Romanos 4
Li Santil hu (KEKNT) vs VC
1 Anakcuan tina̱tinak chirix laj Abraham li kaxe'to̱nil yucua'. ¿Ma quiti̱cobresi̱c xch'o̱l chiru li Dios riq'uin lix yehom xba̱nuhom? Inc'a'.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Cui ta riq'uin xyehom xba̱nuhom quiti̱cobresi̱c xch'o̱l laj Abraham, cuan raj c'a'ru quixnimobresi cui' rib. Abanan ma̱cua' raj chiru li Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Tz'i̱banbil sa' li Santil Hu nak laj Abraham quixpa̱b li c'a'ru quixye li Dios. Ut xban lix pa̱ba̱l, li Dios quixye nak laj Abraham a'an jun cui̱nk ti̱c xch'o̱l. (Gn. 15:6)
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Li ani natrabajic naxc'ul xtojbal. Lix tojbal naxc'ul a'an moco yal xma̱tan ta xban nak ac xtoj rix.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Aban li colba-ib inc'a' natojman rix. A'an yal jun ma̱tan naxq'ue li Dios reheb laj ma̱c li neque'pa̱ban re. Xban nak neque'pa̱ban, ti̱cobresinbileb xch'o̱l xban li Dios.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Laj David quixye nak us xak re li naxma̱tani xti̱quilal xch'o̱l riq'uin li Dios chi ma̱cua' xban xyehom xba̱nuhom. Yal chi ma̱tan ban naxc'ul lix ti̱quilal xch'o̱l.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Laj David quixye chi jo'ca'in:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Us xak reheb li inc'a' chic neque'c'oxla̱c lix ma̱queb xban li Dios. (Sal. 32:1-2)
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Ut aniheb li te'cuyek' te'sachek' lix ma̱c? ¿Ma ca'aj cui' li que'xc'ul li circuncisión? Inc'a'. Reheb aj ban cui' li inc'a' que'xc'ul li circuncisión. Ac xinye li c'a'ru tz'i̱banbil sa' li Santil Hu chirix laj Abraham. Xban nak cuan xpa̱ba̱l laj Abraham, li Dios quixye nak a'an jun cui̱nk ti̱c xch'o̱l. (Gn. 15:6)
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Laj Abraham ma̱ji' naxc'ul li circuncisión nak li Dios quixye nak li cui̱nk a'an ti̱c xch'o̱l.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Mokon chic laj Abraham quixc'ul li circuncisión jo' retalil nak a'an jun cui̱nk ti̱c xch'o̱l chiru li Dios xban lix pa̱ba̱l. Laj Abraham quixpa̱b li Dios nak ma̱ji' naxc'ul li circuncisión. Jo'can nak nayeman nak laj Abraham a'an xyucua'eb chixjunileb li neque'xpa̱b li Dios ut neque'q'uehe' sa' ajl sa' xya̱nkeb li ti̱queb xch'o̱l usta inc'a' neque'xc'ul li circuncisión.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ut laj Abraham xyucua'eb ajcui' li que'xc'ul li circuncisión. Ma̱cua' ca'aj cui' xban nak que'xc'ul li circuncisión. Xyucua'eb aj ban cui' xban nak que'xpa̱b li Dios jo' nak quixpa̱b li Dios laj Abraham nak toj ma̱ji' naxc'ul li circuncisión.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Li Dios quixyechi'i re laj Abraham jo' ajcui' reheb li ralal xc'ajol nak eb a'an te'e̱chani̱nk re li ruchich'och'. Ma̱cua' riq'uin xba̱nunquil li naxye li chak'rab nak te're̱chani. Quiyechi'i̱c ban reheb xban nak quipa̱ban laj Abraham ut li Dios quixye nak laj Abraham a'an jun cui̱nk ti̱c xch'o̱l.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Cui ta ca'aj cui' li cuanqueb rubel xcuanquil li najter chak'rab li te'e̱chani̱nk re li yechi'inbil xban li Dios, ma̱c'a' raj na-oc cui' li kapa̱ba̱l. Ut ma̱c'a' raj na-oc cui' li yechi'inbil xban li Dios.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Nachal xjosk'il li Dios sa' xbe̱neb li neque'k'etoc re li chak'rab. Xban nak cuan li chak'rab, cuan li k'etoc a̱tin. Cui ta ma̱c'a' li chak'rab, ma̱c'a' raj k'etoc a̱tin.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Xban nak cuan xpa̱ba̱l laj Abraham, li Dios quixyechi'i li ma̱tan re xban xnimal rusilal. Ut quixyechi'i ajcui' reheb chixjunileb li ralal xc'ajol. Li yechi'inbil ma̱cua' ca'aj cui' reheb li cuanqueb rubel xcuanquil li chak'rab. Reheb aj ban cui' chixjunileb li neque'pa̱ban jo' nak quipa̱ban laj Abraham. Jo'can nak nayeman nak laj Abraham a'an li kayucua' chikajunilo xban nak a'an laj c'amol be chiku sa' li kapa̱ba̱l.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Tz'i̱banbil sa' li Santil Hu li quixye li Dios re laj Abraham: Xatinq'ue chok' xxe'to̱nil yucua' li q'uila tenamit. (Gn. 17:5)
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Laj Abraham quixpa̱b li quixye li Dios ut quiroybeni li quiyechi'i̱c re usta inc'a' naxnau chanru nak ta̱q'uehek' re li ralal xc'ajol. Jo'can nak a'an xyucua'eb li q'uila tenamit jo' quiyehe' re xban li Dios, —Te'q'uia̱nk la̱ cualal a̱c'ajol, chu'ux re xban li Dios. (Gn. 15:5)
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ca'ch'in chic ma̱ o'c'a̱l chihab cuan re laj Abraham. A'an naxnau nak xban xti̱xilal inc'a' raj chic ta̱cua̱nk ralal xc'ajol. Ut naxnau ajcui' nak lix Sara inc'a' naq'uiresin. Aban inc'a' quich'inan xch'o̱l laj Abraham. Quixpa̱b ban chi tz'akal nak ta̱cua̱nk ralal xc'ajol.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Inc'a' quixcuiba xch'o̱l chi moco quixcanab roybeninquil lix ma̱tan li quiyechi'i̱c re xban li Dios. Cacuu̱c ban chic quixba̱nu sa' lix pa̱ba̱l ut quixlok'oni li Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Laj Abraham quixpa̱b chi anchal xch'o̱l nak li Dios k'axal nim xcuanquil ut tixq'ue li c'a'ru naxyechi'i.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ut xban lix pa̱ba̱l laj Abraham, li Dios quixye nak a'an jun cui̱nk ti̱c xch'o̱l.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ut moco ca'aj cui' ta sa' xc'aba' laj Abraham nak quitz'i̱ba̱c retalil nak ti̱c xch'o̱l xban lix pa̱ba̱l.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Quitz'i̱ba̱c aj ban cui' sa' kac'aba' la̱o. Li Dios naxye nak ti̱c ajcui' li kach'o̱l la̱o cui takapa̱b chi tz'akal li quicuaclesin re li Ka̱cua' Jesucristo chi yo'yo sa' xya̱nkeb li camenak.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Li Jesucristo quixk'axtesi rib chi ca̱mc xban li kama̱c ut quicuacli cui'chic chi yo'yo sa' xya̱nkeb li camenak re xti̱cobresinquil li kach'o̱l chiru li Dios.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.