Atos 16

Li Santil hu (KEKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Laj Pablo quicuulac sa' eb li tenamit Derbe ut Listra. Ut aran quixtau jun aj pa̱banel aj Timoteo xc'aba'. Lix na', a'an jun aj pa̱banel aj judío ut lix yucua', a'an aj griego. Ma̱cua' aj judío.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Cha̱bil neque'xye chirix laj Timoteo eb laj pa̱banel li cuanqueb Listra ut Iconio.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Laj Pablo quiraj xc'ambal laj Timoteo chirix. Jo'can nak quixba̱nu li circuncisión re. Inc'a' quiraj nak te'ch'ina̱nk xch'o̱leb laj judío li cuanqueb sa' eb li na'ajej aran xban nak chixjunileb que'xnau nak lix yucua' laj Timoteo ma̱cua' aj judío.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ut nak yo̱queb chi numec' sa' li junju̱nk chi tenamit, yo̱queb chixyebal reheb laj pa̱banel nak tento te'xba̱nu li c'a'ru que'xc'u̱b ru eb li apóstol jo'queb ajcui' laj c'amol be li cuanqueb aran Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Jo'ca'in nak yo̱queb chi q'ui̱c laj pa̱banel sa' xpa̱ba̱leb. Ut rajlal cutan yo̱queb chi ta̱mc.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Li Santil Musik'ej quixc'ut chiruheb nak inc'a' te'xic chixch'olobanquil resil li colba-ib sa' li na'ajej Asia. Jo'can nak que'co̱eb Frigia ut que'nume' ajcui' sa' li na'ajej Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Nak que'cuulac Misia, que'raj raj xic Bitinia. Abanan li Santil Musik'ej inc'a' quixcanabeb re te'xic aran.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Jo'can nak yal que'nume' Misia ut co̱eb Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Nak cuanqueb aran sa' jun li k'ojyi̱n quic'ute' jun li visión chiru laj Pablo. Jun li cui̱nk aj Macedonia xakxo chiru nak quiril. Yo̱ chixtz'a̱manquil chiru ut quixye re: —Cha̱lkat sa' katenamit Macedonia ut choa̱tenk'a, chu'ux re nak quiril.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Ut nak ac xc'ute' li visión chiru laj Pablo, sa' junpa̱t quikacauresi kib la̱o chi xic Macedonia. Kanau chi tz'akal nak li Dios yo̱ chi takla̱nc ke aran chixyebal resil li colba-ib reheb li cuanqueb aran.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Co-el aran Troas ut ti̱c co̱o chiru ha' toj Samotracia. Ut cuulajak chic cocuulac Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Chirix a'an co̱o Macedonia sa' li nimla tenamit Filipos. Li tenamit a'an cuan xcue̱nt Roma. Cocuan cuib oxib cutan sa' li tenamit a'an.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ut sa' li hiloba̱l cutan co̱o chire li tenamit cuan cui' jun li nima' sa' li na'ajej li neque'tijoc cui' eb laj judío. Coc'ojla ut co-oc chixyebal resil li colba-ib reheb li ixk li que'ch'utla aran.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Jun reheb li ixk a'an xLidia xc'aba'. Tiatira xtenamit. A'an nac'ayin cha̱bil t'icr. Naxpa̱b li Dios ut yo̱ chi abi̱nc xban nak li Dios quixc'ut chiru nak tixq'ue retal li yo̱ chixyebal laj Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Quixc'ul li cubi ha' rochbeneb chixjunileb li cuanqueb sa' rochoch, ut quixye ke: —Cui nequepa̱b nak la̱in xinpa̱b li Ka̱cua' chi anchal inch'o̱l, naru nequexcana chi hila̱nc sa' li cuochoch, chan ke. Ut quirelaji ku chi cana̱c.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Sa' jun li cutan yo̱co chi xic chi tijoc nak kac'ul jun li xka'al aj k'e. Cuan ma̱us aj musik'ej riq'uin. A'an jun mo̱s ut naxsic' nabal xtumin lix patrón riq'uin k'ehi̱nc.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Li xka'al a'an yo̱ chikata̱kenquil. Japjo re chixyebal: —Eb li cui̱nk a'in a'an xmo̱seb li nimajcual Dios. Yo̱queb chixch'olobanquil chiku chanru nak ta̱ru̱k tocolek', chan.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Nabal cutan quixba̱nu chi jo'can. Nak ac xtitz' chirabinquil, laj Pablo quixxakab rib, ut quiril li xka'al, ut quixye re li ma̱us aj musik'ej: —Sa' xc'aba' li Ka̱cua' Jesucristo, tinye a̱cue: Elen riq'uin li xka'al a'in, chan. Ut sa' ajcui' li ho̱nal a'an, li ma̱us aj musik'ej qui-el riq'uin.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Nak que'xq'ue retal lix patrón li xka'al nak inc'a' chic ta̱ru̱k tixsic' xtumineb, que'xchap laj Pablo ut laj Silas ut que'xc'am sa' po̱pol chiruheb laj rakol a̱tin.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Nak que'xxakab chiru laj rakol a̱tin, que'xye: —Eb li cui̱nk a'in, a'aneb aj judío ut yo̱queb chikach'i'ch'i'inquil sa' li katenamit.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Yo̱queb chixc'utbal jalan na'leb sa' li katenamit. La̱o inc'a' naru nakac'ul chi moco naru takaba̱nu li neque'xye xban nak la̱o aj Roma, chanqueb.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ut que'xtu̱b rib li tenamit chixjitbaleb. Eb laj rakol a̱tin que'xk'ichi li rak'eb laj Pablo ut laj Silas ut que'xtakla xsac'baleb riq'uin che'.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Nak ac xe'tacuasi̱c chi us, que'q'uehe' sa' tz'alam. Ut eb laj rakol a̱tin que'xye reheb laj ilol tz'alam nak te'ril chi us laj Pablo ut laj Silas re nak inc'a' te'e̱lelik.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ut nak quiyehe' chi jo'can, que'c'ame' ut que'q'uehe' sa' tz'alam sa' jun li na'ajej li cuan toj chi sa' ut que'nat'e' li rok sa' che'.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Tuktu chic k'ojyi̱n nak laj Pablo ut laj Silas yo̱queb chi tijoc ut yo̱queb chi bicha̱nc re xlok'oninquil li Dios. Ut eb li cuanqueb chi pre̱xil yo̱queb chi abi̱nc.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ma̱c'a' sa' xch'o̱leb nak quichal jun nimla hi̱c. Qui-ec'asi̱c chi cau li tz'alam, ut quilaje'teli lix puertil. Ut quilaje'hite' li cadena li bac'bo̱queb cui' li pre̱x.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ut nak qui-aj ru laj ilol tz'alam, quiril nak teto lix puertil li tz'alam. Quixchap lix ch'i̱ch' ut oc raj re chixcamsinquil rib. Sa' xch'o̱l a'an nak xe'e̱lelic chixjunileb li pre̱x.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ut laj Pablo quixjap re chi cau ut quixye: —Ma̱camsi a̱cuib. Chikajunilo cuanco arin, chan.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ut laj ilol tz'alam quixpatz' lix xam ut qui-oc chi sa' li tz'alam chirilbal. Nasicsot xban xxiu nak quixcut rib chi rokeb laj Pablo ut laj Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Laj ilol tz'alam quirisiheb xjuneseb laj Pablo ut laj Silas ut quixye reheb: —¿C'a'ru us tinba̱nu re nak tincolek'?
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Eb a'an que'xye: —Pa̱b li Ka̱cua' Jesucristo. Tatcolek' la̱at jo'queb ajcui' li cuanqueb sa' la̱ cuochoch, chan laj Pablo.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Ut quixch'olob xya̱lal li ra̱tin li Ka̱cua' chiru a'an jo' ajcui' chiruheb li jo' q'uial li cuanqueb sa' li rochoch.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ut sa' ajcui' li ho̱nal a'an laj ilol tz'alam quirisiheb sa' tz'alam laj Pablo ut laj Silas. Quixch'aj ru lix toch'oleb xban nak que'saq'ue'. Ut ticto quicubsi̱c xha' laj ilol tz'alam rochbeneb chixjunileb li cuanqueb sa' li rochoch.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Quixc'ameb laj Pablo ut laj Silas sa' rochoch ut quixq'ueheb xtzacae̱mk. C'ajo' nak quisaho' sa' xch'o̱l nak quixpa̱b li Dios rochbeneb li cuanqueb sa' rochoch.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Nak quisake̱u, eb laj rakol a̱tin que'xtakla xyebal re laj ilol tz'alam nak tixcanabeb chi xic eb li cui̱nk a'an.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Laj ilol tz'alam quixye reheb: —Eb laj rakol a̱tin xe'xtakla chak xyebal nak tex-ach'aba̱k. Jo'can nak ayukex chi ma̱c'a' e̱c'a'ux, chan.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Laj Pablo quixye reheb: —Inc'a'. Xosaq'ue' chiruheb li tenamit chi ma̱ji' que'xrak a̱tin sa' kabe̱n. Xoe'xq'ue sa' tz'alam usta la̱o aj Roma. Ut anakcuan, te'raj toe'risi chi mukmu. Inc'a' naru chi jo'can. Cha̱lkeb ban a'an ut choe'risihak, chan.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ut eb li takl que'co̱eb chixyebal re laj rakol a̱tin li c'a'ru quixye laj Pablo. C'ajo' nak que'xucuac nak que'rabi nak laj Pablo ut laj Silas, a'aneb aj Roma.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Nak que'cuulac, que'xk'unbesiheb ut que'xtz'a̱ma chiruheb nak te'e̱lk sa' li tenamit.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Nak que'el sa' tz'alam laj Pablo ut laj Silas, coxe'ocak sa' rochoch lix Lidia. Nak ac xe'ril ruheb laj pa̱banel, que'xq'ue xcacuilal xch'o̱leb ut que'co̱eb.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.