átwɔ̀ ntá yap.
18 Porque naquilo que ele mesmo sofreu sendo tentado, ele pode socorrer aos que são tentados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.