Romanos 9

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ukuna u mayun u ɗa ma tonuko ɗa̱. Mpa uza u Kawauwi ɗa kpam kaɓan ma yan wa. Kulu Keri ka ka lya tsugono a katakasuvu ka va̱ kpam u wushuku ta̱ gba̱ ili iꞌya ma dansa mayun ɗa.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Katakasuvu ka va̱ ka shaɗangu ta̱ n unamgbukatsuma̱ u pige na̱ mɓa̱la̱ cika,
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 adama a ama a va̱, aza a Yahuda tyoku u va̱. Kashila̱ ka yanka mu baci una̱ u pece mu n Kawauwi tsa̱ra̱ ama a va̱ a tsa̱ra̱ iwauwi, ma wushuku ta̱ gogo Kashila̱ ka yain nala.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Alya aza a Isaraꞌila,† aza ɗa Kashila̱ ka ɗanga̱sai a woko mmuku n ne. U wenike le ta̱ tsupige tsu ne, u yansa ta̱ kazuwamgbani n ele. U na̱ka̱ le Mele ma Musa. U tonuko le tyoku ɗa a ka lyaka yi kayala mayun. U zuwa le a woko aza ɗa a ka wusha kazuwamgbani ka ne.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Isheku i le ama a pige a ɗa a Kashila̱, Kawauwi n kaci ka ne aya maku ma tsikaya ma le. Kpam aya Kashila̱, uza ɗa wa lya tsugono a kaci ka ili gba̱, u wusha ta̱ icikpali hal ubana bawu utyoku! Ami.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Dana ɗa ma dana Kashila̱ ka kpa̱ɗa̱ ta̱ ushaɗangu ili iꞌya u danai wa yan vi wa. Shegai mayun ɗa gba̱ aza a Isaraꞌila a ɗa ama a ne wa.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Kpam dem gba̱ mmuku n tsikaya ma Ibirahi n ɗa mmuku n ɗa Kashila̱ ka yankai Ibirahi kazuwamgbani wa. Kashila̱ ka tonukoi Ibirahi, “Mmuku n tsikaya ma Ishaku† n ɗa koshi a ka kece mmuku n tsikaya n vunu.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Nala u wenike ta̱ la vi gba̱ mmuku n tsikaya ma Ibirahi n ɗa mmuku n Kashila̱ n mayun wa. Mmuku ma Ibirahi n mayun alya aza ɗa a wokoi mmuku n Kashila̱ adama a kazuwamgbani ka Kashila̱ ka yankai Ibirahi.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Kpam kazuwamgbani ka u yain ka na: “N uma u kayen kahu n gono, Saratu† wa matsa ta̱ maku ma vali.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Maku ma nala mi aya tata u tsunu Ishaku. An u gbonguroi, aku u zuwai Rifikatu,† uza ɗa u matsai mpeshe.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Tyoku ɗa wa̱ri ukorongi a Tagara̱da u Kashila̱, “N ciga ta̱ Yakubu,† shegai n ꞌyuwain Isuwa.”†
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Ndya wa̱ tsa dana a ukuna u na? Kashila̱ ka tsu kpa̱ɗa̱ uyan dere ɗa? Nala wa, ko kenu!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Kashila̱ ka tonukoi Musa,
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Kashila̱ ka wenike ta̱ ukuna u shinga a asu u uza ɗa baci dem u ɗanga̱sai, adama a ili iꞌya vuma vi wa ciga ko u yain ɗa wa.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Tagara̱da u Kashila̱ u dana ta̱ Kashila̱ ka tonuko ta̱ magono ma Masar,† “N zuwa vu ta̱ vu woko magono kpaci ma ciga ta̱ n wenike ucira u va̱ ara vunu, tsa̱ra̱ a dansa kala ka va̱ a likimba gba̱.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Adama a nala, Kashila̱ ka wenike ta̱ ukuna u shinga u ne a asu u aza roku kpaci nala wa ciga, kpam u ɗanga̱sai u zuwa ama roku a woko aryagbaji.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Uza roku wa wecike ta̱, “Niɗa Kashila̱ ka dana tsu nusa. Ya wa fuɗa wa ronomgbono n uyawunsa u ne?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Kotsu vu dana nala wa! Kaje ka va̱, ma wece vu, “Ya va bidya kaci ka vunu va̱ri ɗa va nanamgbana n Kashila̱? Magbodo ma tsu wece uza ɗa u ma yi, ‘Niɗa vu ma mu naha?’ ”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Kamai ka mgbodo ka tsu ma ta̱ ili iꞌya wa ciga u mai. Wa fuɗa ta̱ wa bidya cin u mai magbodo ma tsulobo adama a kain ka pige, u mai kpam ma roku ma uyansa̱ka manyan maco.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Kashila̱ ki dem nala wa̱ri, wa ciga baci u wenike upan u ne kpam u wenike ucira u ne wa fuɗa ta̱. Shegai u yan ta̱ ahankuri a pige a asu u aza ɗa upan u ne wa̱ri; wata, aza ɗa a foɓusukoi ukpa̱.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 U yan ta̱ nala tsa̱ra̱ u wenike tsupige tsu ne ushani a asu u ama a ɗa u panai iyali; wata, aza ɗa u foɓusukoi tsupige tsu ne tun a kagita̱.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Kpam a̱tsa ama a nala yi aza ɗa Kashila̱ ka isa̱i. U ɗanga̱sa tsu a asuvu a aza a Yahuda, nala ɗa gba̱m koshi wa, u ɗanga̱sa tsu ta̱ dem a asuvu a Awulawa.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Tyoku ɗa Kashila̱ ka danai a tagara̱da u Hosiya matsumate:†
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 U doku ta̱ u danai,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Ili iꞌya kpam Ishaya† matsumate u danai a kaci ka aza a Isaraꞌila iꞌya na:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Magono ma Zuba ma yan ta̱ ama a likimba mavura kpam u kotso ma kuten koshi.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Ishaya doku ta̱ u danai:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Ndya wa̱ tsa dana a kaci ka ili i na? Iꞌya na: Awulawa a ma̱tsa̱ a gonuko kaci ka le ama a maci n Kashila̱ wa, shegai Kashila̱ ka gonuko le ama a maci adama a ɗa a wushuki n eyi.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Aza a Isaraꞌila a ma̱tsa̱ ta̱ a toni Mele tsa̱ra̱ a gonuko kaci ka le ama a maci n Kashila̱. Shegai a kpa̱ɗa̱i.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Ndya i zuwai a kpa̱ɗa̱i? Adama a ɗa a ma̱tsa̱ ta̱ a gonuko kaci ka le ama a maci a asu u ili iꞌya a ka yan, a una̱ u ɗa a ka pityanangu n Kashila̱ u gonuko le ama a maci. A ta̱ɗa̱tsa̱ ta̱ a katali ka pige ka ka̱ri le a ure.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Tyoku ɗa Kashila̱ ka danai a Tagara̱da u Kashila̱:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.