Atos 27

Li Santil hu (KEKNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nak quich'ola li kaxiquic chiru ha' toj Italia, laj Pablo rochbeneb li jun ch'ol chic li cuanqueb chi pre̱xil, que'k'axtesi̱c sa' ruk' jun li capitán aj Julio xc'aba'. A'an xcomoneb li jun ch'u̱tal chi soldado re li acuabej César.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Co-oc sa' jun li jucub li quichal chak sa' li tenamit Adramitio. Li jucub a'an ac xic re. Co̱o kochben laj Aristarco li quichal chak Tesalónica xcue̱nt Macedonia. Li jucub ta̱numek' chixc'atk eb li na'ajej xcue̱nt Asia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ut sa' li cutan jun chic cocuulac Sidón. Laj Julio quixba̱nu usilal re laj Pablo. Quixcanab chi xic riq'uineb laj pa̱banel li cuanqueb aran re nak ta̱tenk'a̱k xbaneb.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Co-el aran Sidón sa' li jucub. Nak yo̱co chi xic, coxonumek' nach' riq'uin Chipre xban nak chiku yo̱ chi cha̱lc li ik'.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Conume' jun pac'al li palau cuan cui' li tenamit Cilicia ut Panfilia. Ut cocuulac sa' li tenamit Mira li cuan sa' xcue̱nt Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Aran quixtau jun li jucub li capitán re Alejandría. Ac xic re Italia ut corocsi sa' li jucub a'an re toxic.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nabal cutan cobe̱c chiru ha' chi timil. Ra sa nak cocuulac sa' xjayal li tenamit Gnido. Xban nak k'axal cau li ik', jo'can nak quikajal kabe. Conume' cuan cui' li tenamit Salmón ut co̱o sa' li na'ajej Creta li sutsu sa' ha'.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 K'axal ch'a'aj ut k'axal timil cocuulac sa' jun li tenamit “Cha̱bil Oqueba̱l” neque'xye re. Nach' riq'uin a'an cuan li tenamit Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Nabal cutan cobay sa' li na'ajej a'an ut xiu xiu chic li xic chiru ha' xban nak cuulac re li habalk'e. Jo'can nak laj Pablo qui-oc chixq'uebal xna'lebeb laj ch'e'ol jucub.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Quixye reheb: —Ex cuas cui̱tz'in, yo̱quin chixq'uebal retal nak li xic chiru ha' k'axal ch'a'aj. Nabal li raylal takac'ul chi jo'ca'in. Moco ca'aj cui' ta xiu xiu re li jucub ut li ri̱k. Xiu xiu aj ban cui' chok' ke la̱o, chan laj Pablo.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Abanan li capitán inc'a' quixq'ue xcuanquil li c'a'ru quixye laj Pablo. A' ban chic li c'a'ru que'xye laj e̱chal re li jucub ut laj ch'e'ol re, a'an chic li que'xba̱nu.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ut xban nak ma̱c'a' junak na'ajej bar ta̱ru̱k te'xnumsi cui' li habalk'e chi sa sa' xch'o̱leb, li xq'uialeb que'xye nak us li e̱lc aran cui ta̱ru̱k te'cuulak Fenice re te'xnumsi li habalk'e aran. A'an jun li tenamit xcue̱nt Creta. Sa' li na'ajej a'an cuan cuib li oqueba̱l re li jucub. Jun nacana sa' li suroeste ut li jun chic nacana sa' li noroeste.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Nak ac yo̱ li ik' li nachal sa' li sur, que'xc'oxla nak naru te'xic. Jo'can nak que'xtiquib xic. Yo̱queb chi xic chire li palau nach' riq'uin li na'ajej Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Junpa̱t na chic nak quichal jun cacuil ik'. Lix cau ok li ha' yo̱ chixsac'bal rib chiru li jucub. Euroclidón xc'aba' li ik' a'an li nachal chak sa' li noroeste.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Inc'a' chic que'xcuy xmetz'e̱u li cacuil ik' laj ch'e'ol re li jucub. Jo'can nak quikacanab kib re toxc'am. Ut li jucub quic'ame' xban li ik'.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Cocuulac cuan cui' jun si̱ril li ch'och' Clauda xc'aba' sutsu sa' ha'. Ra sa nak coru xtaksinquil li ch'ina jucub li yo̱ chi quelo̱c xban li nimla jucub.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Nak kataksi sa' li nimla jucub, c'ajo' nak que'xucuac li cristian. Que'xc'oxla nak ma̱re ta̱t'ilk li jucub sa' li samaib. Que'xcubsi xt'icrul li jucub ut yo̱co chi xic chi jo'can.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Jo' cuulajak chic toj cau ajcui' li ik'. C'ajo' nak yo̱ chirec'asinquil li jucub. Jo'can nak quikatiquib xjebbal li ri̱k ut kacut sa' li palau.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Sa' rox li cutan quikisi sa' li jucub li c'a'ru nac'anjelac re li jucub, re nak inc'a' chic a̱lak li jucub.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Chiru nabal cutan inc'a' qui-iloc li sak'e chi moco li chahim chiru k'ojyi̱n. K'axal cau li cak-sut-ik' ut xiu xiu cuanco. Inc'a' chic nakayo'oni nak tocolek' ta.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Ac xnume' nabal cutan ut ma̱ji' nakayal cua. Jo'can nak laj Pablo quixakli sa' xyiheb ut quixye reheb: —Ex cuas cui̱tz'in, k'axal us raj quine̱rabi ta. Inc'a' raj co-el chak Creta. Cui ta inc'a' xo-el, inc'a' raj xkac'ul li raylal a'in ut inc'a' raj xosachoc.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 A'ut anakcuan tinye e̱re nak mexc'oxlac. Cauhak ban e̱ch'o̱l xban nak ma̱ ani ke ta̱ca̱mk. Ca'aj cui' li jucub ta̱sachk.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Sa' li k'ojyi̱n a'in xc'utbesi rib chicuu jun x-ángel li Dios laj e̱chal cue, li ninc'anjela ru.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Li ángel xye cue, “Matxucuac, at Pablo, xban nak tento nak tatcuulak riq'uin li acuabej César. Xban xnimal rusilal li Ka̱cua', ma̱ jun reheb li cuanqueb a̱cuochben te'ca̱mk,” chan cue.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Jo'can nak cauhak e̱ch'o̱l, ex cuas cui̱tz'in. La̱in cau inch'o̱l riq'uin li Dios nak ta̱c'ulma̱nk jo' xye cue li ángel.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Abanan tento nak tocutek' xban li ha' sa' jun na'ajej sutsu sa' ha', chan laj Pablo reheb.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Cuib xama̱n na yo̱co chi c'uluc raylal. Li ha' yo̱ chikac'ambal yalak bar chiru li palau Adriático xc'aba' xban li cacuil ik'. Tuktu chic k'ojyi̱n nak eb laj ch'e'ol jucub que'xc'oxla nak ac cuulaqueb re chi ch'och'el.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Que'xcubsi jun li c'am re xbisbal xchamal li ha'. Toj cuan cuaklaju xca̱c'a̱l metro xchamal nak que'xbis. Nak que'jiloc chic ca'ch'in, que'xq'ue cui'chic li bisleb ut cuukub xca'c'a̱l metro chic lix chamal.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 C'ajo' lix xiuheb xban nak que'xc'oxla nak ma̱re ta̱cutek' li jucub sa' xya̱nk pec xban lix cau ok li palau. Jo'can nak que'xq'ue sa' li ha' chirix li jucub ca̱hib li ni̱nki ch'i̱ch' ancla xc'aba' re raj xxakabanquil li jucub. Ut neque'raj ta ac xsake̱u.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Ut eb laj ch'e'ol jucub que'raj e̱lelic sa' li jucub. Que'xq'ue li ch'ina jucub sa' ha' ut que'xba̱nu ribeb nak te'raj xq'uebal li ch'i̱ch' ancla sa' ha' chiru li jucub.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Laj Pablo quixye re li capitán ut reheb ajcui' li soldado: —Cui inc'a' neque'cana eb a'in sa' li jucub, la̱ex inc'a' ta̱ru̱k texcolek', chan.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Jo'can nak eb li soldado que'xyoc' lix c'a̱mal li ch'ina jucub ut que'xcanab chi sachc sa' li palau.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Nak qui-oc chi cutanoc', laj Pablo quixq'ue xcacuilal xch'o̱leb chixjunileb ut quixye reheb nak te'cua'ak. Quixye reheb: —Cuib xama̱n anakcuan e̱roquic chi oybeni̱nc ut chixcuybal e̱sa' chi ma̱c'a' nequetzaca.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Nintz'a̱ma che̱ru nak texcua'ak re nak cauhakex ut ma̱ jun e̱re ta̱ca̱mk, chan reheb.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Ut nak quixye a'an, quixchap jun li caxlan cua ut quixbantioxi chiru li Dios chiruheb chixjunileb li cuanqueb aran. Ut nak quixjach, qui-oc chixcua'bal.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Riq'uin a'in quic'ojla xch'o̱leb chixjunileb ut que'oc ajcui' chi cua'ac eb a'an.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Chikajunilo li cuanco sa' li jucub, cuanco cuib ciento riq'uin cuaklaju xca̱c'a̱l (276).
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nak ac xe'rake' chi cua'ac, que'oc cui'chic chixjebbal li ri̱k li jucub ut que'xcut chi ha' li trigo re nak ta̱se̱bok' li ri̱k.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Nak quicutano' que'xq'ue retal nak cuanqueb sa' jun na'ajej inc'a' neque'xnau ru. Aran na-oc jun li nima' sa' li palau ut aran cuan jun li na'ajej sa' samaib chire li palau. Aran que'xc'oxla nak ta̱ru̱k te'xhiltesi li jucub.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Que'xyoc' lix c'a̱mal li anclas ut que'xcanab chi subu̱nc sa' li ha'. Que'xcotz ajcui' lix bac'bal li ch'i̱ch' li naberesin re li jucub. Ut que'xtaksi cui'chic li nimla t'icr li naramoc re li ik'. Ut yo̱queb chi xic chire li ha'.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Li jucub quic'ame' xban li ik' bar neque'xc'ul cui' rib li nima' ut li palau. Aran quit'il sa' samaib li ru'uj li jucub. Inc'a' chic qui-ec'an sa' xna'aj. Ut li jucub yo̱ chi jorec' xban lix cau ok li palau.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Eb li soldado que'xc'oxla nak us te'xcamsiheb chixjunil li pre̱x re nak inc'a' te'xcut rib chi numxic chiru ha' re te'xcol rib.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Abanan li capitán quiraj xcolbal laj Pablo. Jo'can nak quixpo' ru lix c'a'uxeb li soldado ut quixye reheb nak li ani naxnau numxic xcutakeb rib xbe̱n cua sa' ha' ut te'numxik re nak te'e̱lk chi ch'och'el.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Cuan li que'el chiru tz'alam che' ut cuan que'xchap c'a'ak re ru re li jucub. Jo'ca'in nak que'cole' chixjunileb ut que'el chi ch'och'el.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.