Romanos 9

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ukuna u mayun u ɗa ma tonuko ɗa̱. Mpa uza u Kawauwi ɗa kpam kaɓan ma yan wa. Kulu Keri ka ka lya tsugono a katakasuvu ka va̱ kpam u wushuku ta̱ gba̱ ili iꞌya ma dansa mayun ɗa.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Katakasuvu ka va̱ ka shaɗangu ta̱ n unamgbukatsuma̱ u pige na̱ mɓa̱la̱ cika,
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 adama a ama a va̱, aza a Yahuda tyoku u va̱. Kashila̱ ka yanka mu baci una̱ u pece mu n Kawauwi tsa̱ra̱ ama a va̱ a tsa̱ra̱ iwauwi, ma wushuku ta̱ gogo Kashila̱ ka yain nala.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Alya aza a Isaraꞌila,† aza ɗa Kashila̱ ka ɗanga̱sai a woko mmuku n ne. U wenike le ta̱ tsupige tsu ne, u yansa ta̱ kazuwamgbani n ele. U na̱ka̱ le Mele ma Musa. U tonuko le tyoku ɗa a ka lyaka yi kayala mayun. U zuwa le a woko aza ɗa a ka wusha kazuwamgbani ka ne.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Isheku i le ama a pige a ɗa a Kashila̱, Kawauwi n kaci ka ne aya maku ma tsikaya ma le. Kpam aya Kashila̱, uza ɗa wa lya tsugono a kaci ka ili gba̱, u wusha ta̱ icikpali hal ubana bawu utyoku! Ami.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Dana ɗa ma dana Kashila̱ ka kpa̱ɗa̱ ta̱ ushaɗangu ili iꞌya u danai wa yan vi wa. Shegai mayun ɗa gba̱ aza a Isaraꞌila a ɗa ama a ne wa.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Kpam dem gba̱ mmuku n tsikaya ma Ibirahi n ɗa mmuku n ɗa Kashila̱ ka yankai Ibirahi kazuwamgbani wa. Kashila̱ ka tonukoi Ibirahi, “Mmuku n tsikaya ma Ishaku† n ɗa koshi a ka kece mmuku n tsikaya n vunu.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Nala u wenike ta̱ la vi gba̱ mmuku n tsikaya ma Ibirahi n ɗa mmuku n Kashila̱ n mayun wa. Mmuku ma Ibirahi n mayun alya aza ɗa a wokoi mmuku n Kashila̱ adama a kazuwamgbani ka Kashila̱ ka yankai Ibirahi.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Kpam kazuwamgbani ka u yain ka na: “N uma u kayen kahu n gono, Saratu† wa matsa ta̱ maku ma vali.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Maku ma nala mi aya tata u tsunu Ishaku. An u gbonguroi, aku u zuwai Rifikatu,† uza ɗa u matsai mpeshe.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Tyoku ɗa wa̱ri ukorongi a Tagara̱da u Kashila̱, “N ciga ta̱ Yakubu,† shegai n ꞌyuwain Isuwa.”†
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Ndya wa̱ tsa dana a ukuna u na? Kashila̱ ka tsu kpa̱ɗa̱ uyan dere ɗa? Nala wa, ko kenu!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Kashila̱ ka tonukoi Musa,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Kashila̱ ka wenike ta̱ ukuna u shinga a asu u uza ɗa baci dem u ɗanga̱sai, adama a ili iꞌya vuma vi wa ciga ko u yain ɗa wa.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Tagara̱da u Kashila̱ u dana ta̱ Kashila̱ ka tonuko ta̱ magono ma Masar,† “N zuwa vu ta̱ vu woko magono kpaci ma ciga ta̱ n wenike ucira u va̱ ara vunu, tsa̱ra̱ a dansa kala ka va̱ a likimba gba̱.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Adama a nala, Kashila̱ ka wenike ta̱ ukuna u shinga u ne a asu u aza roku kpaci nala wa ciga, kpam u ɗanga̱sai u zuwa ama roku a woko aryagbaji.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Uza roku wa wecike ta̱, “Niɗa Kashila̱ ka dana tsu nusa. Ya wa fuɗa wa ronomgbono n uyawunsa u ne?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Kotsu vu dana nala wa! Kaje ka va̱, ma wece vu, “Ya va bidya kaci ka vunu va̱ri ɗa va nanamgbana n Kashila̱? Magbodo ma tsu wece uza ɗa u ma yi, ‘Niɗa vu ma mu naha?’ ”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Kamai ka mgbodo ka tsu ma ta̱ ili iꞌya wa ciga u mai. Wa fuɗa ta̱ wa bidya cin u mai magbodo ma tsulobo adama a kain ka pige, u mai kpam ma roku ma uyansa̱ka manyan maco.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Kashila̱ ki dem nala wa̱ri, wa ciga baci u wenike upan u ne kpam u wenike ucira u ne wa fuɗa ta̱. Shegai u yan ta̱ ahankuri a pige a asu u aza ɗa upan u ne wa̱ri; wata, aza ɗa a foɓusukoi ukpa̱.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 U yan ta̱ nala tsa̱ra̱ u wenike tsupige tsu ne ushani a asu u ama a ɗa u panai iyali; wata, aza ɗa u foɓusukoi tsupige tsu ne tun a kagita̱.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Kpam a̱tsa ama a nala yi aza ɗa Kashila̱ ka isa̱i. U ɗanga̱sa tsu a asuvu a aza a Yahuda, nala ɗa gba̱m koshi wa, u ɗanga̱sa tsu ta̱ dem a asuvu a Awulawa.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Tyoku ɗa Kashila̱ ka danai a tagara̱da u Hosiya matsumate:†
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 U doku ta̱ u danai,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ili iꞌya kpam Ishaya† matsumate u danai a kaci ka aza a Isaraꞌila iꞌya na:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Magono ma Zuba ma yan ta̱ ama a likimba mavura kpam u kotso ma kuten koshi.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ishaya doku ta̱ u danai:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Ndya wa̱ tsa dana a kaci ka ili i na? Iꞌya na: Awulawa a ma̱tsa̱ a gonuko kaci ka le ama a maci n Kashila̱ wa, shegai Kashila̱ ka gonuko le ama a maci adama a ɗa a wushuki n eyi.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Aza a Isaraꞌila a ma̱tsa̱ ta̱ a toni Mele tsa̱ra̱ a gonuko kaci ka le ama a maci n Kashila̱. Shegai a kpa̱ɗa̱i.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Ndya i zuwai a kpa̱ɗa̱i? Adama a ɗa a ma̱tsa̱ ta̱ a gonuko kaci ka le ama a maci a asu u ili iꞌya a ka yan, a una̱ u ɗa a ka pityanangu n Kashila̱ u gonuko le ama a maci. A ta̱ɗa̱tsa̱ ta̱ a katali ka pige ka ka̱ri le a ure.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Tyoku ɗa Kashila̱ ka danai a Tagara̱da u Kashila̱:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.