Atos 27
Li Santil hu (KEKNT) vs ACF
1 Nak quich'ola li kaxiquic chiru ha' toj Italia, laj Pablo rochbeneb li jun ch'ol chic li cuanqueb chi pre̱xil, que'k'axtesi̱c sa' ruk' jun li capitán aj Julio xc'aba'. A'an xcomoneb li jun ch'u̱tal chi soldado re li acuabej César.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Co-oc sa' jun li jucub li quichal chak sa' li tenamit Adramitio. Li jucub a'an ac xic re. Co̱o kochben laj Aristarco li quichal chak Tesalónica xcue̱nt Macedonia. Li jucub ta̱numek' chixc'atk eb li na'ajej xcue̱nt Asia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Ut sa' li cutan jun chic cocuulac Sidón. Laj Julio quixba̱nu usilal re laj Pablo. Quixcanab chi xic riq'uineb laj pa̱banel li cuanqueb aran re nak ta̱tenk'a̱k xbaneb.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Co-el aran Sidón sa' li jucub. Nak yo̱co chi xic, coxonumek' nach' riq'uin Chipre xban nak chiku yo̱ chi cha̱lc li ik'.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Conume' jun pac'al li palau cuan cui' li tenamit Cilicia ut Panfilia. Ut cocuulac sa' li tenamit Mira li cuan sa' xcue̱nt Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Aran quixtau jun li jucub li capitán re Alejandría. Ac xic re Italia ut corocsi sa' li jucub a'an re toxic.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nabal cutan cobe̱c chiru ha' chi timil. Ra sa nak cocuulac sa' xjayal li tenamit Gnido. Xban nak k'axal cau li ik', jo'can nak quikajal kabe. Conume' cuan cui' li tenamit Salmón ut co̱o sa' li na'ajej Creta li sutsu sa' ha'.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 K'axal ch'a'aj ut k'axal timil cocuulac sa' jun li tenamit “Cha̱bil Oqueba̱l” neque'xye re. Nach' riq'uin a'an cuan li tenamit Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nabal cutan cobay sa' li na'ajej a'an ut xiu xiu chic li xic chiru ha' xban nak cuulac re li habalk'e. Jo'can nak laj Pablo qui-oc chixq'uebal xna'lebeb laj ch'e'ol jucub.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Quixye reheb: —Ex cuas cui̱tz'in, yo̱quin chixq'uebal retal nak li xic chiru ha' k'axal ch'a'aj. Nabal li raylal takac'ul chi jo'ca'in. Moco ca'aj cui' ta xiu xiu re li jucub ut li ri̱k. Xiu xiu aj ban cui' chok' ke la̱o, chan laj Pablo.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Abanan li capitán inc'a' quixq'ue xcuanquil li c'a'ru quixye laj Pablo. A' ban chic li c'a'ru que'xye laj e̱chal re li jucub ut laj ch'e'ol re, a'an chic li que'xba̱nu.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ut xban nak ma̱c'a' junak na'ajej bar ta̱ru̱k te'xnumsi cui' li habalk'e chi sa sa' xch'o̱leb, li xq'uialeb que'xye nak us li e̱lc aran cui ta̱ru̱k te'cuulak Fenice re te'xnumsi li habalk'e aran. A'an jun li tenamit xcue̱nt Creta. Sa' li na'ajej a'an cuan cuib li oqueba̱l re li jucub. Jun nacana sa' li suroeste ut li jun chic nacana sa' li noroeste.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Nak ac yo̱ li ik' li nachal sa' li sur, que'xc'oxla nak naru te'xic. Jo'can nak que'xtiquib xic. Yo̱queb chi xic chire li palau nach' riq'uin li na'ajej Creta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Junpa̱t na chic nak quichal jun cacuil ik'. Lix cau ok li ha' yo̱ chixsac'bal rib chiru li jucub. Euroclidón xc'aba' li ik' a'an li nachal chak sa' li noroeste.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Inc'a' chic que'xcuy xmetz'e̱u li cacuil ik' laj ch'e'ol re li jucub. Jo'can nak quikacanab kib re toxc'am. Ut li jucub quic'ame' xban li ik'.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Cocuulac cuan cui' jun si̱ril li ch'och' Clauda xc'aba' sutsu sa' ha'. Ra sa nak coru xtaksinquil li ch'ina jucub li yo̱ chi quelo̱c xban li nimla jucub.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Nak kataksi sa' li nimla jucub, c'ajo' nak que'xucuac li cristian. Que'xc'oxla nak ma̱re ta̱t'ilk li jucub sa' li samaib. Que'xcubsi xt'icrul li jucub ut yo̱co chi xic chi jo'can.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Jo' cuulajak chic toj cau ajcui' li ik'. C'ajo' nak yo̱ chirec'asinquil li jucub. Jo'can nak quikatiquib xjebbal li ri̱k ut kacut sa' li palau.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Sa' rox li cutan quikisi sa' li jucub li c'a'ru nac'anjelac re li jucub, re nak inc'a' chic a̱lak li jucub.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Chiru nabal cutan inc'a' qui-iloc li sak'e chi moco li chahim chiru k'ojyi̱n. K'axal cau li cak-sut-ik' ut xiu xiu cuanco. Inc'a' chic nakayo'oni nak tocolek' ta.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ac xnume' nabal cutan ut ma̱ji' nakayal cua. Jo'can nak laj Pablo quixakli sa' xyiheb ut quixye reheb: —Ex cuas cui̱tz'in, k'axal us raj quine̱rabi ta. Inc'a' raj co-el chak Creta. Cui ta inc'a' xo-el, inc'a' raj xkac'ul li raylal a'in ut inc'a' raj xosachoc.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 A'ut anakcuan tinye e̱re nak mexc'oxlac. Cauhak ban e̱ch'o̱l xban nak ma̱ ani ke ta̱ca̱mk. Ca'aj cui' li jucub ta̱sachk.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Sa' li k'ojyi̱n a'in xc'utbesi rib chicuu jun x-ángel li Dios laj e̱chal cue, li ninc'anjela ru.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Li ángel xye cue, “Matxucuac, at Pablo, xban nak tento nak tatcuulak riq'uin li acuabej César. Xban xnimal rusilal li Ka̱cua', ma̱ jun reheb li cuanqueb a̱cuochben te'ca̱mk,” chan cue.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Jo'can nak cauhak e̱ch'o̱l, ex cuas cui̱tz'in. La̱in cau inch'o̱l riq'uin li Dios nak ta̱c'ulma̱nk jo' xye cue li ángel.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Abanan tento nak tocutek' xban li ha' sa' jun na'ajej sutsu sa' ha', chan laj Pablo reheb.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Cuib xama̱n na yo̱co chi c'uluc raylal. Li ha' yo̱ chikac'ambal yalak bar chiru li palau Adriático xc'aba' xban li cacuil ik'. Tuktu chic k'ojyi̱n nak eb laj ch'e'ol jucub que'xc'oxla nak ac cuulaqueb re chi ch'och'el.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Que'xcubsi jun li c'am re xbisbal xchamal li ha'. Toj cuan cuaklaju xca̱c'a̱l metro xchamal nak que'xbis. Nak que'jiloc chic ca'ch'in, que'xq'ue cui'chic li bisleb ut cuukub xca'c'a̱l metro chic lix chamal.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 C'ajo' lix xiuheb xban nak que'xc'oxla nak ma̱re ta̱cutek' li jucub sa' xya̱nk pec xban lix cau ok li palau. Jo'can nak que'xq'ue sa' li ha' chirix li jucub ca̱hib li ni̱nki ch'i̱ch' ancla xc'aba' re raj xxakabanquil li jucub. Ut neque'raj ta ac xsake̱u.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ut eb laj ch'e'ol jucub que'raj e̱lelic sa' li jucub. Que'xq'ue li ch'ina jucub sa' ha' ut que'xba̱nu ribeb nak te'raj xq'uebal li ch'i̱ch' ancla sa' ha' chiru li jucub.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Laj Pablo quixye re li capitán ut reheb ajcui' li soldado: —Cui inc'a' neque'cana eb a'in sa' li jucub, la̱ex inc'a' ta̱ru̱k texcolek', chan.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Jo'can nak eb li soldado que'xyoc' lix c'a̱mal li ch'ina jucub ut que'xcanab chi sachc sa' li palau.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Nak qui-oc chi cutanoc', laj Pablo quixq'ue xcacuilal xch'o̱leb chixjunileb ut quixye reheb nak te'cua'ak. Quixye reheb: —Cuib xama̱n anakcuan e̱roquic chi oybeni̱nc ut chixcuybal e̱sa' chi ma̱c'a' nequetzaca.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nintz'a̱ma che̱ru nak texcua'ak re nak cauhakex ut ma̱ jun e̱re ta̱ca̱mk, chan reheb.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ut nak quixye a'an, quixchap jun li caxlan cua ut quixbantioxi chiru li Dios chiruheb chixjunileb li cuanqueb aran. Ut nak quixjach, qui-oc chixcua'bal.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Riq'uin a'in quic'ojla xch'o̱leb chixjunileb ut que'oc ajcui' chi cua'ac eb a'an.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Chikajunilo li cuanco sa' li jucub, cuanco cuib ciento riq'uin cuaklaju xca̱c'a̱l (276).
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Nak ac xe'rake' chi cua'ac, que'oc cui'chic chixjebbal li ri̱k li jucub ut que'xcut chi ha' li trigo re nak ta̱se̱bok' li ri̱k.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Nak quicutano' que'xq'ue retal nak cuanqueb sa' jun na'ajej inc'a' neque'xnau ru. Aran na-oc jun li nima' sa' li palau ut aran cuan jun li na'ajej sa' samaib chire li palau. Aran que'xc'oxla nak ta̱ru̱k te'xhiltesi li jucub.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Que'xyoc' lix c'a̱mal li anclas ut que'xcanab chi subu̱nc sa' li ha'. Que'xcotz ajcui' lix bac'bal li ch'i̱ch' li naberesin re li jucub. Ut que'xtaksi cui'chic li nimla t'icr li naramoc re li ik'. Ut yo̱queb chi xic chire li ha'.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Li jucub quic'ame' xban li ik' bar neque'xc'ul cui' rib li nima' ut li palau. Aran quit'il sa' samaib li ru'uj li jucub. Inc'a' chic qui-ec'an sa' xna'aj. Ut li jucub yo̱ chi jorec' xban lix cau ok li palau.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Eb li soldado que'xc'oxla nak us te'xcamsiheb chixjunil li pre̱x re nak inc'a' te'xcut rib chi numxic chiru ha' re te'xcol rib.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Abanan li capitán quiraj xcolbal laj Pablo. Jo'can nak quixpo' ru lix c'a'uxeb li soldado ut quixye reheb nak li ani naxnau numxic xcutakeb rib xbe̱n cua sa' ha' ut te'numxik re nak te'e̱lk chi ch'och'el.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Cuan li que'el chiru tz'alam che' ut cuan que'xchap c'a'ak re ru re li jucub. Jo'ca'in nak que'cole' chixjunileb ut que'el chi ch'och'el.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.