Atos 22
Li Santil hu (KEKNT) vs NVT
1 Ex cuas cui̱tz'in, ut la̱ex li nequexc'amoc be sa' xya̱nkeb laj judío. Abihomak li tinye e̱re anakcuan re xcolbal cuib, chan.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Que'rabi nak yo̱ chira̱tinanquileb sa' ra̱tinoba̱leb. Que'xcanab choki̱nc ut que'rabi li c'a'ru quixye. Ut laj Pablo qui-oc chi a̱tinac.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Relic chi ya̱l nak la̱in aj judío. Yo'lajenakin Tarso xcue̱nt Cilicia. Ut arin quinq'ui Jerusalén. Quintzol cuib riq'uin laj Gamaliel chirix li chak'rab li quiq'uehe' chak reheb li kaxe'to̱nil yucua'. Chi anchal inch'o̱l ninq'ue xlok'al li Dios jo' yo̱quex la̱ex anakcuan.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Xic' neque'cuil li neque'pa̱ban re li aq'uil na'leb a'in toj retal quinq'ueheb chi camsi̱c. Quinchapeb ut quinq'ueheb sa' tz'alam, jo' cui̱nk jo' ixk.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Li xbe̱nil aj tij, jo' ajcui' eb li neque'taklan sa' xya̱nkeb laj judío, neque'xnau nak tz'akal ya̱l li yo̱quin chixyebal. Eb a'an que'xq'ue jun li hu cue retalil nak que'xq'ue inlese̱ns chixchapbaleb laj pa̱banel li cuanqueb Damasco, ut tinc'ameb chak chi pre̱xil arin Jerusalén re te'rahobtesi̱k.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Abanan nak ac cuulac cue Damasco, ca'ch'in na chic ma̱ cua'leb, ma̱c'a' sa' inch'o̱l nak quinixsut jun li chanchan xam k'axal saken quichal chak sa' choxa.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Quint'ane' chi ch'och' ut quicuabi jun xya̱b cux quixye cue, “At Saulo, at Saulo, ¿c'a'ut nak yo̱cat chinrahobtesinquil?” chan cue.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 La̱in quinchak'oc ut quinye, “¿Anihat la̱at, Ka̱cua'?” chanquin. Ut a'an quixye cue, “La̱in li Jesús laj Nazaret li yo̱cat chixrahobtesinquil,” chan cue.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Li cuanqueb cuochben que'ril chi tz'akal li chanchan xam ut c'ajo' nak que'xucuac. Abanan inc'a' que'rabi li a̱tin li quiyehe' cue.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Quinpatz' re, “Ka̱cua', ¿c'a'ru ta̱cuaj tinba̱nu?” Ut li Ka̱cua' quixye cue, “Cuaclin. Ayu Damasco ut aran ta̱yehek' a̱cue chixjunil li c'a'ru tenebanbil sa' a̱be̱n re ta̱ba̱nu,” chan.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ut la̱in inc'a' chic nin-iloc xban nak k'axal nalemtz'un li chanchan xam. Ch'ilonbilin aj chic xbaneb li cuanqueb cuochben nak co̱in toj Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Jun li cui̱nk aj Ananías xc'aba' quicuulac chicuilbal. Naxba̱nu jo' naxye li chak'rab li quiq'uehe' re laj Moisés. Cha̱bil neque'xye chirix li cui̱nk a'an chixjunileb laj judío li cuanqueb aran.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Nak quicuulac cuanquin cui', quixakli chinc'atk ut quixye cue, “At hermano Saulo, chat-ilok cui'chic,” chan cue. Ut sa' ajcui' li ho̱nal a'an qui-iloc cui'chic li xnak' cuu ut quicuil ru laj Ananías.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ut quixye cui'chic cue, “Li Dios li que'xlok'oni chak li kaxe'to̱nil yucua', a'an quisic'oc chak a̱cuu re nak ta̱nau ut ta̱ba̱nu li c'a'ru naraj a'an. A'an naraj nak ta̱cuil ru li jun li Ti̱c Xch'o̱l ut ta̱cuabi li c'a'ru tixye a̱cue.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 La̱at ta̱ye reheb chixjunileb li c'a'ru xacuabi ut li c'a'ru xacuil.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 ¿C'a'ut nak nacabay a̱cuib? Cuaclin. Li Dios tixcuy tixsach la̱ ma̱c nak ta̱ya̱ba lix c'aba'. Ut c'ul li cubi ha',” chan cue.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Chirix chic a'an, quinsuk'i cui'chic Jerusalén. Nak yo̱quin chi tijoc sa' li templo, quic'utbesi̱c chicuu jun li visión.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ut quicuil li Ka̱cua' nak quixye cue, “Se̱ba a̱cuib. Elen chi junpa̱t arin Jerusalén xban nak arin Jerusalén inc'a' te'raj rabinquil li xya̱lal li ta̱ch'olob chiruheb chicuix la̱in,” chan cue.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 La̱in quinye re, “At Ka̱cua', chixjunileb neque'xnau nak la̱in co̱in sa' li junju̱nk chi cab li neque'xch'utub cui' ribeb laj judío chixchapbaleb laj pa̱banel re nak te'q'uehek' sa' tz'alam ut te'saq'uek'.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Nak que'xcamsi laj Esteban li quich'oloban li xya̱lal cha̱cuix, la̱in cuanquin ajcui' aran. Yo̱quin chirilbal ut quisaho' inch'o̱l riq'uin lix camic. Ut la̱in ajcui' quin-iloc re li rak'eb li que'camsin re,” chanquin re.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ut li Ka̱cua' quixye cue, “Ayu xban nak la̱in tatintakla chi najt sa' xya̱nkeb li ma̱cua'eb aj judío,” chan cue, chan laj Pablo.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ut nak li tenamit que'rabi nak ta̱xic riq'uineb li ma̱cua'eb aj judío, c'ajo' nak que'po'. Inc'a' chic que'xcuy rabinquil xban nak yo̱ xjosk'ileb. Ut japjo̱queb reheb chixyebal: —Camsihomak li cui̱nk a'in. Inc'a' us nak yo'yo̱k, chanqueb.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Yo̱queb chixjapbal reheb ut yo̱queb chixk'ichbal li rak' ut yo̱queb chixcutbal li poks sa' ik' xban xjosk'ileb.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ut li coronel quixtaklaheb li soldado re te'xc'am sa' cuartel laj Pablo. Quixye reheb nak te'xsac' re nak tixye xya̱lal c'a'ut nak japjo̱queb reheb li tenamit chixyebal chi jo'can.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Nak ac xe'xbac', laj Pablo quixye re li capitán li cuan aran: —¿C'a'ru naxye li chak'rab? ¿Ma naru xsac'bal junak cui̱nk aj Roma chi toj ma̱ji' rakbil a̱tin sa' xbe̱n? chan.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Quisach xch'o̱l li capitán nak quirabi li c'a'ru quixye laj Pablo. Co̱ sa' a̱nil ut quixye re li coronel: —¿C'a'ru ta̱ba̱nu riq'uin li cui̱nk a'in? A'an tz'akal aj Roma, chan.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ut quichal li coronel ut quixye re laj Pablo: —Ye cue li xya̱lal. ¿Ma la̱at aj Roma?— Ut laj Pablo quixye re: —La̱in.—
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Quichak'oc li coronel ut quixye: —La̱in nabal li tumin xinq'ue re nak tinc'ulek' chok' aj Roma, chan. Ut laj Pablo quixye re: —A'ut la̱in chalen chak sa' inyo'lajic, la̱in ajcui' chak aj Roma, chan.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Jo'can nak que'xcanab laj Pablo xjunes. Inc'a' chic que'xrahobtesi. Jo'can ajcui' li coronel. Qui-oc xxiu nak quixnau nak laj Pablo a'an tz'akal aj Roma xban nak que'xbac' riq'uin cadena.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Jo' cuulajak chic li coronel quixtakla xhitbal lix bac'bal laj Pablo. Ut quixtakla xbokbaleb lix be̱nil aj tij ut eb li neque'taklan sa' xbe̱neb laj Judío ut quixxakab laj Pablo chiruheb. Quiraj xtaubal xya̱lal chi tz'akal c'a'ru xma̱c laj Pablo nak yo̱ xjitbal xbaneb laj judío.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.