2 Coríntios 7

Li Santil hu (KEKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jo'can ut ex inherma̱n, chixjunil a'in yechi'inbil ke la̱o. Jo'can nak chikacanabak chixjunil li ma̱usilal li namuxuc ru li katibel ut li ka̱m. Xban nak nakaxucua ru li Dios chikaq'ue kach'o̱l chi cua̱nc sa' santilal.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Nintz'a̱ma che̱ru nak choe̱ra. Ma̱c'a' xkaba̱nu e̱re. Ma̱ ani xkaba̱nu raylal re ut ma̱ ani xkapo' xch'o̱l ut ma̱ ani xkabalak'i.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Inc'a' xinye a'in re e̱k'usbal. Ac xinye e̱re nak junelic nequexinra. Junelic cua̱nkex sa' inch'o̱l nak yo'yo̱kin ut chalen toj sa' lin camic.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Cau inch'o̱l e̱riq'uin ut nasaho' inch'o̱l xyebal e̱resilal. C'ojc'o inch'o̱l e̱ban. Usta yo̱quin chixc'ulbal li raylal, abanan k'axal sa sa' inch'o̱l.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Chalen kac'ulunic arin Macedonia ma̱ bar naru nocohilan. Yalak bar nocorahobtesi̱c ut neque'raj pletic kiq'uin. Ut yo̱ ajcui' kac'a'ux che̱rix la̱ex.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Abanan li Dios naxc'ojob xch'o̱leb li raheb sa' xch'o̱l. Ut a'an quixq'ue xcacuilal kach'o̱l riq'uin lix c'ulunic laj Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Moco ca'aj cui' ta riq'uin xc'ulunic laj Tito nak quisaho' inch'o̱l. Riq'uin ban ajcui' rabinquil nak laj Tito sa sa' xch'o̱l e̱riq'uin. Quixserak'i ke nak la̱ex te̱raj rilbal cuu ut quixye cue nak xyot'e' e̱ch'o̱l nak xraho' inch'o̱l e̱ban. Ut quixye ajcui' cue nak niquine̱c'oxla. K'axal cui'chic quisaho' inch'o̱l chirabinquil a'an.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Usta xraho' inch'o̱l junxil nak xraho' e̱ch'o̱l la̱ex xban li hu quintakla e̱riq'uin, abanan inc'a' nayot'e' inch'o̱l nak quintakla xban nak ninnau nak junpa̱t ajcui' xraho' e̱ch'o̱l xban.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Anakcuan nasaho' sa' inch'o̱l. Moco xban ta nak xraho' e̱ch'o̱l inban. Riq'uin ban nak xyot'e' e̱ch'o̱l ut xejal e̱c'a'ux. Xecuy li raylal a'an jo' naraj li Dios. Anakcuan nequetau ru nak moco ra ta xkaba̱nu e̱re.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Cui junak naraho' xch'o̱l xban li inc'a' us naxba̱nu, li jun a'an naxtau lix colbal xban nak nayot'e' xch'o̱l ut naxjal xc'a'ux jo' naraj li Dios. Ut ma̱ ani naraho' xch'o̱l xban li colba-ib. Abanan cui junak naraho' xch'o̱l xban li inc'a' us naxba̱nu ut inc'a' nayot'e' xch'o̱l, li jun a'an inc'a' naxtau li colba-ib.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Q'uehomak retal chanru nak xextenk'a̱c xban nak xecuy li raylal jo' naraj li Dios. Quixq'ue xcacuil e̱ch'o̱l sa' le̱ pa̱ba̱l. Anakcuan nequeraj rilbal cuu ut nequeraj xpatz'bal xcuybal le̱ ma̱c. Nachal chic e̱josk'il ut e̱xiu xban li inc'a' us li neque'xba̱nu li cuanqueb sa' e̱ya̱nk. Nequeraj nak laj ma̱c te'xtoj rix lix ma̱queb. Riq'uin chixjunil a'in nac'utun nak la̱ex ma̱c'a' e̱ma̱c riq'uin li c'a'ru quic'ulman.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Jo'can ut nak xintz'i̱ba li hu a'an inc'a' xinba̱nu sa' xc'aba' li quiba̱nun ma̱usilal chi moco sa' xc'aba' li quic'uluc raylal. Xinba̱nu ban re nak chic'utu̱nk chiru li Dios nak c'ojc'o e̱ch'o̱l cuiq'uin.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Xban nak xeba̱nu li c'a'ru xinye e̱re, quic'ojla lin ch'o̱l. Ut k'axal cui'chic nasaho' lin ch'o̱l riq'uin lix sahil xch'o̱l laj Tito e̱riq'uin la̱ex nak xeq'ue xcacuilal xch'o̱l.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Nequenau nak junelic ninye e̱re li xya̱lal. Ut inc'a' xinc'ut inxuta̱n nak xinye re laj Tito nak la̱ex cha̱bilex xban nak x-el ajcui' chi ya̱l li c'a'ru xinye re laj Tito nak xec'ut le̱ cha̱bilal chiru.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ut laj Tito k'axal cui'chic nequexra nak najultico' re chanru nak xec'ul a'an sa' xya̱lal ut xeq'ue xcuanquil nak xeba̱nu li c'a'ru quixye e̱re.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Nac'ojla inch'o̱l riq'uin li c'a'ru nequeba̱nu ut sa inch'o̱l e̱riq'uin.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.